jakie argumenty?

[kaalwi26]

Wiem,że temat był poruszany na innych forach i może powinnam napisać
tam,ale tu liczę na jakieś bardziej psychologiczne podejście:)Jestem
z moim chłopakiem już ponad rok,planujemy wspolną przyszłość,on jest
jedynakiem,jego rodzice mają swój dom.To jest sedno problemu,oni
uważają,że powinniśmy mieszkać z nimi,bo 1.dużo miejsca,2.bez sensu
wydawać pieniądze na wynajem, 3.mój przyjaciel może sobie składać
pieniądze na własną firmę,o której otwarciu myśli.W tej chhwili
sytuacja jest taka,że on mieszka z rodzicami,ja pracuję za
granicą,ale b. blisko Polski.Wracam już za 3 miesiące,często się
widzimy.Boję się tego,że kiedy wrócę oni wszyscy będą mnie namawiać
do zamieszkania z nimi.Jestem zdania,że młodzi powinni mieszkać
sami,mieszkanie z rodzicami sprzyja konfliktom i
nieporozumieniom.Jako kobieta marzę też o urządzaniu własnego
gniazdka,w którym to ja będę decydować o wystroju i
innych "pierdółkach":).Przez jakiś czas mieszkałam razem z nim i
jego rodzicami,nie wspominam tego dobrze,czułam się obco,źle,poza
tym gusta moje i mamy mojego faceta są zupełnie różne...ich dom jest
ładny,stylowy, ale czuję się tam kiepsko.Nie chcę w żadnym wypadku
tam mieszkać.Rozmawiałam z moim przyjacielem,przyznał mi
rację,obiecał,że będziemy mieszkać osobno.Jego rodzicom to się nie
podoba,przed wyprowadzką na pewno będą go namawiać na zmianę
decyzji.Jakich argumentów mam użyć,żeby go na 100%przekonać i jego
rodziców też??

[jasminowo]

Dokładnie tych jakie poruszyłaś tutaj. O tym co czujesz, czego
potrzebujesz. Powinno wystarczyć.

[mruff]

Wynajem wciąga sporo kaski. Czasem warto pomieszkać "chwilę" z
rodzicami żeby odłożyć na coś przyszłościowego.
Ja użyłabym argumentów:
1.Dla zachowania zdrowych relacji pomiędzy wami i wami a rodzicami
2.Jesteście dorośli: macie prawo żyć tak jak chcecie, tworzyć coś
własnego, małego, a przede wszystkim odrębnego.
3.Wtedy związek naprawdę dorasta-trzeba martwic się o zapatrzenie
lodówki, papier toaletowy, pomagać wzajemnie w prowadzeniu domu.

Szczerze to mnie by wołami nie zaciągnęli ani do teściów ani do
rodziców.
Cudownie jest wrócić do własnego M i zjeść parówki na obiad jak jest
się zmęczonym i nie ma czasu/ochoty gotować obiad.
Nikt nie marudzi "kto to widział parówki na obiad"
Albo, jak można jeść w kółko wołowinę

Cudownie jest urządzić pokój na własny gust
przyjmować przyjaciół o późnej porze
czasem ich przenocować
kochać się w samo południe nie martwiąc się, że rodzice wdepną
kłócić na całego nie martwiąc się,że będą podsłuchiwali i
plotkowali "nie układa się młodym"

Facet jedynak-zapewne zrobią wszystko żeby mieć go przy sobie

[kaalwi26]

Właśnie!!dokładnie o to mi chodzi!!tak jak napisałam,chwilę tam
mieszkałam.Relacje z jego rodzicami są całkiem ok,nie czuję
się "tą,która im synusia zabiera",ale jednak widzę,że,tak jak
piszesz,woleliby go mieć przy sobie,a facet dorosły-30 lat!Kiedy tam
mieszkałam,niby ok,ale były sytuacje,kiedy np.pranie,które
rozwiesiłam "przewieszało się" na sposób jego mamy i tak,żeby
koszule synka wisiały równiutko,albo np.słyszalam,że w lodówce to
śmietana musi stać na niższej półce,a nie tak,jak ją stawiam,bo
zplesnieje:/.Kiedy coś gotowałam,jego mama przychodziła i mi
pokazywała,co gdzie stoi,wyciągała naczynia,mówiła,że oni to makaron
gotują w tym garnku..w ogóle,kiedy w weekendy gotowałam coś dla
wszystkich,wcześniej parę dni mówiłam,że zrobię obiad,oni-
rodzice,robili sobie osobny obiad i nawet nie próbowali mojego!niby
drobiazgi,ale wyprowadzały mnie z równowagi.Poza tym wydaje mi
się,że jego rodzice nie zauwazyli,że syn dorósł,nie potrafią
przeciąć pępowiny.Każda taka głupia sytuacja z jego "starymi"
odbijała się na mnie i moim facecie,to jemu wytykałam wszystko to,co
zrobili jego rodzice.No do kitu takie wspolne mieszkanie,nawet za
cenę odłożenia kasy,wole mieszkać osobno,nie wyobrażam sobie,tak jak
piszesz,mieszkania ani z moimi starymi ani z jego!

[mruff]

Maalwi, nooooooooo:)
Dlatego nie mieszkam z moimi rodzicami od 23 r.ż.:) Najpierw
akademik a potem wynajem:)
Też mnie wnerwiało, że makaron w żółtym garnku a brokuły w zielonym:)
że odkurza się w sb do 12 a nie o 17:)
I przez takie codzienności można oszaleć
zrobić wrogów z pary i z rodziców

Ale zauważyłam,że rzadko kiedy starsi są w stanie pojąć i
zaakceptować fakt, że pranie można wieszać inaczej niż
oni.Przykładów można mnożyć w nieskończoność

Moja 50 letnia koleżanka z pracy mieszka od zawsze z mamą
i często ma problemy-ostatnio pokłóciła się z mamą o rosół:)

A nie lepiej odwiedzać się od czasu do czasu w miłej atmosferze?

[solaris_38]

nie zawsze można dowieść swoich pragnień
bo innych przekonują inne argumenty niż ciebie

czasem lepiej nie dyskutować tylko okreslić swoje stanowisko

[akwarysta84]

Żadne. Ja bym ci powiedział wprost. Jeśli chcesz, żyć ze mną musisz
tolerować moich rodziców.
Kocham moją rodzinę i nikt nie będzie mi kazał dokonywać takiego
wyboru.
Ja bym zamieszkał z twoimi, to ty możesz z moimi.
Ja piperze, wiara ma fobie, koniecznie chcą sie wbić do mieszkania
w blokach, żeby za kilka lat z tamtąd uciekać.