Czy ja jestem normalna?

[anna242]

Sama juz nie wiem co się ze mną dzieje. Podjelismy z mężem decyzję, że chcemy
sie budować i wyprowadzić od jego rodziców (jestesmy rok po slubie, my
mieszkamy na górze, oni na dole). Na taką decyzję złozyło sie wiele
czynników, głównie to że nie mamy prywatności, teściowie obiecywali wiele
męzowwi, a teraz z realizacją tego jest gorzej. Ja ogólnie żle sie tam czuje
i chciałabym miec swój dom. Sęk w tym, że ja strasznie boję sie reakcji
teściów na taką wiadomość. Mało tego, ostatnio nawet żałuję naszej decyzji.
Jest mi teściów po prostu żal. Sama nie mogę juz z sobą wytrzymać. Nie wiem
co sie ze mną dzieje. Z drugiej strony wiem, że na dłuższą metę jest to
słuszna decyzja, ponieważ teściowie są bardzo toksyczni i bywało tak że byłam
przez nich zle traktowana. Poradzcie coś bo sama juz nie wiem co robic.Mąz
patrzy na mnie jak na waryjatkę, na poczatku zawracam mu głowę z budową, a za
chwile już sama nie wiem czego chce.
Pomocy.

[virusti]

Wydaje mi się, że jesteś osobą wrażliwą która nie pała chęcią odwetu, łatwo
wybaczającą. Dlatego mimo krzywd doznanych ze strony teściów potrafisz spojrzec
na nich obiektywnie i wczuć się w ich sutyację - współczujesz im nieuniknionych
przykrości spowodowanych Waszym odejściem. Więcej takich ludzi jak Ty i świat
byłby lepszy... Pozdrawiam :)

[wioletta43]

Witam,
byłam w podobnej sytuacji. Mój teść był starszą osobą,ze względu na wiek
był "męczący", moja teściowa jest super (teść zmarł). Uważam, że nie powinnas
mieć wątpliwości i być szczęśliwą z tego, że będziecie mieli własny kąt, gdzie
będziecie mogli robić so Wam się podoba. Przeprowadzka do nowego domu nie
oznacza, że Ich opuszczacie czy nie będziecie z Nimi utrzymywać kontaktów.
Możecie być szczęśliwą rodziną mieszkając osobno. Okaż Im tylko, że to nic nie
zmieni, że zawsze będą mogli na Was liczyć, bo są Waszymi rodzicami. Bądź silna
a napewno nie będziesz tego żałowała w przyszłości.POWODZENIA

[ela282]

Ja też uważam, ze jak Cię stać na budowę domu to rób to. Przeciez chodzi o
szczęście Twoje i Twojej rodziny. Dochodzący teście są lepsi niż ci na miejscu.
Oni nie będą żyć na codzień Waszymi sprawami a tym samym nie będą się wtrącać w
Wasze sprawy. Jak się obrażą to przecież nie na długo. Potem przyjdą na świat
dzieci i wszystko bedzie dobrze.

[iguana1978]

Jak już wspomniałaś być może faktycznie Twoi teście są "toksyczni" a z takich
związków trudno się wydostać, wyrzuty sumienia być może są reakcją na tę
toksyczną relację, która pomiedzy wami istnieje, być może teściowa użala się
nad sobą, mówi jaka to ona jest samotna, jaka nieszczęśliwa lub swoim
zachowaniem i słowami daje Wam do zrozumienia, że bez niej sobie nie dacie
rady... Skąś te Twoje wyrzuty sumienia się biorą... Polecam przeczytać książke
pt. "Toksyczni rodzice" Susan Forward. Lub po prostu napisz coś więcej...

[anna242]

Dziekuję za wsparcie. W głębi serca wiem, że dobrze robimy, bo każdy chce do
czegoś dojśc sam, mieśc tylko swój dom, ale boje sie ich gniewu, złości,
nieprzyjemnych spojrzeń.

[wioletta43]

Nie bój się Ich, porozmawiaj z Nimi z Mężem. Wyłumaczcie Im, że to nie oznacza
końca dla Nich. Okazcie Im, że są dla Was ważni, ale chcecie mieć swoje
gniazdko. Jeżeli nie będą chcieli tego zrozumieć, to zawsze będą obecni w
Waszym związku, a to nigdy nie pomaga tylko z czasem niszczy związek.

[iguana1978]

Coś czuje, że oni są mocno związani ze swoim "synkiem" i boją się, że on
wyfrunie im z gniazdka być może dlatego tak nieprzyjemnie Cię teściowa
traktuje, widzi w Tobie potencjalne zagrożenie, że możesz jej syneczka
odebrać... Musisz być stanowcza i walczyć o swoje szczęście, pomysł z
przeprowadzką jeasrt jak najbardziej trafny inaczej się wykończysz, musisz
faktycznie duzo rozmawiać przede wszystkim z mężem. Piszesz, że on jest do tej
przeprowadzki duzo bardziej przekonany to dobrze będziesz miała w nim oparcie.
Nie czuj wyrzutów sumienia, takie jest życie, dzieci dorastają i powinni żyć na
własny rachunek a twoja teściowa powinna to zrozumieć, jak tegi nie potrafii
zrozumieć to świadczy o tym, że to z nią jest coś nie tak... Głowa do góry i
trzymaj się mocno

[anna242]

Czytałam książkę "Toksyczni Rodzice"- duzo zrozumiałam i inaczej na nich patrzę
ale nie udalo mi się wprowadzic wiele w zycie. Generalnie chodzi o to że
teściowie nie widzą naszych potrzeb. Jestesmy rok po slubie, mielismy mieć dla
siebie całe pietro, ale nagle przed ślubem teściowa zmieniła zdanie, że z
jednego pokoju sie nie wyprowadzi, wiec o każdej porze dnia wchodzi sobie na
piętro do swojego pokoju i nie musze chyba juz opisywać, że w tym momencie
nasza prywatnośc lega w gruzach.Druga sprawa - mąż na 37 lat, przed slubem miał
obiecane, że dom w którym mieszkamy zostanie przepisany na niego, teraz tematu
nie ma, nic nie słychać o zapisie. Nie mam względem nich postawy roszczeniowej,
bo nie maja obowiązku nic nam zapisywać, ale po co mówic i obiecywac jeśli
potem jest inaczej.Efekt jest taki, że mąż ma 37, duzo wnosił w budowe domu a
teraz nie ma nic,(natomiast jego brat dostał pieniądze na budowe domu). W
zwiazku z tym chcemy sie usamodzielnic i wkońcu czegoś sie dorobic. Poza tym,
teściowa wiecznie mi dogryza, jeszcze do niedawna zamiast po imieniu mówiła do
mnie "ona", "tamta". Teraz mąz to ukrucił. Oboje teściowe sa na emeryturach,
maja wolny czas, nie potrafia siedziec sami, zając sie sobą, wiecznie sa
wycieczki na góre, bo cos tam chceli, bo cos tam jeszcze.
Poza tym teściowa jest bardzo głośna osoba, nie mówi normalnie, tylko wiecznie
krzyczy - efekt jest taki, że na górze wszystko słychac.
Nie wyobrażam sobie wychowywać dzieci w takiej atmosferze. Jakieś pół roku temu
teściowa powiedziała, że jak będę miała dziecko, to ona mi je sprzeda - nie mam
pojęcia jak to rozumiec.
Traktują mnie jak powietrze, jak jadą po chleb, to męża, a nie mnie pytaja sie
ile kupic tego chleba.
Czuję sie tam strasznie, do tego teraz te wyrzuty sumienia i ta straszna obawa
przed nimi.

[ela282]

Ania to ja bym w tym przypadku nie miała obiekcji. Buduj dom chociaż mały.
Lepsze to niż być nikim przy teściach. Swój dom pomoze Ci się dowartosciować i
wreszcie odpoczniesz od niezdrowej atmosfery.

[iguana1978]

też jestem tego zdania musisz się od nich uwolnić, oni Tobą manipulują im
dłużej to potrwa tym gorzej, chcą Cię wykończyć psychicznie abyś odeszła, moim
zdaniem oni nie wyobrażają sobie życia bez synka... Dlatego traktują Cię w ten
sposób, oni sa od niego uzależnieni... walcz o swoje małżeństwo jeżeli kochasz
męża

[anna242]

Mąż ma 37 lat, ja mam 27. Ogólnie rzecz biorąc jestem smarkata i według nich
głupia. Mąz zawsze z nimi mieszkał i wiem że zawsze mieli go kiedy chciali,
zawsze mogli liczyc na jego pomoc. Teraz też jak coś sie u nich wydarzy to
zaraz leca i wszystko jemu opowiadaja. Ogólnie widze, że chcieliby, żebym
siedziała cicho i za wiele sie nie odzywała.

[iguana1978]

sam fakt, że ona ma 37 lat i jeszcze nie wyfrunął spod skrzydełek rodziców o
czymś już świadczy, to, że ty jesteś tyle od niego mlodsza zapewne im nawet
pasuje, mogą postępować z Tobą w ten a nie inny sposób

[ela282]

Nikt nie ma prawa ograniczać Ci swobody. Powinnaś czuć się jak w domu a nie w
poprawczaku. Moim zdaniem przyszła pora na zmiany. Bo jak długo ozna byc
karconym i nie mieć prawa głosu?

[anna242]

Dokładnie, kiedyś pytałam mężą dlaczego wczesniej nie myslał o czyms swoim.
Mówi, że nie widział takiej potrzeby. Ja wiem, że oni jego po prostu
wykorzystywali. Mąż jest dobrym i troche naiwnym człowiekiem. Teraz żałuje
tego, że zamiast kupowac coś dla siebie albo budować, poświęcał całą swoją
energię w budowę domu dla rodziców. Cały czas mydlili mu oczy tym zapisem, a
teraz musi sam sobie radzić.
Najważniejsze jest to, że mąz to widz i jest tak zapalony do budowy jak nigdy
dotąd. Najważniejsze, że jestesmy razem i naprawdę bardzo sie kochamy.

[iguana1978]

to dużo a nawet bardzo wile, razem na pewno wam się uda chociaż sodzę, że
rodzice tak łatwo nie odpuszczą i posuną sie do różnych "chwytów", życzę Wam
aby się udało, powinniście się od nich wyprowadzić

[ela282]

Oj to zrób to jak najszybciej. Takiej miłości szkoda by było. Tym bardziej, że
piszesz, że Twój mąż jest dobrym człowiekiem. Gdzie drugiego takiego
znajdziesz? Mój mąż też był w takiej sytuacji jak Twój. Jednak jego rodzice mu
to zapisali (też najwięcej pracy włozył w budowę domu). Ale rodzeństwo obraziło
się na amen. Rodzice już nie zyją a rodzeństwo nadal jest obrażone.:(

[anna242]

Dziekuję za pomoc i wsparcie. Dobrze jest sie czasem wygadać i utwierdzic w tym
co sie chce zrobic.

[kryzolia]

napisz jak będziecie po rozmowie z tesciami.....
każdy z nas ma tylko jedno życie,
twoi teściowie sa osobami ukształtowanymi, mają swoje "przyzwyczajenia" i nie
zmienią się już .....
o waszym zyciu macie prawo sami decydowac..
- dobrze aby rozmowa z teściami nie była kłótnia , tylmo taka zwyczajną rozmow

[rigolotta]

Moze Twoj problem jest wiekszy w Twojej glowie niz w rzeczywistosci zewnetrznej?
Wydaje mi sie, ze masz silne poczucie winy, ktore budzi sie w pewnych sytuacjach
i jest nieadekwatne do danej sytuacji. Nosisz chyba w sobie jakis nierozwiazany
problem, i sytuacje, ktore choc troche go przypominaja budza w Tobie ogromny
lęk. trzeba by odzielic to, co rzeczywiste od wyobrazanych zagrozen. Nie za duzo
fantazjujesz na temat ewentualnych konsekwencji waszego wyboru? A skad wiesz,
czy Twoja tesciowa nie ucieszy sie na wiadomosc, ze sie wyprowadzisz? Myslisz,
ze jestes w stanie wszystko przewidziec? Nie ma jednego jedynego schematu dla
wszystkich sytuacji. Ty sie trzymasz takiego schematu, bo wydaje Ci sie, ze w
ten sposob panujesz nad rzeczywistoscia, nawet za cene cierpienia. Odpusc sobie,
w zyciu piekne jest to, co nieprzewidywalne. Masz zaradnego meza, przeciez nie
zginiecie. On jest po Twojej stronie. Wyzwania sa po to, aby moc wystawic na
probe swoje mozliwosci i umiejetnosci. Znajdz sile - strach nie jest Twoim
sprzymierzencem. Wydaje mi sie, ze tesciowa widzi Twoj strach i dlatego tak Cie
traktuje. Sprobuj go nie okazywac. Nie dawaj jej do rak broni przeciwko Tobie
samej. Odkurz swoj szacunek do siebie samej. Wszystkiego dobrego!

[horpyna4]

Spróbujcie powiedzieć teściom, że chcecie jak najszybciej mieć kilkoro dzieci i
nie możecie im sprawiać takiego kłopotu. Dlatego właśnie, ZE WZGLĘDU NA WYGODĘ
TEŚCIÓW, musicie mieć możliwość osobnego zamieszkania. No i wyjdzie na to, że
wasza budowa jest z miłości do teściów, he, he...

[jezor_trolla]

Problem na miare psychologii...

[nom73]

co prawda nie mam teściów, ale uważam, że najbliższa odległość od teściów to
300km. :-)

[solaris_38]

niekonsekwencja jes czesta cecha ludzi niepewnych siebie

ale skoro już podjęliście decyzję i (dla męża to mogło być trudniejsze a
jednak to zrobił )

to nei rób mu dywersji bo inaczej wyjdzie że to on jest złym synem bo ty
pzrecież chcesz z teściami tacy biedni
w ten sposób stawiasz swojego meza w bardzo trudnej sytuacji
odpuśc