Wskaźnik sukcesu

[kamfora]

Ponieważ sama wymyśleć ostatnio próbuję bezskutecznie ciekawy temat
(czytaj: chwytliwy;-) wątku, pozwalam sobie przytoczyć kilka linijek
tekstu artykułu z "Polityki" - reszta dostępna pod linkiem.
Czy dla Was popularność również jest miarą sukcesu?


polityka.onet.pl/162,1088257,1,0,2357-2002-27,artykul.html
"Samo pojawienie się w mediach oznacza, że człowiek jest coś wart.
Rozwój kultury masowej wykreował model błyskawicznego wspięcia się na
szczyt, a także równie szybkich upadków - komentuje dr Beata Łaciak,
socjolog z UW. Z badań Ipsos Demoskop dla "Polityki" wynika, że częsta
obecność w mediach jest dla ankietowanych ponaddwukrotnie ważniejszym
wskaźnikiem sukcesu niż np. tytuł naukowy zamieszczany przed
nazwiskiem.


Amerykańscy psychologowie zwracają uwagę, że jeszcze do niedawna
wyznacznikiem pozycji jednostki w hierarchii władzy była np. liczba
pracowników, których mogła ona, obserwując, kontrolować. Teraz
sytuacja się odwróciła. Ważniejsi od tych, którzy obserwują, są ci, na
których mamy okazję patrzeć: na ekranach, stronach gazet, na ulicznych
afiszach i billboardach. A im więcej widzów, tym lepiej, tym sukces
bardziej spektakularny. Pojawia się on nie tylko tam, gdzie talent
idzie w parze z ambicją i pracowitością, ale często podbija go także
skandal, tragedia, wzruszenie

[procesor]

Mnie przeraża wizja świata pod ciagłym nadzorem.
A i słowo sukces - z pozoru pozytywne - budzi we mnie złe skojarzenia.

Kiedyś zastanowiłam sie co ze soba niesie sława - i pryznałam sama przd sobą że
chyba nie mam ochoty na nia. Nawet gdybym była w stanie osiagnać ją - np.
zostac pisarka, wybrałabym chyb apseudonim i unikanie publiki.
Dobrze że nie jestem pisarką bo biedni moi czytelnicy. :))

Nie lubie byc w centrum. Wole obserwowac świat z kąta.
Zawsze wolałam byc Szarą Eminencją niż Kardynałem R.

[Gość: Richelieu*]

procesor napisała:

> Nie lubie byc w centrum. Wole obserwowac świat z kąta.
> Zawsze wolałam byc Szarą Eminencją niż Kardynałem R.

O, a ja jednak wolę być kardynałem Armandem du Plessis de Richelieu ;)
Czerwoną a nie Szarą Eminencją.
Jak widzisz, procesor, wszystko zależy od doświadczeń. Kiedy na Ciebie światło
świeciło zawsze, nie za duże, ot takie zwyczajne, to nie dziwię się, że nie
chcesz zwiększyć natężenia prądu. Ale kiedy na mnie nie świeciło prawie wcale,
to wskutek depresji zimowej, braku światła znaczy, potrzeba ogranizmowi
fototerapii.


A co do siły mediów. Właśnie. Potem wychodzą na ludzi sukcesów takie Leppery,
Janowscy i inni "wielcy przykuci do trybuny sejmowej". Nie darmo mówi się o
czwartej władzy, która z byle buraka robi idola. Chleba i igrzysk wołali
Rzymianie, a teraz dokładnie chodzi o to samo.

Kiedyś Talko w GW napisał o swoim czerwonym swetrze, który odegrał bardzo ważną
rolę, wręcz pierwszoplanową. Nic Talko nie mówił siedząc na widowni jakiegoś
talk-show, ale od czasu do czasu kamera przelatywała po widzach i oczywiście
czerwony sweter musiało być widać na tle szarzyzny. Dopiero stał się sławny,
Talko, nie sweter. Bo był na wizji całe 5 sekund, ale był. ;)Od razu stał się
szanowanym człowiekiem, który musi być na prawdę mądry, oczytany, ekokwentny,
wygadany, że pokazują go w TV. I bo go pokazują w TV.

*

[procesor]

Gość portalu: Richelieu* napisał(a):
> O, a ja jednak wolę być kardynałem Armandem du Plessis de Richelieu ;)
> Czerwoną a nie Szarą Eminencją.
> Jak widzisz, procesor, wszystko zależy od doświadczeń. Kiedy na Ciebie
> światło świeciło zawsze, nie za duże, ot takie zwyczajne, to nie dziwię się,
> że nie chcesz zwiększyć natężenia prądu. Ale kiedy na mnie nie świeciło
> prawie wcale, to wskutek depresji zimowej, braku światła znaczy, potrzeba
> ogranizmowi fototerapii.

Alez ja ci światła droga Kardynałko ne żałuje! :))
Przesyłam parę promyyków słonecznych - bo lampy to tylko namiastki....
Czy zawsze świeciło na mnie światło? Hmm, dałaś mi do myślenia.
Wiesz - czasem strój kamuflujacy nas i nasza osobowość wcale nie jest ...
szary! W niektórych okolicznościach Szara Eminencja nosi się bardzo
kolorowo. :)) (kocham żółty i pomarańczowy! choc ostatnio od nich odpoczywam,
nadmiar powoduje złośliwość ;))

> A co do siły mediów. Właśnie. Potem wychodzą na ludzi sukcesów takie Leppery,
> Janowscy i inni "wielcy przykuci do trybuny sejmowej". Nie darmo mówi się o
> czwartej władzy, która z byle buraka robi idola. Chleba i igrzysk wołali
> Rzymianie, a teraz dokładnie chodzi o to samo.

Telewizja. Kolorowe gazety.
Aktorzy , modelki, piosenkarze i -rki :), politycy, bogacze, sportowcy..
I Big Brother, Idol, Bar i inne.
Nawet gdy nie oglądam - wiem że są. Bo tak nachalnie się reklamuja.

I to tworzenie poczucia w nas że trzeba słuchac tego, obejrzec tamto, znac
nazwiska takie i inne, przeczytac cos, kupić bo TRZEBA.
Ile z tego naprawdę jest nam do czegoś potzrebne?
"Cudownie jest
powietrze jest
dwie ręce mam
dwie nogi mam"

Wskaźnik sukcesu?
Samochód, dom, konto, wspaniały (czyt. piekny) partner/ka, "bywanie".
To dla jednych.

Dla innych - pierwszy krok zrobiony przez 7-letniego synka z porażeniem
mózgowym. Pierwsze słowo.

Sukces to takie dziwne pojecie.

[Gość: ryba]

Sukcesem jest:

jak masz 3 lata i nie lejesz w lozko
jak masz 8 lat i dobrego przyjaciela przyjaciela
jak masz 18 lat i podobasz sie plci odmiennej
jak 25 lat i masz dobra prace
jak masz 35 lat i robisz kase
jak masz 45 lat i robisz kase
jak masz 55 lat i masz dobra prace
jak masz 65 lat i podobasz sie plci odmiennej
jak masz 75 lat i dobrego przyjaciela
jak masz 85 lat i nie lejesz w lozko

Kto sie ze mna zgodzi?:)))

[Gość: julka]

:)))

[re_ne]

Gość portalu: ryba napisał(a):

> Sukcesem jest:
>
> jak masz 3 lata i nie lejesz w lozko
> jak masz 8 lat i dobrego przyjaciela przyjaciela
> jak masz 18 lat i podobasz sie plci odmiennej
> jak 25 lat i masz dobra prace
> jak masz 35 lat i robisz kase
> jak masz 45 lat i robisz kase
> jak masz 55 lat i masz dobra prace
> jak masz 65 lat i podobasz sie plci odmiennej
> jak masz 75 lat i dobrego przyjaciela
> jak masz 85 lat i nie lejesz w lozko
>
> Kto sie ze mna zgodzi?:)))


Ten co leje!

[maly.ksiaze]

Popularność oglądanych. Publiczny wzlot i raptowny
upadek. Tak, jak rzymscy gladiatorzy, ulubieńcy tłumów
sprzed dwóch tysięcy lat. Tyle, że my jesteśmy
cywilizacją udawaczy - w telewizorze wszystko jest na niby.

Pozdrawiam,

mk.

[biedny_i_glupi]

maly.ksiaze napisał:

> Popularność oglądanych. Publiczny wzlot i raptowny
> upadek. Tak, jak rzymscy gladiatorzy, ulubieńcy tłumów
> sprzed dwóch tysięcy lat. Tyle, że my jesteśmy
> cywilizacją udawaczy - w telewizorze wszystko jest na niby.
>
>
>
> Ladnie to napisales wszystko na niby w tv. Wiec rozumiem ze tragedie ktore
ogladamy na szklanym ekranie np. 11 wrzesnia sa na niby ? Wiesz powinienes
jeszcze cos dopisac moze moja glupota sie powiekszy.

[kamfora]

biedny_i_glupi napisał(a):

> > Ladnie to napisales wszystko na niby w tv. Wiec rozumiem ze tragedie ktore
>
> ogladamy na szklanym ekranie np. 11 wrzesnia sa na niby ?

Tragedie nie są "na niby". Ale odbiór tych tragedii przez tych, którzy
oglądają - niczym się nie różni właściwie od odbioru filmu sf,
czy jakiegokolwiek innego.
Dopóki nie jest się w srodku wydarzeń, czy to tragicznych, czy też
innych (na przykład jakaś manifestacja, mecz, koncert, procesja,
cokolwiek) - dopóty będzie to zawsze relacja widz-szklany ekran.

Dlatego tak bardzo "boscy" stają się bohaterowie tegoż ekranu, gdy
czasem uda się stanąć z nimi twarzą w twarz.
Coś na niby - nagle się urzeczywistnia!

[Gość: blomberg]

Wykombinowałem, że docelowo możnaby wybrac pięc osób z castingu i pokazywać je
po minucie raz w tygodniu w zwykłych codziennych sytuacjach ja np. mycie zębów,
sprzątanie, robienie herbaty, powrót do domu z roboty, a gawiedź miałaby
nastepnie godzinke na sms- owanie. Po dwóch miesiącach ten kto uzbiera
najwiecej smsów wygrywa seata czy co kolwiek i zostaje superbohaterem. jak
myslicie jak daleko jesteśmy od tego?

[vicca]

A co to jest sukces?
Widok swojej faciaty w TV tudzież w kolorowym czasopiśmie?

? V*

[roseanne]

z tymi twarzami w tv czy tez gazecie - czesc prawdy
kto to juz dawno powiedzial, bo nie pamietam
"Czy dobrze ,czy zle - nie wazne, grunt ,ze pisza..."

ja tam sie ciesze ,ze jestem zauwazana, choc czasmi, w wazniejszych sprawach...
:)
mam dosc mrozow!

[ciotka-klotka]

kamfora napisała:

> Czy dla Was popularność również jest miarą sukcesu?


SŁAWA - tak jak pieniądze, podobno nie daje szczęścia.
Ale każdy chce to sprawdzić na własnej skórze.

Dla mnie popularność, czyli sława - jest miarą sukcesu.

Wartość tego sukcesu zależy od sposobu, w jaki ktoś
tę popularność osiągnął.