Śmierć - trudny temat.

[agata_85]

Wszyscy wiemy, że temat śmierci jest tematem trudnym, o którym niewielu
potrafi rozmawiać...Napawa nas ona lekiem...Jednak sprobuje podjac ten
watek...Prosze o refleksje na ten temat...Co czuje czlowiek, ktory dowiaduje
sie ze pozostalo mu niewiele czasu, czy wolelibyscie dowiedziec sie o tym,
czy do konca zyc w nieswiadomości? Jak reaguje rodzina...A po śmierci
bliskich - jakie zachowanie otoczenia jest dla osob w tak trudnych sytuacjach
porzadane - czy potrzebuja rozmowy z innymi, czy tez wola nie podejmowac tego
tematu, zamykaja sie w sobie..Kazdy z nas jest inny, kazdy reaguje inaczej..
Dziekuje z gory za wszelkie wypowiedzi i refleksje...

[wielki_czarownik]

agata_85 napisała:

> Wszyscy wiemy, że temat śmierci jest tematem trudnym, o którym niewielu
> potrafi rozmawiać...Napawa nas ona lekiem...Jednak sprobuje podjac ten
> watek...Prosze o refleksje na ten temat...Co czuje czlowiek, ktory dowiaduje
> sie ze pozostalo mu niewiele czasu,

A co Ty czujesz wiedząc, że zostało Ci jeszcze 50-60 lat?

czy wolelibyscie dowiedziec sie o tym,
> czy do konca zyc w nieswiadomości?

Dowiedzieć. Zawsze można pewne sprawy pozałatwiać, wyrównać sąsiedzkie porachunki, wysadzić bombę w parlamencie i zostać narodowym bohaterem etc.

> Jak reaguje rodzina...

Płaczem i rozpaczą.

A po śmierci
> bliskich - jakie zachowanie otoczenia jest dla osob w tak trudnych sytuacjach
> porzadane - czy potrzebuja rozmowy z innymi, czy tez wola nie podejmowac tego
> tematu, zamykaja sie w sobie..Kazdy z nas jest inny, kazdy reaguje inaczej..

I tu masz odpowiedź.

> Dziekuje z gory za wszelkie wypowiedzi i refleksje...

Proszę bardzo. Należy się 50 złotych.

[shangri-la]

Tak jak miłość , narodziny, rozpacz i szczęście.....
Temat jak każdy inny.:)

P.S. Chciałabym wiedzieć , kiedy odejdę sobie w siną dal......
Chciałabym odejść tak, jak żyję....szybko i cichutko:)
Na pogrzebie będzie "Dream on", a mnie będzie the same thing:)

[forum1986]

Postarać sie słuchać chorego,a nie udzielać mu rad typu;
będzie dobrze, weż sie w garść, myśl pozytywnie!Bo co to
wszystko znaczy?Jak sie bierze w garść?,Jak myśli sie
pozytywnie?Jak moze być dobrze kiedy ,wszyscy wiedzą ,że jest żle?
Trzeba pomóc mu spelnić jego najskrytsze marzenia,dopóki jeszcze
ma na to siły,nie histeryzować,ale też nie bagatelizować jego skarg
np. na gorsze samopoczucie,rozmawiać z nim na trudny temat tylko
wówczas, kiedy on ma na to ochotę.Nie bać sie go!!!!!!!To wciąż ten sam
człowiek, ale bardziej doświadczony, mądrzejszy o całe swoje ŻYCIE!

[forum1986]

Jeszcze jedno.Wtedy dopiero chce sie żyć!
Zrealizować to, co sie straciło lub nie
skorzystało z tego!Trzeba mu w tym pomóc!!!!!!!!!!!!!

[spojler21]

Co czuje czlowiek, ktory dowiaduje
> sie ze pozostalo mu niewiele czasu, czy wolelibyscie dowiedziec sie o tym,
> czy do konca zyc w nieswiadomości?

To zależy jaki człowiek, z jakim nastawieniem do życia i śmierci.
Jakiej wiary (katolik który zrobi sobie rachunek i stwierdzi, że narozrabiał
może się nieźle nastraszyć).
I nie na zasadzie:
Katolik będzie nastawiony-xxx
ateista- zzz
buddysta-nnn
Sklada się na to masa czynników.
Najlepiej, gdy przed taką informacja będzie seria rozmów z psychologiem, żeby
przygotować tą osobę, i żeby móc stwierdzić kiedy i czy będzie gotowa by ja przyjąć.

Osobiście chciałbym wiedzieć. Smierć nie jest dla mnie niczym przerażającym,
jeśli nie wiąże się z cierpieniem.

[7zahir]

Tu trochę nt:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=25670&w=48617045&a=48617045

jakto oni to MOGLI

[solaris_38]

zacytuję samą siebie, bo nie chce mi się tego pisac drugi raz :) :

"moja znajoma zawsze narzekała
w końcu dostała nowotwora (umarła kilka lat potem z tego powodu )
bardzo cierpiała

ale muszę ci powiedzieć ze to były pomimo wielkiego bólu najpiękniejsze lata
jej życia

ona .. od-żyła !

zaczęła mówić to co myśli
przestała sie bać
przestała sie martwić tym co ludzie pomyślą
była przepiękna silna i niesamowita

ona juz nie miała nic do stracenia
wiec przestała marnować czas
i okazało sie że pomimo choroby zyskała tyle energii . .. była szczęśliwa

a wczesnej - nie była
wciąż jej coś przeszkadzało

śmieci trzeba sie bać

ale tak żeby nadała smak i głębię a nie tak żeby udawać ze jej nie ma i
zmarnować sobie życie

chyba większość ludzi tak ma

oni nie myśla o śmierci
odsuwają ją jakby to MOGLI

sory : "Jakby oni to MOGLI "

[solaris_38]

dodatek

[solaris_38]

1. Bronia
jedna znajoma (inna .. bliższa) przepięknie umierała
bardzo odważnie
długo żegnając się
ostro walcząc
a jednak spokojnie

nie byłam przy jej śmierci
ale widziałam się nią niewiele wcześniej
wciąż bardzo ją kocham i ciesze sie że ją znałam

i ze widziałam jak żyła
jak walczyła ze śmiercią i jak umierała

2. Ken Wilber
Jedną z najpiekneiszych książek o umieraniu jest

"śmiertelni nieśmiertelni"

napisane przez guru psychologii transpersonalnej Kena Wilbera o długiej walce
z nowotworem na który zachorowała jego żona



3. Mój tata
wiedziałam ze umrze juz rok wcześniej
każdego dnia go zegnałam
CIESZąC SIE
każda z nim chwilą

było pieknie

przepięknie

nauczyłam sie wtedy tez że ,, mogło tak byc dużo dużo wcześniej gdybym
WIDZIAłA GO tak wyraźnie
gdybym umiała mówić i okazywać to co czuję

zwykle w natłoku zadań do wykonania widzimy innych ludzi jedynie jako obiekty
które pomagają lub przeszkadzają w ich realizacji

stajemy urzeczeni przed zachodem słońca
ale wobec słońca w drugim człowieku jeszcze jesteśmy ślepi

[ja_adam]

Bardzo łatwy temat, nie lekam sie jej,
-zastanawiam sie jak mam zabezpieczyc tych ktorych zostawiam
-nie ma dla mnie znaczenia świadomosć czy bede zył 10 dni czy 100 lat, kazdy
dzien jest dla mnie swiety

[meg303]

Jeśli zrozumiesz naprawdę nieuchronnośc śmierci będziesz wiedział jak
życ.Cieszyc sie każdą chwilą.Każdy dzień jest świety-bardzo trafnie to
ująłeś.Podoba mi się
Pozdrawiam

[greengrey]

Nie taki trudny...

Nieuchronność śmierci pomaga mi żyć

każdego dnia :)

[milenna5555]

Każdemu daj śmierć jego własną, Panie,
daj umieranie, co wynika z życia,
gdzie miał swą miłość, cel i biedowanie...

Rilke

[owocmango]

Kazdy chyba odczuwa to zupelnie inaczej. Ja nad smiercia sie nie zastanawialam,
majac 22 lata malo kto to chyba robi.Dopoki nie odeszla moja mama. Pol roku temu
w ciagu chwili zniknela. Rozmawialam z nia dzien wczesniej, wszystko bylo ok, a
na drugi dzien juz jej nie bylo. Nie bylo czasu na pozegnanie...Nigdy nie
myslalam ze jej zabraknie, miala 40 lat...Bardzo boli to ze jej nie ma,z kazdym
dniem tesknota jest coraz wieksza...Ale nauczylam sie jednego, nie mozna
marnowac ani jednego dnia, bo nigdy nie wiesz ile czasu jeszcze ci pozostalo...

[renebenay]

Najlepiej nie umierac.

[meg303]

jedyna pewna w naszym życiu rzecz to właśnie śmierć