"Wierszyk dla krytyka"

[a_iii_ty]

Krytyku
Nie mantykuj
Wracaj na fale Oceanu
I sluchaj mego peanu
Nam tu Ciebie
Potrzeba
Jak glodnemu chleba
Ramie w ramie sie bilim
Wilkolakowi
I grubej rurze nie odpuscilim
Male niesnaski w rodzinie bywajo
Ale po czasie ubywajo
Jam tez zegnal sie z Wami
Obrzucon nie raz gownami
Jednak tu zawsze wracalem
Bom przypisan do Was
I dusza I cialem
Tedy kiece zadzieraj
I w te pedy do Nas
Zapierdzielaj...

--

[extramuralruraoccasional]

Popatrz matko, popatrz ojcze,
Oto idą dwa folksdojcze.
Co za hańba, co za wstyd,
Jeden Polak, drugi Żyd!

/wierszyk popularny z okresu II wojny światowej/