Co myślicie o?

[flavia5]

Takim przypadku, kiedy młody mężczyzna (28 lat) z dnia na dzien zostaje
wdowcem. Zona, z która był 10 lat ginie w głupi sposob, zostawia 3- letnia
córeczke. Rozpacza a jednoczesnie miesiac pozniej zabiera sie za bardzo
gorączkowe poszukiwania partnerki w panicznej obawie, że zostanie sam. Wciąż
rozpaczając po swojej zmarłej żonie.. kochali się "jak wariaty"...
Wreszcie po pół roku angazuje sie w zwiazek z 6 lat młodsza
dziewczyna,studentka-sasiadką (byłą opiekunka jego córeczki).. zakochuje sie.
Dziewczyna prosta,bardzo średniej urody,cicha, nieco zahukana- on mocno
majętny, zaradny zycowiowo i zawodowo, ale typ "chłopka- roztropka".
Dziewczyna ma dosyc dobre stosunki z jego córeczką.
1,5 roku po smierci żony oświadcza się, w dwa lata po ma byc ślub.
To wszystko w dzieje sie w moim dosyc bliskim otoczeniu i ja jestem troche
zszokowana błyskawicznym rozwojem przypadków. Ja po stracie kogos bliskiego
nie potrafiłabym. Czy jest w psychologii jakies wytłumaczenie takiego
zachowania? Jakie są rokowania dla takiego zwiazku?
Nam (wszystkim znajomym) nie miesci sie to w głowie.

[jonaszkowalski]

no , ja to myślę że jesteście walnięci
no i ciesze sie że nie jesteście moimi znajomymi
i że walnientych to dobrze robie że unikam

[lunar1978]

Dziwna historia, zwłaszcza jeśli kochali się "jak wariaty". Gdyby mnie spotkało
coś podobnego ( ukochana osoba umiera, ginie w wypadku ) to prawdopodobnie już
nigdy nikogo więcej bym nie szukał, a gdyby nawet to i tak byłaby ona tą drugą,
taką nagrodą pocieszenia ... tak mi się wydaje.

[flavia5]

Byłam przyjaciółką jego żony. Niepokoi mnie troche los dziecka - ma małe
zamieszanie w głowie.
Mam nadzieje, że to dziewcze - mimo młodego wieku - jest świadome wszystkich
konsekwencji tego związku. Ma zostać matką 4,5 letniej dziewczynki w wieku lat
23.Dziewczyna jest poczciwa i skromna. No i wszyscy mamy nadzieje, że
pieniążki nie były dla niej głownym czynnikiem sprzyjającym. Wolę nie wiedzieć
co będzie jak nie wypali ten związek.

[j_ar]

a to dziewcze to az tak duzo mniej zaradne jest od ciebie, ze ja tak okreslasz?
ty masz pewnie lat 40 sci, nie myle sie?

[po_godzinach]

"Wolę nie wiedzieć
co będzie jak nie wypali ten związek."

czyzby?
azsi doczekac tego nie możesz

[jonaszkowalski]

aż przyjdzie owca biało czarna
i ofca farbowana to nie jest , tylko normalna żywa owca jest z krwi kości i
wełny , owca biało czarna

[j_ar]

jak to co? szczesc im boze

a co wg ciebie mial robic? odczekac rok, dwa, piec lat?

[ziemiomorze]

Mysle, ze powinniscie - Wy, wszyscy znajomi - wystosowac jakis liscik w sprawie
i podpisac sie 'zyczliwi' czy jakos tak.

Jakim prawem wydajecie wyroki, wsadzacie nos w cudze uczucia (ktorych,
podkresle, nie znacie), jakim prawem obgadujecie te dwojke za plecami?
Pojdzieszz do tego faceta i powiesz 'zona sie w grobie przewraca'? Pojdziesz do
dziewczyny i ostrzezesz 'on Cie nie kocha, potrzebuje kogos do lozka i do
dziecka'?

Zajmij sie swoim zyciem i pozwol bliskim robic - nawet jesli bledy - to ich
wlasne. Jedyne, co moze ulzyc 'zaniepokojeniu', to trwanie przy przyjacielu, a
nie pochopne sady i wywyzszanie sie w stylu 'ja bym tak nie potrafila',

[flavia5]

Niejako mam prawo niepokoić się o los dziewczynki. Jestestem jej chrzestną
matką. I myśle, że oni się kochają. Ani on nie potrzebował dziewczyny do łożka
ani ona nie wygląda na tzw "cwaniarę".
Tylko bardzo szybko jakoś to się wszystko podziało i może jest to postępowanie
lekkomyślne? Dlatego chciałam zapytac was -a spotkałam sie z atakiem. Dzis
dowiedziałam się, że sa już zareczeni i ciągle o tym mysle...

[jonaszkowalski]

ty myślenie zostaw innym , bo to nie jest twoja mocna strona
o sobie raczej pomyśl - szajbusko :(

[j_ar]

przez rok (jak wynika) 'dziewcze' to potrafilo dac sobie rade zarowno z
obowiazkami dla dziecka, dla przyszlego meza oraz swoimi wlasnymi... wg ciebie
rok to za malo przy takich obowiazkach aby miec jakas orientacje?

[flavia5]

Dziewczyna nie mieszkała z nimi. Nie wiem co mam o tym myslec - trudno mi
cokolwiek powiedziec.
Przypomniała mi sie dzis ta bezsensowna śmierć i wszystkie okropne okolicznosci
z tym zwiazane.

[j_ar]

mozna sie tylko cieszyc, ze jest ktos taki jak ta dziewczyna, bo bierze na
siebie bardzo duzo i napewno bedzie potrzebowala nie raz pomocy, i byc moze
twojej pomocy

[flavia5]

Jeżeli tylko zwróci sie do nas o pomoc otrzyma ją. Oczywiscie.
Mnie samej byłoby trudno zaakceptować nie swoje dziecko- przyznaje sie do tego.
Jakis czas temu byłam w podobnej sytuacji i po wielu latach dopiero udało się
komus przekonac mnie do tego, ze bedzie dobrym ojcem dla mojego dziecka. Teraz
juz wiem ze to był dobry wybór, mimo ze nie chciałam przez długi czas docenic
jego staran.
Tym bardziej mam nadzieje ze im się uda- mimo moich obaw.
Dziekuje za wasze odpowiedzi.

[flavia5]

I nie mam nic zamiaru robić.
Zapytałam się tylko was czy z psychologicznego punktu widzenia takie zachowanie
jest w normie i czy są dobre rokowania jeżeli chodzi o ich zwiazek i relacje
dziewczynki z "macochą".
Nie rozumiem skąd ten atak.

[po_godzinach]

a jak nie jest w normie, to co ?

[ziemiomorze]

flavia5 napisała:

> Tylko bardzo szybko jakoś to się wszystko podziało i może jest to
postępowanie
> lekkomyślne?

A nawet jesli, to co?

w Dawnej Polsce

[roman.nowy]

(i chyba nie tylko w Polsce) byl kiedys taki zwyczaj, ze gdy umierala kobieta,
matka i zona - maz bral sobie jej siostre za zone...

Dla dobra wszystkich. Maz te kobiete znal zazwyczaj dobrze, znaly ja tez
dzieci...

A teraz ja Ciebie spytam - i nie jest to zlosliwe pytanie: Czy Ty chcialabys
i potrafilabys znalezc sie na miejscu Twojej zmarlej przyjaciolki?

Maz tez Cie znal...
I pewnie znalo i lubilo Cie tez to dziecko...?

[jonaszkowalski]

taaaaa , pani fatalne zauroczenie
i tu już wyskoczyła jak z wanny , normalnie
strach , pani horror , a taka niby fajna
farbowana owca to jest , skubana owca farbowana
albo ten , no wilk w owczej skórze

[po_godzinach]

myslimy, ze należy zyczyć im szczęścia i trzymac kciuki, aby sie wszystko udało

[jonaszkowalski]

i życzymy im , dużo owiec , różnych
a nie jakichś tam baranów

tak jest )

[po_godzinach]

[witch-witch]

Ja po stracie kogos bliskiego
nie potrafiłabym. Czy jest w psychologii jakies wytłumaczenie takiego
zachowania? Jakie są rokowania dla takiego zwiazku?
Nam (wszystkim znajomym) nie miesci sie to w głowie.

__________

Ty po stracie kogoś tak byś reagowała, ale drugi czlowiek robi to w inny sposób
i ma do tego prawo.
Według ciebie nie kochał swojej żony, bo nie opłakiwał jej dostatecznie długo?A
skąd ty mozesz wiedzieć jak tam u niego z tym jest.
Dość skomplikowany masz tok myslenia i wydaje mi się bardzo drobnomieszczańskim
i fałszywym.W sumie zajmujesz się wartością pozorów, a nie prawdziwością uczuć.
A tak naprawdę,to sami powinniście wesprzeć znajomego, aby jak najszybciej
znalazł sobie kogoś do życia i mógł iść spokojnie dalej.

[procesor]

może spójrz na to tak Flavio:

może jego zona a twoja przyjaciółka
tak pokierowała z tamtego świata sprawami by jej ukochany mąż nie został sam
a córeczka miała drugą mame, osób do kochania dziecka nigdy za wiele
:)

jeden tak reaguje, inny inaczej
czy wolałabyś by po smierci żony popadł w ciężka depresję, zaniedbał dziecko i
na wiele lat stał sie wrakiem człowieka? i dopiero gdy córkę by odchował
samotnie - miałby prawo do własnego szczęścia po raz drugi??

niech im sie dobrze i szczęśliwie dla wszystkich razem żyje


a ty lepiej abys sie nie dowiedziała za wcześnie jak zareagujesz gdy umrze ci
ukochany..

[flavia5]

Właśnie dlatego, że jestem przekonana, że kochał żonę bardzo jestem tym
wszystkim zdezorientowana.

Rozpaczał bardzo po śmierci Ewy i mowił że to tak jakby komuś obciąć jedną rękę
i jedną nogę. Pomagaliśmy mu, zajmowaliśmy się dzieckiem na zmianę, ktoś tam
załatwił przedszkole dla małej w błyskawicznym tempie. Po miesiacu zaczal sie
pojawiac na naszych wspolnych imprezach, spotkaniach, wypadach ..ale na każdej
z inną dziewczyną. Przyznał się, że dał ogłoszenia na wszystkich chyba
możliwych portalach randkowych i stąd te kobiety.Był strasznie zagubiony- przez
10 lat był z kimś i nagle został sam. Nie jest to typ podrywacza, nie szukał
przygody- tak przypuszczam - każda z tych dziewczyn traktował jak potencjalna
kandydatke. Bylismy tym troche skołowani i zdezorientowani.
Wiem, że ludzie różnie reagują na stres i na takie nieszczęścia. Po pół roku
pojawiła się ta obecna. Po roku oświadczył się. Miłe dziewcze, ale taka troche
dziecinna.
Nie uważam, że powinien odchować dziecko i myśleć dopiero wtedy o swoim
szczęsciu- daleka jestem od tego. Ale moze jakis dłuższy okres próbny? Czy to
nie jest pochopna decyzja? Czy ta dziewczyna dojrzała do takiego związku?
Tak po prostu dziś wraz tą informacja naszly mnie takie refleksje za co
zostałam zbesztana na forum. Refleksje miną, bo ja mam swoje życie i swoje
problemy i nie mam w zwyczaju ingerowac w losy innych. Po prostu jestem
widzem ..i chciałabym wierzyc ze Ewa "z góry" tak pokierowała biegiem wydarzen.
Bardzo przeżyłam śmierć przyjaciółki i całą tą tragedie i chciałabym żeby ta
sprawa miała szczęsliwy finał. Sama nie wiem skąd ten irracjonalny niepokój.

[solaris_38]

nie potrafie okreslić czy oni się kochają czy nie

myślę że miłośc wbrew pzoorom jest między nimi możliwa ..
... choć pewnie bardziej ulga w samotności rozpaczy i nie radzeniu sobie
(jedno z dziećmi a drugie ze sprawami materialnymi)
jesli się kochaja lub pokochaja to wszystko będzie ok

dajmy im szanse naszej wiary w nich