DEPRECHA

[sonai]

Nie rozumiem świata ani ludzi.Niczego dosłownie.Jutro wychodze z
pielgrzymka.Czekałam na nia caly rok,a teraz jestem wsciekla ze sie
zapisalam.Bo watpie na maksa ostatnio.Spedziłam super dni z facetem (tym
ktorego opisywalam).Wtorek imprezka u mnie w domu.Super tanczy,wiec sie nie
nudziłam.Pozniej spacerki,kino,po prostu sielanka.Wczoraj wrocil do
Tomaszowa.Ciezko mi bylo sie zegnac.Zwlaszcze,ze wracam dopiero 30
sierpnia.Pomyslalam no mus.Najgorsze jest to ze sie zaangazowaalam,a on nie
za bardzo.I nie martwie sie az tak jedzeniem,bo jem,ale bez przekonania.Nawet
nie chce mi sie kombinowac,zeby bylo smaczne.I nie moge powiedziec,ze go
kocham,ale mi jednak bardzo zalezy.Tez wlasciwie rodzaj uzaleznienia,bo o
niczym innym nie mysle.Ta pielgrzymka to bedzie dla mnie meczarnia.Wczoraj mi
napisał na gg,ze on nie wie co do mnie czuje.Cos na pewno,ale nie potrafi
tego okreslic.Poczulam w pewnym sensie pustke.Nawet nie wiem czy cos z tego
bedzie.Do tego dochodzi starch przed szkoła.No zwyczajnie sie obawiam co
dalej.Czy oprocz zarcia mialyscie jakies konjkretne problemy z psychika?(nie
pytam sie czy jestescie wariatkami:)ale jakas depresja czy cos?Bo odczuwam
brak checi do zycia,nie chce mi sie nic robic.Najchetniej bym wziela jakies
proszki i spokoj,ale nie zrobie tego,bo w koncu jestem wierzaca.Ostanio m
isie skumulowalo sporo problemow i nie potrafie sobie z nimi
poradzic.NIESTETY.Doradzcie co zrobic,zeby odzyskac nadzieje na lepsze
jutro.PoCIESZAM SIE TYLKO ZE NA PIELGRZYMCE SCHUDNE Z 5 KG po 260 km na
kuloskach.POZDRAWIAM

[xitax]

Czesc,
odpisuje, chociaz nie wiem jak Ci pomoc. Ale pomyslalam sobie, ze milo Ci
bedzie przeczytac chociaz jedna odpowiedz, nawet jesli nie bardzo z niej cos
wyniknie:)
Wydaje mi sie, ze ta pielgrzymka Ci pomoze. Nabierzesz dystansu i zobaczysz
wszystkie problemy z nowej perspektywy. Ja sama jestem ateistka i nigdy nie
bylam na pielgrzymce. Ale wyobrazam sobie, ze jako osoba wierzaca idziesz w
jakiejs intencji. Moze idz w swojej wlasnej (bo chyba schudniecie nie jest
priorytetem w takich wypadkach:)). Poza tym z tego co slyszalam na tych
pielgrzymkach bywaja niezle balangi:) Moze jak sie pobawisz, pospiewasz i
pobedziesz z ludzmi bez tego Twojego faceta (co to sam nie wie, czego chce) to
nabierzesz zdrowszego spojrzenia na wszystko.
Trzymaj sie Sonai, nie daj sie zlym mysla, poznasz wspanialych ludzi,
zobaczysz, wrocisz zadowolona. Tylko sie usmiechnij przed wyjsciem:)))

[sonai]

Było mi bardzo miło przeczytać Twoją odpwiedź.Tez licze na nabranie dystansu do
pewnych spraw.Pewnie ze schudniecie nie jest priorytetemm,ale fajnie by było
cos zrzucić:-)Pozniej mozna wskoczyc w bardziej obcisła bluzke itd.N atym forum
chyba nie liczymy na rade,ale na zwyczajne wysłuchanie i zrozumienie.Wyjscie i
tak musimy znalezc same.Nie wiem co bedzie po.Licze ze moj stan ducha sie
poprawi i znajde sens zycia.On sie zreflektował,ale zastanawiam sie czy nie za
pozno.Wczoraj zobaczylam go w innym swietle.Przeprosił,napisał,ze mam cos w
sobie,ale potrzebuje odrobinke czasu itd.Mysle ok.Dojde do ładu ze soba i z
przeszloscia,ktora byla bardzo burzliwa.Jednak zamierzam z nia skonczyc raz na
zawsze.Z jedzeniem lepiej.Mam scisk w zoładku i zmuszam sie z rozsadku,zeby nie
pasc po drodze.Zajrze 25,bo wpadne na chwilke do domciu.Pozniej z powrotem do
Czestochowy i powrot na pieszko.Licze na około 5 kilo mniej i lepsze
samopoczucie.Co z tego wyjdzie zobaczymy.POZDRAWIAM P.S.Myślałas kiedys o
spotkaniu?W koncu nie mieszkamy tak daleko?papa

[xitax]

Witaj,
jak tam pielgrzymka?
Co do spotkan. Szczerze mowiac nie jestem na nie gotowa. Wybacz.

[sonai]

Bardzo dobrze.Własnie mocze nogi,zeby przygotowac je na droge powrotna:-
).Jestem lzejsza o jakies 2,3 kilo.Duchem tez mi lepiej.Jakby ubylo mi
kłopotow.Jutro jade znow do Czestochowy,a dzisiaj zamierzam cieszyc sie dniem w
domu.Nie chcialam pojsc,wahałam sie.Na szczescie teraz wiem ze warto sie bylo
pomeczyc.Samo wejscie na Jasna Gore stanowi niesamowite przezycie.Czuje sie
szczesliwa.Zobaczymy tylko jak dlugo to potrwa.POZDRAWIAM