cudze radości

[Gość: wro20]

radością niektórych moich wykładowców
jest to że przez swój upór i nierzadko chamstwo
pozbawiają ludzi możliwości zdobycia wykształcenia,
zamykając im drogę do sukcesu zawodowego

w niektóych przypadkach to przeradza się w zboczenie

[Gość: Mulder]

No cóż, panowie profesorowie mają to do siebie, że lubią pokazać jacy to oni są
mądrzy. I najczęściej na wiedzy i mądrości ich przewaga się kończy. Ciekawe
jest to, jak tytuł naukowy może przewrócić w głowie (dosłownie). Na przykład
moja dziewczyna ma wykłady z profesorem z Krakowa (uczy się w Olsztynie), który
twierdzi, że "na północy Polski to ludzie są jakoś tacy bardziej ograniczeni".
Nic dodać, nic ująć...

[Gość: bebe]

Mialam wiele do czynienia z "profesorami". Ujmuje to w cudzyslow, bo w Polsce
tytul ten niestety zazwyczaj oznacza cwoka, ktory dorobil sie go dzieki
koneksjom - to oczywiscie uogolnienie, ale ilu profesorow ma kindersztube,
wiadomosci i generalne wyobrazenie o swiecie? Nie mowie juz o przestrzeganiu
higieny osobistej, umiejetnosci prezentacji i wiedzy. W porownaniu ze swoimi
kolegami z zagranicy (zagranicy zachodniej) wypaaja bardzo cienko.

[Gość: Keaton76]

Historyjka z UW, podobno prawdziwa: student stawia 3 butelki i mowi: Trzy za
trzy. Pan doktor bierze dwie i odpowiada: Dwa za dwa. W LO traktowali nas
roznie, ale przynajmniej ktos sie o nas staral, przepychal z klasy do klasy,
nie bylo specjalnie korupcji. A teraz? Szkoda gadac. Mialam zajecia z
"Rzymu" z malo utytulowanym panem. Mgr, zdaje sie. Uczyl niezle, nigdy nas
nie obrazal, zawsze byl dla nas mily. Chyba ma teraz robic doktorat.
Schamieje?

[Gość: Kitty]

Może takie zachowania "profesorów" wynikają z tego, że byli oni kiedyś
pomiatani i lekcważeni i teraz uważają, że mogą to sobie odbić? Przecież nie
tędy droga! Nie jest przyjemne chodzenie na wykłady z imitacją prawdziwego
profesora.

[Gość: Mulder]

Swoją drogą ciekawe, dlaczego tak się dzieje. Bo z tego co tu sobie mówimy
wynika raczej jednoznacznie, że profesorowie to zakompleksione typy, którzy na
wykładach mogą się zrealizować i w jakiś sposób wyżyć. Gnębiąc zaś studentów
może uzyskują jakiś "mentalny orgazm".
Ciekwae też, czy gdybym chciał pisać magisterkę na właśnie ten temat, to czy by
mnie uwalili ;-)

[Gość: Miluszka]

Mialam do czynienia z kilkoma uczelniami - w jednej pobieralam nauli, w drugiej troche pracowalam, bpotem
zgraniczna - w ktorej bylam na jakims krotkim stazu i teraz ta, na ktorej robie doktorat. Ja doszukalam sie prawa
trzech palcow lewej reki - im ktos madrzejszy ( w njalepszym zdarzeniu tego slowa0 , to zachowuje sie
porzadniej. W Finladii, tam, gdzie robilam jakies pomiary, co piatek caly instutut spotykal sie na kawie i ciastku. Przy
stole siadywali : pan profesor, pracownicy, studenci ( co tam robili akurat prace dyplomowa) sekretarka i pani
sprzataczka. Wyobrazacie sobie to u nas??
A tak poza tym- moza napiszcie wreszcie o czyms wesolym
Miluszka

[Gość: Mulder]

Opowiem Wam w takim razie anegdoty dotyczące prof. Chodubskiego (znana postać
na UGdańskim i w Polsce, politolog):
1. Wykłady w Sopocie. Akurat podczas zajęć z prof. Chodubskim w kinie grają
odświeżoną wersję "Gwiezdnych Wojen". Wobec powyższego na wykładzie są same
panie i czterech panów (reszta w kinie). Prof. Chodubski wchodzi, rozgląda się
po sali i mówi: "Eeeee.... Dla czterech osób ja wykładu prowadził nie
będę..." ;-)
2. Pan prof. Chodubski siedzi z żoną przy stole i jedzą obiad. W pewnym
momencie prof. Chodubski odzywa się do żony: "Wiesz co? A może się
rozwiedziemy?", na co żona: "Masz rację, rozwiedźmy się." :-))) To opowiadanie
usłyszeliśmy z ust samego profesora.

[Gość: wro]

kiedys na religi, jeszcze w liceum
ksiadz nam powiedzial ze na polnocy
polski duzo trudniej znalezc ludzi takich
jak na poludniu.

moje cale zycie jest zwiazane z poludniem Polski
od dalekiego wschodu po dziki zachód,
i nieco bym sie przychylał do tego ze na poludniu
ludzie maja wieksze ambicje,
sa bardziej solidarni.
polnoc mi sie kojarzy (wiem ze jest elblag, olsztyn, gdansk,
szczecin) z rozpaczą i zyciem w poczuciu krzywdy i bezsilnosci
w po PGR-owskiej osadzie

Ale heca!

[Gość: Mia]

Profesor S. z Wroclawia na wykladach w Krakowie mowil to samo o "mlodziezy ze
wschodu"! A tak swoja droga, to fajnie sie poczuc "kobieta z kresow" w
Malopolsce...

[Gość: ada]

Opowiadano mi o profesorze (nie znam nazwiska), ktory przyszedlszy na pierwszy wyklad ustalil zasady pokojowej koegzystencji miedzy nim , a studentami, mowiac:

- Prosze panstwa ! Na moich wykladach, poza sluchaniem tychze, wolno panstwu: jesc, spac i grac w karty. Ale nie wolno: mlaskac, chrapac i glosno licytowac ! :-)))

Pozdr :-)
ada

[Gość: M]

Zastanowcie sie drogie dzieci jakiz to background maja dzisiejsi "profesorowie"
i od razu wyjasni sie sprawa ich zachowania.Niestety prawdziwi profesorowie
tacy dla ktorych sie mialo szacunek z powodu ich istnienia wymarli.Ja do dzis
pamietam krotki 10 minutowy egzamin u prof.Legowicza to byla prawdziwa
przyjaemnosc.Ale zeby stanowisko dzwigac z klasa te klase trzeba miec ....i
wlasnie o to chodzi.Wspolczuje Wam na prawde. Z belferskim pozdrowieniem M

Bez przesady

[Gość: Jurek]

Znam kilku prosesorów, nie tylko z sali wykładowe i nie są to wcale chamy i
gbury.

[Gość: Ala]

Zgadzam się z Jurkiem. Zawód naukowca nie daje monopolu na złośliwość i
chamstwo.

[Gość: mum]

A na mojej uczelni była zadziwiająca prawidłowość: im wykładowca był wyższy
wzrostem i tytułem tym kulturalniejszy, po chamsku i z wyżywaniem się traktwali
studentów świeżo upieczeni doktorowie poniżej 160cm. Pewnie kompleks niższości.
Ale mam tę stysfakcję, że teraz zarabiam więcej od takiego doktorka co mnie
uwalił, stwierdzając, że bredzę, następny jakoś objaw maligny u mnie nie
zauważał... Pzdr.

[Gość: mad]

a ja mam zupelnie inne doswiadczenia!!!! ale konczylam inna uczelnie(asp) profesorowie tam byli
CUDOWNI!!! (jeden wyjatek byl, ale tez sie zmienil). nie wymagajmy od innych wiecej niz od siebie

[Gość: Aguś]

ja miałam do czynienia z cudownym profesorem wykładającym prawo cywilne na UW.
Był dla nas bardzo miły, niezwykle kulturalny a jednocześnie "wyluzowany" choć
oczywiście trzeba się było przykładać do nauki, ale zawsze będę go wspominać z
uśmiechem na twarzy :)

[Gość: jaro]

Też mam raczej dobre dowiadczenia, ale zobaczcie jak jest u nas w Polsce, to że
jesteś zdolny przebojowy, masz wiedzęm, może i pracowity, nie pomoże ci wiele w
awansie. Jest kolejka i możesz czekać na swoją kolej w miarę odchodzenia
starszych "kumpli" na emeryturę. Może i sam bym został "uczelnianym belfrem"
ale ile zarabam przecięny profesor. Więc dalej czekam... na swoją kolej, ale
przynajmniej nie przymieram głodem.

[Gość: allex]

Skończyłem studia bardzo dawno. Wspominam swoich profesorów jako wspaniałych
wykładowców ale przede wszystkim wspaniałych ludzi: A. Kersten, T Mencel i inni.
Nie wszystkich oczywiście. Gorzej ze wspomnieniami dotyczącymi asystentów czy
adiunktów. Pamiętam takiego jednego co w zamian za "ułatwienia" na egzaminie
zapisywał do partii. Pamiętam takiego co wykrzykiwał; "Nam tu klasowych wrogów
nie trzeba -partia dała wam wykształcenie i macie ją szanować". Był taki
śmieszny dział "Historia narodów ZSSR", Był taki dział "Historia najnowsza"
gdzie pisano pracę "Realizacja uchwał VII Zjazdu PZPR w zakładach.........
w..........." - dziś jeden ze wspominanych asystentów jest docentem, ten ze
śmiesznego działu profesorem itd. Kiedy wspomnę z jakim zapałem gnębili na
egzaminach, z jakim przekonaniem głosili kłamstwa jak dbali o "upartyjnienie"
to nie dziwię się, że słoma z butów im wyłaxi.
PS.
Wspomniałem o przcy mgr "Realizacja uchwał VII Zjazdu" Z prasy doczytałem się,
że jeden z wojewodó bronił pracę "Zarządzanie zakładowa
organizacją "solidarność" w ......jako przykład zarządzania organizacją non
profit.
Idzie nowe.

Goraco polecam natomiast

[Gość: Mia]

...wyklady u prof. Necki i prof. Lipca na UJ. Najwyzsza klasa i pelna kultura.
Sama przyjemnosc!