zaufanie

[Gość: lila]

Jestem w rozterce! Jakiś czas temu dowiedziałam się o tym że jestem od kilku
miesięcy zdradzana.Przeprowadziłam "rzeczową rozmowę". Mój partner (10 lat
związku) prosił o czas dla najmniej bolesnego rozwiązania "spraw". Dostał czas
i zdecydował się kontynuować nasz związek. Wszystko na pozór wróciło do normy ,
oprócz mojego do niego zaufania". Nie jestem w stanie uwierzyć że "wrócił" , że
mnie kocha , że już nie jest zaangażowany gdzie indziej(choć to deklaruje). Z
drugiej strony po co (pytam sama siebie ) miałby tkwić w niesatysfakcjonującym
związku ze mną. Nie mdlałam i nie płakałam, mógł odejść "z godnością".
Obiektywnie rzecz biorąc nie ułatwia mi sprawy jego milczenie na "nasz" temat ,
a także niezbyt moim zdaniem otwarte wyjaśnienia na moje nieśmiałe pytania
gdzie był jak go niebyło.Generalnie zachowuje się jakby nic się nie stało i
możnaby żyć jak wcześniej.Przyznaję że przez cały nasz związek osobne wyjścia
(obojga) nie były nigdy problemem. Zastanawiam się czy to histeria , iść do
lekarza!!!

[Gość: ja]

a Ty byś pewnie chciała żeby tak zaraz wszystko było tak jak było! Każda rana
musi się zagoić! KAZDA! I to potrwa. Czasami długo - ba, i się jątrzy. Chyba
jednak będzie dobrze. Byle tylko nie zwariować, bo to nic nie zmieni. Mam
nadzieję, że był to pojedynczy wyskok i chyba mu naprawdę zależy na Tobie...
:o)) bądź dobrej myśli. Gdyby było inaczej - wypiąłby się - i tyle byś go
widziała! Pozdrawiam

[Gość: Nana]

A czy nie nie przyszło Ci na myśl, że tak jest dla niego po prostu wygodniej.
Wie czego się może spodziewać w swoim stałym związku; obiadek, ciepłe kapcie i
czysta koszula codziennie oraz poczucie stałości i bezpieczeństwa. Coś co się
dla faceta bardzo liczy. A przy tym całym dobrodziejstwie..... zawsze może
sobie wyskoczyć w bok dla podniesienia adrenalinki i męskiej dumy.

[Gość: Nana]

To co napisałeś to szczera prawda!!! niestety moje dotychczasowe doświadczenie
nie opiewa na robienie awantur. Nie potrafię zapytać kto dzwonił, co robił ,
gdzie był bez zadawanie sobie gwałtu. matko jedyna przecież wiem że to on
powinien mnie gonić , a nie goni to pewne!!!!!!

[Gość: ona]

TO TERAZ SOBIE WYOBRAZ JAK ZA PARE MIESIECY ZACZYNASZ ODCZUWAC PANICZNY STRACH
SCISKAJACY CI ZOLADEK BO: ON SIE SPOZNIA 15, 30 60 MINUT; MA SLUZBOWE
SPOTKANIE; DZIWNE TELEFONY WIECZOROWA PORA; NOWE TOBIE NIEZNANE KOLEZANKI; SMSy
KTORYCH DO TEJ PORY NIE DOSTAWAL, ITD, ITP... a ty sie boisz go zapytac gdzie i
z kim byl i popadasz w coraz wieksza paranoje... i, nie daj Boze, zaczynasz
obwiniac wylacznie siebie, a wasz cudowny zwiazek coraz bardziej przypomina
farse... apotem jeszcze dolaczaja sie do tego komentarze znajomych, ktorzy
widzieli twego lubego gdzies i z kims...

ja bylam taka naiwna glupia idiotka przez pare lat i pare takich akcji, az mi
sie amplituda tych wyskokow skrocila do miesiaca... wlasnie przestalam i jestem
bardzo szczesliwa. jak bylo raz, bedzie i drugi. niestety. jesli nie macie
dzieci, to daj szanse przede wszystkim sobie. badz dzielna.

[Gość: fnoll]

myślę, że to on powinien przywrócić w tobie zaufanie do
niego, ale jeśli traktujesz go ze zbyt wielką wyrozumiałością,
to może się po prostu nie czuć do tego zmotywowany, jeśli dla
niego wszystko jest w porządku - bo gdy ktoś ci wyrządza krzywdę,
naturalnym jest, że reaguje się agresywnie, nawet wobec osoby
którą się kocha, także może na wstępie rozbij mu coś na głowie i
powiedz dlaczego, miłość potrzebuje energicznych działań, inaczej
zamienia się w cieplutkie i wygodne, aczkolwiek nudnawe przywiązanie

pozdro!

[Gość: Kasia]

Witaj, Lila. Wybacz, ale czegos tu nie rozumiem. Jak to "zdecydowal sie
kontynuowac nasz zwiazek"? W tych slowach pokazujesz, ze to on mial ostateczne
zdanie w tej kwestii. Zdradza Cie, kiedy chce i kontynuuje zwiazek, kiedy chce?
A gdzie w tym wszystkim jestes TY?!?!? Obawiam sie, ze rzeczywiscie woli
ustabilizowany tryb zycia i obiadek i kapciuszki... i boi sie ryzyka... Bo Ty
go nie pytasz o nic i zgadzasz sie na wszystko... To chyba nie tak, Lila.
Przepraszam, ale nie wyobrazam sobie, zebym nie wiedziala, gdzie moj maz byl i
o ktorej wroci - sama go o to nie wypytuje, mowi mi SAM. I to jest dobry uklad.
Szczery mozna powiedziec. Ty chcesz isc do lekarza?!?!? Dziewczyno, Tobie
potrzeba duzo czasu na wylizanie ran. I w miare normalne zycie. Zycie od
poczatku. Bo nie wyobrazam sobie, zeby przejsc po tym wszystkim do porzadku
dziennego. Na to trzeba tygodni, miesiecy, a moze lat. Zeby zaufac najblizszej
osobie, ktora tak zranila. Z calego serca Tego Ci zycze.

[Gość: Malwina]

mozna skleic, owszem. ale czy widzieliscie pod lupa ilosc obrzydliwych bakterii ktore siedza w
peknieciu ? i wy z tego mozecie pic ????????????????,

[Gość: ona]

ja nie.

[Gość: sebo]

Nic nie jest oczywiste.
Równie dobrze jak bakterie, można sobie woybrazić sterylną próżnię i życie w
ciągłym głodzie.
Jednak zgadzam się ślad po sklejeniu zostanie na zawsze.

[Gość: kreska]

Gość portalu: sebo napisał(a):
> Jednak zgadzam się ślad po sklejeniu zostanie na zawsze.

No to co? Ślad zostaje zawsze i po wszystkim. Z takej obawy można by niczego nie
przeżyć.

[Gość: Momo]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> mozna skleic, owszem. ale czy widzieliscie pod lupa ilosc obrzydliwych bakterii
> ktore siedza w
> peknieciu ? i wy z tego mozecie pic ????????????????,

A ile roztoczy siedzi na każdym milimetrze naszego ciała, brrrrrr, obrzydliwość
((, ale i one sa potrzebne. Moim zdaniem przykład nietrafiony ZUPEŁNIE.
Ale swoja drogą nie wyobrażam sobie, aby od początku istnienia związku wyrobić
złe zwyczaje, które być może miały jakiś tam wpływ na postepowanie faceta Lili -
ona o nic nie pyta, on NIGDY nie musi się tłumaczyć, a więc droga wolna - i to
dopiero jest niezdrowe, a wtedy tylo ostre cięcie.
Powodzenia, jaką kolwiek decyzje byś podjęła, Momo

[Gość: Lila]

Gość portalu: Momo napisał(a):

> Gość portalu: Malwina napisał(a):
>
> > mozna skleic, owszem. ale czy widzieliscie pod lupa ilosc obrzydliwych bak
> terii
> > ktore siedza w
> > peknieciu ? i wy z tego mozecie pic ????????????????,
>
> A ile roztoczy siedzi na każdym milimetrze naszego ciała, brrrrrr, obrzydliwość
> ((, ale i one sa potrzebne. Moim zdaniem przykład nietrafiony ZUPEŁNIE.
> Ale swoja drogą nie wyobrażam sobie, aby od początku istnienia związku wyrobić
> złe zwyczaje, które być może miały jakiś tam wpływ na postepowanie faceta Lili
> -
> ona o nic nie pyta, on NIGDY nie musi się tłumaczyć, a więc droga wolna - i to
> dopiero jest niezdrowe, a wtedy tylo ostre cięcie.
> Powodzenia, jaką kolwiek decyzje byś podjęła, Momo
To nie od zawsze tak było . Kiedyś to zaufanie było i bakterie po nim nie latały.
Teraz też nie wiem czy latają , może tylko w mojej wyobraźni!!! on mówi gdzie
idzie i kiedy wróci(prawie zawsze) tyle że ja w to nie wierzę. Obawiam się że za
chwilę będę skłonna grzebać po kieszeniach i szukać śladów szminki, a tego bardzo
nie chcę bo co to za związek gdzie niema zaufania. Nie stać mnie na racjonalną
analizę tego co się dzieje choć nie jestem typem słotkiej idiotki nie moge się
jednak zachowywać "rozsądnie" i to okropnie mi doskwiera.
>

[Gość: kika]

Zaufanie jest bardzo ważne i nie można w żadnym wypadku życ bez niego . Ja bym
poprostu powiedziała że nie masz zaufania i wolałabyś wiedzieć gdzie idzie i co
robi i po tej deklaracji poprostu bym pytała. Tobie wolno mieć wątpliwości a on
powinien to rozumieć. Wiele rzeczy teraz powinien zrozumieć i bardzo wiele
zrobić!!!!!! Ty też (bo nie ma róży bez ognia)ale on nie musi o tym wiedzieć.
Możesz sobie nawet dyskretnie pogrzebać w kieszeniach ( na wojnie wszystkie
chwyty dozwolone)ale panmiętaj że możesz cos znaleźć. Bądz gotowa na najgorsze
może będziesz musiała go wykreślić, wykasować ze swojego życia. Czy jesteś na
to gotowa , czy chcesz walczyć i wygrać. Nie napisałam przegrać bo choć to Cię
zdziwi to po zastanowieniu przyznasz mi rację ...ZAWSZE BEDZIESZ WYGRANA...

[Gość: Mina]

Lila - po pierwsze, nie podejmuj zadnych decyzji pod wplywem emocji. Daj sobie
czas. Po drugie, nie zamartwiaj sie niewiernym. Wrocil, przyjelas go - ok, a
teraz zajmij sie soba, a nie nim. Sprawiaj sobie przyjemnosci, zmien troche
tryb zycia, wychodz (niekoniecznie z nim), spedzaj egoistycznie czas na tym, co
Cie pasjonuje. Niech sobie sam wyprasuje koszule i przygotuje kolacje dla Was
obojga. Zobaczysz, czy rzeczywiscie chodzilo o powrot do Ciebie (bo chyba mimo
calej beztroski zdaje sobie pan mezus sprawe, ze Cie zranil, wiec masz prawo
odreagowac), czy tez o te wyprasowana koszule i obiadek na czas. Trzymaj sie.

[Gość: kreska]

>Gość portalu: Lila napisał(a): Gość portalu: Momo napisał(a): Gość portalu:
Malwina napisał(a):

I inni, to miłe, prawda? I ja też Ci piszę:
Lilu, wszyscy "goście" coś Ci piszą. Nawet jedna feministka (osobny temat tu
pomińmy).
Ale, ciekawe zagadnienie - dlaczego powołując się na różne jednostkowe
doświadczenia, przekazywane Ci w dobrej wierze zapewne, miałabyś podjąc /
zaniechać jakies działanie? Któryś [młodzieniec ;-) jak sądzę] oznajmia, że "nie
widział jeszcze". No tak, a ja "widziałam". Czy jesteś statystczna osobą?
Obraźliwe przypuszczenie ...
Dlatego skłaniam się do poparcia tego, co <<Gość portalu:>> Mina napisał(a):

> Lila - po pierwsze, nie podejmuj zadnych decyzji pod wplywem emocji. Daj sobie
> czas.
Czas - daje nowe spojrzenie. Szanse na mądrość. Czemu nie spróbować?
Różne rzeczy bolą i to nie jest takie znowu bolesne ;-)

> Po drugie, /.../ > teraz zajmij sie soba, a nie nim.
Popieram.
> spedzaj egoistycznie czas na tym, co
Nie popieram nazewnictwa. To jest spedzaj leczniczo, na tym co Ci sprawia
przyjemność, a nie "egoistycznie".
>
> Niech sobie sam wyprasuje koszule i przygotuje kolacje dla Was
> obojga.
Co Wy tak o tych koszulach ??? Sami nie potrafia, Ci Wasi faceci ??? Dziwne ...
Albo tak samo pracują jak Wy, albo mają "stanowiska" - to stać ich na pralnie (z
prasowaniem), albo Wy nie pracujecie i wtedy dalsze rozważania, typu albo, albo.

Czy naprawdę tylko mężczyzna potrzebuje "ciepełka" = bezpieczeństwa?
A TY? A Twoje bezpieczeństwo?
To jest temat do zdefiniowania na nowo, a nie "pytac czy nie pytać co robi, jak
go nie ma"?
Co robi, to jego sprawa. "Mój" lubi opwiedzieć co robił (co robił - czas
przeszły, a nie co robi-będzie robił! To już różnie. Ja też, ale ja tak mam, to
nie dbałość o równowagę sił ;-))) A Twój nie lubi?
No cóż...
To zajmij sie sobą (zawsze warto) i
> Zobaczysz, czy rzeczywiscie chodzilo o powrot do Ciebie (bo chyba mimo
> calej beztroski zdaje sobie pan mezus sprawe, ze Cie zranil, wiec masz prawo
> odreagowac), czy tez o te wyprasowana koszule i obiadek na czas.
> Trzymaj sie.

Bardzo się trzymaj :-)
Kreska

[Gość: Bolek]

Kobieto, jak facet zostaje to chce zostać. Może walczy ze sobą bo jak wiadomo
nowe jest zawsze excytujące. Moim zdaniem to dobry chłop i ja bym mu dał szansę.

[Gość: Lila]

Gość portalu: Bolek napisał(a):

> Kobieto, jak facet zostaje to chce zostać. Może walczy ze sobą bo jak wiadomo
> nowe jest zawsze excytujące. Moim zdaniem to dobry chłop i ja bym mu dał szansę
> .

...jednak nie chodzi o to że łaskawca został tylko co robi żebym ja chciała żeby
został . Dlaczego tak odważnie zakłada że JA CHCE ZEBY ZOSTAŁ BEZWARUNKOWO. Jasne
że to nie jest bezwarunkowe. Musi chcieć i ja muszę chcieć!!! Jednak ja nie
jestem panienką z okienka, która koniecznie musi mieć koło siebie jakiekolwiek
portki.Znamy się , przez lata byliśmy także przyjaciłmi. Tym bardziej dziwi minie
jego zachowanie teraz , bo zna mnie (chyba) i wie że to nie żarty (chyba). Jestem
coraz skłonniejsza do twierdzenia przed którym się broniłam cała życie, że chłop
to chłop i basta. Skoro tak kochał szalenie to dlaczego nie miał kurka odwagi
związać się z tą kobietą...Kurka a może to ona nie chciała... muszę pomyśleć .

[Gość: iwona]

Czytam uważnie i zdaje mi się,że wiesz co zrobić tylko brakuje Ci jakiegoą
bodzca!Ja ,

w opisywanej przez Ciebie sytuacji,nie chciałabym i nie umiałabym żyć w zgodzie
z sobą.

[Gość: guerra]

Może to ona nie chciała, bo ma wlasna rodzine, a twoj mąż był dla niej tylko
przejściową przygodą. Proszę nie obwiniaj siebie, bo to on zawiódł twoje
zachowanie. Stwierdzenie, że gdybyście sobie o wszystkim mówili do tego by nie
doszło to bujda. Można o wszystkich wyjściach mówić, tylko nie każdy kieruje sie
tam gdzie mówi że idzie. Trzymaj się, bo nie wiem czy to koniec twojej historii.

[Gość: kwieto]

Wiesz... decyzje musisz podjac sama. I tylko Ty bedziesz za nia odpowiadac.
A pytanie kogokolwiek na forum mija sie z celem, bo nikt Cie nie zna tak na
prawde, ani nie zna calej sytuacji.
Nieznamy tez Jego, wiec cala dyskusja tutaj jest wlasciwie gra do jednej bramki
- on nie ma szans sie bronic w sadzie ktory sie tutaj odbywa.

Tak naprawde mam wrazenie, ze Ty wiesz juz co chcesz zrobic, i szukasz tylko
uzasadnienia dla Twojej decyzji - ale wlasciwie dlaczego? To Twoj wybor, wiec
nie musisz uzyskiwac na niego zgody od kogokolwiek

[Gość: Lila]

Gość portalu: kwieto napisał(a):

> Wiesz... decyzje musisz podjac sama. I tylko Ty bedziesz za nia odpowiadac.
> A pytanie kogokolwiek na forum mija sie z celem, bo nikt Cie nie zna tak na
> prawde, ani nie zna calej sytuacji.
> Nieznamy tez Jego, wiec cala dyskusja tutaj jest wlasciwie gra do jednej bramki
>
> - on nie ma szans sie bronic w sadzie ktory sie tutaj odbywa.
>
> Tak naprawde mam wrazenie, ze Ty wiesz juz co chcesz zrobic, i szukasz tylko
> uzasadnienia dla Twojej decyzji - ale wlasciwie dlaczego? To Twoj wybor, wiec
> nie musisz uzyskiwac na niego zgody od kogokolwiek

Masz wiele racji. Rzeczywiście zrobię to co zechcę tak jednak ze mną jest , że
łatwiej mi o racjonalne oceny gdy piszę. Masz też rację że On nie może się
bronić , a właściwie nie tyle bronić co "wypowiedzieć". Nie zamierzam też jakoś
go specjalnie oczerniać.Jest winny zdrady i albo oboje z tego wyjdziemy albo
oboje spaprzemy sobie życie.Mam żal o to że wydaje się tego nie wiedzieć. Myślę
że można zachować do partnera szacunek(a więc także miłość) gdy gra w otwarte
karty np.pa kochanie lub ok to można ratować. Chowanie głowy w piasek nic tu nie
da.Jednak to nie on zawędrował na to forum lecz ja i chyba mogę mieć takie
okropnie subiektywne sądy. Jak widać (przeczytałam także swoje wypowiedzi)
uspakajam się i chyba mniej nerwowo myślę o wszystkim. Pewnie nie obejdzie się
bez rozmowy z Nim ale prawdę powiedziawszy sądziłam że jakiś mądry człowiek
podrzuci jakiś przepis na zachowanie w mojej sytuacji. Jasne że wiem że to
idealizm , ale bardzo nie chcę (ciągle)kolejnej dyskusji na bolesne tematy, to
chyba normalne że mam ochote od tego uciec , choć wiem że się nie uda.A może
jednak...nie sądzę żeby "rozmowa " była jekiem na wszystko.

[Gość: Monika]

> Jestem w rozterce! Jakiś czas temu dowiedziałam się o tym że jestem od kilku
> miesięcy zdradzana.Przeprowadziłam "rzeczową rozmowę". Mój partner (10 lat
> związku) prosił o czas dla najmniej bolesnego rozwiązania "spraw". Dostał czas
> i zdecydował się kontynuować nasz związek. Wszystko na pozór wróciło do normy ,
> oprócz mojego do niego zaufania". Nie jestem w stanie uwierzyć że "wrócił" , że
> mnie kocha , że już nie jest zaangażowany gdzie indziej(choć to deklaruje). Z
> drugiej strony po co (pytam sama siebie ) miałby tkwić w niesatysfakcjonującym
> związku ze mną.

Lilu. Mam podobny problem, chociaz moj maz nadal jest zaangazonany uczuciowo poza
naszym malzenstwem. Mowi, ze walczy z tym i nie chce ode mnie odejsc, bo wciaz
mnie kocha.
Niestety, ja nie umiem wybaczyc zdrady i zyc w przeswiadczeniu, ze cos podobnego
moze sie jeszcze zdarzyc w przyszlosci.
Postanowilam odejsc. Bedzie to trudne, ale chyba to najlepsze rozwiazanie.
Nie wiem, co musialo by sie wydarzyc taraz, abym zmienila swoja decyzje.
Dla mnie zdrada, nie tylko nadwyreza zaufanie, ale je po prostu zabija.
Moze bedziesz miala wiecej sily, aby przetrwac.
Pozdrawiam,
Minika

[Gość: Lila]

Pewnie masz rację , pewnie to się nie da wybaczyć a napewno zapomnieć ale co
zrobić nie jestem w stanie wyobraźić sobie siebie bez niego. Zbyt dobrze
pamiętam te lata gdy było tak dobrze. Na razie nic na to nie umiem poradzić ,
choć to wbrew zdrowemu rozsądkowi!!!

[Gość: Monika]

> nie jestem w stanie wyobraźić sobie siebie bez niego. Zbyt dobrze
> pamiętam te lata gdy było tak dobrze. Na razie nic na to nie umiem poradzić ,
> choć to wbrew zdrowemu rozsądkowi!!!

Lilu, jesli uwazasz, ze nie potrafilabys zyc bez niego i umiesz wybaczyc, to
przetrwaj, a moze jeszcze bedziecie szczesliwym malzenstwem.
Kazdy z nas jest inny, kazdy podejmuje wlasne decyzje, a potem ponosi ich
konsekwencje.
Dla mnie nie ma pewnych rzeczy, dla sa akceptowalne.
Pozdrawiam i zycze szczescia.