PAMIETNIK ZMARLEGO

[lallka]

moze to nam pozwoli spojrzec na siebie z dystansem. znalazlam to na ktoryms z
forow na gazecie:
pamietnik.zmarlego.w.interia.pl
p.s. nie jest to blog ani mojej rodziny, ani moich znajomych

[megxx]

To mogę z czystym sercem wpisać na listę lektur obowiązkowych.(Ale czy każdy
czyta to ze łzami w oczach).

[malgorzata61]

Pobeczalam sie jak bobr! Gdziekolwiek jestes Piotrze - pozdrawiam. Wierze, ze
juz nie cierpisz i jestes szczesliwy!

[Gość: artur]

niesamowite...

[Gość: R]

bardzo, BARDZO wzruszajce!

[Gość: Isztar]

nigdy tak nie plakalam chyba... czasem tak panicznie sie boje ze cos takiego
mnie dotknie... ze odejdzie ktos, kogo kocham bardziej niz cokolwiek innego na
swiecie... ze bede musiala odejsc ja, nie znajac jeszcze zycia... albo tak
nagle, ze nie bedzie czasu nawet powiedziec "zegnajcie, kocham was..."
a jutro wstane i znow bede sie przejmowac pierdolami, obok ktorych powinnam
przejsc obojetnie. dlaczego to wszystko jest takie pokrecone...

Piotrek-dzieki za tego bloga. moze jednak pomoze nam cieszyc sie kazda chwila,
nie odkladac "na pozniej"... kiedys sie spotkamy...

Isztar

Ojej

[Gość: Richelieu*]

Pamiętnik zmarłego, wyciskacz łez, telenowela polska. Takich blogów widziałam
kilka, podobnych jeden do drugiego jakby ta sama ręka była opłacona chęciami
podarowania komuś chwili refleksji. I to może i dobrze. Ale by zaraz lektura
obowiązkowa.. Jezu, wielkie mi rzeczy. Umarł, ludzie cały czas umierają. Swojej
reakcji na raka tarczycy aż się przestraszyłam że się nie przestraszyłam. Przy
moim choleryźmie i nerwowości wiadomość, która innych przyprawiłaby o zawał
serca, mnie uspokoiła tak, jakbym była w bezpiecznym kącie u pana boga za
piecem. Umarł.. nie zrobił tego czy tamtego w wieku tak młodym. Przecież mało
który starzec może z czystym sumieniem powiedzieć, że zrobił już wszystko co do
niego należało. A on się martwi. 21 wspaniałych lat to dużo więcej niż 70
obrzydliwych. Miał kochających rodziców, przyjaciół, do końca było mu dobrze.
Czy chciałby być bezdomnym umierającym w jakijś trupiarni? Nie, on pomyślał, że
życie na pewno będzie miał cudowne bo będzie to życie, po prostu. Ale czy w
sytuacji zaczernionej różowości widzenia nie lepszym jest Bóg, jeśli był
wierzącym, bezmiar szczęścia niedostępny na ziemi. czy nawet nicość jeśli jest
ateistą, nicość nie straszna bo w nicości nie ma świadomości. Zostawił bloga. A
miał spłodzić syna, zbudować dom i posadzić drzewo. Spłodził tyle postów, tyle
refleksji, tyle wzruszeń , zbudował jakiś tam obraz umierającego na oprawienie
w ramki i postawienie na biurku ku pamięci, posadził jeden krzaczek życiowej
mądrości. Ale jednak to wszystko takie odrysowane z szablonu do malowania
ścian. Rozdaje się takie i każde malować szlaczki. Nawet umrzeć nie można
indywidualnie tylko dla pokoleń.
to mój dziwny punkt widzenia, bo jemu było zimno i źle, a ja coraz bardziej
oczarowana jestem łagodnym ciepłem płynącym ze skończoności.

[Gość: J.S]

Mozna i tak chociaz twoj tekst budzic obiekcje. Silna jestes, tak sie wydaje.
Najbardziej podobalo mi sie ostatnie zdanie.
J.S.

[lallka1]

zaluje, ze podalam ten link. takim sposobem zupelnie nieznana mi osoba, obrywa
za mnie, bo ktos sie chce popisac swoja elokwencja i inteligencja. link jak
pisalam znalazlam na gazecie forum. chyba to bylo spoleczenstwo. mozna to
znalezc w wyszukiwarce, tytul byl chyba taki sam. macie wiecej czasu, wiec
poszukajcie. ja jeszcze zyje i jak na razie (odpukac) nie umieram.

Gość portalu: J.S napisał(a):

> Mozna i tak chociaz twoj tekst budzic obiekcje. Silna jestes, tak sie wydaje.
> Najbardziej podobalo mi sie ostatnie zdanie.
> J.S.

[Gość: oak]

lallka1 napisała:

> zaluje, ze podalam ten link. takim sposobem zupelnie nieznana mi osoba,
obrywa za mnie, bo ktos sie chce popisac swoja elokwencja i inteligencja. link
jak pisalam znalazlam na gazecie forum. chyba to bylo spoleczenstwo. mozna to
znalezc w wyszukiwarce, tytul byl chyba taki sam. macie wiecej czasu, wiec
poszukajcie. ja jeszcze zyje i jak na razie (odpukac) nie umieram. <

nie przesadzasz trochę ? Richelieu wyraziła swą opinie i to jej prawo. Nie
zauważyłem by chciała dokopać autorowi ntego blog'a.
Ty lejesz łzy Ona patrzy na to z dystansu, każda z Was ma prawo do swoich
odczuć. Uszanuj to
Śmierć jest czymś tak codziennym jak świt, zmrok i gazeta w kiosku. Każdego
dnia jest tuż obok nas. Ludzie odchodzą róznie jedni szybko inni powoli, jedni
o tym piszą inni sparaliżowani strachem nie są w stanie, jeszcze inni odchodzą
tak nagle, że nawet nie mieli okazji się w tym zorientować.
Cześć ich wszystkich pamięci i tyle, "hodie mihi,craz tibi"
Czy opisane umieranie jest "piękniejsze" ???? od tego o którym nigdy się nie
dowiesz ?

[jmx]

Bardzo łatwo mieć dystans w stosunku do śmierci obcych i nieznanych - w
domyśle: nieistniejących (bo to przecież tylko internet i zwykła ściema) -
ludzi.

[Gość: oak]

jmx napisała:

> Bardzo łatwo mieć dystans w stosunku do śmierci obcych i nieznanych - w
> domyśle: nieistniejących (bo to przecież tylko internet i zwykła ściema) -
> ludzi.
>

Jakoś tak to inaczej odbieram. Kiedy umiera ISTNIEJĄCY lecz nie bliski przecież
sąsiad np. z czwartego piętra, a inaczej gdy kuzyn z Anglii, a jeszcze inaczej
gdy zupełnie ktoś bliski. W tym pierwszym przypadku jest tylko chwila zadumy
nad przemijaniem. W tych dwóch pozostałych jest żal ale uczciwie powiedzmy żal
po własnej stracie. Bo gdyby bliscy byli na równi z nieznanymi, nie byliby
bliskimi. Czyż nie ?
pozdrowionka
oak

Ojejej

[jmx]

A ja własnie tak: im kto dalszy (aż do zupełnej nieznajomości) tym większy
dystans do jego odejścia. Wracając do tematu czyli wypowiedzi Richelieu* -
myślę, ze sporo osób, które miało podobny przypadek w rodzinie (śmierć młodej
osoby na nieuleczalną chorobę) mogło się poczuć urażone. To co napisała
Richelieu* można było ubrać w nieco inne słowa nie zatracając samej treści. Ale
każdy ma styl jaki ma i każdy również ma prawo pisać to co chce - bo po to fora
dyskusyjne istnieją.

[Gość: Richelieu*]

jmx, bardziej łagodniej nie można było. W pierwszym zdaniu zrobiam co prawda
obraz mojego zdania na ten temat. O malowaniu szlaczków z szablonów też było na
nie. Ale cały długi środek było usprawiedliwieniem tego tam w niebie.

[lallka1]

Gość portalu: oak napisał(a):

>
> nie przesadzasz trochę ? Richelieu wyraziła swą opinie i to jej prawo. Nie
> zauważyłem by chciała dokopać autorowi ntego blog'a.
> Ty lejesz łzy Ona patrzy na to z dystansu, każda z Was ma prawo do swoich
> odczuć. Uszanuj to
> Śmierć jest czymś tak codziennym jak świt, zmrok i gazeta w kiosku. Każdego
> dnia jest tuż obok nas. Ludzie odchodzą róznie jedni szybko inni powoli,
jedni
> o tym piszą inni sparaliżowani strachem nie są w stanie, jeszcze inni
odchodzą
> tak nagle, że nawet nie mieli okazji się w tym zorientować.
> Cześć ich wszystkich pamięci i tyle, "hodie mihi,craz tibi"
> Czy opisane umieranie jest "piękniejsze" ???? od tego o którym nigdy się nie
> dowiesz ?
mowisz jak mloda osoba, ktora nigdy nie przezyla smierci blsikiej osoby. nie
zycze ci tego, ale czas plynie.... porozmawiamy gdy cos takiego przezyjesz

[Gość: oak]

lallka1 napisała:

> mowisz jak mloda osoba, ktora nigdy nie przezyla smierci blsikiej osoby. nie
> zycze ci tego, ale czas plynie.... porozmawiamy gdy cos takiego przezyjesz

jakże szybko przychodzi Ci wyciagać wnioski ... )
Mylisz się w pierwszej tezie, mylisz się w drugiej Laleczko ale co mi tam.
I dzięki za słodką życzliwość zawartą w ostatnim zdaniu. Jedno wiem na te
tematy z kim jak z kim ale z Tobą raczej nie będę miał ochoty dyskutować.

[zuzanna23]

Ja terz pisze bo zamiezam umzec.I kedy joz odejde moja rocina spzeda ten
pamnietnik na cile charetatiwne.

[Gość: Malwina]

gdyby nie wpis kardynalki to bym wcale nie zagladnela bo spodziewalam sie tego
co (w koncu po zagladnieciu dzieki karmazynowej a moze z jej powodu ...?)
zastalam
szczerze ? nie doczytalam. znudzilo mnie.
tym samym zaliczam sie do niewielu osob ktore przez niego nie cierpia. I dobrze.

[zuzanna23]

Co ti jest karmazynowy?dobze rze taaka decizyje podejelas.A ja tesz moge?

[Gość: Malwina]

w twoim stanie mozesz wszystko


> Co ti jest karmazynowy?dobze rze taaka decizyje podejelas.A ja tesz moge?

[Gość: Richelieu*]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> gdyby nie wpis kardynalki to bym wcale nie zagladnela bo spodziewalam sie
tego
> co (w koncu po zagladnieciu dzieki karmazynowej a moze z jej powodu ...?)
> zastalam
> szczerze ? nie doczytalam. znudzilo mnie.
> tym samym zaliczam sie do niewielu osob ktore przez niego nie cierpia. I
dobrze
> .


Jezu.. czyżbym Wysoko Postawione zwabiała na moje niziny?
;)

[Gość: Malwina]

et tu Brute contra me...?
(albo cos takiego ...)

Gość portalu: Richelieu* napisał(a):

>
>
> Jezu.. czyżbym Wysoko Postawione zwabiała na moje niziny?
> ;)

[Gość: Richelieu*]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> et tu Brute contra me...?


Wręcz przeciwnie !

[Gość: romb]

zgadzam sie z Richelieu ze to marnawy wyciskacz łez
Poza tym nauczyłam się że w to co jest w internecie można wierzyć w 1/100...
a już na pewno blogową rzeczywistość traktować z przymrużeniem oka
kiedyś dostałam maila że potrzebna jest jakaś określona grupa krwi-no i jak
naiwniara dałam się wciągnąć w jakiś łańcuszek szczęścia ech...
poniżej poczytajcie sobie jak dali się nabić w butelkę inni forumowicze:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=178&w=4537120pozdrawiam
i oby trafiało się wam jak namniej naciągaczy i krętaczy...
ja już się gubię jak odróżnić tych uczciwych...

[Gość: J.S.]

Gość portalu: romb napisał(a):

> zgadzam sie z Richelieu ze to marnawy wyciskacz łez
> Poza tym nauczyłam się że w to co jest w internecie można wierzyć w 1/100...
> a już na pewno blogową rzeczywistość traktować z przymrużeniem oka
> kiedyś dostałam maila że potrzebna jest jakaś określona grupa krwi-no i jak
> naiwniara dałam się wciągnąć w jakiś łańcuszek szczęścia ech...
> poniżej poczytajcie sobie jak dali się nabić w butelkę inni forumowicze:
> forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=178&w=4537120pozdrawiam
> i oby trafiało się wam jak namniej naciągaczy i krętaczy...
> ja już się gubię jak odróżnić tych uczciwych.
********
romb,
Ciagle podajesz ten link a tam nic nie ma. Jestem ciekaw z pewnych wzgledow kto
i kogo nacioagnal.
J.S.

[megxx]

wymaż słowo pozdrawiam z linku

[sdfsfdsf]

pierdoly, z tym pamietnikiem stykam sie juz trzeci raz i zaczyna mnie to
naprawde...denerwowac

wytrysk rowna sie orgazm?

[Gość: artur]

sdfsfdsf napisał:

> pierdoly, z tym pamietnikiem stykam sie juz trzeci raz i zaczyna mnie to
> naprawde...denerwowac

No niewątpliwie, głowę sdfsfdsf zaprzątają o wiele bardziej złożone pytania,
np. takie jak w tytule tego postu. Przy tego typu problemach czyjaś śmierć to
faktycznie pierdoły.

Zobacz sam(a):
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=11113&w=4857573

[sdfsfdsf]

ach ach dotknales mnie do zywego tym linkiem, gdzie ja biedny oczy swoje
podzieje he he, moze masz jeszcze w zapasie pare odnosnikow chetnie sobie
powspominam, potecjalny odbiorco lancuszkow szczescia, zalosny palant heh

Pamietnik zmarlego

[Gość: Bozena]

Przeczytalam "Pamietnik zmarlego" , temat smierci, umierania jest mi wyjatkowo
bliski. Niedawno pochowalam dwie najdrozsze mi osoby w zyciu.
Akceptuje wypowiedzi niektorych respondentow (głownie Rechelieu), osob silnych,
odpornych na bol, cierpienie, osob omawiajacych zagadnienie smierci z duza doza
dystansu. Akceptuje - tak, ale nigdy ich nie zrozumiem do konca. Jaka
uczuciowosc, jaka wrazliwosc, jaka mentalnosc musza posiadac, kiedy sa w stanie
chlodno, z wyrachowaniem patrzec na problem cierpienia zwiazanego z odejsciem
bliskich, kochanych osob? Ja nie potrafie! I rowniez mam do tego prawo!
Bez watpienia, wrazliwosc ksztaltuje sie w rodzinie, ich wzajemnej milosci ,
przywiazaniu i szacunku. W wiekszosci przypadkow, brak takich relacji, prowadzi
do budowania pewnego rodzaju wizerunku osob pozbawionych glebszych poziomow
wrazliwosci. Unikam takich osob, sa jak wyprane z czlowieczenstwa maszyny,
rownie dobrze moglabym rozmawiac ze sciana. Nie potrafia zrozumiec bolu i
cierpienia, a ich degradacja uczuc jest posunieta tak daleko, ze juz nawet nie
potrafia odniesc tego nawet do siebie.

[Gość: aiszka4]

Gość portalu: Bozena napisał(a):

> Przeczytalam "Pamietnik zmarlego" , temat smierci, umierania jest mi
wyjatkowo
> bliski. Niedawno pochowalam dwie najdrozsze mi osoby w zyciu.
> Akceptuje wypowiedzi niektorych respondentow (głownie Rechelieu), osob
silnych,
>
> odpornych na bol, cierpienie, osob omawiajacych zagadnienie smierci z duza
doza
>
> dystansu. Akceptuje - tak, ale nigdy ich nie zrozumiem do konca. Jaka
> uczuciowosc, jaka wrazliwosc, jaka mentalnosc musza posiadac, kiedy sa w
stanie
>
> chlodno, z wyrachowaniem patrzec na problem cierpienia zwiazanego z odejsciem
> bliskich, kochanych osob?

Ja pochowałam więcej niż dwie bliskie osoby, część z nich zmarła w bardzo
tragicznych okolicznościach. Temat umierania w cierpieniu jest mi bardzo
bliski, ale to nie znaczy, że moimi bliskimi zmarłymi ma się przejmować
Richelieu*. A jak ona patrzy na problem odejścia bliskich jej osób, tego nie
wiemy, bo o tym nie pisała. Może przeżywa to tak bardzo, że nie ma siły o tym
pisać, bo to tylko pogłębia jej cierpienie. Każdy inaczej przeżywa żałobę po
SWOICH bliskich.
Codziennie na świecie umiera wiele osób, starych, młodych i dzieci, takich, co
mieli życie krótkie, ale szczęśliwe; takich, co zostawili bliskich bez
uprzedzenia; takich, dla których życie było pasmem cierpienia, a śmierć
wyczekiwanym wybawieniem. Czy ich cierpienie i śmierć jest mniej ważne, bo nie
mieli dostępu do netu? Czy powinnam bardziej wzruszyć się nad grobami autorów
blogów, niż nad opuszczonymi, zaniedbanymi mogiłkami, które mijam, odwiedzając
bliskich zmarłych na cmentarzu?
"Żyłaś tak krótko, cierpiałaś wiele, spoczywaj w grobie, nasz drogi aniele" na
nagrobku kilkuletniej dziewczynki jest dla mnie bardziej autentyczne i wywołuje
ścisk w gardle. Rozumiem wzruszenie czytelniczek "Pamiętnika...", ale rozumiem
również dystans innych. On wcale nie świadczy o zobojętnieniu...

[Gość: Malwina]

ten mlody czlowiek nie JEST mi bliski ! codziennie umieraja ludzie !
nie mam dostatecznie lez zeby wszystkich oplakiwac


Gość portalu: Bozena napisał(a):

> Przeczytalam "Pamietnik zmarlego" , temat smierci, umierania jest mi
wyjatkowo
> bliski. Niedawno pochowalam dwie najdrozsze mi osoby w zyciu.
> Akceptuje wypowiedzi niektorych respondentow (głownie Rechelieu), osob
silnych,
>
> odpornych na bol, cierpienie, osob omawiajacych zagadnienie smierci z duza
doza
>
> dystansu. Akceptuje - tak, ale nigdy ich nie zrozumiem do konca. Jaka
> uczuciowosc, jaka wrazliwosc, jaka mentalnosc musza posiadac, kiedy sa w
stanie
>
> chlodno, z wyrachowaniem patrzec na problem cierpienia zwiazanego z odejsciem
> bliskich, kochanych osob? Ja nie potrafie! I rowniez mam do tego prawo!
> Bez watpienia, wrazliwosc ksztaltuje sie w rodzinie, ich wzajemnej milosci ,
> przywiazaniu i szacunku. W wiekszosci przypadkow, brak takich relacji,
prowadzi
>
> do budowania pewnego rodzaju wizerunku osob pozbawionych glebszych poziomow
> wrazliwosci. Unikam takich osob, sa jak wyprane z czlowieczenstwa maszyny,
> rownie dobrze moglabym rozmawiac ze sciana. Nie potrafia zrozumiec bolu i
> cierpienia, a ich degradacja uczuc jest posunieta tak daleko, ze juz nawet
nie
> potrafia odniesc tego nawet do siebie.

[Gość: romb]

Gość portalu: Bozena napisał(a):

> Przeczytalam "Pamietnik zmarlego" , temat smierci, umierania jest mi
wyjatkowo
> bliski. Niedawno pochowalam dwie najdrozsze mi osoby w zyciu.
> Akceptuje wypowiedzi niektorych respondentow (głownie Rechelieu), osob
silnych,
>
> odpornych na bol, cierpienie, osob omawiajacych zagadnienie smierci z duza
doza
>
> dystansu. Akceptuje - tak, ale nigdy ich nie zrozumiem do konca. Jaka
> uczuciowosc, jaka wrazliwosc, jaka mentalnosc musza posiadac, kiedy sa w
stanie
>
> chlodno, z wyrachowaniem patrzec na problem cierpienia zwiazanego z odejsciem
> bliskich, kochanych osob? Ja nie potrafie! I rowniez mam do tego prawo!
> Bez watpienia, wrazliwosc ksztaltuje sie w rodzinie, ich wzajemnej milosci ,
> przywiazaniu i szacunku. W wiekszosci przypadkow, brak takich relacji,
prowadzi
>
> do budowania pewnego rodzaju wizerunku osob pozbawionych glebszych poziomow
> wrazliwosci. Unikam takich osob, sa jak wyprane z czlowieczenstwa maszyny,
> rownie dobrze moglabym rozmawiac ze sciana. Nie potrafia zrozumiec bolu i
> cierpienia, a ich degradacja uczuc jest posunieta tak daleko, ze juz nawet
nie
> potrafia odniesc tego nawet do siebie.
byś może są różne poziomy wrażliwości?
wyobraź sobie że "przeleciałam" pamiętnik z nikłym cieniem zainteresowania
ale gdy płacze moja mała córeczka to czuję że i mnie napływają łzy-to chyba nie
jest porównywalne z czyimś odejściem ale zapewniam Ci że potrafię wykrzesić w
sobie uczucia, ba! znajoma psycholożka powiedziała mi że podchodzę do życia
zbyt uczuciowo... (pewnie dlatego że domorosła psycholożka;)
wolę jednak mimo wszystko wzruszać się realnym życiem - tyle biedy wokół nas że
nie trzeba surfować by podnieść kogoś na duchu

ps. piękne to z tym grobem małej dziewczynki... ja już nie mogę oglądać
programu 'Kochaj mnie' na programie 2TVP-tyle samotnych dzieci bez rodziców..

[malwinamalwina]

Gość portalu: artur napisał(a):

> No niewątpliwie, głowę sdfsfdsf zaprzątają o wiele bardziej złożone pytania,
> np. takie jak w tytule tego postu. Przy tego typu problemach czyjaś śmierć to
> faktycznie pierdoły.
>
> Zobacz sam(a):
> forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=11113&w=4857573
>
>
uzyte argumenty godne UB
bravo !

[lallka1]

nikt ci nie karze czytac po raz trzeci:))))
sdfsfdsf napisał:

> pierdoly, z tym pamietnikiem stykam sie juz trzeci raz i zaczyna mnie to
> naprawde...denerwowac

[megxx]

Kiedy czytałam pamiętnik po raz pierwszy wzruszenie przesłoniło wszystko. Tak
samo myślę, że ci których pamiętnik nie wzruszył skupili się na swoim odczuciu.
A przecież właśnie dostaliśmy sygnał zatrzymania się na chwilę zadumy. Ciągle
gdzieś biegniemy , za czymś gonimy, a życie jest takie krótkie.
Dlatego dobrze czasem rozejrzeć się wokoło siebie w innym kontekście niż szara
codzienność. Popatrzeć na bliskich z miłością. Nasycić się nimi.
Też myślałam, że dla matki najgorsze jest przeżyć dziecko, ale po lekturze
jakiegoś artykułu o zaginionych i nie odnalezionych dzieciach zmieniłam zdanie.
W pamiętniku największe wrażenie robi na mnie treść walentynki. Jest doskonała.

[Gość: Richelieu*]

Gonimy, biegniemy. Znowu TV wmówiła nam, że jesteśmy cyborgami, którzy gonią do
pracy, po zakupy, do kosmetyczki, na tenisa by wreczcie o 22,34 zająć się 20
minutowym seansem "poczytaj mi mamo". To jest przeciętny obraz Polaka 2003?
Każdy człowiek swój rozum ma i stosunki z wlasnymi bliskimi, czy co gorsza brak
bliskich, skłania do refleksji. A nie zupełnie obca osoba. Gdyby człowiek
przejmować się miał obcymi to z dziennika nici bo jak tu oglądać relacje z
zamachów terrorystów z Czeczenii, tajemniczo znikniętej Armii Republikańskiej
czy Hamasu. Na dziennik pieluchę sobie przynieść bo zwyła chusteczka za mała do
tych łez wylanych. Dlaczego mam wzruszać się jednym chłopakiem X, a nie
wzruszyć się 500 osobami zatrutymi na Dubrovce.

A co do Walentynek. Wiele osób, choć z przymrużeniem oka ;) mówi że chciałoby
umrzeć podczas seksu. Nasz bohater kilka dni prze śmiercią dostawał wyrazy
miłości od dziewczyny i przede wszystkim od matki. Otoczony miłością umarł.
Lepszej śmierci nie trzeba. Co z tego, że wie, że po raz ostatni wyrywa kartkę
z kalendarza 14 lutego, przynajmniej coś dla niego znaczyła. A co z tymi,
którzy nawet na forum mówią, brzydka/i jetem, mam 23 lata i nigdy jeszcze. Tacy
mają problem, a nie ten.

Stosunek do śmierci moich bliskich. Oczywiście. Moi bliscy umierając sprawiają
mi ogromny ból, ale dlatego, że to moi bliscy, a nie dlatego, że umierają.
ale nie będę o tym tutaj pisać...

[Gość: Malwina]

gdyby literacko (pff) ujeta smierc kogos kogo nie znam miala sprawic ze
zatrzymuje sie w pogoni to znaczy ze sprawa ze mna ciezka

poza tym ja nie gonie
dawno zrozumialam (i to sloneczko i kwiotki mi pomogly a nie smierc) ze jedynym
sposobem na jakies tam opanowanie czasu jest ...zatrzymac sie.

[Gość: mahoney]

wpisalem sie juz do innego watku gdy ta strona zostala zauwazona gdzies w
gazecie , wpisze sie i teraz , chociaz trudno mi cos napisac , bo nie sadze
zeby pisanie czegokolwiek na temat tego bloga mialo sens i bylo okey , ten blog
sie czyta , nie komentuje , tez sie poplakalem , wierze ze to co jest na tym
blogu to prawda , gdyby nie byla to tez niczego w stosunku do tego bloga z
mojej strony by nie zmienilo , przeciez tak mogl myslec ktokolwiek z podobna
choroba , dobrze ze link znowu dziala bo przez jakis czas ta strona byla
zablokowana

[Gość: Kasyx]

Dla mnie to straszna grafomania, to, ze gosciu umarl (jesli oczywiscie nie jest
to zart, jakich pelno w Sieci)nic go nie usprawiedliwia.

[Gość: Malwina]

o wrazliwosci :

nie moglam wyjsc ze zdumienia ze ludziom potrzeba tak wysoko postawionych
bodzcow jak "elefant man"
nie znosze tego filmu i nie znosze reakcji ludzkich na ekstremalne sytuacje.
Tej ckliwej placzliwosci za piec groszy.
mam wrazenie ze jak ich ktos do myslenia nie popchnie to nigdy nie ujrzysz w
nich czlowieczenstwa
te lezki uronione przed ekranem telewizyjnym (zgwalcona opuszczona torturowana
odrzucona etc)
Jednoczesnie reka im 3 sek pozniej poleci bo ich dzieciak szklanke zbil.

Mam bardzo niski prog wrazliwosci - startuje od 0,000001
5000 trupow to stanowczo za duzo jak na moje mozliwosci
na co mi takie plaskie opisy gdy wiem ze teraz wlasnie tysiace dzieci na
swiecie umiera z glodu. BO TO WIEM.

A jeśli to życie jest cierpieniem a nie śmierć

[Gość: Richelieu*]

więc mam w kącie siąść z pudełkiem chusteczek i trąbić w nie?
Ludzie umierają i jest to naturalne. Śmierć bliskiej osoby boli, bardzo. Ale w
tej sytuacji muszę zgodzić się z chrześcijaństwem do którego mam tyle
zastrzeżeń. Jeśli nasz bliski idzie do lepszego świata, to będzie mu lepiej niż
tutaj. Więc skąd ta rozpacz. Bo tracimy kochaną osobę? I nie będzie miał już
nas kto kochać... To egoizm w czystej postaci, pisała podobnie oak zresztą.

Dlaczego boimy się śmierci. Dlaczego nie tragizowanie przy śmierci to duży faux-
pas. całą długą historię ludzie przywykli do śmierci. człowiek Był tylko dla
bliskich, dla innych był o tyle o ile był przydatnym. Teraz to Bycie przez duże
B za sprawą mediów przybliżyło do każdego domu Pana X bo ma ucięte nogi i Panią
Z bo umiera na raka. Robi się telenowele niemal, szopki z pacynkami ku uciesze
gawiedzi. Nie ma sąsiada umierającego? Nie szkodzi. Włącz program "Umieraj z
nami". Możesz wtedy zmierzyć poziom swojej wrażliwości na delikwencie z
Matrixa.

A jak Malwina napisała, ręka za zbitą szkalnkę już wisi w powietrzu bo ono
ośmieliło się wyrwać właściciela tej ręki z transu. Tyle telenowel, tyle
bzdurnych wybacz mi, tyle innych pierdół. Wrażliwe społeczeństwo któremu
przygotowuje się akcje "czytaj dziecku 20 minut dziennie" bo czytanie wzmaga
wyobraźnię, ale jest też okazją do kontaktu z dzieckiem, wlasnym i to całe 20
minut.

[lallka]

Gość portalu: Richelieu* napisał(a):



> To egoizm w czystej postaci, pisała podobnie oak zresztą.
Ty egoista nie jestes?

>
> Dlaczego boimy się śmierci. Dlaczego nie tragizowanie przy śmierci to duży
faux
> -
> pas. całą długą historię ludzie przywykli do śmierci.

Ludzie nigdy nie przywykli i nigdy nie przywykna do smierci. No chyba, ze jest
to dla kogos wybawieniem (ale o takim przypadku chyba nie rozmawiamy). Mozna
sie tez troche uodpornic, jesliczesto sie z nia stykamy.Smierc obcych osob boli
nas mniej, albo wcale. Ale to nie znaczy, ze mozemy sobie z tego kpic. Smierc
jest smiercia i zawsze nia pozostanie. Bez wzgledu na to czy jest to ktos z
rodziny czy tez nie.

człowiek Był tylko dla
> bliskich, dla innych był o tyle o ile był przydatnym. Teraz to Bycie przez
duże
>
> B za sprawą mediów przybliżyło do każdego domu Pana X bo ma ucięte nogi i
Panią
>
> Z bo umiera na raka. Robi się telenowele niemal, szopki z pacynkami ku
uciesze
> gawiedzi. Nie ma sąsiada umierającego? Nie szkodzi. Włącz program "Umieraj z
> nami". Możesz wtedy zmierzyć poziom swojej wrażliwości na delikwencie z
> Matrixa.
>
Nie przesadzasz troche???

[Gość: Richelieu*]

lallka napisała:

> Ty egoista nie jestes?


Jestem egoistą aż miło. Wszystko dla mnie i nikomu co moje ani joty nie oddam,
ani grosza, ani zagonu. I ja we wszechogarniającej egoistości cierpię katusze
bo Ktoś obudził już św. Piotra. Bo miałam i nie mam. Ukradli mi złodzieje
podporę życiową, ukradli, i gdzie ja się teraz bidulka podzieję.




> Ludzie nigdy nie przywykli i nigdy nie przywykna do smierci. No chyba, ze
jest
> to dla kogos wybawieniem (ale o takim przypadku chyba nie rozmawiamy). Mozna
> sie tez troche uodpornic, jesliczesto sie z nia stykamy.Smierc obcych osob
boli
>
> nas mniej, albo wcale. Ale to nie znaczy, ze mozemy sobie z tego kpic. Smierc
> jest smiercia i zawsze nia pozostanie. Bez wzgledu na to czy jest to ktos z
> rodziny czy tez nie.


Kpić? Można gdy stanie się twarzą w twarz przed wychodowaną na własnych kościach
Kostuchą, drażnić ją by naostrzyła kosę bo za tępa, by wyprała sobie płachtę
białą w najnowszym cudzie chemii gospodarczej. Wtedy kpić wolno, bo to ja, bo
to moja i mnie dotyczy.
Pomijając Osoby Bliskie ......



i przechodząc do obcych
A co to mnie obchodzi. Ma mnie boleć czyjaś śmierć? I Ty lallko jeszcze
dokładasz mi takie zmartwienie? To zadaj mi od razu morfiny, ale nie zadasz, bo
człowiek ma cierpieć za miliony, mesjasz kurde narodów. Chrystus umarł za ludzi
bo jest Bogiem, ale człowiek bogiem nie jest i przez to trzyma się własnego
grajdołka i inne grajdołki obchodzą go tylko wtedy gdy mogą być im przydatne. A
gdy przyjdzie wysoka fala i zmyje sąsiedni grajdołek, pójdzie człowiek wnosić
następną budowlę sąsiadom bo jakże to, wychował sobie doborowe towarzystwo dla
własnej pociechy to teraz musi im dogadzać.



>
> człowiek Był tylko dla
> > bliskich, dla innych był o tyle o ile był przydatnym. Teraz to Bycie przez
>
> duże
> >
> > B za sprawą mediów przybliżyło do każdego domu Pana X bo ma ucięte nogi i
> Panią
> >
> > Z bo umiera na raka. Robi się telenowele niemal, szopki z pacynkami ku
> uciesze
> > gawiedzi. Nie ma sąsiada umierającego? Nie szkodzi. Włącz program "Umieraj
> z
> > nami". Możesz wtedy zmierzyć poziom swojej wrażliwości na delikwencie z
> > Matrixa.
> >
> Nie przesadzasz troche???


Przesadzam, trochę

znów odbiegacie od tematu:-)

[wonderland]

a przecież pierwsze zdanie, które lallka napisała, to

> moze to nam pozwoli spojrzec na siebie z dystansem.

Czy śmierć boli czy nie, czy dotyka nas bardzo czy wcale..
Nikt z nas tego nie wie... Do czasu, aż przyjdzie nam się z tym zmierzyć!
I szczerze wątpię, że pozostaniecie niewzruszeni.. Co po niektórzy tu.
:)pozdr.

[maloletnia86]

to jest pamietnik-zmarlego.blog.pl/
przeczytajcie sobie komentarze i wpisy w księdze gości...
aha i wpiszcie sie bo w hołdzie zmarłemu biją rekord ilości wpisów w księdze...

[maloletnia86]

maloletnia86 napisała:

> to jest pamietnik-zmarlego.blog.pl/
> przeczytajcie sobie komentarze i wpisy w księdze gości...
> aha i wpiszcie sie bo w hołdzie zmarłemu biją rekord ilości wpisów w
księdze...

ups...lapsa...widze że księgi gości już chyba nie ma