dzisiaj

[kasiolda]

jak mija wam dzisiejszy dzien???udalo sie wam nie objesc??jak samopoczucie??
u mnei calkim niezle..nie liczac tego ze znouw sie zamykam i nie mowie tego
co mysle.mama poprosila mnei zebym pokazala jej kilka stron internetowych
ktore ja interesuja.zgodzilam sie chociaz mialam inne plany,bylam na siebie
zla,nie dosc ze bylam nieprzyjemna dla niej,jak najszybciej staralam sie ja
zniechecic a potem ztego wszytskiego zjadlam dwa kawalki makowca.wiem ze to
nic strasznego ale przeciez moglam powiedziec nie jestem zajeta,przeciez to
proste,a jednak nie zdobylam sie na to...
w ogole czuje sie rozbita..nic mnie nie cieszy nie potrafie sie nad niczym
skupic.odlozylam pisanie ksiazki bo wydaje mi sie ze nie podolam,ze to nie
moze sie udac,ze juz ktos napisal cos podobnego i ze nie bedzie rownie
dobra,ze ja nie mam mozliwosci.mam egzaminy an studia i powinam sie uczyc ale
tego tez nie robie..nudzi mnie to..im wiecej sie ucze tym wiecej odkrywam ze
malo umiem ze duzo jeszcze mam do nauczenia.i zaczynam sie zastanawiac czy
nie popelnilam bledu w wyborze drogi zyciowej czy nie bylam zbyt ambitna,a co
jesli sie nie dostane??ja najlepsza uczennica w klasie ze srednia 5,2 z
matury,ktorej wszyscy mowili ze na pewno sie dostanie.co bede robic przez
najblizszy rok?
z dnia na dzien trace wiare.czekam na przelom,chcialabym zeby pojawil sie
ktos kto bedzie mi bliski dla kogo bede zyc..wtedy wszystko nabierze sensu..
pobozne zyczenia..
mam nadzieje ze u was lepiej
3majcie sie...

[ikka]

A ja dzisiaj nie jestem pewna, czy to byłoby dobrze, gdyby ktoś się pojawił.
Chyba zacząłby znaczyć zbyt wiele. Kasiolda, lepiej chyba dać się (troszkę)
wykorzystać, niż myśleć o sobie jak o wstrętnej egoistce. I pisz, nie skreślaj
się z góry. Nawet jeśli nie wyjdzie najlepiej - trening wszak czyni mistrza.
Nawet jeśli wszelkie nasze działania nie mają sensu (bo: wyjdzie kiepsko lub
nikt nie doceni, lub i tak umrzemy...;) itd.) to człowiek chyba nie potrafi
znieść braku działania. Tak już jest zrobiony, nawet jeśli oznacza to, że jest
głupi. Pisanie jest czynnością szlachetną:) Coraz częściej mam wąpliwości, czy
cokolwiek warto. Ale w coś tam wierzyć trzeba. Bo się oszaleje. Co w naszym
przypadku już się w pewnym stopniu dokonało:(
"Nie brookliński most
Lecz na drugą stronę
Głową przebić się
Przez obłędu los -
To jest dopiero coś"

[kasiolda]

Ikka,czasami mysle o sobie jak o wstretnej egoistce...chce zeby wszyscy sie mna
interesowali,sluchali gdy mam cos do powiedzenia,caly czas
przytakiwali,usmiechali sie i powtarzali jaka jestem wspaniala i ze bardzo mnie
lubia...
nie wiem czy wroce do pisania ale cos musze z soba zrobic bo zwariuje...nudze
sie potwornie,nie moge usiedziec na miejscu,chce mi sie
plakac,krzyczec,kopac,gryzc...jutro wybiore sie na spacer do lasu moze sie
uspokoje,wycisze,doda mi to sil i wiary..
dzisiaj generalnie jadlam mniej niz zwykle ale i tak duzo..mialam ochote sie
objesc ale musze sie pilnowac,rodzice mnie szpieguja,oszukuje ich ze jem
malo,oni nie rozumieja ze to choroba,mysla ze jem bo jestem zarlokiem,jestem
glodna,gdybym byla sama w domu nie wiem jakby to sie skonczylo...ogladalam
domowa kawiarenke i naszla mnie wielka ochota na gofry,nie na jednego ale na
cale mnostwo gofrow,posypanych cukrem pudrem albo z bita smietana...
dzisiaj sobie uswiadomilam jak reklamy klamia...wczesniej nie zwrocilam na to
uwagi.widzialyscie reklame princessy???koles spotyka laske w barze,spedza z nia
noc a ona na drugi dzien sie do niego wprowadza.i potem mowia ze niektore
przyjemnosci nie maja przykrych konsekwencji i koles wcina princesse.przeciez
to bzdura.jedzenie jest przyjemnoscia ale trzeba poniesc tego konsekwencje...
nie chce byc gruba...boje sie ze pewnego dnia obudze sie i juz w nic nie
wejde..ale nie moge sie powstrzymac od jedzenia..i tak kazdego dnia...ani sie
nie obejrzalam a moja waga przekroczyla magiczna 60,a teraz moze juz 70???
jutro podejme walke...moze sie uda...

[jaga311]

hej
nie odzywałam się bo byłam na rybach cały dzień. Biore leki i nie wstaje jeść,
ale fatalnie się czuje. Chyba dla mnie to za duże dawki.
Byłaś kiedyś u lekarza ze swoim problemem?

[kasiolda]

hej.
zlowilas cos???
jakie bierzesz leki,ile i jak czesto?
nie bylam u lekarza.w polkowicach nie ma specjalisty od problemow z
jedzeniem.gdyby byl poszlabym.
kiedys chodzilam na zajecia socjoterapeutyczne ale wtedy nie bylam gotowa zeby
sie otworzyc nie bylam do konca swiadoma co czuje i co ze mna nie tak.to byly
zajecia grupowe,balam sie mowic przy innych,byla tam dziewczyna ktora dluzej
sie leczyla,miala skomplikowana sytuacje rodzinna,prowadzaca zajecia znala ja
dlugo,skupiala sie na niej,ja czulam sie pomijana,czulam ze w porownaniu z tym
czego doswiadczyla tamta dziewczyna moje problemy sa blahe,i zaczelam chyba
swiadomie wmawiac sobie ze nie potrzebuje leczenia ze sobie poradze i po dwoch
miesiacach zrezygnowalam.pozniej bylo mi wstyd tam pojsc...
ale czytalam duzo ksiazek z zakresu psychologii..o
asertywnosci,wspoluzaleznieniu,niesmialosci i z nich czerpalam wiedze jak
dokonywac zmian w sobie.. i mialam kumpele z ktora nie zawsze oczywiscie
rozmawialam ona mowila mi co jest nie tak i co powinnam zrobic,mowilam jej co
mie boli,oczywiscie nie zawsze rozumiala,pare razy darzylo sie ze uslyszlam z e
jestem przewrazliwiona,ze sobie wmawiam niektore rzeczy.ale troche wyszlam na
ludzi...
mysle ze teraz jak uswiadomilam sobie przyczyny mojego zachowania,gdy juz wiem
co we mnie siedzi,chcialabym pojsc do psychologa,pogadac,poradzic sie
specjalisty,zazdroszcze horlii ze znalazla kogos takiego..
mam nadzieje ze ty tez i wszystko zacznie sie ukladac..3maj sie

[ikka]

Ej, JEDZENIE JEST PRZYJEMNOŚCIĄ. OBŻERANIE SIĘ NIE JEST PRZYJEMNOŚCIĄ. Czy
zdarzyło Ci się nie żałować później, że znów TO zrobiłaś?! Od jednej princessy
się nie tyje. Od princessy, budyniu i szarlotki też nie. I dorzuć sobie, co tam
chcesz. Ale nie to, co już MUSISZ.
Poza tym przyjemnością jest też być wolną i zadowoloną ze swojego wyglądu. No i
niestety, w życiu trzeba wybierać. Ale oczywiście możliwe są kompromisy:)
A ja ważę 63 kg. Niewiarygodne, a jednak prawdziwe. Ale znowu nie takie
tragiczne . No i nie na wieki.
Dobra, wyobrażam sobie, że w momencie, kiedy masz wszystkiego dość, mój
entuzjazm może Cię troszkę wkurzać. Mnie pewnie by wkurzał.
W końcu wzlecisz. Skazana jesteś na wzlot. Zawsze dotąd wzlatywałaś przecież.
Trzymaj się.