klopoty

[Gość: mama]

Niby wszystko jest pieknie. Kochajaca sie rodzinka, ustatkowana pozycja
finansowa. Nagle dziecko zaczyna miec klopoty w szkole. Po rozmowie ze
specjalistami dowiadujesz sie, ze to powazne zaburzenie umyslowe ( nie
opoznienie w rozwoju). jak sie z tego otrzasnac, jak wytlumaczyc sobie, ze to
nie moja wina ( jest to wrodzone, ujawnia sie we wczesnym dziecinstwie).
dodajcie mi otuchy, bo bywaja dni, kiedy mam ochote po prostu .....
mama

[lachatte]

To rzeczywiscie okrutne. Nie pomoga pociechy ze moglo by byc gorzej (paraliz,
czy choroba wymagajaca stalego przebywania w krzesle). Moja siostra ma
dziecko z podobnym problemem, ale dziecko poza tym ma wspaniala osobowosc i
szybko sobie zyskuje otoczenie. Sa przeciez ludzie, ktorzy maja zaburzenia
w osobowosci..

A co do winy.. to jej dzieci maja wszystko ++++ bo rodzice b.dobrze sytuowani:
najlepsze szkoly, zabawki, rozne kursy: plywanie, malowanie, regularne wizyty
do psychology (dla sprawdzenia rozwoju). No i ciagle rozmowy z dziecmi,
przytulanie, indywidualny czas itd. Pozatym siostra jest lekarka takze i to
powinno pomoc. Ale coz..okazalo sie ze dziecko umyslowo ma problemy.


Ale oczywiscie zeby zrozumiec Twoj bol trzeba byc w podobnej sytuacji i pewne
rady moga tylko spowodowac irytacje.

[Gość: Edyta]

wiem,ze zadne slowa nie dodadza Ci otuchy ale jesli chcesz podaj adres email to
moze jakos postaram sie pocieszyc Cie, powiedzmy ze przeszlam cos podobnego

[roseanne]

dziekuje za dobre mysli.
Moj adres: [e-mail]

[Gość: Iwona]

Niewiele napisałaś,ale wiem,że dziecko potrzebuje miłości,ciepła/nieustającego/
,akceptacji i nigdy,przenigdy nie powinno pomyśleć,że ono może być przyczyną
Twojego zmartwienia czy zaczerwienionych oczu.Dużo siły Ci życzę.

[bajeczka]

Wszystko nadal moze byc piekne.

Kazda matka chce, zeby dzieci byly szczesliwe.
I zeby osiagnely to, czego moze ona sie dla nich wyrzekla.
I zeby w szkole gratulowali.
I zeby na pytanie, co slychac u ciebie mozna bylo
odpowiedziec : wszystko dobrze, dzieci zdrowe, dobrze sie ucza...

Czasem trzeba zatrzymac sie,
pomyslec - co jest najwazniejsze.

Kochac. Nie uciekac.
Milosc to obecnosc.

Nie jestes sama.

Pozdrawiam serdecznie.