O Aniolach

[vielonick]

Odjeto wam szaty biale,
Skrzydla i nawet istnienie,
Ja jednak wierze wam,
Wyslancy.

Tam gdzie na lewa strone odwrocony swiat,
Ciezka tkanina haftowana w gwiazdy i zwierzeta,
Spacerujecie ogladajac prawdomowne sciegi.

Krotki wasz postoj tutaj,
Chyba o czasie jutrzennym jezeli niebo jest czyste,
W melodii powtarzanej przez ptaka,
Albo w zapachu jablek pod wieczor
Kiedy swiatlo zaczaruje sady.

Mowia, ze ktos was wymyslil
Ale nie przekonuje mnie to,
Bo ludzie wymyslili takze samych siebie.

Glos - ten jest chyba dowodem,
Bo przynalezy do istot niewatpliwie jasnych,
Lekkich, skrzydlatych (dlaczegoz by nie),
Przepasanych blyskawica.

Slyszalem ten glos nieraz we snie
I, co dziwniejsze, rozumialem mniej wiecej
Nakaz albo wezwanie w jakims nadziemskim jezyku:

zaraz dzien
jeszcze jeden
zrob co mozesz.


Czeslaw Milosz
(1911-2004)

[Gość: Luty]

A iiiidz Ty spac vielonicku...

[Gość: Luty]

Dlugie, piekne, bogate zycie Poety...
Wszystkim Wam tutaj zycze takiego spelnienia...
...i sobie...

[caorle]

Ja odmawiam.

[Gość: Luty]

caorle napisała:

> Ja odmawiam.



...pacierze?

[caorle]

Chociażby.
Na pewno to duuuuużo lepsze.

[Gość: Luty]

caorle napisała:

> Chociażby.
> Na pewno to duuuuużo lepsze.



Niz co...?

aniołów ci u nas dostatek

[iwan_w]

www.poema.art.pl/site/itm_13238.html

[Gość: krish]

iwanie na tym portalu herbert jest pewnie non grata
nie lubili sie z lokalnym guru
nie dostales jeszcze zółtej kartki?

siódmy anioł

[iwan_w]

Znam krytyczny stosunek pierwszego do drugiego; nie jest to dla mnie zajmujący
temat.


Wolę to:

www.poema.art.pl/site/itm_4122.html

[malvvina]

a ja nie potrafie go czytac...

[iwan_w]

Czyli - nie lubisz?:)

[malvvina]

masz racje - nie lubie. Ani tworczosci ani czlowieka.

[komandos57]

malvvina napisała:

> masz racje - nie lubie. Ani tworczosci ani czlowieka.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Iwan nabzdzial o aniolach?posram sie.

Narod

[vielonick]

Najczystszy z narodow ziemi gdy osadza je swiatlo blyskawic,
Bezmyslny a przebiegly w trudzie zwyklego dnia.

Bez litosci dla wdow i sierot, bez litosci dla starcow,
Kradnacy sprzed reki dziecka skorke od chleba.

Zycie sklada w ofierze aby sciagnac gniew niebios na wrogow,
Placzem sierot i kobiet wroga poraza.

Wladze oddaje ludziom o oczach handlarzy zlotem,
Pozwala wznosic sie ludziom o sumieniach zarzadcow bordelu.

Najlepsi jego synowie pozostaja nieznani,
Zjawiaja sie tylko raz jeden, aby umrzec na barykadach.

Gorzkie lzy tego ludu przerywaja w polowie piesn,
A kiedy milknie piesn, mowi sie glosno dowcipy.

W katach izb cien przystaje i pokazuje na serce,
Za oknem wyje pies do niewidzialnej planety.

Narod wielki, narod niezwalczony, narod ironiczny,
Umie rozpoznac prawde zachowujac o niej milczenie.

Koczuje na targowiskach, porozumiewa sie zartem,
Handluje starymi klamkami ukradzionymi w ruinach.

Narod w pomietych czapkach, z calym dobytkiem na plecach,
Idzie szukajac siedzib na zachod i na poludnie.

Nie ma ni miast ni pomnikow, ni rzezby ani malarstwa,
Tylko z ust do ust niesione slowo i wrozbe poetow.

Mezczyzna tego narodu, przystajac nad syna kolyska,
Powtarza slowa nadziei zawsze dotychczas daremne.