Jestem za grzeczna... albo jestem frajerką

[kawal.sqrwiela]

qrwa czy nieumumiejetnosc odmowy majstrowi jest tematem na miare 60 wpisow?

[czarojdziejka]

hahaha
a nie zauważyłeś, że tu sie zebrała cała grupa terapeutycza :) psycholog za
darmo i w godzinach pracy :)

[annam-s]

Oj znam te problemy. Z wiekiem oduczam się po trochu, ale i tak za łsba jestem
w te klocki zwane asertywnością -ryzykuję złamaniem nogi usiłaując sama
wciągnąć wózek do tramwaju czy autobusu, strczę z Maleństwem w koljkach, tak
samop jak stałam w ciąży, a potem jestem wściekła nasiebie, bo dziecko
zmęczona, spcone , złe :( Ale powoli staram się walczyć z samąsobą. tzrymaj za
mnie kciuki, a ja będę za Ciebie! :)

Panie majstrze,

[boldepop]

Jesteś za grzeczna i jesteś frajerką :
Twój post, to prowokacja, ale chciałam się podzielić ze wszystkimi moją
radością : ja się z tego wyleczyłam ! :))) Nie mówię, że nie ulegam innym, ale
robię to wtedy, z wyboru.
To jest też odpowiedź na twoje pytania.
Potrzebne jest: sporo kasy na psychologa, tak przez parę lat :)
Zyski są jednak duuuuużo większe, niż koszty.
Z książek można się tego nauczyć, tak jak języka obcego: potrafi to jeden na
10.000 :)
Życzę miłych konwersacji z majstrami, w obcym języku:)

[katja]

Jestem troche ja ty, ale doszlam do wniosku , ze lepiej byc oszukana pare razy
wiecej niz inni niz uczyc sie egoizmu. Mysle, ze ludzie asertywni nie maja tej
delikatnosci uczuc i odczuwania ,wole juz byc soba. Sprawia mi przyjemnosc
pomagania innym i dobrze sie z tym czuje a ze ktos jest brutalny i niuczciwy
wobec mnie? To juz jego sumienie nie moje.
Mysle, ze raczej powinno sie uczyc ich wspolczucia innym niz nawracac nas na
twardzieli.
Nawet gdy oni robia cos dobrego dla innych nie maja tego zadowlonienia jak my.
Ich odczuwanie jest stepione.

tomcis!

[katja]

Wspaniale i madrze napisane oby tak dalej

[katja]

aaa...jeszcze . Z oddawaniem zielonej wedliny tez mam czasami klopoty ale
mowczas wiem ze robie przysluge komus innemu kto by sie ew. mogl zatruc. Czynom
nieclym trzeba sie zdecydowanie opierac wykazujac tym odwage i nie dawac zlu
panowac nad swiatem. Precz z Egoizmem wbrew co twierdza wszystkie amerykanskie
podreczniki

[tomcis]

hej , wspaniale jest spotkac sie z ludzmi myslacymi w tych samych kategoriach.
Tak trzymac i nie dawac sie cha...om. :) Pozdrawiam . tomcis

[11kama11]

Ludzie, nie mylcie pojęcia asertywności z egoizmem i niewrażliwością. Przecież
problem tej dziewczyny nie polega na tym, że nie potrafi oddać wędliny, tylko
na tym, że jej z tym źle i chciałaby to zmienić. Asertywność to narzędzie, uczy
jak dbać o swoje prawa, respektując prawa innych. Łatwo i przyjemnie kontaktuje
się z takimi osobami. To duża ulga móc poprosić o wszystko, mając świadomość,
że ktoś się zgadza, bo chce, a nie, bo nie umie odmówić, a potem czuje się
wykorzystany. Sama mam z tym czasami problem( tzn. z odmawianiem). Jeśli jestem
w dobrej formie, to zgadzam się, jeśli chcę, a odmawiam, jeśli nie chcę i
wszystko jest o.k.A kiedy jestem w złej formie(zmęczona, zestresowana czy
chora), to wracam do starych nawyków.Zgadzam się odruchowo, zajmuję sie cudzymi
sprawami i czuję się wykorzystywana. Pomagam, zamiast poprosić o pomoc. Ale
uważam, że to mój problem i pracuję nad tym.

[azha]

Dużo różnych rad... ja nie jestem za opcją uczenia się egoizmu od innych, ani
też pozostania pobłażliwym dla wszystkich i wszystkiego. Najlepszy jest środeczek.
Uwierz, że możesz to zmienić jeśli naprawdę tego chcesz - mi się udaje. Piszę w
czasie niedokonanym, bo ciągle walczę z pokusom poddania się bez wysiłku.
Nie czytałam książek o asertywności, przeczytałam 'Przebudzenie' A. de Mello.
Polecam!

Ja po prostu traktuje takie sytuacje, jak zadanie, które chce wykonać jak
najlepiej. Satysfakcję mi sprawia, kiedy przełamie barierę strachu, poddaństwa itd.
Spróbuj każdą taką sytuacje potraktować jak wyzwanie.
I koniecznie zauważaj te sytuacje, w których Ci się udało. Będzie ich coraz więcej.

Powodzenia - odwagi!

^ ^ ^ ^
Jeżeli wydaje Ci się, że wiesz wszystko - masz rację - wydaje Ci się.

[jonaszkowalski]

słuchaj , mam prośbę
czy mogłabyś ? :
- zrobić za mnie zakupy przed świętami
- posprzątać przed świętami
- przylecieć , żeby prowadzić samochód za mnie jak stoję w korku , ja sobie coś
w tym czasie poczytam
- wyjść z moim psem , rano
- ugotować za mnie obiad , ja już go zjem
- postać za mnie w kolejkach za prezentami
- zapłacić moje wszystkie zaległe rachunki
- iść za mnie do roboty , dasz sobie radę , nie robię niczego nadzwyczajnego
od razu chcę powiedzieć że bardzo cię polubiłem
to , co mogę na ciebie liczyć

ps. jak byś chciała mi odmówić , to nic
to nie martw się . naprawdę , trudno . trochę mi smutno będzie .
o , już pochlipuję , ale to nic . nie przejmuj się .
to , jak będzie :D

[amaterasu1]

ja to bym uważała na tego pana Jonasza
on chyba jest już po kursach tej asertywności wielostronnej, jak nic

[jonaszkowalski]

a czytałaś definicję imaga ?:D

[amaterasu1]

to się nazywało żaluzja

Mam dokładnie to samo...

[zlotoslanos]

...nawet jak widzę ,że wciskają mi coś nie teges patrzę i niereaguję.Nie
wściekam się potem w domu, bo jestem już przyzwyczajona.Słucham jak na
balkonie nakładają dodatkowe ocieplenie a ja j u ż g o m i a ł a m i myślę
sobie " jak im powiedzieć?" a w ten sposób pomniejszyli mi balkon.

[jola38]

mysle ze to problem wielu z nas

[jonaszkowalski]

o,oo łuu :)
nieźle , tego to się po tobie nie spodziewałem , amaterasu
prezeska cię złapie , zobaczysz

[amaterasu1]

co mi zrobi jak mnie złapie....?
a ładna chociaż :P ???

[jonaszkowalski]

ładna i ogień w czystej postaci , ta moja prezeska
i złapie cię , zobaczysz
czym jest włoski temperament :D

[amaterasu1]

ojej, jak fajnie :DDD
to możesz ją na mnie słać
chętnie poznam :))) temperamentna, ooooooo :))))
i zagraniczna, jeeeeej

[jonaszkowalski]

niczego , więcej nie napiszę o prezesce
już fleuert , chciała mi kiedyś zabrać prezeskę
ale jest fajna , to prawda :)

[amaterasu1]

dobra, jak taki jesteś - nie, to nie!!! nie będę się prosić
a już myślałam, że sobie razem z prezeską poćwiczymy ....asertywność :DDDDD

no, trudno się mówi :((((

[jonaszkowalski]

to samo prawie , powiedział psychcio . w dodatku zaproponował zamiast basenu
kąpiel w morzu . wyobrażasz sobie , a prezeska ...
normalnie , tu siedzi cała banda zabawowych cwaniaków :D

papatki

[amaterasu1]

nie no, to strrrrraszne, faktycznie
lepiej uważaj, bo....
będziesz potem jej musiał po jakichś basenach albo nie daj Boże plażach
szukać....eeeeh
to ja mówię pas w takim razie, za duża tu konkurencja
z kim innym asertywność poćwiczę :(((

[18_lipcowa]

a ja nie mam z tym problemu
nigdy nie mialam

[ninus7]

nisar napisała:

> Kurza stopa, no. Mam cholerne problemy z:
> - poproszeniem o pomoc

licz tylko na siebie, musisz pokazać innym że dajesz sobie radę sama, nie
szukaj pomocy na siłę u innych,

nisar napisała:
> No teraz np. będziemy remontować chałupę. Widzieliśmy się z dwoma poleconymi
> majstrami. Zdecydowaliśmy się na jednego, drugiemu trzeba dać znać, że nie.
> No i oczywiście mam z tym dziki problem. Bo jemu będzie przykro.

jemu na pewno nie będzie przykro, pomyśl czy on miałby wyrzuty sumienia gdyby
coś zchrzanił podczas remontu i potem wziął kasę, wątpię


jeżeli ludziom nie powiesz "nie" w odpowiednim momencie zaczną to
wykorzystywać, ja tez zachowywałam się podobnie w stosunku do moich znajomych,
najbliższych, efekt był taki że przyzwyczaili się do tego że ich problemy, ich
sprawy są najważniejsze, a moje mieli gdzieś, kiedy zaczełam im odmawiać tak
zupełnie poprostu mówiłam "nie" byli w szoku,
musisz sobie uświadomić tak w głębi siebie, że masz prawo do tego aby odmówić,
postawić się jeżeli coś ci się nie podoba, może z początku będzie to trudne,

nisar napisała:
> Czy ktoś tak ma? Miał i się wyleczył? Ma pomysły na "ćwiczenia psychiczne"?
nie wiem czy są takie ćwiczenia, w moim przypadku terapią było UŚWIADOMIENIE
SOBIE że jestem wykorzystywana przez znajomych, najbliższych, a tak nie powinno
być, bo oni często mi odmawiali, to dlaczego ja mam być w porządku,

[ajmj]

mam tak samo jak Ty nisar

[lakrimoza]

proponuje Ci na dobry poczatek kogos obrazić. Potem juz pójdzie z górki -
zobaczysz, że to nie takie trudne. Ludzie nie przywiazuja az tak dużej wagi do
słów i czynów bliźnich:) Nie ma sie czym przejować - po prostu staraj sie robic
tak, aby tobie było dobrze, a nie innym - troche zdrowego egoizmu jeszcze
nikomu nie zaszkodziło. Powodzenia życzę.

[spin_spin_sugar]

brak Ci asertywności - poczytaj na ten temat jakieś książki psychologiczne -
typu poradniki - tam moższ znaleźć wiele cennych rad, są też kursy
asertywności - do wyboru do koloru;)

pozdro

[berecik7]

Ja się tej pierdołowatości oduczyłam w ciąży. Tzn. oduczyła mnie rodzina męża i
co poniektórzy "przyjaciele". Dopóki byłam super sprawna, zawsze radziłam sobie
sama, bo mnie też nie przechodzi przez gardło prośba o pomoc. Sporo pomagałam
też innym, czasem zupełnie bez sensu (potrafiłam z własnej woli przyjść do
tesciowej i pomóc jej przy baaardzo generalnych porządkach). No a jak ja
potrzebowałam pomocy (siódmy miesiąc, przeprowadzka, pakowanie dziesiątek
ciężkich kartonów z książkami itp.) - teściowa nawet nie zadzwoniła, wiedząc,
że jestem z tym sama (mąż za granicą w delegacji). Ot, co. Takich przykładzików
mogę podać jeszcze z dziesięć, ale nie o to chodzi. Ja będąc w ciąży naprawdę
poczułam się zagrożona - uświadomiłam sobie, że jeśli coś mi się stanie, pies z
kulawą nogą nie będzie o tym wiedział. Przykra jest taka świadomość, ale też
leczy z pierdołowatości (czy frajerstwa, jak to okreslają inni). Od tamtej pory
nie jestem już taka chętna do pomocy (zwłaszcza w pracy taka postawa okazała
się dość opłacalna) i myślę przede wszystkim o sobie i swoim dziecku. Czego i
tobie życzę.

[bialeoko]

no tak
nie cenisz siebie za bardzo, i nie wiesz, co dla Ciebie jest tak naprawdę
istotne...
taka moja obserwacja w pracy (jaskrawy przykład): np. ludzie mający dzieci
cenią swój czas itp. choćby ze względu na nie, dlatego trudniej od nich
wyegzekwować zostawanie po godzinach w pracy lub zamiany w grafiku. Oni widzą
pewne wartości wyraźniej. (ważniejsze są dzieci niż koleżanki z pracy).
umiejętność oceny sytuacji też gra dużą rolę.
mówiąc prosto, zastanów się, czy każdemu musisz koniecznie dobrze posmarować...

[kurka.mala]

Nie wiem, czy Cię to pokrzepi, ale ja też tak mam. No może teraz już nie tak
bardzo. Ale zawsze czułam się paskudnie jak musiałam komuś odmówić, nawet jeśli
to była "najlepsza przyjaciółka". W ogóle nie zdawałam sobie sprawy z tego, że
mój interes jest istotny, wybierałam czy zrobić tak, żeby wyszło na siostry czy
na koleżanki stronę, bo obie takie obrotne dziewczyny, które wiedzą czego chcą,
bystre, egoistki, tylko ja jedna sierotka marysia przy nich, ale mi się trafiło
towarzystwo! Przy nich czułam się jak g...wno, naprawdę, tylko trwać i czekać
aż któraś będzie potrzebowała pomocy czy wygadania się, bo moje problemy nikogo
nie obchodziły. Powiem Ci, że to trochę jakoś przechodzi (przynajmniej w moim
przypadku) z wiekiem. Teraz widzę to wyraźniej i staram się reagować, wiem, że
to była moja wina, że pozwoliłam się tak traktować, ale ja po prostu nie mam
świadomości swojej wartości. Nisko się cenię i inni to widzą. Może nie mam
problemów typu jak odnieść popsutę wędlinę do sklepu, bo wiem, że należy mi się
zwrot pieniędzy i nawet gdyby ekspedientka robiła jakieś uniki to ja się
wykłucę o swoje, ale to tylko słowa, wiem, że tak powinnam powiedzieć, że mi
się należy, ale nie mam tej pewności siebie. Wszystko w porządku jeśli uda się
wybrnąć z takiej sytuacji, sprzedawczyni widzi mój brak pewności siebie, ale
moje argumenty są dosadne. Mam jednak ostatnio inny problem, bo trafiła mi się
praca z dziewczynką upośledzoną, która jest bardzo agresywna i co mnie
przeraża, mimo wszystko jednak na swój sposób bystra. Mogę sobie mówić wyuczone
formułki, ale ona wyczuwa mój brak pewności siebie i robi co jej się podoba, z
gnojeniem mnie włącznie. Czasami mam jakieś przypływy takiej wewnętrznej
pewności siebie i jak powiem coś tak bardzo od siebie, stanowczo, to ona wtedy
mnie respektuje, gorzej jak mam gorszy dzień (prawie zawsze :( ), wtedy mogę
nawet na nią wrzeszczeć, a ona śmieje mi się w twarz i przyłoży jeszcze jak
próbuję ją powstrzymać :(. To dopiero szkoła życia. Czasami (prawie codziennie
albo i codziennie) przychodzę do domu załamana i nie przestaję o tym myśleć
nawet w czasie wolnym, to mnie zatruwa. Ale cóż, w czasach, w których tak
trudno o pracę, głupio rezygnować z pwodu rozwrzeszczanej 6 latki, która włazi
mi na głowę. Jakoś będzie, chyba powoli się zbieram, a może to tylko taki
lepszy okres, jak to u mnie bywa. Sorki za to biadolenie, wiem, ze bardzo nic
nie wniosłam do tej dyskusji, ani nic Ci nie poradziłam, ale jak sie tak pożale
to mi lepiej :)

[gumabalonowa]

Myślę, ze ona nie yyle wyczuwa Twój brak pewności siebie, co lęk. Jak zaczęłam
pracę z dziećmi z upośl. przeszłam pranie mózgu zrobione mi przez szefową
pt "Rób cokolwiek ,ale nigdy nie bój się dziecka, czy też dorosłego" I taka
jest prawda, nie masz czego się bać, bo nawet jak będzie b źle, to od dziecka
jesteś silniejsza, więc Cię nie zabije, a od doroslej osoby z upośl mimo
wszystko mądrzejsza:)Cokolwiekk by sie nie działo, cokolwiek by to dziecko nie
robiło, jakby to przerażające na pierwszy rzut oka nie było, nie bój się, bo
dajesz dziecku (dorosłemu z upośl) przewagę, którą raz dwa wykorzysta:)Po
powtórzeniu sobie z tysiąc razy, że się nie boję, zaczyna to działać, uwierz:)
A dzieciaki i nie tylko lek wyczuwają bardzo dobrze:) A więc głowa do góry i
nie bój się, bo nie masz czego:)

[cetka]

ja niestety mam podobnie jak ty, a nawet chyba gorzej. ja zle sie czuje, jak
musze zachowac sie asertywnie, ale rownie zle, jesli zgodze sie na cos wbrew
sobie. takze i tak zle i tak niedobrze. niestety to wina moich rodzicow -
wychowali mnie na XIX wiek, a nie XXI. nigdy nie staneli w mojej obronie,
zawsze kazali dla swietego spokoju przytakiwac innym, do dzis mnie strofuja,
gdy sie z czyms nie zgadzam. czesto robie po swojemu mimo wszystko, ale z
poczuciem winy, bo te "nauki" rodzicow tkwia we mnie gleboko:(

a przy okazji - mam wrazenie, ze wiekszosc osob odpowiadajacych w tym watku
wogole nie wie, o czym pisze - ucza cie definicji asertywnosci, pisza, ze jak
trqafisz na chama, to w koncu sie jej nauczysz. mysle, ze tak jak kazdy -
nieraz trafilas na zlych ludzi i wcale cie to nie nauczylo na przyszlosc
asertywnosci. mysle, ze oprocz zlego wychowania, jest to tez kwestia
nadwrazliwosci... nadwrazliwcom zyje sie strasznie ciezko, czego nikt z
normalnie wrazliwych nie zrozumie:(

JESTEŚ RELIKTEM GINĄCEGO GATUNKU

[maciek20001]

w układności i dobrym wychowaniu.Niestety,świat poszedł do przodu , głównie w
hamstwie.

[amaterasu1]

Nisar, nie daj się wrabiać. Wszyscy, którzy Ci tu doradzili, żebyś się nie
zmieniała to prawdobnie pijawki ludzkie żerujące właśnie na takich naiwnych jak
Ty, co to każdemu chcą pomóc a potem czasu dla siebie nie mają + fundują sobie
jeszcze stresy do tego. Bardzo często pomoc udzielona w niewłaściwy sposób i w
niewłaściwym momencie (np kiedy osoba zwala na nas swoje obowiązki) bywa bardzo
demoralizująca.

Ceń swój czas i siebie.
Wybieraj ludzi i sprawy, którym chcesz swój czas poświęcić.

Bo inaczej jak poprosisz o pomoc kogoś, komu Ty wcześniej pomogłaś, to się
zdziwisz, gdy każe sobie za nią np zapłacić. Dla takich lepiej sobie zawczasu
ustal swój cennik.
Pozdrawiam