A27 i przymus

[Gość: A27]

Post ten kieruje przed wszystkim do Kwieto. Wiele mi tutaj zarzuca na temat
przymusu. Jakim pzrymusem jest dawanie wyboru: albo slub, albo rozstanie.
Jest to fair wybor. Jesli ktos ze mna chce byc przez pare lat i juz dwa lata
ze mna mieszkal, to chyba mialam prawo spodzewac sie czegos wiecej niz takiego
dryfowania w ciemno. Tym bardziej, ze moj maz o malo nie poslubil swojej
poprzedniej dziewczyny w przyplywie milosnego amoku.

Kwieto, nie boj sie tak slubu, bo jakos nie widac ostatnio bys mial wielki
branie. Tym okrutnym akcentem koncze moje wystepy na forum i moje dyskusje na
temat slubu. Wkurzesz mnie ostatnio kwieto, bo wszystko zawsze wiesz najlepiej
i nawet potrafisz czuc sie jak konkubina. Nie pieprz o przymusie, bo nie wiesz
co to jest przymus. Rownie dobrze mozna byloby nazwac przymusem zostanie z
facetem bez slubu. A w ogole kwieto to najlepiej zajmij czyms bardziej
produktywnym niz martwieniem sie o facetow, ktorych ktos chce poslubic. Moze
pohaftuj lub poczytaj, jak radzisz mnie w poscie o bezroboci.

Aha, najbardziej by mnie ucieszylo, gdybys nie pisal kolejnej epistoly o
slubach, ale niestety chyba za duzo zadam.

Z checie wyjscia za maz jest jak z wiara w Boga. Albo sie wierzy w Boga albo
nie. Albo sie chce slubu albo nie. I jak slepy nie zrozumie gluchego tak
dziewczyna, ktora nie spedzila paru lat zycia z facetem i potem chciala slubu.
Z racjonalnoscia to nie ma nic wspolnego, ze chce sie byc zona a nie partnerka.

Swojej taktyki wszystko albo nic nie zaluje. Dostalam to co chcialam. Maz tez
jest szczesliwy i nawet zaczynamy myslec o dziecku.

[Gość: kwieto]

Gość portalu: A27 napisał(a):

> Post ten kieruje przed wszystkim do Kwieto. Wiele mi tutaj zarzuca na temat
> przymusu. Jakim pzrymusem jest dawanie wyboru: albo slub, albo rozstanie.
> Jest to fair wybor. Jesli ktos ze mna chce byc przez pare lat i juz dwa lata
> ze mna mieszkal, to chyba mialam prawo spodzewac sie czegos wiecej niz takiego
> dryfowania w ciemno. Tym bardziej, ze moj maz o malo nie poslubil swojej
> poprzedniej dziewczyny w przyplywie milosnego amoku.
>
Dla mnie przymus to wywieranie presji. Nie mam zamiaru NIGDY wywierac presji na
swojej ukochanej w imie jakiejkolwiek swojej "chcicy" (tak mi dopomoz Bog i
wszyscy swieci) Nawet jesli bedzie to tak szczytna sprawa jak slub. I tego samego
oczekuje. Natomiast Ty mi mowisz, ze jesli przez iles lat jestes z kims, nie
mowiac nawet slowem o slubie, a potem nagle wyskakujesz z tekstami typu "albo
slub albo sie wyprowadze". Jesli bralas pod uwage malzenstwo, to trzeba bylo mu o
tym mowic w momencie, kiedy na powaznie zaczeliscie chodzic - ze chcesz zostac
jego zona. On wybral malzenstwo, bo Cie kochal. Natomiast ja watpie czy Ty
kochalas jego. Skoro bylas zdolna poswiecic kogos kogo kochasz w imie podpisania
papierku w USC - to dla mnie jest to slaba milosc... Troche tak, jakbys zagrozila
mu, ze odejdziesz bo on nosi zielone skarpetki.

No ale to jest moje zdanie na ten temat


> Kwieto, nie boj sie tak slubu, bo jakos nie widac ostatnio bys mial wielki
> branie. Tym okrutnym akcentem koncze moje wystepy na forum i moje dyskusje na
> temat slubu.

Okrutnym? Czy mam to rozumiec jako "lepiej przygruchaj sobie kogos i ozen sie,
zebys kogos mial na wszelki wypadek"? Wiesz mnie jakos to "wielkie branie" nie
interesuje. I nie bede zebral o malzenstwo, zeby tylko ktokolwiek ze mna byl.
Wole czekac samotnie na ta krolewne z bajki, niz wieszac sie na "sierotkach
marysiach", ktore puszcze w trabe gdy tylko pojawi sie krolewna.
Poza tym, brak slubu nie oznacza niestalosci w uczuciach...


> Wkurzesz mnie ostatnio kwieto, bo wszystko zawsze wiesz najlepiej
> i nawet potrafisz czuc sie jak konkubina.

Za to, ze sie wkurzasz na moj widok nie odpowiadam - bo to Ty sie wkurzasz, wiec
zrob remanent w swojej glowie.
A ja nawet jak sie wypowiadam autorytarnie (co mi sie zdarza czesto, przyznaje)
nigdy nie twierdze, ze wiem najlepiej jak jest. To co mowie, ZAWSZE dotyczy
WYLACZNIE MOJEGO PRYWATNEGO zdania na jakis temat. Natomiast nie przecze, ze
lubie bronic tego swojego zdania, nieraz bardzo zazarcie

Czy ja gdzies pisalem jak sie czuje konkubina? Nie przypominam sobie... Mozesz
zacytowac mi ten "moj" post w ktorym cos takiego napisalem?


>Nie pieprz o przymusie, bo nie wiesz co to jest przymus.

Widze, ze mnie lepiej znasz, niz ja sam...


> Rownie dobrze mozna byloby nazwac przymusem zostanie z
> facetem bez slubu. A w ogole kwieto to najlepiej zajmij czyms bardziej
> produktywnym niz martwieniem sie o facetow, ktorych ktos chce poslubic. Moze
> pohaftuj lub poczytaj, jak radzisz mnie w poscie o bezroboci.
>
No wlasnie sobie haftuje na forum...
Ale nie przejmuj sie, jutro wyjezdzam na krotkie wakacjie, nie bedzie mnie pare
dni. Zadowolona?

> Aha, najbardziej by mnie ucieszylo, gdybys nie pisal kolejnej epistoly o
> slubach, ale niestety chyba za duzo zadam.
>
Jak ladnie poprosisz... :"P



> Z checie wyjscia za maz jest jak z wiara w Boga. Albo sie wierzy w Boga albo
> nie. Albo sie chce slubu albo nie. I jak slepy nie zrozumie gluchego tak
> dziewczyna, ktora nie spedzila paru lat zycia z facetem i potem chciala slubu.
>
To ja prosze, zebys nie mowila, ze slub jest dobry dla wszystkich. a cos takiego
forsujesz w watku o slubach. Skoro glucy ze slepym sie nie dogadaja, to nie kaz
gluchym slyszec cweirkania ptaszkow, a tym co nie chca slubu go brac.


> Z racjonalnoscia to nie ma nic wspolnego, ze chce sie byc zona a nie partnerka.
>
> Swojej taktyki wszystko albo nic nie zaluje. Dostalam to co chcialam. Maz tez
>
> jest szczesliwy i nawet zaczynamy myslec o dziecku.

Bardzo ladne podsumowanie "dostalam co chcialam a przyokazji maz jest
szczesliwy..."

Ale nie zmuszaj mnie do znoszenia takich taktyk, dobrze? Jesli nie mam ochoty na
slub to nie, i niech nikt mnie do tego nie zmusza. Jedno co chce, to ZROZUMIENIA,
ze dla mnie slub jest nieistotny.

Probowalem zrozumiec na czym polega ta potrzebnosc slubu, i otrzymalem
argumentacje "jest potrzebny bo jest". To nie jest plaszczyzna do zadnej
dyskusji. Staralem sie dopytac o co chodzi, dopytywalem sie o to "poczucie
bezpieczenstwa" ktore daje slub - nie otrzymalem odpowiedzi, a tylko informacje,
ze "tego sie nie da przekazac".

Skoro sie nie da przekazac, to uszanuj moje zdanie i to, ze takie zagrania jak
Twoje (owo ultimatum) traktuje jako wywieranie presji i przymusu.
I nie wsciekaj sie, skoro nie potrafisz nawet rozsadnie swojego zdania
argumentowac.

[Gość: A27]

Oczywiscie kwieto i tym razem wiedziales lepiej. Mowa o slubie byla prawie od
samego pocztku, tylko nie bylo decyzji. Wiec proces podjecia decyzji zostal
ulatwiony.

Aha, prawo do odejcia z zwiazku, w ktorym sie niczego nie obiecywalo ma (mam
nadzieje) kazda kobieta. I kazda kobieta ma tez prawo do takeij formy zwiazku
jaka jej najbardziej odpowiada.

Poza tym wez slownik i zobacz rozice miedzy presja a przymusem.

[Gość: A27]

I jeszcze jedna drobna rzecz. Ja nie twierdze, ze slub jest dobry dla
wszystkich. Ale jest dobry dla tych kobiet (i mezczyzn), ktore go chca. I
nigdy nie powiedzialam, ze konkubinat jest mniej wartosciowy niz slub per se.
Dla mnie byl, o czym dopiero przekonalam sie w ciagu trwania zwiazku. Jesli
oboje partnerzy chca zwiazku wolnego to super, nie moja sprawa. Natomiast
wiem, co czuje dziewczyna, ktora czeka na oswiadczyny. I moim zdaniem ona ma
prawo otwarcie szukac spelnienia tej potrzeby slubu. Nawet jesli ta potrzeba
jest irracjonalna. I ma prawo odejsc gdy ta potrzaba.

I gdy kobieta chce slubu, a facet nie - to jedno musi ustapic. Jesli ustapi
ona, to bedzie miala poczucie niedosytu, bedzie beczala na slubach kolezanek i
na chcrzcinach kuzynek. I nigdy tam juz nie bedzie dobrze w tym zwiazku. A
jesli ustapi on to moze okazac sie, ze tak naprawde nic sie nie zmienilo w
zyciu, ale facet ma wreszcie zadowolona osobe u swojego boku.

I jesli ktos chce watpic w moja milosc do D., to prosze bardzo. Najwazniejsze,
ze on nie watpi.

Kwieto

[Gość: A27]

Kwieto, czy ja Cibie do slubu zmuszalam. Naprawde czy Ty sie ozenisz czy nie,
nie ma dla mnie znaczenia. Ja pisalam moje posty do b. Zadalam Ci tylko jedno
pytanie i Ty odpowiedziales. Ale sugerowac Ci wlasciwego stylu zycia nie
zamierzam. Kazdy ma prawo do takiego stylu zycia jaki mu sie podoba. I skoro
b. podoba sie malzenstwo, to dlaczego ma go nie miec z kims koga kocha i
spedzila z nim juz 5 lat.

[Gość: sue]

Kochana Aniu, bardzo ladny list, pod ktorym tez sie podpisuje. Nie tylko Ciebie
wkurza Kwieto, ale to chyba nie o to chodzi .To jest forum i kazdy pisze co
mysli. I gdyby nie bylo tych ludzi, to byloby nudno. Troche nagrozmalilam. Nie
odchodz, bardzo lubie czytac Twoje posty. Musze poczytac o tym zamazpojsciu, bo
tak mnie wkurzylo, ze przestalam. Olej tych, co tak sadza, niech sobie zyja jak
im wygodnie. :-]]] Pozdrawiam Cie .

[Gość: czarek]

no wlasnie, nie odchodz A27.
A zeby dolac do ognia, to powiem, do kwieta, na dobranoc, ze:
Rozsadek to stara panna do ktorej zaleca sie Nieudolnosc!

[Gość: A27]

Jesli chodzi o presje, to prseja polityczna jest jednym z zasadniczych
elementow demokracji. A krolewien nie ma.

[Gość: c]

Gość portalu: czarek napisał(a):

> no wlasnie, nie odchodz A27.
> A zeby dolac do ognia, to powiem, do kwieta, na dobranoc, ze:
> Rozsadek to stara panna do ktorej zaleca sie Nieudolnosc!

raczej 'stary kawaler'. A slub to przypieczetowanie milosci.

[trzydziestolatek]

A27 po co zakladasz taki watek? Wyglada na to ze cos cie zabolalo. Masz
wyrzuty sumienia ze naklonilas meza do slubu? Ale Ty sie wsciekasz!
Osobiscie 100 x wole wypowiedzi Kwieto. I zgadzam sie z nim prawie zawsze. Nie
nadinterpretuj tego co on pisze. Czytaj UWAZNIE. I daj ludziom zyc i miec
poglady.
robert

[Gość: Renka]

Ja mysle, ze odslonilas Anno27 za duzo i zla jestes na siebie za szczerosc.
Ja cie popieram, zrobilabym to samo.No, bo czasem trzeba przejac inicjatywe:)
Inaczej mozna trwac i czekac na nia w nieskonczonosc. Mezczyzni sa bardziej
egoistyczni od kobiet.I trzeba im powiedziec co maja zrobic(naprawde) i w
dodatku czesto trzeba ich poinstruowac jak maja to zrobic.No, nie uwazasz?
A kwieto gledzi, bo naprawde potrzeba mu prawdziwej milosci.Wtedy nie bedzie
rozwazal i wybieral, tylko slepo wpatrzony w swoja wybranke zostanie
zaprowadzony do oltarza i obrocony po odpowiedniej stronie:)))

[Gość: kasia]

To nie egoizm facetów. Jak facet żyje w udanym związku od lat, to nie chce nic
zmieniać. Jak mu partnerka coś podpowie, to sie zdecyduje, ale sam nie widzi
powodu naprawiania czegoś, co dobrze działa. Zrozumcie wreszcie kobiety, że to
nie egoizm, tylko sposób myślenia. A raczej to, że facet jak nie ma problemu,
to nie rozmyśla!

[Gość: królik]

kazdy moze miec swoja wizje zycia w tym slubu,
ale uwazam manipulowanie kims za odrazajace- np. dziewczyny lapice meza na
dziecko brr,
inaczej ma sie sprawa z przedstawieniem swoich pogladow partnerowi - wydaje sie
oczywiste, ze kazdy ma do tego prawo ale dziala to w obie strony i partner ma
prawo zaakceptowac masz poglad lub nie.

[Gość: K.]

Wlasnie,a my lubimy sobie rozmyslac bez sensu i wymyslac rozne rzeczy.Tej
przypadlosci im bardzo zazdroszcze,nie szukaja na sile dziury w calym.

Co do slubu,to zgadzam sie,ze kobieta musi czasem przejac inicjatywe. U mnie
bylo podobnie,niby to nie bylo mi tak bardzo potrzebne,ale...I tu zaczynaly sie
schody:
jak jechalismy do rodzicow,to nie moglismy u nich razem spac,bo nie
wypada,chcociaz wszyscy wiedzieli,ze w Warszawie mieszkamy razem;
jak cos kupowalismy na raty za wspolne pieniadze,to byl problem na kogo,
jak szlismy na spotkanie pracownikow z naszych firm,to ja byla pani X,on pan
Y,a wiekszosc to byly pary jednonazwiskowe
i mogla bym tak wymeniac bez konca,ale po co?
Chodzi o to,ze po moich mnej czy bardziej smialych napomnknieciach,ze latwiej
nam bedzie pod jednym nazwiskiem,moj maz spytal sie,czy nie chce na walentynki
pierscionka zareczynowego. I wiecie co,dwa dni po slubie zadzwonil do mnie do
pracy,gdzie go wszyscy znali i zapytal,czy moze rozmawiac ze swoja ZONA,taki
byl z tego dumny:-)Tylko wczesniej nie chcialo mu sie wyjsc z inicjatywa...
Poza tym,pocieszal sie,ze duzo dziewczyn leci na zonatych, bo widza w nich
stabilizacje;-))
A mi tez jest milo,jak chodzimy raze do pub'ow i kazdy sie dziwi,ze malzenstwo
a razem do pub'u na piwo chodza!
Pozdrawiam,

[ryzymalp]

O boże , czytam i włos mi sie jeży...Ja jestem teraz w sytuacji odwrotnej. Mó
luby wywiera na mnie nacisk . I nie chodzi tu o slub ale o więcej : o ślub
kościelny, którego w imie zasad i dla pamięci przodków ;-) postanowiłam nigdy
nie brać. Im dłużej on naciska, tym bardziej podoba mi sie stan
staropanieństwa. Zreszta co9 to za system??? Żeby komuś wciskać swoję i
krzyczeć : " ma byc tak , jak ja chcę!!!" Jest to brak szacyunku dla drugiej
osoby, początki traktowania jej jak własność. I nie chodzi mi tu o sam ślub
tylko o "wymuszanie". Nie wiem , jak to sie skończy...albo on zmądrzeje
albo.....albo ja sie ugnę i będę sobie pluć w brodę do końca życia a jemu
ciosać kołki na głowe ....albo .............bo zaczynam myśleć o najgorszym....

[Gość: K.]

Rozumiem,ze nie powinno sie zmuszac.Ale,czy nie wydaje ci sie,ze dla niego slub
koscielny jest po prostu wazny, bo rozumiem,ze jest osoba wierzaca. A czy ty
szanujesz jego osoba,odmawiajac mu, czy szanujesz jego zdanie na temat slubu
koscielnego.W kosciele sa przeciez formulki dla par,w ktorych jedna ze stron
jest niewierzaca.

[Gość: ryżymałp]

Ja tez jestem wierząca ale inaczej. On wie i ja wiem, że w Kościele są
formułki rzeczone ale on nie chce sie na to zgodzić, bo co ludzie powiedzą???
Nie uważasz , że to przesada?? Na poczatku zgodziłam sie na ślub właśnie taki
mieszany, teraz jak sie okazało , że można to on naciska na "normalny" To jest
tak, że jak dać palec to utną rękę. Chciałam kompromisu ale teraz to już
przesada.Boję się, że jeżeli teraz ustapie, będę musiała ustępować całe życie a
na prawdę nie mam zamiaru życ pod jego dyktando zwłaszcza, że nieco sie różnimy.

[Gość: K.]

ok,teraz rozumiem. Ja jestem w odwrotnej sytuacji, bo to moj maz nie za bardzo
przepada za kosiolem,ksiezmi-ogolnie uwaza sie za ateiste. Jestesmy po cywilnym
slubie ale ja bardzo bym chciala miec slub koscielny.Nie znaczy to,ze jestem
paktykujaca katoliczka,ale skoro wierze w Boga, uwarzam,ze to nie fair wobec
Niego. Nie bede tu sie uzewnetrzniala,ale czulabym sie szczesliwa, gdybym mogla
przedstawic mojego jedynego Bogu;-)Poza tym,czasem chcialabym byc chrzestna lub
swiadkowa.A niestety,zgodnie z prawem koscielnym,nie moge.Nie chce nawet wesela
(to byl jeden z jego argunentow na "nie"),narazie slysze odpowiedz:"pomyslimy".
No to poczekam,nie naciskam,ale tylko czasem przypominam,ze bylo by mi
milo,itp...
Ale z pewnoscia, nie bede go do niczego zmuszala...

do K

[Gość: Sol]

Gość portalu: K. napisał(a):

> Poza tym,czasem chcialabym byc chrzestna lub
> swiadkowa.A niestety,zgodnie z prawem koscielnym,nie moge.
K., wiem ze Cie to nie ratuje ale swiadkowa mozesz byc, na pewno. Chrzestna
raczej nie, bo to juz sprawa bardziej religijna...

[Gość: K.]

o,ciesze sie z tej swiadkowej,bo szykuje sie slub mojej przyjaciolki.A
chrzestna probowalam juz byc,niestety,nie pozwolono mi...

do K.

[Gość: kasia]

Możesz Bogu przedstawić męża bez ślubu, on jest wszędzie.

do ryżymałpa

[Gość: kasia]

Z sentymentu, też jestem ruda.
Spróbuj w tym Kościele doszukać się Boga. On tam jest. A ślub odłóżcie na
trochę.

[Gość: tekla]

własnie - daj ludziom żyć i daj im miec swoje poglądy . Dlaczego zakłozyłas
ten wątek i próbujesz dowalic kwieto .
Każdy ma swoje poglądy : jedni chca ślubu , inni nie i kazdy ma prawo o tym
napisać na forum . JUż raz była wątek o Tobie i chyba cenzorze - zastanawia
mnie tylko to ,dlaczego właśnie Ty pojawiasz sie w kontekście "forumowych
kłótni ". Mam nieodparte wrażenie , że nie znosisz innnego zdania niz Twoje
oczywiście , zwłaszcza gdy trafiasz na "przeciwnika " który stoi twardo na
swoim . Wierz mi , że jest wiele osób , którym Twoje poglądy ( zwłaszcza o
wymuszonym ożenku ) wydaja sie do bani . Ale wielu osobom nawet nie chce sie
pisać o tym - z wielu powodów : nie warto , nie maja czasu , albo szkoda im
czasu .
Troche wiecej luzu ... Czy wyznajesz zasade : jeżeli nie jesteś ze mną , jesteś
przeciwko mnie ?Tak jak na swoim męzu wymusiłaś pewne postepowanie - Nas i
Naszych poglądów nie zmienisz . czy ci sie podoba czy nie .
i jeszcze jedno : jestem za ślubem , w umiarkowanym stopniu , ale jestem .
Chociaz myśle , że życie przynosi nam rózne niespodzianki , i jeżeli ułożyłoby
sie inaczej , też pewnie byłabym szczesliwa :-) Pozdrawiam

[Gość: Kim]

Przeczytałam spokojnie cały wątek o zamążpójściu i również ten. Ale w końcu
każdy ma swoje granice nerwów.
Przede wszystkim: ślub to nie jest zabawka, o której marzy dziewczynka i jak
tupnie nóżką, to ją dostanie. To jest decyzja dwóch dorosłych osób. I obie
osoby mają prawo podjąć tę decyzję bez nacisków.
A27 - piszesz, że jak kobieta ulegnie i będzie z mężczyzną bez ślubu, to będzie
potem płakać na innych ślubach, a facet może zrozumie, że jest fajnie. Czyli
znowu mężczyzna jest do wychowywania, a kobieta wie lepiej, co jest dla niego
dobre. Wybacz, ale mamusię to on już jedną ma i wychowywanie w związku raczej
źle się kończy. Piszesz, że jesteś zadowolona, bo masz co chciałaś, a on też
jest szczęśliwy... Szkoda, że nie stawiałaś jego szczęścia na pierwszym
miejscu.
Dla mnie mój ukochany jest najważniejszą osobą i to z nim chcę być, a to, czy
będę jego żoną psychicznie czy na papierze, to mniej istotne. Zamiast
oświadczyn wystarczy mi jego deklaracja, że chce być ze mną i budować nasz
związek. Ślub niczego nie zmienia. Piszesz, że mogłabyś odejść, gdyby nie
chciał się z Tobą ożenić, bo niczego nikomu nie obiecywałaś...To smutne. Chyba
ważniejsze są wasze ustalenia, obietnice, a nie publiczne przysięgi.
Już byłam mężatką i wiem, że można powiedzieć po latach - pomyliłem się...
To boli.
Dla mnie najważniejsze w miłości, to uszczęśliwić tą drugą osobę.

[wredna_asia]

Susie Orbach, znana psycholog amerykanska o feministycznych inklinacjach
poruszyla kiedys zagadnienie konkubinatu. Nie wiem w jakiej to bylo ksiazce,
ale napisala tam, ze niektore kobiety nie radza sobie z forma konkubinatu.
Mozna by powiedziec, ze nie chca tej wolnosci jaka daje konkubinat. Bo tak
naprawde taka wolnosc jest pozorna. Takie kobiety po prostu daja z siebie
wszystko tak jakby byly zonami, a potem nagle czuja, ze cos tutaj nie gra. Jak
tu odejsc gdy wszystko wpolne i praktycznie kobieta czuje sie tak wkomponowana
w zycie swojego faceta, ze odejcie rowna sie rozwod. Najczesciej okazuje sie,
ze facet mniej w taki zwiazek inwestuje i ma wszystko to co mialby w
malzenstwie. Nie ponosi przy tym zbyt wielu ofiar. (Teraz tak mi sie
przypomnialo jak trudno jest kobietom po kilkuletnim konkubinacie znalezc
podobny rodzaj intymnosci. I jak wielu facetow boi sie zwiazac z kobietami,
ktore iles tam lat mieszkaly z innym.)

Mowi sie o niektorych kobietach, przynajmniej w USA, ze sa „marrying type”.
Anka27 i Renka, ktora i trzeci slub wzielaby z tym samym chlopem sa klasycznymi
przykladami. Jest nim tez forumowiczka z kobiety o imieniu kathy i muzaa.
(Innych nie pamietam w tej chwili.) Pewnie jest nim tez b., ktorej piec lat
zajelo odszukanie siebie. Ten typ chyba raczej nie zniknie z pola widzenia,
chocby nawet liczba rozwodow wzrosla. Tak jak kobieta, ktora wierzy w wyzszosc
szwedzkiego „sambo” nad malzenstwem bedzie sie czula ograniczona jako zona,
dokladnie tak samo „marrying type”, bedzie sie miala poczucie niespelnienia
jako konkubina.

Oczywiscie wszystkim byloby latwiej gdyby kobiety od razu sie deklarowaly czy
sa „marrying types” czy „partners”, ale wiadomo, ze preferencje moga ulegac
zmainie z wiekiem. Na dobitke, wielu facetow uciekloby gdzie pieprz rosnie,
gdyby kobieta na trzeciej randce wyznala, ze tak naprawde to ona szuka faceta,
za ktorego chcialaby wyjsc za maz. W naszych czasach zwiazek zaczyna sie od
podchodow i to jest ogolnie akceptowana norma. A potem jest wielkie zdziwko,
gdy ta „cool” dziewczyna, z ktora mozna bylo miec piec orgazmow w jedna noc i
konie tez krasc - chce byc zona.

Podobnie jak Renka uwazam, ze Anna za duzo napisala o sobie. I z tego co wiem,
bo zanam te pare osobiscie, to nie bylo tak jak sobie wyobrazacie, ze ona go za
fraki itd. Ona z nim rozmawaiala 100 razy lagodnie, a potem nerwy puscily i
pojechala do matki. Sama wtedy jej radzilam zeby go zstawila w diably.

[Gość: królik]

co za nerwowa dyskusja
mysle,że A27 ma swoj obraz zwiazku -slub jest dla niej wazny i kropka, fajniej
by było, gdyby facet to wyczul i oswiadczyl sie bez czekania na ponaglenie, ale
kto powiedzial, że w zyciu wszystko jest zgodne z planem idealnym
a biedny Kwieto zostal zrugany bezlitosnie tylko za to, że i on ma swoj punkt
widzenia :)

[Gość: c]

jak ktos kocha to sie slubu nie boi.

[Gość: Kim]

Byłaś (eś) kiedyś żoną (mężem)?
Ja kocham, ale się boję...

[Gość: czarek]

Gość portalu: Kim napisał(a):

> Byłaś (eś) kiedyś żoną (mężem)?
> Ja kocham, ale się boję...

bylem mezem, konkubinem, rozwodnikiem
i co tam jeszcze. I nie zaluje. Idzie sie na calego.
Dopiero wytedy doswiadcza sie pelni wszystkiego.
I objawia prawdziwa milosc.
Czego sie bac? Prawdy? Zyc w bezpieczenstwie, czyli
intelektualnej dominacji i kontroli?
Czy zyc cala miloscia, otwartoscia, odpowiedzialnoscia
i spelnieniem.
Poza tym nie uwazam malzenstwa za przezytek patriarchalnego
wspolposiadania sie. A kto sie boi tworzyc jednosc w roznorodnosci,
niech bedzie wolny. Niech ma zawsze furtke. Niech bedzie soba.
Tylko niech nie mami. A jesli mu/jej zalezy na drugiej osobie kochanej,
to co mu /jej szkodzi dac doswiadczyc tego spelnienia partnerowi?
Lek ze skonczy sie adoracja? Bzdura. A moze egoizm?

[mundo3]

Jako jeden z fanow Anny27, dziwie sie jej facetowi, ze tak dlugo zwlekal.
Gdybym ja dostal taka Anne w swoje rece, to .... szkoda gadac. Uwazam, ze to
glupie mieszkac z dziewczyna i potem robic wielkie uniki, gdy ona chce slubu.
Jesli po paru latach wiesz, ze to ta, coz szkodzi wymamrotac pare slow
przysiegi. Ja tam na pewno z dziewczyna nie zamieszkam o ile nie bede mial
powaznych planow wobec niej. Jesli w ogole zamieszkam z jakas, to raczej po
zareczynach. Wtedy wszystko bedzie wiadomo. Gdyby mi sie dziewczyna sama
oswiadczyla, to czulbym sie zaszczycony.
Pozdrowienia dla A27. Kwieto zycze milych wakacji i mam lekka nadzieje, ze
przestanie byc ekspertem od zwiazkow. Najgorzej to jak daltonista anlizuje
kolory.

[Gość: A27]

To juz naprawde moj ostani post na forum.
Chce zakonczyc tylko jednym: Smieszne jest to, ze ak wiele tutaj zrozuminia
dla mojego niezdecydywanego meza, a tak malo zrozumienia dla mojege wtedy prawa
do odejscia.
Nie jest szantazem jasne postawienie sprawy: albo slub albo koniec.
Szantazem byloby na przyklad mowienie: jak odejdziesz to ja sie zabije.
A takich historii nie mam na swoim sumieniu.

Zegnam forum Gazety i dodam, ze kazdy ma taki zwiazek na jaki sobie zapracuje.
O ile moj zwiazek okaze sie pomylka, to ja bede przez to cierpiec i nikomu nic
do tego. Dodam, ze gdybym nawet wiedziala, ze kiedys rozwiade sie, rowniez
chcialabym slubu z tym wlasnie facetem. Bo tyle ile ja w ten zwiazek wlozylam,
wiem tylko ja. I kazda inna forma bycia z tym mezczyzna oznaczalaby policzek w
twarz. A ja po twarzy bita nie bede.

[Gość: onnanohi]

Anno ..... proszę Cię, zostań z nami.
Tak mi smutno, mój Boże, rozumiem Ciebie doskonale i gdyby mi się nie ułożyło,
tak jak opowiedziałam, postąpiłabym identycznie.
A kochać drugą osobę nie myśląc zupełnie o swoim szczęściu tylko o niej i robić
tak, aby to tylko tej drugiej stronie było dobrze nie zważając na swoje
potrzeby to potrafił Jezus i Matka Teresa.
Ja jestem po prostu kobietą.

Anno, czy zechciałabyś napisać do mnie [e-mail]?
Miałam nadzieję, że się poznamy kiedyś, skoro zniksz, nie pozostaje mi nic
innego, jak prośba o list.
Trzymaj się i myślę (jak to już gdzieś napisałam), że jesteś wielka.
Pa

dokad zmierzacie?????

[mariposa]

czesc!

nie mam zamiaru obrazac sie, ani nikogo, chce tylko wyrazic pewne
rozczarowanie? rozdraznienie? sama nie wiem jak to nazwac.

chodzi mi o to, ze nie interesuja mnie ani "osobiste wycieczki" ani "kacik
porad sercowych" wiec jak Nam/Wam sie zbierze na jakas ciekawa dyskusje to
wyslijcie mi mail'a.

forum zaczelo mnie interesowac pod wzgledem socjologiczno-psychologicznym, jako
wyksztalcajaca wlasna swiadomosc grupa (forumowicze), ktora wlasciwie fizycznie
nie ma racji bytu.

ale chyba nastapilo zmeczenie materialu ;-)))

takze jak ktos ma jakies inne ciekawe strony www lub po prostu chce sobie
podociekac, to prosze napisz.

moj adres pozostaje aktualny.

pozdrawiam WAs bardzo serdecznie.

i... BYLE DO WIOSNY

mariposa

ps. obecnie oprocz leworecznosci interesuje mnie schizofrenia (tylko z punktu
widzenia laika ;-) ).

bye!

[Gość: fragola]

Anno pamiętam Twoje wypowiedzi z innego forum.Były błyskotliwe,dowcipne,ale po
pewnym czasie przekonałaś forumowiczów,że tak naprawdę ciężko z Tobą
dyskutować.Masz swoje poglądy,jesteś wyrazista,ale na dłuższą metę nie
potrafisz rozmawiać.Ten wątek jest dowodem Twojego poirytowania,że ktoś(jak Ty
zresztą!)prezentuje stanowisko,wysuwa wciąż swoje argumenty, gdy tymczasem Ty
chciałabyś już zakończyć,mieć ostatnie słowo(oczywiście w swoim niepowtarzalnym
stylu).Nie wiem czy to Ty odkryłaś się za bardzo czy ktoś odkrył Ciebie,a to
zabolało,bo......??? W każdym razie reakcja jest histeryczna(założenie wątku by
dogryżć adwersarzowi,grożenie odejściem z forum).Dlaczego tak dotknął Cię
komentarz do osobistych wyznań, na które się zdecydowałaś?Ja pisząc na forum
nie oburzam się(aż tak:)) jeśli ktoś zle zinterpretuje moje wynurzenia i nawet
mi "dowali",bo
1.nie zawsze po krótkich wypowiedziach można rozgryzć czyjś problem i wiedzieć
jak naprawdę było;ja się mylę to i ktoś może się mylić,ale można dyskutować i
przy okazji parę rzeczy z czasem wyjaśnić
2.zakładam,że na forum są osoby o RÓŻNYCH poglądach,postawie życiowej-dla mnie
to atut,dlatego tu bywam
3.prowokuje mnie to do przemyśleń
4.chyba nie jestem tak przewrażliwiona na swoim punkcie

Nawiązując do wątku, o który całe zamieszanie sądzę,że dążenie
do "zalegalizowania związku" często dotyczy również mężczyzn, którzy dziwią
się,gdy kobieta waha się.Aniu, różne są tego motywy, różne są nasze
doświadczenia.
Nie odchodz z forum!

fragola

[inka_sama]

Przeczytałam te wasze listy – i tak mi żal...Zmuszać do ślubu? A w czym to
gorsze od zmuszania do życia bez ślubu?....
Z mojego doświadczenia wynika, że prawdziwa miłość – osób wierzących w Boga,
oczywiście – prowadzi w sposób naturalny do ślubu kościelnego. Czy też ślubu
cywilnego osób wierzących inaczej.
Ale jest to pragnienie wyznania całemu światu – tak, kochamy się i będziemy
razem na zawsze – dopóki śmierć nas nie rozłączy. Do tego prowadzi prawdziwa
głęboka miłość.
Ja nie czekałam na oświadczyny – zostałam nimi totalnie zaskoczona, byliśmy
bardzo młodzi, a on wydawałoby się poglądy miał takie...kwietopodobne.....
Powiedziałam – tak, i przeraziłam się. Czy dotrzymam takiego ogromnego
zobowiązania?
I wiecie? Nie jeden raz myślałam że taka przysięga – formalna, publiczna – nie
jest najbardziej potrzebna. Ale jednak jest. Każdy człowiek ma gorsze dni, ma
chwile zwątpienia, przeżywa przypływy i odpływy uczuć.... I czasem to
spojrzenie na obrączkę i wspomnienie tej ważnej chwili pozwala znów spojrzeć na
bliska osobę tamtymi oczami – zakochanego / zakochanej....
I ostatnie – my naszej przysięgi dotrzymaliśmy: dopóki śmierć nas nie
rozłączy....
Właśnie nas rozłączyła. Nagle , za wcześnie, zaledwie po siedmiu latach.
Tęsknię potwornie, najchętniej natychmiast pobiegłabym za nim.... Ale nie mogę –
tego nie robi się dzieciom i rodzinom...
Nawet gdybym wiedziała że tak krótko to będzie trwać – wybrałabym jego i
cierpienie po nim.
I cieszę się że mogę powiedzieć - odszedł ode mnie MÓJ MĄŻ – a nie mój partner
czy konkubent.
Czy myśleliście o życiu ze ślubem czy bez z takiej perspektywy? Z perspektywy
śmierci? Pomyślcie czy to coś zmienia – nikt z nas nie wie ile czasu mu
dano...I czy odkładając na później ślub i macierzyństwo / ojcostwo nie
odłożycie tego – NA ZAWSZE!

[Gość: Renka]

Anno, nie wierze, ze odchodzisz.. ale chyba zostawisz swego KLONA?hihi
A moze ci sie naprawde znudzilo na tym forum. No, wiesz, nie brak tu roznych
nawiedzonych ale i serdecznych duszyczek, zla tez (od cholery) jest, ale ja nie
wierze, ze wytrzymasz bez wystukania cosik moze, moze na inny temat?
:) :) :) :) :) :) :) :) :)) :))) :)))) :)))))
Inka sama, badz dzielna, to bylo piekne.. , "i nie opuszcze cie az do
smierci.." i potem modlitwa,slodka Ave Maryja i.. jak gruchnal marsz
Mendelsona..ten moment w kosciele sw. Anny w Warszawie.. i kwiaty, kwiaty,
tlumy rozesmianych przyjaciol,niekonczace sie tlumy z zyczeniami, ryz
rozsypany..Kareta z bialym konikiem. Eh..juz wiem , dlaczego dzisiaj ten szum
fal rozbijajacych sie o brzeg tak mnie rozbiera..To bylo w styczniu, padal
malutki sniezek, a potem wyjrzalo takie wielkie slonce i zrobilo sie cieplo jak
wiosna.I ty pielegnuj to co pamietasz, bo to Twoja i Dzieci historia.

[Gość: Kim]

Inko, to wzruszające, co napisałaś i nie powiem, że wiem, co czujesz -
przeżyłam ledwo namiastkę tego i czułam wtedy, że to koniec świata. Pamiętam
płacz aż do utraty świadomości - a miałam tylko 25 lat. Nie wiem, czy
zasłużyłam sobie na taki związek, jak pisze Anna. Życie nauczyło mnie, że w
miłości wszystko zależy od obu stron. A nie tylko ode mnie.
Mi było jednak łatwiej, bo zostałam odrzucona. Was rozdzielił okrutny los i
nikt się Ciebie nie zapytał o zdanie.
Może dlatego tak myślę o ślubie, że ktoś kiedyś zdeptał te moje marzenia o "nie
opuszczę Cię aż do śmierci"? Że nagle nie miało to znaczenia?
Wiesz, czasem czuję piasek pod powiekami, że nie będę mogła przysiądz mojemu
mężczyźnie przed ołtarzem...Nie zobaczy mnie w białej sukni...
Ale nie nazywam go w myślach konkubentem, partnerem. Myślę o nim jak o kimś
najbliższym, najważniejszym, wiem, że jak zamieszkamy razem, będę dla niego jak
żona.
Nie jest nam na razie potrzebny ślub. Co to zmieni? Będziemy się bardziej
kochać? Trudniej nam się będzie rozstać w razie konfliktu? Sama wiem, że rozwód
nie trwa tak długo i jak ktoś chce, to nie ma problemu. Ślub nie jest żadną
gawaracją trwałości związku. Jeśli zwiążesz się z przyzwoitym człowiekiem, to
nie opuści Cię nawet wtedy, gdy nie będzie miał bata nad sobą w postaci ślubu.
A jeśli będzie inaczej - nawet ślub nie pomoże.

[Gość: czarek]

a wlasciwie Aniu27 masz racje. Przemyslalem. Tez stad spadam.
To takie slubne przyrzeczenie wiernosci sobie, wypowiedziane na glos,
azeby stalo sie cialem.

[Gość: sue]

ja tez jakos mam dosc.przejadlo mi sie.

[Gość: A27]

Wiesz co fragola, moze nie mozna ze mna dyskutowac, ale nie tylko ja mam ten
grzech na sumieniu. Ma go tez kwieto i fnoll i pare innych 'wyrazistych osob'.
Nic mnie nie zabolalo i wyrazilam swoje zdanie, ze kobieta ma prawo odejc od
facet, gdy jej pewne wazne potrzeby nie sa spelniane. Czy ta potrzeba jest
slub czy dziecko czy wiecej czulosci ma prwao odejsc. I zdania tego nie
zmienie.
Moglabym w nieskonczonosc produkowac swoje argumenty, ale cholera jasna nie
chce mi sie, bo forum zaczyna robic sie nudne. Poza tym rozmawialam na temat
moich wystepow na forum z mezem i jego wola jest:
a) ograniczenie pobytu tutaj lub zaniechcanie
b) niedyskutowanie naszych spraw
I mysle, ze spelnie te prosbe.

[fragola]

Aniu ,szanuję Twoje zdanie na temat,który wywołał burzę.Zdanie Twoich
współdyskutantów zresztą też.Nie wypowiadałam się na tamtym wątku z
prozaicznego powodu:nie mam za wiele czasu na bywanie na forum,a kiedy
wieczorem zaglądam okazuje się ,że interesujące mnie wątki mają po 50
wypowiedzi.Czytam sobie i bywa,że nie mogę dodać od siebie nic co nie było już
powiedziane.Ze stałymi bywalcami forum(fnollem i kwieto) nie zawsze się
zgadzam,ale ich naprawdę cenię.Aniu, oni nie zakładają wątków, by "dowalić"
adwersarzom:))))))
PS. Cenię Cię choć na pewno jesteśmy BARDZO różne.Ja np.jeśli uważam dane
wątki czy forum za nudne nie zabieram głosu, nie oznajmiam to całemu światu.Ale
niektórzy lubią szum wokół siebie:)))
Pozdrawiam
fragola

[Gość: Renka]

Proponuje traktowanie wszystkich wypowiedzi z przymruzeniem oka :)Nie bedzie
zalow, a przeciez to naprawde jest fajne, kiedy sobie tak gadamy i wymieniamy
NASZE opinie o zyciu, bo wszak to wszystko to zycie, o czym tu mowa. Zycie to
skomplikowany proces starzenia sie, po drodze dojrzewania..Badzmy
odpowiedzialni za to, co piszemy i kiedy inni maja racje , przyznajmy ja im.To
naprawde nam wszystkim pomoze we wzajemnym poznaniu siebie(SIEBIE!). Bo jezeli
to nie byla ich racja ,to i tak wyjdzie w najblizszym watku, ze nie ma ludzi
idealnych :)))
NOBODY IS PERFECT - to ulubiona opinia miejscowych oraz IT TAKES TIME.. Obie
sa taaakie prawdziwe.