grafomania

[klosowski333]

Kiedys uslyszalem, ze "to sie leczy", jakby grafomania zwiazana byla z jakims
zaburzeniem psychicznym. Czy aby na pewno?
Cierpie na to od zawsze. Pisze niebywale rozwlekle. W szkole podstawowej i
sredniej ta moja sklonnosc przez zadna polonistke nie byla tepiona. Najdluzsze
na swiecie wypracowania w ich opinii swiadczyly o moim zdrowym zaangazowaniu i
pracowitosci.
W listach do znajomych nie mam zadnego umiaru. Dlugie teksty z soczystymi
ozdobnikami, okraszone niezliczona iloscia synonimow wymienianych jedno za
drugim jakbym chcial udowodnic, ze posiadam bogaty zasob slow. Totalny
przerost formy nad trescia. Rozbudowane sentencje nt wlasnego samopoczucia i
stanu ducha.
W tzw slowie mowionym bylo kiedys to samo. Gadulą bylem nieprawdopodobnym. Ja
w zasadzie nie mowilem, tylko trajkotalem albo szczekalem. Potok slow, a wsrod
nich ulamek promila tresci i sensu.
Staram sie ograniczac, ale wtedy mam wrazenie, ze sam siebie knebluje, ze
przed innymi udaje kogos kim w gruncie rzeczy nie jestem. Przeciez czesc ludzi
mnie kiedys akceptowala i tolerowala mimo gadulstwa.
Mam spore potrzeby natury towarzyskiej, niezbyt zaspokojone. Ale z wiekiem
wyciszylem sie, staram sie nie walic glowa w mur. Dzis gadula ciezko byloby
mnie nazwac, choc mam jeszcze czasem dawne "zrywy". Ale w pisaniu wciaz
rozpedzam sie niemilosiernie i gdyby nie odrobina zdrowego rozsadku moglbym
nigdy nie skonczyc.
Jak z tym walczyc? Jak stac sie kims, ze tak powiem, w normie? Byc moze jestem
zbyt malo inteligentny by opanowac dar zwięzlego formulowania mysli i
przekazywania wiedzy i informacji. Byc moze na grafomanie jestem po prostu
skazany?

[funstein]

spójrz na to z innej strony -
grafomania jest dużo zdrowsza od masturbacji,
choć jest w sensie emocjonalnym jest dokładnie
tym samym zjawiskiem.

Dobrze, że jesteś świadomy swojego skrzywienia.
Z szacunku do czytelników rób streszczenie przed
swoimi listami, żeby oni nie marnowali czasu a Ty,
żebyś mógł się naprodukować do woli.

kompromis do podstawa harmonijnego życia ;)

[asidoo]

Moja siostra też to ma. Nie czytam jej listów.

[dekadencja1]

>Byc moze na grafomanie jestem po prostu
skazany?
Tak, wyrok zapadł.

Silnie aktywna prawa półkula mózgu.

[by_witch]

Stąd twoje emocjonalne "wyrzucanie" z siebie emocji poprzez pisanie.
Istnieje tzw, synchronizacja półkul mózgu, poprzez proste cwiczenia.
Innym sposobem jest Medytacja, prowadzona przez dobrego nauczyciela.
I ta jest najbardziej skuteczna.

prawdopodbnie w domu matka była bardzo silnie
emocjonalna, 'uczuciami' od niej kapało.

[dorak8]

Wydaje mi się, że każdy miał w domu matkę z przeroztem czegoś lub niedorostem
czegoś innego. Myślę, że jeśli post autora nie miał 6000 znaków, to jego problem
nie jest żadną patologią i wkładanie go do szufladki z "matką z czymś tam" jest
trochę przesadzone.

[by_witch]

Nie, nie każdy miał matkę z 'przerostem albo niedorostem'. Są też i
normalnie emocjonalnie funkcjonujące matki. Fakt,ze jest gadułą i że
mu samemu to przeszkadza, już o czymś mówi. Poza tym są pewne
zaburzenia psychiczne wiążące się właśnie z takim nadmiarem słów,
wyolbrzymianiem znaczeń, nadmiarem synonimów itp. Inna sprawa to
ludzie popalający 'trawę'-też stają się dużomówni.

[klosowski333]

Hmm, moj ojciec byl o wiele bardziej emocjonalnym czlowiekiem, niz moja mama,
wiec to chyba nie tym tropem pojdziemy ;)

Przeszkadza mi rozwleklosc ze wzgledu na innych ludzi, ktorych moze to męczyć po
prostu. Gdy pisze po angielsku, koncentruje sie na meritum, a nie na figurach
retorycznych. Moje listy po angielsku sa zupelnie normalne i zadna polkula tutaj
nie koliduje z druga. Niestety w jezyku ojczystym mam irytujacy zwyczaj pisania
tego samego w roznych formach - w jednym liscie.

Posty na forum moze nie sa zbyt dlugie, bo forumowicze sa dla mnie zupelnie
obcymi i anonimowymi ludzmi, z moimi rozmowami z nimi nie wiążą sie więc zadne
szczegolne emocje.

No to...

[by_witch]

Kopnij się w bułę.:-) wszystko w porząchu z tobą. Wielu tak ma...

[dorak8]

Wiesz, to dziwne, twój post nie wydaje się wcale grafomański, moim zdaniem jest
długości zwyczajnej ;)

Jeśli nie przeszkadza Ci to w codziennym funkcjonowaniu to to chyba nie jest
żadna patologia. Nawet jeśli długość listów może razić odbiorców. Każdy ma
jakieś tam swoje dziwactwa. Jeśli przestaniesz chodzić do pracy, zaniedbywać
rodzinę albo myś się dlatego, że musisz pisać, to zgłoś się do specjalisty.

Ale jeśli po prostu piszesz długie listy.... hm... może napisz książkę? Wtedy
rzesze odbiorców będą mogły podziwiać Twoje kwieciste zdania. Tego chyba nie
należy się wstydzić, że ludzie mogą mieć Cię za co podziwiać. Albo publikuj
opowiadania gdzieś. Wydaje mi się, że nikt kto napisał kiedykolwiek nienaukową
książkę mógł to osiągnąć bez tej cechy którą Ty posiadasz.

pozdrawiam

[kaa.lka]

doro,

nikt kto napisal ( kiedykolwiek nienaukowa) ksiazke, nie mogl jej
napisac w ogole,albowiem nikt (bez ewentualnego)c w srodku, a bez
t; nie istnieje.
nie jest wiec w stanie nawiazac relacji. tym bardziej w ksiazkowej
grze slownej, ktorej celem (przeciez)precyzyjne przekazanie idei
autora,np:)
fundamentalnym zatem wnioskiem jest
iz brak logiki w (przerobionym przeze mnie, ale Twoim) zdaniu,
znakiem na nadmiar i gre przekazywanych w tresci emocji.
slusznie wiec Wich,
wskazujac na (byc moze) braki we wspolpracy Klossowskich polkul
jednoczesnie podpowiedziala,(moze Tobie) jak identyfikujac
pojedynczy problem, uczyc radzenia (sobie:) i rozwiazywania ich w
ogole.
pozdro

ha, ha ha, dobre...

[by_witch]

Swięta naiwności, pisanie ksiażek ma jak najmniej wspólnego
z 'długoscią listów wspólnego',a jak najbardziej z rozwiniętą
kreatywnoscią i fantazją, co nie idzie w parze z iloscią wyrzucanych
słów.

[greengrey]

spieszę Cię nieco pocieszyć

ten post (napisany przez Ciebie, jak sądzę) nie nosi cech grafomanii

jest logiczny, przejrzysty, nie ozdobiony dziesiątkami zbędnych słów
i ozdobników

Twoja dyscyplina przynosi wcale niezłe wyniki

nie jest źle

jest dobrze :)