KWIETO

[antosia]

Dla mnie jestes po prostu WIELKI Kwieto.
Przeczytalam wszystkie Twoje wypowiedzi od poczatku istnienia tego forum. Przez
dwa tygodnie zajmowalam sie analizowaniem Twojego spojrzenia na swiat.
Wyrazales go w oszczednej i lakonicznej formie. Wywrociles moje poglady na
zycie do gory nogami. Dzieki Tobie zainteresowalam sie buddyzmem zen.

Pamietaj ze jest taka Antosia ktore zawdziecza Ci bardzo duuuuuuuzo:-)))))) Papa

[kwieto]

ekhem... bardzo mi milo, nawet sie nieco czerwienie, tylko... nie przesadzajmy
z ta wielkoscia :"))) Tutaj kazdy sie uczy czegos od kazdego, ja sie na
przyklad bardzo wiele nauczylem od was, wiec... wszyscy sa wielcy :")))

[masaker]

Dziękuję, że pisząc wszyscy niechcący miałes na mysli także mnie.
A na poważnie - jak to jest, że ktos czytając twoje posty (a ja ich też kilka przeczytałem jeszcze jako pan
b.) zainteresował się buddyzmem, a ja - nie? Może ja jestem jakis nienormalny, co?

[kwieto]

Brakuje Ci po prostu piatej klepki, a siodma przesunela sie na miejsce
czwartej, ot co. :")

[masaker]

Jak mogłes powiedzieć to publicznie!? Przecież prosiłem cię, żebys nie ujawniał takich danych.
Jestes odrażający moralnie...

Masaker

[kwieto]

wymsknelo mi sie... ;")

do wszystkich

[Gość: Andrzej]

kwieto napisał(a):

> wymsknelo mi sie... ;")

A tak szczerze mowiac, geniusz kwieta to moj wynalazek. Ja go jako pierwszy
promowalem na tym forum, ja zbieralem najwieksze kopniaki od Mistrza,
ja obwiescilem swiatu, ze kwieto jest tworca Eaaatamizmu, ja bronilem go
przed zwolennikami fnolla, i ja powtarzam, ze Antosia ma racje, a nie kwieto.
Zycze mu, by GW wylowila go z tlumu doradcow wszelkiej masci i przyjela go na
caly etat.
Pozdr, Andrzej.

Andrzej wypromuj i pozostałych !!!

[pastwa]

Tylko geniusz mógł stworzyć geniusza, zatem czapki z głów przed Andrzejem.

[kwieto]

Tak jest! A zarazem musze uchylic czola przed akuszerem Eeeetamizmu, ktore to
okreslenie bardzo mi przypadlo do gustu :")))

do pastwy

[Gość: Andrzej]

pastwa napisał(a):

> Tylko geniusz mógł stworzyć geniusza, zatem czapki z głów przed Andrzejem.

Nie pozostawie Cie na pastwe losu, Pastwo. Jestes w pierwszej Trojcy, w
kolejnosci: Mistrz Lin Kwie To, Ding Fnoll Dong, i ty Zapas Twa Hua.
Wiec nie przejmuj sie.
Pozdr, Andrzej.

[pastwa]

And_ pomysleć, jakie to polskie imię, posiada moce drze_miące w _ju

wstretne meskie szowinistyczne swinie!!!!!!!

[mariposa]

[pastwa]

Mariposa nie wkurzaj się znowu, my tu wszyscy na forum jestesmy tylko
geniuszami, Ty natomiast jesteś nadgeniuszką, dlatego milczymy na Twój temat.

bedac mloda lingwistka...

[mariposa]

przyszlo raz do mnie geniuszy kilku pytajac, ktory z geniuszy najwiekszym jest.
poddalam wszystkich natychmiastowej obdukcji i korzystajac z mojego bogatego
doswiadczenia lingwistycznego, stwierdzilam, ze posiadajac ten sam zrodloslow,
GENIusz miesci sie w GENItaliach. bedac kobieta ze wszech miar delikatna i
taktowna pozostawilam szanownych panow sam na sam z NAGA prawda.

[pastwa]

GENeralnie odnosze wrazenie, że tu bardziej przydałoby się inne doświadczenie,
niż lingwistyczne. Talia genów jest bowiem dość trudna do językowego badania(
chyba, że perwersyjnie interpretując).
Mari poza, jest owszem delikatną pozą,a to przyjemniejsze jest dla wielu
GENItaliuszy, niż sam geniusz.

[Gość: Andrzej]

pastwa napisał(a):

>
> GENeralnie odnosze wrazenie, że tu bardziej przydałoby się inne doświadczenie,
> niż lingwistyczne. Talia genów jest bowiem dość trudna do językowego badania(
> chyba, że perwersyjnie interpretując).
> Mari poza, jest owszem delikatną pozą,a to przyjemniejsze jest dla wielu
> GENItaliuszy, niż sam geniusz.
>
Nie przejmuj sie pastwa tymi kobiecymi gadkami. Kobieta jest najszczesliwsza gdy
sie... NAGAda, hihihihi.
Pozdr, Andrzej

[pastwa]

Ja się nie denerwuję, jestem tylko zaskoczony tym, że kobieta dostrzegająca
geniusz w męskich genitaliach, pozostawia tych niezwykłych ludzi samym sobie
nago, zatem skłania mnie to do podtrzymania mej wypowiedzi, iż jest ona
nadGenitaliuszką.

[tetsua]

Ja tu jestem od niedawna, ale tez z wieeeeeelka uwagą czytam odpowiedzi.
I muszę przyznać, że chętnie się przyłącze do Fun Clubu Kwieto. Nie żeby mi tak
od razu wywrócił życie do góry nogami :-)... ale miło się go czyta. Mam jeszcze
jednego faworyta, ale to może przy innej okazji zdradzę, kto nim jest.
Pozdrawiam Cię ciepło, Kwieto.

[Gość: Kulka]

Pamietaj ze jest taka Antosia ktore zawdziecza Ci bardzo duuuuuuuzo:-))))))
Papa

.....a ja się zastanawiam po co? Po co Kwieto a ogólnie ktokolwiek ma pamiętac
że ktos mu coś zawdzięcza? Czy po to żeby sie samouwielbiac? czy też po to zeby
kiedyś ten dług wdzięczności odebrać???

[antosia]

Dzis gdy przeczytalam wczorajsza swoja wypowiedz to stwierdzilam ze faktycznie
wyszlam pewno na egzaltowanego pajaca (moze jeszcze ogolonego na lyso..hihi). Ale
nie czepiaj sie Kulka:) Nikt nie musi o niczym pamietac i przeciez to nie ma
zadnego znaczenia. Wcale nie przyjmuje tego co pisze Kwieto tak calkiem
bezkrytycznie. To sa tylko pewne pomysly, stany, koncepcje, opis celow do
osiagniecia w jego rozumieniu. I wiem ze ja SAMA MUSZE...Chcialam mu tylko
podziekowac ze jest.

Gość portalu: Kulka napisał(a):

> Pamietaj ze jest taka Antosia ktore zawdziecza Ci bardzo duuuuuuuzo:-))))))
> Papa
>
> .....a ja się zastanawiam po co? Po co Kwieto a ogólnie ktokolwiek ma pamiętac
> że ktos mu coś zawdzięcza? Czy po to żeby sie samouwielbiac? czy też po to zeby
>
> kiedyś ten dług wdzięczności odebrać???

Antosia

[mariposa]

nie wiem czym sie kierowalas, ale przeciez Kwieto sie loguje...

[antosia]

Nie proszona nie wskakuje nikomu na priv. Poza tym nie widzialam nic zlego w
podziekowaniu Kwieto na forum. Zazdrosna jestes?

mariposa napisał(a):

>
> nie wiem czym sie kierowalas, ale przeciez Kwieto sie loguje...

[Gość: Kulka]

....Nie było moim zamiarem się czepiac, po prostu zastanowiło mnie ogólnie, czy
jest jakis sens w pamiętaniu ,że ktoś nam coś zawdzięcza i to wszystko. Dodam
też że nie jestem zazdrosna :) Szkoda ,że nie odpowiedziałas na moje
pytanie,które zresztą nie było personalnie do Ciebie skierowane , tylko
ogólnie, do wszystkich. Pzdr

ogolnie

[Gość: mariposa]

tak ogolnie to przeczytalam kiedys, ze, paradoksalnie, wieksza sympatia darzymy
osoby, ktorym wyswiadczylismy jakas przysluge, niz osoby, ktore nam zrobily
uprzejnosc.

mozna to wytlumaczyc w dwojaki sposob:
- nie lubimy miec dlugow wdziecznosci
- probujemy "udowodnic" sobie, ze dana osoba byla warta naszego zaangazowania,
troche ja przy tym idealizujac i obdarzajac sympatia (niekoniecznie
uzasadniona).

czy ten mechanizm jest prawdziwy czy to tylko nadinterpretacja zazdrosnych
naukowcow ;-)))

[Gość: Kiepski]

Nie zagladalem na Forum przez ponad pol roku - ciesze sie widzac wszystkich "starych" bywalcow
w dobrym nastroju walczacych o palme pierwszenstwa. Dalej Kwieto! - doradzaj wszystkim we
wszystkim (taki jest charakter tego forum) - dobra robota! Nie daj sie zagadac Mariposie, ani
uspic "ojcowskim" pochwalom Andrzeja, czy otumanic uwodzicielskiej Antosi!
Czas, jednak skonczyc ten watek, bo Kwieto popadnie w samouwielbienie - a jest przeciez
potrzebny teraz innym!

Wiem, ze pewien mlody czlowiek czytujacy Forum, zadaje sobie pytanie:
"Czy to wina moich rodzicow, ze jestem taki jak jestem? - jesli tak - to czy moge zwalic na nich
wszystkie swoje zyciowe niepowodzenia?".

Ciekaw jestem - co Kwieto by powiedzial temu mlodziencowi.

Pozdrawiam Wszystkich,

Kiepski

a Kwieto na to...

[Gość: mariposa]

"eeeeeetam,
o ile oczywiscie nie mozemy lekcewazyc wplywu genow, na to, jacy jestesmy, to
JA uwazam, ze TAK NAPRAWDE TO kazdy w pewnym momencie staje sie w pelni
swiadomym, a co za tym idzie odpowiedzialnym za siebie czlowiekiem. JA na
przyklad, o ile nie mialem wplywu na kolor wlosow, ktorym zostalem obdarzony,
to SAM wybralem uczelnie, ktora UKONCZYLEM,a takze to co zjadlem na sniadanie.
zatem radzilbym ci wziasc zycie w swoje rece, przeanalizowac swoje
dotychczasowe porazki i wyciagnac z nich odpowiednie wnioski, bo TAK NAPRAWDE
to tylko starasz sie obarczyc innych wina za wlasne bledy"

a mariposa na to: "BUZIAKI DLA SAMAKI!!!"

[kwieto]

Mariposa, przewidzialas wypowiedz prawie idealnie :"))))
Musze tylko ze wstydem przyznac, ze wciaz nie mam dyplomu... :"((

Hej, sluchajcie

[kwieto]

Sluchajcie, bo rzeczywiscie zaraz zaczne wpadac w samouwielbienie, hihi
Kulko, nawet jesli nie to jest moim celem, to milo jest gdy ktos mowi, ze w
jakis sposob lubi/popiera/uznaje za cenne moje wypowiedzi... mi jest wtedy
bardzo milo.

Ale jak juz powiedzialem - wlasciwie wszyscy tutaj pokazujemy sobie cos
nawzajem. Dzieki mnie ktos inaczej spojrzy na swoj problem, dzieki komus innemu
ja inaczej spojrze na swoj... i tak w kolko. Wiec wszyscy jestesmy tu
gwiazdami, i tak niech zostanie.

No z tymi gwiazdami, to moze nie wszyscy - Mariposa jest przeciez motylem :")))

chrum?

[masaker]

Przepraszam, ale dlaczego rozmawiacie o geniuszach beze mnie? Nie to, żebym się do nich zaliczał,
skądże znowu! Ale sami rozumiecie...

[Gość: kulka]

lubi/popiera/uznaje

ale mnie nie chodziło o to ale o wdzięczność.I tak się zastanawiam ,czy ze mną
jest coś nie tak???bo jak mi ktoś mówi że jest mi wdzięczny /dziwicie się? a
jednak,widocznie każdemu się zdarza:)/ to wcale nie jest mi miło,tylko jakoś
głupio, nie wiem co z tym zrobić.

wdzięczność...

[Gość: kamfora]

Gość portalu: kulka napisał(a):

> ale mnie nie chodziło o to ale o wdzięczność.I tak się zastanawiam ,czy ze mną
> jest coś nie tak???bo jak mi ktoś mówi że jest mi wdzięczny /dziwicie się? a
> jednak,widocznie każdemu się zdarza:)/ to wcale nie jest mi miło,tylko jakoś
> głupio, nie wiem co z tym zrobić.

"Młoda lekarka" mawiała i mawia: "wdzięczność proszę położyć w kopercie na
parapecie"

Naprawdę nie jest Ci miło, gdy ktoś doceni to, co robisz? Słowami wdzięczności
właśnie?
Nie wszystko da się zamienić na pieniądze.
Takie słowa są potrzebne i mówiącemu, i adresatowi..
Warto nauczyc się przyjmować je. Z uwagą, ale i...z pokorą.

[Gość: jasna]

Gość portalu: kamfora napisał(a):
> nie jest Ci miło, gdy ktoś doceni to, co robisz? Słowami wdzięczności właśnie?
> Takie słowa są potrzebne i mówiącemu, i adresatowi..
> Warto nauczyc się przyjmować je. Z uwagą, ale i...z pokorą.

mnie jest bardzo milo, lubie to, sama tez czesto wyrazam wdziecznosc
;)

[kwieto]

To zalezy na czym polega wdziecznosc. Jesli ktos mi mowi - "fajnie ze cos
zrobiles", to jest to po prostu wyraz sympatii, jakiegos wlasnie uznania.
Natomiast zupelnie nie wiem, jakbym sie czul, gdyby ktos mi powiedzial
"uratowales mi zycie". Nie wiem... Na szczescie nikt nigdy mi czegos takiego
nie powiedzial ;"))

[masaker]

To ja ci powiem: "nie uratowałes mi życia". I jak się teraz czujesz?

[kwieto]

Szczerze powiedziawszy, jestem nieco zmeczony bo sie nie wyspalem poprzedniej
nocy... :")))

obdarowany wyznaniem...

[ta_mar_ta]

kwieto napisał(a):

>... zupelnie nie wiem, jakbym sie czul, gdyby ktos mi powiedzial
> "uratowales mi zycie". Nie wiem... Na szczescie nikt nigdy mi czegos takiego
> nie powiedzial ;"))

Bardzo proszę, wyobraź sobie,że jednak coś takiego usłyszałeś i spróbuj opisać
swoje uczucia. Znam sytuację, gdy małżonka pana, któremu takie wyznanie uczyniono
była oburzona tym faktem. Twierdziła,że to nadmiernie "zobowiązuje" ( do czego?)
i wiąże emocjonalnie obdarowanego wyznaniem z wyznającym.Uważała to za rodzaj
manipulacji. Miała rację?

Ta_

[kwieto]

Nie wiem, czy miala racje. Ja bym byl chyba zaklopotany. Bo nie czuje w sobie
jakiegos mesjanizmu i potrzeby "zbawiania zablakanych dusz". Jesli moja
wypowiedz dala komus cos do myslenia - to dobrze, jesli nie - tez dobrze.

A gdyby ktos powiedzial, ze uratowalem mu zycie... hmmm. To jest troche tak, ze
czulbym w jakis sposob odpowiedzialnosc. To daje namacalnie niemal do
zrozumienia, ze Twoje slowa rzucone zupelnie przypadkowo, albo wypowiedziane
zartem - moga stac sie dla kogos wyrocznia, sprawic ze zmienil podejscie do
calego swojego zycia itd. Nie czulbym sie odpowiedzialny za jego losy, z
drugiej strony na pewno taki komunikat uczy, ze nalezy bardzo zwracac uwage na
wlasne slowa - nigdy nie wiadomo jaki, pozytywny lub negatywny efekt moga
wywolac.

[pastwa]

kwieto napisał:

> Nie wiem, czy miala racje. Ja bym byl chyba zaklopotany. Bo nie czuje w sobie
> jakiegos mesjanizmu i potrzeby "zbawiania zablakanych dusz". Jesli moja
> wypowiedz dala komus cos do myslenia - to dobrze, jesli nie - tez dobrze.

Tam zaraz zbawianie i mesjanizm, a zwykłe uratowanie komuś życia,poprzez
odwiedzenie słowne samobójcy od skoczenia z dachu. Chcąc nie chcąc, zostaniesz
człowiekiem, do którego będzie ten uratowany człowiek czuł potem wdzięczność,
zwłaszcza kiedy opuszczą go emocje i stwierdzi, że to była głupota.
Co wówczas,nadal będziesz zakłopotany ?

[Gość: @@@]

co za dziecinada!!!!!!!!

[kwieto]

pastwa napisał(a):


> Tam zaraz zbawianie i mesjanizm, a zwykłe uratowanie komuś życia,poprzez
> odwiedzenie słowne samobójcy od skoczenia z dachu. Chcąc nie chcąc, zostaniesz
> człowiekiem, do którego będzie ten uratowany człowiek czuł potem wdzięczność,
> zwłaszcza kiedy opuszczą go emocje i stwierdzi, że to była głupota.
> Co wówczas,nadal będziesz zakłopotany ?
>
Po pierwsze, on musi wpierw dojsc do wniosku, ze moje odwiedzenie go do skoczenia
z dachu to jest ratowanie go. A co jesli pozniej emocje opadna a on nadal
stwierdzi, ze jednak lepiej by bylo, gdyby skoczyl?

A poza tym, jesli ktos stoi na dachu i grozi ze skoczy - to on tak na prawde nie
chce skoczyc. Bo gdyby chcial - to by po prostu skoczyl. Jesli stoi i grozi, to
raczej szuka jakichkolwiek argumentow, zeby tego jednak nie robic... to taka moja
prywatna opinia.

Slowo "ratowanie komus zycia" ma w sobie jakis patos. A gdy skaczesz do wody, by
wylowic tonacego - ostatnia rzecz, o ktorej myslisz to patos. Zapewne nie zdajesz
sobie nawet sprawy, ze ratujesz komus zycie.

[pastwa]

kwieto napisał:

> Po pierwsze, on musi wpierw dojsc do wniosku, ze moje odwiedzenie go do skoczen
> ia z dachu to jest ratowanie go. A co jesli pozniej emocje opadna a on nadal
> stwierdzi, ze jednak lepiej by bylo, gdyby skoczyl?

Ja nie piszę o ratowaniu całego jego przyszłego życia, ale w danym momencie,
naturalnie nawet lekarz po udanej operacji pozwalającej komuś dalej żyć, nie może
powiedzieć, że uratował ŻYCIE pacjenta.
Skoro byś go odwiódł od skoku ( śmierci) zatem nie ma tu innego motywu, niż
dalsza chęć( której sens, byś mu uświadomił)życia u niego, przynajmniej w tym
momencie.

> A poza tym, jesli ktos stoi na dachu i grozi ze skoczy - to on tak na prawde ni
> e chce skoczyc. Bo gdyby chcial - to by po prostu skoczyl. Jesli stoi i grozi,
> to raczej szuka jakichkolwiek argumentow, zeby tego jednak nie robic... to
> taka mo ja prywatna opinia.

Tak może i się zdarza, ale po co w takich przypadkach odciągać samobójcę od
skoku,skoro sam ma wątpliwości, więc nie powinien skoczyć.
Ja natomiast skłaniałbym się do sytuacji, gdzie człowiek chcący popełnić
samobójstwo zostaje przez Ciebie zaczepiony,gdyby nie to, nikt by go nie
powstrzymał.

> Slowo "ratowanie komus zycia" ma w sobie jakis patos. A gdy skaczesz do wody, b
> y wylowic tonacego - ostatnia rzecz, o ktorej myslisz to patos. Zapewne nie
>zdajesz sobie nawet sprawy, ze ratujesz komus zycie.

Pomińmy istnienie tutaj "patosu", ponieważ po uratowaniu kogoś, zdajesz sobie
sprawę co zrobiłeś, nie działasz już bowiem instynktownie, ale na chłodno
interpretujesz wydarzenie i wszelkie jego konsekwencje.

[kwieto]

Wiesz, generalnie staram sie unikac stwierdzen w stylu "gdyby nie ja, to..." Bo
to strasznie egotyczne. i przepelnione pycha. Nie wyobrazam sobie pyszalka
ratujacego komus zycie.
Ale do tematu: jak nizej napisala Kamfora, kwestia okolicznosci w jakich ktos
to wypowiada. A takze formy. Bo jesli ktos powie - "uratowales mi zycie" a
nastepnie bedzie usilowal dac mi do zrozumienia, ze on patrzy na mnie jak w
obraz i traktuje mnie jak wyrocznie - to staralbym sie wytlumaczyc mu, ze nie
bede go wiecznie nianczyl. A jesli to "uratowales mi zycie" bedzie bardziej
oznaczalo "dzieki, teraz juz potrafie sobie sam poradzic" - to tylko bym sie
ucieszyl :")

[pastwa]

kwieto napisał:

> Wiesz, generalnie staram sie unikac stwierdzen w stylu "gdyby nie ja, to..." Bo
> to strasznie egotyczne. i przepelnione pycha. Nie wyobrazam sobie pyszalka
> ratujacego komus zycie.

Tak, bo byłoby to ratowanie czyjegoś życia, ale dla poklasku, choć dobre i takie
ratowanie, niż całkowity go brak.
Pyszałek może by i uratował komuś życie, ale pewnikiem nie w przypadku narażania
własnego.

> Ale do tematu: jak nizej napisala Kamfora, kwestia okolicznosci w jakich ktos
> to wypowiada. A takze formy. Bo jesli ktos powie - "uratowales mi zycie" a
> nastepnie bedzie usilowal dac mi do zrozumienia, ze on patrzy na mnie jak w
> obraz i traktuje mnie jak wyrocznie - to staralbym sie wytlumaczyc mu, ze nie
> bede go wiecznie nianczyl. A jesli to "uratowales mi zycie" bedzie bardziej
> oznaczalo "dzieki, teraz juz potrafie sobie sam poradzic" - to tylko bym sie
> ucieszyl :")

Tak, to niezręczna sytuacja,a zwłaszcza, gdyby ta osoba robiła jakieś korzystne
dla nas wyjątki z tego tytułu, a najgorsze gdyby działo się to kosztem
osoby,bardziej zasługującej na owe korzyści.

Okolicznosci wyznania

[Gość: kamfora]

Tak sobie mysle, ze to wlasnie okolicznosci, w jakich nastepuje "wyznanie"
komus, ze zawdzieczamy mu zycie/cos cennego sa najwazniejsze.
Bo zupelnie inaczej czlowiek reaguje na takie "wyznanie" sam na sam
z "uratowanym", a inaczej, gdy wyznanie nastepuje w wiekszym gronie.
Wtedy moze byc glupia sytuacja, i dla obdarowanego wyznaniem wdziecznosci i dla
tych, ktorzy sluchaja, (a byc moze tez mysla, ze zasluguja na jakas wdziecznosc,
a tu tylko tego jednego docenil ten "wdziecznik-niewdziecznik")
Oczywiscie, tez sa rozne sytuacje, nic nie jest jednoznaczne, ale...ja
w kazdym razie wole kiedy takie "wyznania" odbywaja sie w cztery oczy.

[antosia]

Jest taki przypadek Zen:

Splonela swiatynia Zen. Opat nie mial pieniedzy na odbudowe.

Przychodzi bogaty kupiec i mowi opatowi:oto 400 ryo- powinno wystarczyc na
odbudowe
opat: milczy
kupiec: 400 ryo to spora kwota
opat: milczy
kupiec: rodzina moze przezyc caly rok za 3 ryo
opat: milczy
kupiec patrzy wyczekujaco...
opat: czy spodziewasz sie ze ci podziekuje? To DAJACY powinien byc wdzieczny.

[pastwa]

Ciekawe, czy przy takim podejściu, miał za co odbudować opat tą świątynę.

[antosia]

do przypowiastek i bajek nie podchodzi sie w sposob tak racjonalny

pastwa napisał(a):

> Ciekawe, czy przy takim podejściu, miał za co odbudować opat tą świątynę.

[pastwa]

antosia napisał(a):

> do przypowiastek i bajek nie podchodzi sie w sposob tak racjonalny.

Zatem, jakiż życiowy morał( przesłanie) miałby płynąć z tej bajki ?

[antosia]

Ale to nie ma znaczenia Pastwa. Twoje wyobrazenie dotyczace tej przypowiastki
jest OK.
a.

[pastwa]

uff, a już myślałem, że mam dzisiaj wyjątkowy regres intelektualny:")))

[Gość: kasia28]

Pastwo, jeśli napisze, ze byc może uratowałeś mi życie przyprawię Cie o
zakłopotanie?:)

Kasia

[pastwa]

Gość portalu: kasia28 napisała:

> Pastwo, jeśli napisze, ze byc może uratowałeś mi życie przyprawię Cie o
> zakłopotanie?:)

Kłopotałbym się raczej w sytuacji takiej, gdzie nie ratowałbym komuś życia, a
potrafiłbym.
Powyższy Twoj post, to takie teoretyczne pytanie do mnie, czy ja o czymś nie
wiem ?
:-)

[Gość: A27]

Zeby nie bylo tak jednostajnie ja ze swej strony dodam, ze kwieto na mnie tez
dziala, ale bynamniej nie pozytywnie. Wiem, tez on odwzajemnia to uczucie -
iwec jest rownowaga w ekosystemie forumowym.