Milutka

[ziemiomorze]

Poznalam jedna pania pare lat temu - jedna z tych milych osob, ktore zawsze
sa grzeczne, usmiechniete i maja 'jakis drobiazg' kiedy kogos spotykaja po
dluzszym czasie niewidzenia wzruszajacy dowod pamieci.
Kiedy sie jej wyrzadzilo krzywde i przepraszalo odpowiadala zawsze, ze 'wie,z
e to niechcacy i nie ma sprawy', kiedy zawalilo jakas sprawe - tlumaczyla
ciebie za ciebie, lepiej niz ty sama. Itd.

Ufacie milutkim?
Bo ja za cholere - ciagle czekam na te wiadra jadu.
Pisze, bo wlasnie sie doczekalam.

Uff, co za ulga.
zet.

[Gość: az]

> Ufacie milutkim?
> Bo ja za cholere - ciagle czekam na te wiadra jadu.
> Pisze, bo wlasnie sie doczekalam.

Ufanie milutkim jest be, groźne?
A nie lepiej otrzymać konstruktywną krytykę?
Gdzie to Cię dopadło?

Żałuję, tymczasowo nie pomogę Ci w doznawaniu ulgi ;)

[charmaine]

Scyzoryk mi się w kieszeni otwiera czytając o konstruktywnej krytyce wobec i
od "milutkich"
Drogi Az-ie, u milusich osobników płci obojga jest to niemożliwe, że nie
napiszę o nierealnym wprost.
Milusi, cieplusi, przesłodzony, fałszywy - rzygać się chce widząc takowe
oblicza. Nie mówię o uwielbieniu chamstwa, ale toto przynajmniej jest szczere w
jakimś tam stopniu. Rażące, ale do przyjęcia "nie zwracania uwagi".
Zaś "milutcy" powodują u mnie przeogromnie negatywne uczucia.
Jak czytam - to nie tylko u mnie.
Oczywiście zaznaczam, że miły nie równa się milusi!

[Gość: az]

Konstruktywną krytykę przeciwstawiłem wiadrom jadu.

Nie znam się na milusińskich, ale mi tu charmaine nie zajeżdżaj po milusińsku
z "drogim azem" ;)
Thx :)

[charmaine]

Powiedzmy, że "drogi" to tylko wyraz grzecznościowy, prawie nic nie znaczący
zwrot:D, szanowny Az-ie.

[Gość: az]

No to dopowiedzmy, że poprzednia forma bardziej mi się podobała.

Dobra, wypiję to piwo...

[charmaine]

Fuj, piwo? Ja piwa nie lubię :(
Proponuję przełknąć żabę.

[Gość: az]

Za piwem tez nie przepadam. Ale już wolę je od żaby.
Charmaine - zgódź się proszę na czarną kawę.
Postaram się wypić ją z niesmakiem ;)

[charmaine]

Pod jednym warunkiem - musi być z kardamonem, wtedy orzeźwia.
Niesmaczna jest z tygielka! Trzy razy podchodząca niesmakiem!
Gliko niesmaczna, ohyzda wprost!

[Gość: az]

Jesteś okrutna!
Ale ja to naplątałem...

[charmaine]

No wiesz, wszelkie szykany dla Pana, zniesmaczony.

[Gość: az]

Nie rozumiem.
I nie muszę.

[charmaine]

Ależ oczywiście, że nie musisz. I chwała za to.
Odpowiedź zaś jest konwencjonalna:) Moja odpowiedź, poprzednia.
Przeczytaj raz jeszcze, proszę, może coś załapiesz? (To odezwanie jest bez
żadnego podtekstu!)

[Gość: az]

Przeczytałem.
Zero szans dzisiaj na pojęcie.

[komandos57]

Gość portalu: az napisał(a):

> Nie rozumiem.
> I nie muszę.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Rozumiem Cie moj malenki.Buziaczki.

[ziemiomorze]

W realu mnie dopadlo, na skomplikowanym gruncie towarzyskim.

Ufanie milutkim wydaje mi sie glupie - takie tkwi we mnie przekonanie, ze
milutki tez odczuwa zlosc i agresje, ale je sobie gdzies utyka. To utkniete w
koncu musi eksplodowac. Wlasnie z powodu koniecznosci tej eksplozji czuje
dystans, bo z powodu pozornego opanowania za cholerne nie mozna przewidziec,
gdzie, kiedy i z jakiego powodu.

Nie, pomocy nie trzeba :-)
z.

[Gość: az]

O, i znów mądrze prawisz. Warto posłuchać.

I nie bądź taka Zosia...

[komandos57]

Gość portalu: az napisał(a):
>
> Żałuję, tymczasowo nie pomogę Ci w doznawaniu ulgi ;)
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
A mnie pomozesz?Taki mily jestem dla ciebie,moje ty piescidelko.Zmienisz
pampersika sobie i juz bedziesz cacy.Tymczasem.......kocham cie.

Komandosie 57

[Gość: az]

> A mnie pomozesz?

Miałeś swoją szansę. Wciąż ją masz.
Ale nadal sprzeciwiam się ranieniu obcych, nowych, niewinnych ludzi.

> Taki mily jestem dla ciebie,moje ty piescidelko.Zmienisz
> pampersika sobie i juz bedziesz cacy.

Niejednokrotnie dałeś mi poznać tę swoją dotychczasową miłość(?) do mnie...

> Tymczasem.......kocham cie.

Dziękuję.
Przepraszam, ale jeszcze bez wzajemności.

[Gość: joaśka]

>> Tymczasem.......kocham cie.

> Dziękuję.
> Przepraszam, ale jeszcze bez wzajemności

A więc jest ten cień szansy...

;)

[komandos57]

Gość portalu: joaśka napisał(a):

> A więc jest ten cień szansy...
>
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
KIedys wszedlem na "onlajn" z jakims facetem z jakiegos uniwerku,zadajac jemu
pytanie.......czy jest szansa na wyjscie z .....czegos tam.
A on........dopoki czlowiek wierzy ze jest,to jest...........
Tel ludz zmarl po 10 dniach.
Ale ty tez masz szanse.
Lubisz mnie,co?Az mi sie walonki pala pod pietami.

[Gość: joaśka]

ciiii... bo spłoszysz...

;)

Re do Aza

[caorle]

Ja pierdziele...

nie wierzę, że jesteś tu tylko dla "wymiany poglądów"...

[Gość: az]

> nie wierzę, że jesteś tu tylko dla "wymiany poglądów"...

I masz rację.
Pisałem o tym ostatnio wielokrotnie. Ale to jeden z głównych powodów.

[moc_ca]

komandos57 napisał: do aza:
/ciach/

> Taki mily jestem dla ciebie,moje ty piescidelko.Zmienisz
> pampersika sobie i juz bedziesz cacy.Tymczasem.......kocham cie.

?????? bleeeeeeeeeeeeeeh ...
mr Hyde - komandos odmieniony, dzisiaj jest grzeczny i szczerze kocha,
falszywy - wrażliwy - POTWÓR - chory na głowę- demaskator - wyzwoliciel
- forumowy papierek lakmusowy - ulubieniec i bożyszcze tłumów!
A imię jego czterdzieści cztery.

[kokesz1]

ziemiomorze napisała:

> Ufacie milutkim?
> Bo ja za cholere - ciagle czekam na te wiadra jadu.
> Pisze, bo wlasnie sie doczekalam.
>
> Uff, co za ulga.
> zet.

Trust no one. Bo jak kto mily to pewnie kosmita... ;)

[ziemiomorze]

kokesz1 napisał:
> Trust no one. Bo jak kto mily to pewnie kosmita... ;)

Powaga?
To teraz zaczynam rozumiec.

z.
PS Gwoli scislosci - rozrozniam 'milych' od 'milutkich' - jakosciowo.

[kamfora]

ziemiomorze napisała:

> Ufacie milutkim?
> Bo ja za cholere - ciagle czekam na te wiadra jadu.
> Pisze, bo wlasnie sie doczekalam.

Wpadasz z jednego stereotypu w drugi ;-)

Bycie "milutkim" to po prostu jeden ze sposobów bycia.
Na tej tylko podstawie nie można oceniać/zakładać, czy dany człowiek jest,
czy nie jest godny zaufania.

[ziemiomorze]

kamfora napisała:
> Wpadasz z jednego stereotypu w drugi ;-)

No jasne - wlasnie to opisalam.

> Bycie "milutkim" to po prostu jeden ze sposobów bycia.

Ktory z czegos wynika.

> Na tej tylko podstawie nie można oceniać/zakładać, czy dany człowiek jest,
> czy nie jest godny zaufania.

A na jakiej podstawie? Znalam kobiete tylko od tej strony; innych nie
pokazywala.

z.

[kamfora]

ziemiomorze napisała:


> Ktory z czegos wynika.

Najczęściej z wychowania (w rodzinie "milutkich" :-).

> A na jakiej podstawie? Znalam kobiete tylko od tej strony; innych nie
> pokazywala.

No...to chyba sprawa intuicji, ale spróbuję:-)
Ja zazwyczaj "na szybko" oceniam kogoś na podstawie jego stosunku do innych
ludzi, "niepotrzebnych" tej osobie w danym momencie.
(Myslę jednak, że nie działa w przypadku zakochania ;-)

[czort]

Że o ja pierdolę!
To jest cudne określenie: Bycie "milutkim" to po prostu jeden ze sposobów
bycia.
Podziwiam!
Ale jak to zrobić?
Chcę być słodką, nie przeszkadzajacą nikomu debilką. Wtedy jest łatwiej, o
wiele łatwiej żyć - sobie. Innym zaś czyniszsz katorgę. Oczywiście to moje
subiektywne zdanie.

[caorle]

Nie wiem dlaczego ale też nie cierpię milusich.
Uwielbiam pieski i kotki milusie ale ludzi nie.

Kurde, to nie szczere być zawsze na "tiak".
Miłych ludzi się nie boję, milusińskich unikam. Nie potrafię zozmawiać.
Tyle.

[Gość: Moni]

Cieszę się, że poruszyłaś ten temat.
Sama przytoczyłam taki przykład w wątku o zniewoleniu.
To dla mnie ważny temat, bo dotyczy zakłamania na linii dobro-zło.

Osobiście nie tyle nie ufam takim ludziom, co rozumiem, że źródłem ich
działania jest właśnie strach przed odrzuceniem, agresją otoczenia etc.
Co dziwniejsze (a moze wcale nie?) taka postawa najczęściej nie chroni a budzi
agresję.
Czerpią z niej ludzie, którzy żyli w poczuciu zagrożenia albo są
niedopieszczeni. Ludzie żyjący w zakłamaniu natychmiast wyczuwają fałsz i tutaj
i "przykładają" niewinnej.

Choć nie mam negatywnych uczuć wobec tych milusich, nie lubię jednak jak uważa
się je za święte. Tak jak mówię, nie są one w stanie przekroczyć skryptu
reagowania obronnego i nie są dla mnie wiarygodne jako dojrzałe osoby. Dobro ma
źródło w wolności a nie w strachu i wyuczonych zachowaniach. Osoba, która nie
umie się złościć i pozwolić sobie na wady, nie jest więc dobra, bo boi się byc
zła. Dobry człowiek umie dostrzec i zaakceptować swoje słabości.
Oczywiście taka milusia może też dostrzec swoje uwarunkowania i wcale
specjalnie sie nie zmienić w swojej "milusińskości", ale na pewno wtedy
dostzegalny będzie w tej osobie dystans do siebie. A to powód do wielkiego
szacunku.

Zolw

[ziemiomorze]

Rzeklas, Moni.

Tak - milutcy nie tylko zmuszaja do dystansu, ale tez czesto prowokuja swoja
ulegloscia. Musialam sie pilnowac, bo czasem mnie ponosilo przy tamtej pani - a
mnie nieczesto ponosi wlasnie.

Jak huknac taka osobe?
Jak z nia rozmawiac? Kazda probe 'szczerej rozmowy' moze uznac za agresje (a
milutcy dlatego sa tacy zaklamani, poniewaz chronia ultradelikatne wnetrze).

z.
PS Z tym zlowiem - 'dlatego jest taki twardy, bo jest taki miekki'.

[Gość: Moni]

Stąd juz blisko do rozumienia relacji kat-ofiara.
Zawsze całością odpowiedzialności obarcza sie oprawcę. Niestety, nie jest to
takie proste.
Ofiara nie tylko godzi się na złe taktownie. One je wręcz prowokuje -
uległością, brakiem sprzeciwu i żądania szacunku, wiecznym "podkładaniem" się.
Stoi za tym ogromny strach przed czymś gorszym od bólu - przed obojętnością,
odrzuceniem i pogardą. Lepsza agresja niż nic. Taka trauma: bije znaczy kocha.
Niby stare ale naprawdę leży u postaw talich relacji.

[procesor]

Gość portalu: Moni napisał(a):
> Ofiara nie tylko godzi się na złe taktownie. One je wręcz prowokuje -

Nieeeee, no oczywiścieeeee!
"prosze sądu bo on ataka krótka kiecke miała.." "no i ta zupa to była
przesolona.."

błeee

[ziemiomorze]

procesor napisała:
> Nieeeee, no oczywiścieeeee!
> "prosze sądu bo on ataka krótka kiecke miała.." "no i ta zupa to była
> przesolona.."

Tego sie naduzywa, fakt. I to obrzydliwie. Ale moze przyjzyj sie temu, co
napislala Moni w kontekscie dyskusji, co?
z.

[procesor]

ziemiomorze napisała:
> Tego sie naduzywa, fakt. I to obrzydliwie. Ale moze przyjzyj sie temu, co
> napislala Moni w kontekscie dyskusji, co?
> z.

Wiem, wiem, w tamtym kontekscie pasuje. Ale jak sama stwierdziłaś - tego sie
naduzywa, aż mi żyłka od tego pulsuje.. :)

[Gość: Moni]

Wiedziałam, że wsadzę kij w mrowisko.
Nie bronię tu kata. Ponosi on odpowiedzialność za czyny, jak każdy dorosły -
nie ma dwóch zdań. I w sądzie nie będę go bronić.

Mówię tu o podłożu emocjonalnym takich relacji. I wierz mi, wiem dobrze co
mówię. Jedynym sposobem na wyzwolenie się ofiary spod panowania kata jest
właśnie przyznanie się z jej strony do swojego udziału w tym.
Dla przykładu mozna przytoczyć fakt, że niewiele maltretowanych osób jest w
stanie opuścić oprawcę nawet mając ku temu warunki. Co byś zrobiła Ty gdyby Cię
facet uderzył? A co robią ofiary? To jest ta różnica.

[procesor]

Zgadza sie, maltretowane żony usprawiedliwiaja męża-kata. Nawet bronia sie
przed pomoca.
Nigdy jednak nie wiadomo czy taka osoba się nie przebudzi. Znam osobiści
ekobietę o pokolenie starsza - mąż wyżywał się na niej po pijaku, do czasu.. do
czasu gdy zdesperowana kobieta raz a dobrze rzuciła cięzkim przedmiotem w
drania - drasnął go jedynie ale od tamtej pory nigdy jej nie dotknął. Na
szczęście to był tchórz.

Dobrze że nie trafiła na takiego co by zabił.. Pytanie - ilu z katow to tchórze
a ilu psychopaci??

[Gość: Moni]

Wszyscy.
Pytanie tylko jak głęboko siedzi w nich zranione, przestraszone dziecko i
poczucie jak wielkiej władzy mają. Jednemu wysarczy rzucić żelazkiem. Żeby się
sprzeciwić innym, trzeba narazić życie. To drugie ma miejsce najczęściej w
przypadkach, gdy proceder trwa latami, a kat w swojej roli czuje się wyjątkowo
pewnie.
Wiem, że to co napisałam brzmi butnie, ale mam poczucie pewności, że za takimi
postawami kryje się olbrzymie tchórzostwo. Myślę, że to tak trochę na
zasadzie "będę krzywdził na wszelki wypadek, żeby nikt sie do mnie nie zbliżył,
bo to grozi...". No włśnie, czym? Może miękkimi uczuciami, których się boi, bo
gdy kiedyś ich doświadczył doznał nadużycia? Może tym, że straci władzę i nagle
okaże się, że jest od kogoś zależny, a to duże zagrożenie?

[Gość: ryb]

Oczywiscie prosze nie mylic z grzecznymi, bo ci jak przyjdzie co do czego to
potrafia sie bronic i moga tym zaskoczyc.

[procesor]

Zastanawiam sie czy znam kogos "milusińskiego". Jakos nikt mi do głowy nie
przychodzi. Przynajmniej nie z blizszych kontaktów. Bo może milusińska jest
jakas pani w sklepie gdzie robie zakupy?
Czy z milusińskimi da sie w ogóle wejść w bliski kontakt?? Bo dla mnie wymaga
to szczerości - a milusińscy z założenia nie moga byc szczerzy - inaczej
przestanma być milusińscy.

[Gość: ryb]

Trudno co? A jak ufac ludziom ktorzy nie pija alkoholu? Zawsze jak slysze ze
ktos jest totalnym abstynentem, to ciarki po plecach mi przechodza...i nie
wierze, po prostu nie wierze takiej osobie.

[ziemiomorze]

Gość portalu: ryb napisał(a):

> Trudno co? A jak ufac ludziom ktorzy nie pija alkoholu? Zawsze jak slysze ze
> ktos jest totalnym abstynentem, to ciarki po plecach mi przechodza...i nie
> wierze, po prostu nie wierze takiej osobie.

Ej, a wykurowanym alkoholikom? A tym, ktorzy po prostu moga sie obejsc?

z.

[Gość: ryb]

Wlasnie zastanawialem sie czy nie napisac - wyjatek, zdrowie. No, ale dobrze
wiesz o jakiej grupie ludzi pisalem. O tych, co przez caly czas zyja w
klamstwie i boja sie ze alkohol moze pokazac ich prawdziwy wizerunek.

[ziemiomorze]

Gość portalu: ryb napisał(a):

> O tych, co przez caly czas zyja w
> klamstwie i boja sie ze alkohol moze pokazac ich prawdziwy wizerunek.

Pytanie, czy to, co wychodzi po pijaku, to prawda.
z.

[procesor]

Rybie nie demonizuj. Ja co prawda abstynentka nie jestem - ale tez nigdy w
zyciu się nie spiłam. Raz przesadziłam - ale ani urwanego filmu ani kaca nie
miaąłm. Za to mało na śmierc nie zgadałsm kumpla.. hehe.. ale nie tego z którym
piłam bo tamten się juz do użytku nie nadawał. :D

[figa.fig]

Nie ufam nadmiernie milutkim.
Bo są też tacy serdecznie milutcy. Niegroźni.

Tych pierwszych spotkałam sztuk 1.
Oby nigdy więcej.

[vielonick]

jak gdzies czuje falsz i oblude
(niezaleznie czy ktos jest milutki czy wrecz przeciwnie
bo i tacy sie zdarzaja)

unikam i trzymam dystans
zreszta nie da sie zbudowac jakiejkolowiek relacji
na braku szczerosci

ale z drugiej strony...
moze to tak czasem jest, ze sie przeleje
ktos pamieta, tlumaczy, stara sie zrozumiec
byc moze czeka na wzajemnosc od drugiej strony
i wybucha gdy nic takiego nie nastepuje

nie tylko ktos ksztaltuje relacje
ale i my swoja postawa wobec tego kogos
to sprzezenie zwrotne

absolutnie, kapitalny tekst:-), zapisałem sobie

[Gość: mmax20]

Gość portalu: Moni napisał(a):

> Cieszę się, że poruszyłaś ten temat.
> Sama przytoczyłam taki przykład w wątku o zniewoleniu.
> To dla mnie ważny temat, bo dotyczy zakłamania na linii dobro-zło.
>
> Osobiście nie tyle nie ufam takim ludziom, co rozumiem, że źródłem ich
> działania jest właśnie strach przed odrzuceniem, agresją otoczenia etc.
> Co dziwniejsze (a moze wcale nie?) taka postawa najczęściej nie chroni a
budzi
> agresję.
> Czerpią z niej ludzie, którzy żyli w poczuciu zagrożenia albo są
> niedopieszczeni. Ludzie żyjący w zakłamaniu natychmiast wyczuwają fałsz i
tutaj
>
> i "przykładają" niewinnej.
>
> Choć nie mam negatywnych uczuć wobec tych milusich, nie lubię jednak jak
uważa
> się je za święte. Tak jak mówię, nie są one w stanie przekroczyć skryptu
> reagowania obronnego i nie są dla mnie wiarygodne jako dojrzałe osoby. Dobro
ma
>
> źródło w wolności a nie w strachu i wyuczonych zachowaniach. Osoba, która nie
> umie się złościć i pozwolić sobie na wady, nie jest więc dobra, bo boi się
byc
> zła. Dobry człowiek umie dostrzec i zaakceptować swoje słabości.
> Oczywiście taka milusia może też dostrzec swoje uwarunkowania i wcale
> specjalnie sie nie zmienić w swojej "milusińskości", ale na pewno wtedy
> dostzegalny będzie w tej osobie dystans do siebie. A to powód do wielkiego
> szacunku.
>Stąd juz blisko do rozumienia relacji kat-ofiara.
>Zawsze całością odpowiedzialności obarcza sie oprawcę. Niestety, nie jest to
>takie proste.
>Ofiara nie tylko godzi się na złe taktownie. One je wręcz prowokuje -
>uległością, brakiem sprzeciwu i żądania szacunku, wiecznym "podkładaniem" się.
>Stoi za tym ogromny strach przed czymś gorszym od bólu - przed obojętnością,
>odrzuceniem i pogardą. Lepsza agresja niż nic. Taka trauma: bije znaczy kocha.
>Niby stare ale naprawdę leży u postaw talich relacji.

no tak, ciekawi mnie tylko jaki dalszy stosunek z taką osobą ze
strony "poszkodowanego", bo przy takiej reakcji jak opisana - wiadra jadu -
podejrzewam, że albo "niegdy więcej", albo też coś w rodzaju "milusi"?;)...
się wychylam i
.
.
.
spadam