Długi weekend - boli bardziej niż zwykle

[sad_anna]

Nie lubię zbyt długich weekendów, ale ten jest wyjątkowo koszmarny.... We
czwartek uśpiłam blisko 20-letniego psa, w domu zrobiło się cholernie pusto,
ktoś bardzo bliski odszedł. Przyszły refleksje na temat życia i śmierci, co
będzie, kiedy zaczną odchodzić bliscy ludzie? Czy da się to wytrzymać? I
myśli, że może nie warto się angażować, że lepiej się zamknąć we własnej
skorupie i do nikogo i niczego nie przywiązywać, nie lubić, nie kochać, bo to
daje szansę na to, że nie będzie boleć po rozstaniu... Ale samotność też nie
daje satysfakcji, tylko wieczną tęsknotę... człowiek jest fatalnie
wymyślony... Więc siedzę taka sama i zdołowana.. znajomi pukają się w czoło:
no co ty, po psie będziesz płakać?! ludzie, których uznawałam za przyjaciół w
ogóle nie znaleźli dla mnie czasu.. powiedzieć im o tym? że mi przykro, że
jak oni potrzebowali pomocy, to w środku dnia czy nocy rzucałam wszystko,
woziłam do szpitala, pożyczałam pieniędzy, ocierałam łzy, słuchałam,
tłumaczyłam, otwierałam szampana, jeśli była to okazja do świętowania. A
teraz kiedy ja potrzebuję pogadać, bo nie układa mi się w pracy, bo szwankuje
mi zdrowie, bo mój pies już nie żyje, bo mi smutno, wszyscy mają już swoje
plany i nie mają już ochoty ich zmienić. I długi majowy weekend, który miał
być doskonałą okazją do odpoczynku dobił mnie zupełnie... Zanurzenie się w
pracy, nawet takiej, w której są problemy, która nie przynosi satysfakcji,
daje szansę na wypełnienie dnia i zajęcie myśli... Dlatego nie lubię długich
weekendów, a tego weekendu szczególnie... I jeszcze całe długie 2 dni i pół
dzisiejszego... Pozdrawiam wszystkich odpoczywających i cieszących się z
wolnego czasu....

[maureen2]

dziękuję za pozdrowienia,miłego relaksu

[depresyjka4]

ja mam nie lepiej, bo tak:
1)dziadek mi umarł;
2)tata miał wypadek w pracy i leży jak roślinka;
3)facet mnie olał i napisał mi, że nie chce się ze mną spotkać w ten długi
weekend i cieszy sie że ode mnie odpocznie;
4)mam depresję i nic mi sie nie chce;
ehhh, takie życie, pozdrawiam!

[mio.mio]

depresyjko, widze, ze piguly powoli przesttaja dzialac, jak by co, pisz do mnie
na priv, balaganie jeden

[depresyjka4]

dobra dzięki, czasem tak ci życie w dupę dokopie że nic ci nie pomaga, nawet
ten boski s********

[mio.mio]

jaki on ****** tam boski, co Ty tam wiesz, mlodziaku.
jeszcze poznasz tych naprawde boskich,ucielesnionych, zobaczysz, fajnie bedzie.
pozdrowek

[znowuzagubiona]

Twój psiak dozył 20-tu lat?
To rzadko się zdarza.
Miał szszcęscie, ze trafił do Ciebie.
Mój też miał wszelkie zadatki, zeby tyle lat byc ze mną,
ale natura jest nieubłagana i jego zegar przestał
bic w wieku 15,5 roku 3 miesiące temu.
Stało sie to tak nagle, że nie byłam na to przygotowana
emocjonalnie i byłam w podobnym do Twojego nastroju.
Wielka szkoda, ze Ci nasi najwierniejsi przyjaciele
zyja tak krótko.
Wyobrażenie, że teraz mój psiak, wolny od dolegliwości
starzejacego sie organizmu biega gdzieś w psim raju
przyniosło mi ulgę. Pewnie od razu zaczął się uganiac
za suczkami ;-)
Miesiąc później córka wyjechała do USA i zostałam sama.
Nie wiedziałam jak dalej zyć i szukając
pomocy trafiłam na to forum.
Jesli chcesz przeczytaj mój watek z poczatku kwietnia
pt "życiowy zakret". Mysle, że znajdziesz cos dla siebie.
Pozdrawiam ciepło!

[trollllllllllllllllllllll]

Miłej zabawy

[dr.rocco]

Sa ludzie co nic nie czuja , i dla nich strata psa nic nie znaczy , sa nawet
tacy , co potrafia psa w lesie do drzewa przywiazac , albo skatowac kijem.
I nie zawsze ma sie odpowiednich ludzi przy sobie.

uśpić kochanego psa

[annru]

i okłamywać, dziecko tęskniace za nim, uśpić - bo nikt tego nie chciał zrobić
za nas, uśpić ukochanego psa, sa takie wybory - trzeba z nimi żyć, zyć po
uspieniu ukochanego,

[omega28]

dobre, wlasnie mnie uspiliscie...dziekuje serdecznie, juz ziewam...