pogrążam się w depresji

[blackforever]

Mija już dwa miesiące jak jestem bezrobotna i bezskutecznie szukam pracy.
Jestem tym coraz bardziej przybita. Obiecałam sobie, że teraz, skoro mam
wolne zacznę rozwijać zainteresowania, zrobie porządki w domu i nic. Mam
coraz gorszego doła i nie jestem w stanie się za nic zabrać. Cały dzień
potrafię przesiedzieć z głową w dłoniach, skulona w kącie. Ogarnia mnie
poczucie beznadziejności, nie mam ochoty na nic, nic nie sprawia mi
przyjemności. Codziennie wstaje lewą nogą z łóżka i nie potrafie sobie
wmówić, że są plusy mojego siedzenia na kuroniówce. Nie mam ochoty dbać o
siebie, a nawet wstać z łózka. Nie wiem jak długo to potrwa, ja nie mam siły
wziąść się w garść.

[kohol]

Miałam to samo. Cały dzień potrafiłam przesiedzieć w szlafroku grając na
komputerze w Heroesy. Nic nie robiłam. Nic nie robiłam w domu. Byłam okropna,
okropna. Ciężki okres.
Znajdź szybko pracę, życzę Ci tego mocno.

[foxy_george]

Heroesy....tak, to były czasy. Jak wejście do innej, lepszej krainy. Kiedy
wchodziłem do fortecy (ten zamek z elfami i jednorożcami) Steelwater i
zaczynała się muzyczka z tego zamku: laaaaa, la, la, laaaaaa, la, la, laaaa,
laaa ,laaaa.....Taka piękna nazwa (Steelwater), taka piękna muzyczka i taki
piękny domek na polanie w lesie. Wcale nie chciało się z tego wychodzić.

------
The only way to do it is to do it

[shangri-la]

....nazywa się NETOMANIĄ i nie ma nic wspólnego z depresją.
A depresji, tej prawdziwej....nikomu nie życzę(!)

[foxy_george]

A tam od razu netomania. Śmiem domniemywać, że nie grałaś nigdy w Heroesów i
nie wiesz, co to jest. A szkoda.

Laaaa la la laaaaa la la laaaaaaaaaa

---
The only way to do it is to do it

[gszesznica]

podniesiesz sie..
zrob to dla nas.-)

cokolwiek

[solaris_38]

weź jakąkolwiek pracę
bądz opiekunką spzrataczką asystentką - byle wyjśc z domu i wściakwać sie ze
chcesz jednakj troche lepiej inaczej
depresja paraliżyje a to nei ejst w naszym interesie

NIESAMOWICIE POMAGA mocny ruch i naświetlanie rano
ale czy dasz rady sie do tego zmobilizowac to inna sprawa

na roazie zrób COKOLWIEK

pamietam że kiedy wiedząc o tym ( a nie maiałm siły nawet palcem kiwnąć)
postanowiłam zrobić owo "cokolwiek" z intencją przełmania tego stanu który był
dla mnie cierpieniem. Podniosałam rękę i pokiwałam małym palcem.
i zaczęłąm płąkac
i wstałam
i .. dziekowałam bo stał sie cud

to była najdziwneijsza rzecz jaką zrobiłam a choć byłą mała ja w nią wierzyłam
i dlatego stał sie cud
mały cud za kóry wdzieczna jestm światu

wciąż jeszcze pamiętam jak to jest mieć depresję
pamiętam sposoby które na nią wymyślałam
od wielu, wieleru lat nie mam depresji
mam nadzieję że nigdy mnie ta bezradna lepkość z aktywnym aneksem do przeszłości
i pzrzyszłości - nie ogarnie :)

jedno wiem
lepiej jest nie miec depresji
kiedy to naparwde zrozumeisz wyjdziesz z nije
znajdziesz swoje sposoby
swoją zaciętośc
swoją determinację podstepy nadzieję i aktywność

i na pewno dobrze jest coś takiego przreżyć
to daje całe morza pokory

musisz to zmienic.........

[ciekawa-zycia]

Jesli zaczniesz sie sama dolowac a chodzisz na spotkania w spr. pracy to sorry
ale zmeczenie psychiczne odbije sie i na Twoim wygladzie i na tym jak bedziesz
sie zachowac w trakcie rozmowy. Nie mozesz wciaz o tym myslec, bo to moze
doprowadzic do stanu w ktyrm bedziesz skrajnie wyczerpana od myslenia i nie
bedziesz a wtsanie myslec o niczym innym tylko o tym, ze nie masz pracy, jestes
beznadziejna itd. A napewno jest odwrotnie tylko akurat masz pecha, ktory
wkrotce sie zmieni bo Ty zmienisz swoje podejscie do niepowodzen. Wiecej
dystansu, masz jakis dochod kuroniowka, ktora nie jest rewelacja ... ale
jednak. Nie masz poki co dzieci, rodziny na utrzymaniu a zapewne bliskich,
ktorzy Cie wesprza jeszcze w ciezkich chwilach. Zacznij myslec i milych
sprawach a nie zamykac sie w skorupce i tkwic w lozku. Moze spacer, wyjscie ze
znajomymi poprawi Ci nastroj. Napewno musisz to zmienic... zacznij od siebie,
szukaj przyczyn i staraj sie naprawiac......... nie stoj w miejscu, nie cofaj
sie do tylu... mysl pozytywnie. Nabierz wiary w siebie i napewno brak Ci
poczuciw wlasnej wartosci. Musisz sama sobie pomoc, bo jesli dalej tak bedziesz
sie dolowac to nie skonczy sie to dobrze a wrecz przeciwnie mozesz potrzebowac
konsultacji psychologicznych a moze i lekow i co wtedy. Skad pieniadze....
wydasz na to cala kurowniowke.... Nie warto marnowac sobie zdrowia... Musisz to
zrobic dla siebie, stac sie silna i optymistycznie nastawiona do niepowodzen.
Nie masz ich tylko ty.
Powodzenia!!!!!!!!!!!!!!!!!!1

[shangri-la]

Stan który opisujesz , jest stanem przeddepresyjnym...zwiastunem dramatu.
Jeszcze możesz się uchronić przed najgorszym.
Mam nadzieję, że masz kogoś bliskiego...to jedyny ratunek.
Nie daj się!

[...]

[patrycja033]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[...]

[patrycja033]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[blackforever]

matuchno, a to do kogo?

[triss_merigold6]

Ale nie rozumiem w czym problem, żeby znaleźć pracę?

[hyper_mouse]

Znalezienie dobrej pracy (a czasem jakiejkolwiek) nie jest proste, zabiera
zwykle pare miesięcy. Nie możesz się poddawać, pomyśl, że tysiace ludzi są w
twojej sytuacji i każdy w końcu z niej wychodzi. Skup się na poszukiwaniach,
ulepszaniu cv itp, przeszukiwaniu ogłoszeń, a wieczorem staraj się wychodzić z
domu. Głowa do góry, na pewno wkrótce znajdziesz coś fajnego.