Dodaj do ulubionych

mentalność koczownika?

25.08.08, 22:14
Kto jeszcze tego doświadcza:
- w pewnym momencie wszystko zaczyna nudzić
- masz ochotę rzucić wszystko i naprawdę pojechać na koniec świata
- nie możesz przywiązać się do ludzi na stałe
- od dziecka marzysz by uciec w nieznane
- uratuje cię jedynie skok ze spadochronem?
Obserwuj wątek
    • marzeka1 Re: mentalność koczownika? 25.08.08, 22:20
      Pierwsze 2 punkty pasują do mnie, lubię co jakiś czas zmiany (pracy/miejsca zamieszkania/mieszkania), mąż ma podobnie-dlatego takie zmiany co jakiś czas pojawiają się w naszym życiu.
    • czykwadrat Re: mentalność koczownika? 25.08.08, 22:22
      A jak sobie z tym radzić? Nie zawsze można pozwolić sobie na zmiany...
      • lost_and_found Re: mentalność koczownika? 25.08.08, 22:44
        z tym spadochronem to tak jakbys musial doswiadczyc braku czegos, aby zapalac
        namietnoscia, pragnieniem tego, co wystepujac pod dostatkiem cie nurzy/ nudzi.
        moze pomoze troche swiadomosc istnienia w tobe takiego mechanizmu? a moze tym
        bardziej popadniesz w zniechecenie...
        • katinka6 Re: mentalność koczownika? 25.08.08, 23:12
          lost_and_found napisała:

          > z tym spadochronem to tak jakbys musial doswiadczyc braku czegos,
          aby zapalac
          > namietnoscia, pragnieniem tego, co wystepujac pod dostatkiem cie
          nurzy/ nudzi.
          > moze pomoze troche swiadomosc istnienia w tobe takiego mechanizmu?
          Masz rację, uświadomienie sobie tego pomaga.

          a moze tym
          > bardziej popadniesz w zniechecenie...
    • katinka6 Re: mentalność koczownika? 25.08.08, 23:06
      czykwadrat napisała:

      > Kto jeszcze tego doświadcza:
      > - w pewnym momencie wszystko zaczyna nudzić
      > - masz ochotę rzucić wszystko i naprawdę pojechać na koniec świata
      > - nie możesz przywiązać się do ludzi na stałe
      > - od dziecka marzysz by uciec w nieznane
      > - uratuje cię jedynie skok ze spadochronem?

      Tak nie da się przeżyć całego życia:) Przychodzi taki moment, kiedy
      zaczyna się mieć potrzebę posiadania SWOJEGO miejsca, które BĘDZIE
      trwać i do którego BĘDZIE CHCIAŁO się wracać po wycieczkach w
      nieznane, doznaniach ekstremalnych w postaci skoków ze spadochronem
      czy wyprawach na koniec świata, odbywanych jednak z ciekawości, a
      nie z chęci rzucania wszystkiego i w gruncie rzeczy uciekania. Chyba
      nikt nie chce być całe życie tułaczem. Bo poza mnóstwem doświadczeń
      ma się tak naprawdę prawie nic.
    • zochanna Re: mentalność koczownika? 26.08.08, 18:31
      czykwadrat napisała:

      > Kto jeszcze tego doświadcza:
      > - w pewnym momencie wszystko zaczyna nudzić
      > - masz ochotę rzucić wszystko i naprawdę pojechać na koniec świata
      > - nie możesz przywiązać się do ludzi na stałe
      > - od dziecka marzysz by uciec w nieznane
      > - uratuje cię jedynie skok ze spadochronem?

      -------------

      Mam to samo. Może skok ze spadochronem to nie ale uciec od wszystkiego, od
      wszystkich i nigdy nie wrócić to ... tak, tak, tak !!

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka