wyprowadzka z domu :(

[ejwonka]

witam,
za parę miesięcy biorę ślub,jestem szcześliwa,przygotowania w toku,z
narzeczonym szukamy mieszkania... i własnie to mnie jakos dziwnie
przygnębia,bo nie wyobrażam sobie wyprowadzki z domu.jestem
bardzo,BARDZO zżyta z rodzicami (jedynaczka) i nie wiem jak bedzie
wygladało moje życie kiedy opuszcze dom rodzinny.uwialbiam byc w
domu,rozmawiać z Mamą... Nie wiem jak sobie poradze z tym
wyfrunięciem z gniazda.i to nie jest kwestia jakiejś wygody,domowych
obiadków czy czegokolwiek innego,ja poprostu nie moge sobie
wyobrazić ze po pracy nie wróce do domu gdzie bedzie czekała na mnie
Mama,tylko zupełnie inne,puste mieszkanie...
nie radze sobie z tym w ogóle.

[sunsilk]

nie wiem, mnie pewnie jest latwiej, bo ja wybralam studia w innym miescie i po
liceum po prostu musialam sie wyprowadzic z domu, wiec juz prawie 9 lat nie
mieszkam z rodzicami, a teraz w ogole na innym kontynencie (to dopiero bylo
wyzwanie wyniesc sie samej za ocean), ale chyba musisz sobie zadac pytanie: czy
ja chce mieszkac z mama czy z mezem? jesli wolisz z mama, to chyba nie za dobrze...

nie cieszy Cie perspektywa, ze po pracy wrocisz do domu, w ktorym mieszkasz z
ukochanym facetem? ze bedziecie razem, tylko we dwoje? ze bedziecie mogli robic
na co tylko macie ochote?

[otara]

no tak...sunsilk ma racje. musisz dobrze zastanowić się czy ty oby
napewno dorosłas do małżenstwa...obawiam się że z twoim podejściem
do życia ( ta niecheć do odcięcia się od mamusi ) to małżenstwo zbyt
długo nie potrwa.... wiesz , może dojść do tego że po ślubie ty po
prostu wolny czas bedziesz spędzać u mamy zamiast z mężem.. to go
może po dłuzszym czasie przerosnąć. musisz dobrze to przemysleć.i
uwierz mi że bycie jedynaczką wcale nie jest przyczyną tego
wszystkiego. ja również jestem jedynaczką jak wiele wiele innych
osób i nie mialam takich problemó. po prostu-wyprowadziłam się i
założyłam własny dom. rodziców-owszem , odwiedzałam , ale nie
pozwoliłam aby żyli naszym zyciem. pozdrawiam.

[female.psycho]

Ejwonko, czy na pewno jesteś gotowa na małżeństwo?:)

[astrotaurus]

Nie słuchaj moich przedpiśców.
Tu się nie ma nad czym zastanawiać - Ty nie dorosłaś do
samodzielnego życia! Zamiast męża poproś Mamusię o lalkę (i
ewnentualnie wibrator).

[rumnieburak]

Może szanowna Mamusia z Wami zamieszka. Narzeczony na pewno będzie wniebowzięty ;P

Czy jestes w stanie sprostac wymogom?

[psychoguru]

ejwonka napisała:

> witam,
> za parę miesięcy biorę ślub,jestem
szcześliwa,przygotowania w toku,z
> narzeczonym szukamy mieszkania... i własnie to
mnie jakos dziwnie
> przygnębia,bo nie wyobrażam sobie wyprowadzki
z domu.jestem
> bardzo,BARDZO zżyta z rodzicami (jedynaczka) i
nie wiem jak bedzie
> wygladało moje życie kiedy opuszcze dom
rodzinny.uwialbiam byc w
> domu,rozmawiać z Mamą...

To jest potencjalny ogromny problem ktory na
starcie moze niszczyc malzenstwo. Jezeli w
malzenstwie bedziesz nadal w nadmiernie bliskim
kontakcie z rodzicami to oczywiscie twoj maz
bedzie mial poczucie ze to nie on jest Nr 1 dla
ciebie. Wobec tego nie do pomyslenia jest
sytuacja w ktorej przebywalabys bardzo czesto u
rodzicow, ciagle telefony, radzenie/plotkowanie
z mama o twoim zwiazku i mezu i tym podobne
historie. Zakladamy przy tym ze mama nie nalezy
do gatunku tesciowych ktore chca kierowac
malzenstwem corki bo to bylaby tragedia.

Jezeli czujesz ze nie bedziesz mogla przejsc na
bardziej oficjalne kontakty z rodzicami to
znaczy ze nie dojrzalas do malzenstwa. Na czym
polega "oficjalnosc" kontaktow z rodzicami jesli
bedziesz zona a nie tylko corka? Na tym ze
bedziesz zawsze mowila o "nas" i co "my" robimy
i co u "nas" sie dzieje. Do rodzicow bedzie sie
przychodzilo z mezem i rowniez goscilo ich u
siebie z mezem i wtedy mozna opowiadac o waszym
zyciu i mezu. Bez meza bedzie sie czasem
"wpadalo" do nich w okreslonej sprawie, nie do
przyjecia byloby dlugie przesiadywanie u nich i
zostawianie meza samego w waszym domu.
Codzienny osobisty kontakt z rodzicami to juz
jest za duzo, maksymalnie raz na kilka dni. W
poczatkowej fazie malzenstwa dobrze jest ten
kontakt ograniczyc ("jest tyle spraw") zeby
rodzice tez zrozumieli ze jestes w innym
ukladzie i twoj maz jest dla ciebie teraz
najwazniejszy.

Jesli czujesz ze nie bedziesz w stanie sprostac
tym wymogom to znaczy ze nie dojrzalas do
malzenstwa i lepiej je odlozyc bo w przeciwnym
razie mozesz wyrzadzic okropna krzywde swojemu
partnerowi ktory na pewno ma normalne
oczekiwania w tym wzgledzie.

[ejwonka]

dziękuję,przemysle to co napisałeś(aś).Mądre słowa :)
pozdrawiam ciepło

[horpyna4]

Czasem się mówi, że trzeba przeciąć pępowinę. W Twoim przypadku to
jeszcze nie nastąpiło, w związku z czym nie jesteś gotowa ani do
małżeństwa, ani do samodzielnego życia. Fakt, że u jedynaków zdarza
się to częściej, bo więź 1 - 1 jest silniejsza, niż więzi 1 - kilka.
Porozmawiaj szczerze z narzeczonym, jeżeli rzeczywiście się kochacie,
a nie jest to chwilowa fascynacja, to zrozumie i dacie sobie trochę
czasu. A Ty przez ten czas postaraj się psychicznie usamodzielnić.

Odwołaj ślub, mieszkaj z mamusią.

[naprawdetrzezwy]

Tylko co zrobisz, gdy ona już umrze?
Teź się przeprowadzisz?