pytanie niedyskretne, bo jestem ciekawa

[Gość: renia]

Primo: gdzie i co studiujecie forumowiczki, bo czasem przewija się motyw
studenckiej kieszeni (silie ;))
Secundo: gdzie pracujecie i jak wam idzie? Czasem po adresach widać, jak np. u
mnie - hello, you are listening to the Polish Radio. Chwalę sobie, bardzo,
bardzo. Pozdrawiam

[anexxa]

powiem, bo co mi tam.

nie studiuje - przestudiowalam rok japonistyki na UW i
3 lata dziennikarstwa w WSD. nie obronilam sie, bo mi
sie jakos nie chce za koniecznie.
pracuje w wydawnictwie axel springer polska. w pismie
play. jestem recenzentem gier. chwale sobie
niewiarygodnie.

xx.

[Gość: renia]

Okej, pytania nie było... W sumie jesteśmy tu tylko za sprawą kłopotów z
urodą ;). Pozdr wszytskie.

[Gość: agul]

Nie poddawać się tak szybko! Walczyć!:-)
Ja skończyłam dziennikarstwo i piszę na zlecenia do różnych babskich pisemek
artykuły między innymi o kosmetykach:-)
pzdr

[Gość: renia]

A jak się zaczepiłaś na takie zlecenia? Przyznam się, że mnie też takie coś
interesuje, ale chyba mam pecha. Próbowałam się dostać do "Pani" (już u
Kaszuby) i Obcasów, ale chyba za mało mam doświadczenia w dziennikarstwie, bo
nic nie wychodzi. :(

[Gość: agul]

No bo najtrudniej zacząć, jak już pracowałaś w jednej to potem w zasadzie nie
ma problemu pisać i w drugiej, ale to też różnie bywa, niektóre gazety się
nienawidzą i wtedy absolutnie, jak piszesz do jednej to już do drugiej ani mi
się waż. Ale ja to rozwiązałam i pisuję też do niebabskich gazet. Poszukaj
jeszcze, bo to bardzo fajna praca: pracujesz kiedy chcesz, dużo zarabiasz i
jeszcze dostajesz masę prezentów, głównie kosmetyków:-))) Bajer. Ja już sobie
nie wyobrażam, żebym mogła coś innego robić.

[Gość: renia]

Na razie pracuję w radiu, z prasą nie miałam do czynienia, poza studencką i
chyba w tym problem. A może listy motywacyjne za mało przekonujące? Czort wie,
ale chciałabym cholernie. Jeśli to nie jest niedyskrecja to daj znać JAK się
wkręciłaś.

[Gość: marta]

też powiem, co mi tam w końcu to nic wstydliwego:-)
studiuję psychologię kliniczną, a pracowałam w Citibanku (zupełnie nie
związane ze studiami;-), teraz siedzę na urlopie, jestem w USA i załatwiamy
formalności (razem z mężem) związane z rodziną która tu mieszkała, ale
niestety się jej umarło:(

[Gość: agul]

Fajny kierunek - psychologia kliniczna:-) A gdzie jesteś w usa? Chcesz tam
zostać już na stałe? Dlaczego wyjechałaś? nie tęsknisz za Polską? Wybacz, że
tyle pytań, ale to moja dziennikarska natura;-)

[Gość: sonique]

A ja koncze za pol roku filologie niemiecka. 2 lata pracowalam w firmie, ale
malo zarabialam, po czym zachcialo mi sie czegos nowego i poszlam uczyc do
szkoly, gdzie zarabiam jeszcze mniej i nie lubie tej pracy.
Najchetniej zajmowalabym sie kosmetykami, ale w sumie nie wiem jako kto, bo
przeciez nie jako sprzedawczyni.
Pozdrawiam serdecznie;-)

odpowiedzi do Agul

[Gość: marta]

Gość portalu: agul napisał(a):

> Fajny kierunek - psychologia kliniczna:-) A gdzie jesteś w usa? Chcesz tam
> zostać już na stałe? Dlaczego wyjechałaś? nie tęsknisz za Polską? Wybacz, że
> tyle pytań, ale to moja dziennikarska natura;-)

też uważam, że fajny kierunek, bzrdzo mi sie podoba tym bardziej, że juz na
drugim roku był kontakt z żywym pacjetem:-) jestem w NY, dokladniej na Bedford
Ave, całkiem niedaleko polskiego Greenpointu (zopatruje się tam w wędlinki i
warzywka), nie, nie, nie!!! nie chcę tutaj zostawać na stałe NIGDY!!!!! nie
podoba mi się parę rzeczy (np. podstawianie śmieci w czarnych worach na chodnik,
brrr), teśknię okropnie za Warszawą, za wszystkimi moimi znajomymi (kontak
wirtualny to niestety nie wszystko:(, tęsknię za rodziną i za szkołą (hihi kto
by sie spodziewał, ale z rozrzewnieniem myslę o sesji)
wyjechałam za głosem serca:), luby miał babcię w stanach, ktora umierając
pozostawiła po sobie interesy i sprawy do pozałatwiania i teraz razem robimy z
tym porządek; płacimy podatki, spotykamy sie adwokatami, robimy remont itp.

[Gość: katrina]

Gość portalu: marta napisał(a):

> Gość portalu: agul napisał(a):
>
> > Fajny kierunek - psychologia kliniczna:-) A gdzie jesteś w usa? Chcesz tam
>
> > zostać już na stałe? Dlaczego wyjechałaś? nie tęsknisz za Polską? Wybacz,
> że
> > tyle pytań, ale to moja dziennikarska natura;-)
>
> też uważam, że fajny kierunek, bzrdzo mi sie podoba tym bardziej, że juz na
> drugim roku był kontakt z żywym pacjetem:-) jestem w NY, dokladniej na Bedford
> Ave, całkiem niedaleko polskiego Greenpointu (zopatruje się tam w wędlinki i
> warzywka), nie, nie, nie!!! nie chcę tutaj zostawać na stałe NIGDY!!!!! nie
> podoba mi się parę rzeczy (np. podstawianie śmieci w czarnych worach na chodnik
> ,
> brrr), teśknię okropnie za Warszawą, za wszystkimi moimi znajomymi (kontak
> wirtualny to niestety nie wszystko:(, tęsknię za rodziną i za szkołą (hihi kto
> by sie spodziewał, ale z rozrzewnieniem myslę o sesji)
> wyjechałam za głosem serca:), luby miał babcię w stanach, ktora umierając
> pozostawiła po sobie interesy i sprawy do pozałatwiania i teraz razem robimy z
> tym porządek; płacimy podatki, spotykamy sie adwokatami, robimy remont itp.

No proszę, a ja KOCHAM NYC! Tylko dwa miasta dla mnie, Kraków i NYC. No, ale ja
mieszkałam na Manhattanie. Na Greenpoincie byłam RAZ i nie dziwię Ci się że Ci
się nie podoba... straszne miejsce, już tam moja noga nie postanie. Za to mój
Tata (moi rodzice mieszkają w USA na stałe) jeżdzi tam jak Ty na zakupy :-)

[Gość: marta]

to nie jetst tak że nie znoszę NYC, owszem to cudowne miasto i bardzomi sie
podoba, ale tylko jako turystce!!!! Jako że mamy możliwość tutaj zostać
(normalnie, legalnie) trzeba się zastanowić... a ja mówię zdecydowane NIE,
tylko Warszawa (no Gdańsk też chętnie bo kocham i blisko morza:-)
a do NYC to ja moge przyjeżdżać, częściej lub nie, zależy jak trzeba będzie....
na szczęście nie mieszkam na Greenpoincie, bo tego to bym już nie zniosła, ani
na Manhatanie (głośno, pełno samochodów i śmierdzi na ulicach z bud z hot-
dogami) tylko pomiędzy nimi, na uroczej dzielnicy, jeden przystanek metra od
Manhatanu, gdzie są zabytkowe budyneczki, zieleń i masa artystów (swoją drogą
niesamowite wykręty!)

pytanie do agul

[Gość: tita]

napisałaś, ze pisujesz do babskich gazetek - to jest to co zawsze chciałam
robić, ale odstarsza mnie hermetycznośc tego środowiska. Co prawda piszesz, że
najtrudniej jest na pocżątku, a potem juz leci samo, ale jak mam zacząć?
bombardowac ich próbkami tekstów? zanudzać telefonami? niestety nie moge sie
pochwalic doświadczeniem, ale studiuję dziennikarstwo i mam lekkie pióro.

[Gość: satiaa]

teraz sie studentka odzywa......:))hihi...a studiuje pedagogike wczesnoszkolna
i przedszkolna.....choc teraz zamierzam sobie zrobic rok przerwy , i wyjezdzam
na jesien, na caly rok do Irlandii:))
praca??jako makijazystka, jakis czas prowadzilam szkolenie w agencji modelek:))
teraz ze wzgledu na planowany wyjazd bede zmuszona "zawiesic dzialalnosc",
dodatkowo pracuje jeszcze jako wolontariuszka z dziecmi:))
ale w fajnych miejscah kobitki pracujecie:)))) ja niedawno dostalam
kilkadziesiat zloty za wykorzystanie fragmentu moejgo tekstu w gazetce o
zdrowiu i urodzie-to jedyne moje "platne" osiagniecie w pismach kobiecych:))
moze kiedys..:))

[Gość: puffetta]

Ja to zawodowo z kosmetykami nie mam nic wspólnego i w ogóle w porównaniu z
Wami to jakaś "techniczna" jestem:) Ostatni rok architektury na PWr , we
wrześniu obrona, papiery złożone na doktoranckie, do tej pory dorabiałam
domkami na zlecenie i pracą w biurze konserwatorskim, ale za niecały miesiąc
zabieram się za poważną robotę:) Na forum trafiłam niedawno, jak mi się AutoCAD
zawiesił (męczę projekt dyplomowy) i tak mi się spodobało, że teraz to nawet
lepiej jak się wiesza...Cieszę się, że jesteście i pozdrawiam:)

[Gość: aga]

Ciesze sie, ze ktos tez pedagogike studiuje. Hihi! :)
Pozdrawiam. :)

[Gość: aga]

A ja studiuje pedagogike na UMK w Toruniu. Rok bylam tez na polonistyce na tym
samym uniwersytecie. Jednak wtedy zawalilam letnia sesje, (szczegolnie
nienawidzilam scs-u) i w ogole do poprawkowej nie podeszlam i sobie odpuscilam.
Stwierdzilam, ze filologia polska to nie kierunek dla mnie. Z obecnego jestem
zadowolona, choc zdaje sobie sprawe, ze po nim na pewno nie zbije kokosow.
Aha! Nigdzie nie pracuje.

[Gość: renia]

To ciesz się, że zrezygnowałaś z tej polonistyki: ja mam za sobą scs, gramatykę
historyczną i historię języka (dzisiaj pchnęłam). No i wydało się :0

[Gość: coralin]

Ja jestem niedoszlym filmoznawcą. Renia pamietam scs i
historyczną .Koszmar...Ale studia polonistyczne w porządku.Dużo czasu na rozwój
ogólny i naukę czegoś co dla mnie przyjemne i pożyteczne(języki!!!).

[rossa_]

A ja reprezentuję model "Helenowy" (którą strasznie lubię czytać :)- zaczęłam
pracować w Wawie w wieku 21 lat, jednocześnie ciągnąc studia dzienne na
uniwerku w Łodzi (Zarządzanie i Marketing). Po 6 latach mam skończone w
terminie studia i bardzo dobrze płatną pracę (ileś tam średnich krajowych), ale
powoli zaczyna mnie ona wykańczać fizycznie i psychicznie- pracuję minimum 10
godzin dziennie, zdarza się 12 i 14 :((
Poza tym mam mieszkanie i narzeczonego w Łodzi, na weekendy tam wracam i czuję,
że już długo tak nie pociągnę (oddalenie plus ciągłe poróże). Chciałabym za
jakiś czas zajść w ciążę i myślę sobie, że mogłabym później pracować na poczcie
za 1000 zł od 8.00 do 16.00, wracać do domu i mieć pracę gdzieś. Moja obecna
praca jest pośrednio związana z kosmetykami selektywnymi, dzięki czemu mam do
nich dostęp w dużo niższych cenach i tego będzie mi żal. Reszty raczej nie.

ps. Heleno, jeśli masz ochotę, odezwij się do mnie mailem w sprawie Sisleya :)

[Gość: Helena]

rossa_ napisał(a):

> ps. Heleno, jeśli masz ochotę, odezwij się do mnie mailem w sprawie Sisleya :)

Odezwalam sie mailem :-))))

[Gość: Mia]

Tez zarabiam pisaniem artykułów, ale w innej branży (kultura). A po studiach
jestem psychologicznych...

[Gość: Monczus]

Ja tez studiuje, pierwszy rok studiow doktoranckich na wydziale literatury
anglojezycznej na CUNY w Nowym Yorku. Pracy od groma, czytac i pisac trzeba bez
konca, no i wiecznie sie doksztalcac, bo wszyscy dookola tacy madrzy.

Pracuje na pol etatu w niemieckim wydawnictwie medycznym jako asystentka pani
redaktor. Dodatkowo czasami pracuje w szkole przy organizacji przyjec
towarzyszacym wykladom. Placa dosc mizerna, ale zawsze cos. Wczesniej imalam
sie roznych mniej przyjemnych zajec np. praca w sklepie, za lada, w biurze
prawniczym itp.

[Gość: silie]

No dobra, trudno: filologia polska na UŁ.Powinnam właśnie się bronić, ale nie
wyszło i chyba nigdy nie skończę tego cholerstwa.
Uwsteczniam się, to jest nudne i wogóle; szkoda słów.Nie wiem czy to ciągnąć,
czy zaczynać coć innego, mam 24 lata i wrażenie, że czas przecieka mi przez
palce i marnuję jakieś tam swoje szanse.
Pracuję jako sekretarka i tak naprawdę nie narzekałabym na ten mój 1000 zł,
gdyby nie fakt, iż mój narzeczony od roku jest bez pracy i właściwie wszystko
idzie na niego i jego potrzeby; tylko podstawowe-płatności, telefon i życie.
Nie chce mi sie już o mnie mówić, bo mam wrażenie, że jestem beznadziejna, ale
przynajmniej to forum i Wy spowodowałyście, że powzięłam pewne decyzje i jak
tylko on znajdzie pracę, zainwestuję w swoją edukacje "poza-polonistyczną".
I znowu nie będe miała na kosmetyki...:)))
A tak wogóle to się chyba właśnie odkochuję; po trzech latach szalonej walki,
o to, żebysmy byli razem. I jesteśmy, tylko ja nie wiem, czy jeszcze
chcę.Eeech.Chyba sie rozpłaczę.
Ale i tak, pzdr, s.

[Gość: satiaa]

taka fajna dziewczyna i nam sie tutaj podlamuje.....:((((((buuuu:(((
wazne ze podjelas pewne decyzje, i zycze Ci z CALEGO serca zebys je
zrealizowala..:)))na pewno Ci sie uda!!
jezeli chodzi o serce Twoje...nie jestem specjalistka od "tych" spraw( bez
faceta,na diecie-uwierz doprowadza mnie to do szalu,)jedyne co ci moge
powiedziec to idz za glosem ...wiesz czego..:)))

[Gość: silie]

Dzięki, Satiaa; na ogół się nie łamię, ale tak mnie wzięło jak czytam o tych
innych pensjach, stałym, permamentnym zakochaniu i wielkim świecie.
To nie taka typowa zazdrość, tylko żal, że nie każdy tak może...I jednemu
pisana "praca wymarzona" i naprawdę ciekawe życie,a innemu praca taka, że
dobrze, że wogóle jest i życie raczej "szaromyszowate"
Będzie dobrze, oby nie gorzej.
pzdr, s.

[Gość: rossa]

Silie, nie ma stanu permanentnego zakochania, w dłuższym związku są okresy
lepsze i gorsze, namiętnei troche postne, to normalne. A poza tym po drodze
wpada jeszcze jakiś kryzys. Jak miałam 24 lata, to omal nie rozstaliśmy się z
moim ukochanym, szło już naprawdę na noże i też wydawało mi się, że przestałam
go kochać, ale dałam sobie trochę czasu i np teraz jestem w nim po uszy
zakochana i nie wyobrażam sobie życia bez niego.
A fortuna kołem się toczy, zwłaszcza przy takim rynku, jaki mamy dzisiaj w
Polsce. Trzymaj się kochana :)))

[Gość: silie]

I Tobie Rossa, dzięki.
Mam wrażenie, że te moje wątpliwości uczuciowe biorą się z samych problemów
jakie mamy od zawsze.A ponoć różne ciężkie przejścia umacniają? Tylko chyba
mam ich w nadmiarze.Jeśli zawsze jest źle, sytuacje bez wyjścia wyrastają jak
grzyby po deszczu, to chyba mozna mieć tego w końcu dość? Tym bardziej, że
gdybym była sama, to nie miałabym ani jednego z tych problemów.
Mam 24 lata, a kłopoty osoby z wielkim bagażem życiowym.
Jestem tym zmęczona i tyle.Gdyby sytuacja była w miarę normalna,byłabym w
stanie bardziej na chłodno ocenić co naprawdę czuję, a tak naprawde niczego
pewna nie jestem.
Ale doceniam radę, jako, że jesteś chyba starsza ode mnie; na pewno nie zrobię
nic pochopnie.A co nas nie zabije, to wzmoci?
Dzięki raz jeszcze,s.

[Gość: rossa]

Mam 27 lat, walczyłam trochę w życiu o różne rzeczy, ale żaden to specjalny bagaż
życiowy. Moim zdaniem lepiej pomieszkać kwartał z niewłaściwym mężczyzną niż
pogonić właściwego. Zwłaszcza, że skoro on jest od roku bez pracy, to też jest mu
ciężko, ma trudne chwile i na pewno maksymalnie go wkurza to, że nie może Ci
kupić kwiatów, czy zabrać na kolację. Mężczyźni chyba w ogóle źle znoszą sytuację
bycia "utrzymywanym", bez względu na miłość i partnerstwo w związku. Więc pomyśl
też czasem, że on nie jest do końca sobą, tylko egzystuje w stanie permanentnej
frustracji. Już ja sobie wyobrażam, przez co przechodziłby mój ukochany, gdybym
to ja siedziała bez pracy w domu. Z góry mu współczuję, a przecież nie jestem na
co dzień jakąś specjalną zołzą :))
Ja chyba rzeczywiście wierzę w to, że co nie zabije to wzmocni. Lepiej jednak
przejść tak trudny okres na początku związku, niż 5 lat po ślubie, kiedy wiele
rzeczy już trudno odkręcić.

[Gość: silie]

...tu też masz rację. Wiem , że jest w strasznym stanie psychicznym z powodu
braku pracy, dlatego nic nie mówię.I na to zwalam większość tych wątpliwości,
bo raczej z tego wynikaja; no i z tego, co pisałam do Satii.
Teraz to uczucie jest spokojniejsze, więc będe mogła zrealizować choć trochę
siebie.
Dzięki za te ciepłe słowa; utwierdzacie mnie tylko w tym, co
sama "przemysliwałam" na ten temat.
pzdr, s.

[Gość: damona]

tak jak napisala rossa, mezczyzni gorzej znosza brak pracy.
Ja jestem kobieta a jak sobie przypomne co sie dzialo jak nie mialam pracy
przez 3 miesiace, to mi wlosy deba staja, i dziwie sie jak On to wytrzymal. A
poczucie, ze jestem na jego utrzymaniu bylo ...jakos tak czulam sie źle z tym.
Zawsze poczucie, ze sie nie ma perspektyw nie jest obojetne dla zwiazku. Jak
juz tyle jestescie ze soba to wiesz sama najlepiej jak Wam sie zyje razem, a
przecież nie tak łatwo znalezc osobę, z ktora bedzie można wytrzymac tyle czasu.
Miejmy nadzieje, ze to przejsciowe problemy i ze będzie juz tylko lepiej.
No chyba, ze potrzebujesz odetchnac świezym powietrzem....:)

[Gość: Helena]

Gość portalu: rossa napisał(a):

> Jak miałam 24 lata, to omal nie rozstaliśmy się z
> moim ukochanym, szło już naprawdę na noże i też wydawało mi się, że przestałam
> go kochać, ale dałam sobie trochę czasu i np teraz jestem w nim po uszy
> zakochana i nie wyobrażam sobie życia bez niego.

Mialam to samo :-))))
Teraz jakos jest spokojniej, ale bardziej swojego Pana kocham, niz jestem w nim
zakochana. Dlatego zdarzaja mi sie takie intensywne przelotne zauroczenia, ktore
mijaja szybko, bezpowrotnie i dyskretnie. Po prostu czasem odkrywam w jakims
mezczyznie ceche sowjego Pana sprzed lat i sie rozklejam. Po tygodniu-dwoch
sklejam sie ponownie i tak raz-dwa razy do roku :-)))
Pozdrawiam
H.

[Gość: satiaa]

ale to nie znaczy ze ty tez nie mozesz miec zajebistej (ze tak powiem) pracy:)))
wiesz, jakis czas temu (czytaj 2lata )zakochalam sie w pewnym facecie,
oczywiscie nieszczesliwie , inaczej nie potrafie, i tak sie to ciagnelo i
ciagnelo i ciagnie sie dalej,i doprowadzilam sie jednym slowem do
beznadziejenosci,bo jak dlugo mozna kogos kochac skrycie??? nic mi nie dawalo
radosci,ani praca, boze!ani tym bardziej uczelnia, i kiedys tak siedzialam w
domu, na dworze bylo strasznie parno, spadl deszcz a ja poczulam ze musze cos
ze soba zrobic,poczulam cudowny zapach deszczu( zaczynaja sie schizy..hihi)i
powiedzialam ze wyjezdzam,powiedzialam ze go kochalam najmocniej jak kobieta
moze kochac mezczyzne,ale wyjezdzam,bo jest mi to potrzebne, bo nie wiem co mam
ze swoim zyciem zrobic, gdzie sie odnalezc, w czym , z kim, a on teraz
mowi"zostan" , a ja niedlugo wsiadam w samolot i jade szukac siebie....:))
to sie wypisalam.....ale chcialabym ci jakos pomoc, moze to co napisalam nie
jest jakies madre i budujace,ale zrozumialam ze jak ja cos ze soba nie zrobie,
to nikt za mnie mojego zycia nie poprowadzi, zobaczysz , bedzie dobrze....tylko
wytrwaj w postanowieniach:))))

[Gość: silie]

...właśnie dokładnie poczułam to samo.Że nikt za mnie tego życia nie
poprowadzi, że musze coś zrobić wreszcie DLA SIEBIE.
Ten związek od trzech lat wypełnia (ał?) każda myśl, zamiar, ruch, plany.
Wszystko co robię, to dla niego, dla nas? Straciłam wielu przyjaciół,
znajomych, zainteresowania, marzenia; nie dlatego, że on mi czegos zabraniał,
nie; dlatego, że sama do tego doprowadziłam.Totalne klapki na oczach,
zapatrzenie, uwielbienie,zatracenie.Nic się nie liczyło.
Teraz mi sie dopiero oczy otwierają, ale tych właściwie zaprzepaszczonych 3
lat nikt mi nie zwróci.
To nie jest jakis toksyczny związek, nic z tych rzeczy; tylko ja się tak
potwornie zakochałam i kochałam, kocham?Ale już zwyczajniej, spokojniej,nie
muszę go widzieć codziennie.Zatraciłam tylko, aż,w tym wszystkim siebie.
Kompletnie.
Miłość jest przereklamowana.Chyba nie chcę już nigdy się aż tak zakochać.
Może nie będe musiała; od 3 lat byłam pewna, że On to moja druga połowa.
A On mi zawsze powtarzał::"ZNASZ SIEBIE NA TYLE, NA ILE CIĘ SPRAWDZONO".
A ja zawsze mówiłam: przesadzasz.Teraz wiem, że miał absolutną rację.W końcu
jest starszy.Dopóki czegos nie przezyjemy, nie będziemy wiedziec jak sie
zachowamy.Zawsze będe juz o tym pamiętać.

Ale, ale Satiaa; powiedz co z tą Iralndią.Dlaczego juz wiem, ale jak, gdzie
dokładnie, co będziesz robić,co ze studiami?

Pozdrawiam ciepło, s.

[Gość: satiaa]

jak samopoczucie??? lepiej???:)))))wstalam wlasnie niedawno po imrezie-boze...:
(( mialam zjazd absolwentow ..(samoopalacz nivea spisal sie swietnie-tak apropo
kosmetykow:))
a wracajac do Irlandii......jade jako au-pair na rok, wydaje mi sie ze powinnam
wyjechac na poczatke sierpnia , lub poczatek wrzesnia, teraz jeszcze czekam na
rodzine,ale mysle ze wszystko jest na dobrej drodze:)) jesli chodzi o studia,
to po prostu biore dziekanke, tyle ze musze teraz zaliczyc wszystko w
terminie,a to bedzie ciezko......:((((chociaz dowiedzialam sie ze jak mi z
jakims nie pojdzie, to wezme warunek i bede powtarzac przedmiot, ale ta cene
moge zaplacic za tez piekne wzgorza irlandzkie :)) trzymaj kciuki:)))

[Gość: silie]

Cześć Satiaa:)
Już trochę lepiej, ale nie za bardzo.I ciągle leje.
Pozdrawiam ciepło.Już Ci zazdroszczę tej Irlandii...
pzdr, s.

[Gość: satiaa]

u mnie w szczecinie tez brzydka pogoda, ale jakos mi ten deszcz nie
przeszkadza:))lubie jak pada, moze dlatego wybralam Irlandie(270dni w roku pada
deszcz)od rana wkuwam...ble:(((bede sie starala bywac tutaj jak tylko bede
mogla, a jak co to ci wysle karteczke.....:)) no ale nie mowmy hop...hhhihi:))
buziaki

Silie,Satiaa, Irlandia.....

[effa]

witam,
tak się, może mało subtelnie;), dołączę z kilkoma słowami, może nie będziecie
miały żalu...?
Silie skończe te studia, jeśli została Ci wyłącznie magisterka. Dla świętego
spokoju i żeby nikt nie truł, że: jedne nie skończone... kolejne zaczęte...bla
bla bla. Papier jest papier;) a co zrobisz dalej? Z całego serca życzę Ci
postudiowania czy innej formy dokształecenia w tematyce Cię interesującej. Wiem
co piszę bo sama mam za sobą całkiem beznadziejne studia i nie była to
polonistyka (przy moich Twoje to samo interesujące;))
W kwestii damasko-męskiej to ja praktykiem jestem słabym;) ale jedna
sugestia...pomagaj, wspieraj, kochaj ale... nie utrzymuj i nie
wyręczaj...kobieta bluszcz w porównaniu z facetem całkiem zależnym to kaszka z
mleczkiem... Mam nadzieje, że nigdy tego nie doświadczysz ale tak na wszelki
wypadek sugeruję:)
Dobra sekretarka to w firmie skarb, wiem to na 100% i nawet jeśli dyrektorzy są
beznadziejni a prezes zdziecinniały to chyba ktoś tam jeszcze pracuje;)? no
właśnie, Ci, którzy bez Ciebie nie wyobrażją sobie dnia...pomyśl chwilke...
widzisz już przyszło Co do głowy parę osób;)

Satiaa, Irandia piękna niesłychani, wiem od przyjaciółki, która operkuje od
marca, wraca planowo koło lisopada (pobyt 9miesięczny). Może miała szczęście a
może Irlandczycy są właśnie tacy ale jest zachwycona i zadowolona
niesłychanie, Rodzina jest bardzo OK, dzieci niebardzo upiorne i jedyne, co
wymagało dopasowania to szkola. Myślę, że przed Tobą warta zachodu przygoda.
Acha! dostęp do sieci ma także więc nie uciekniesz i będziesz zmuszona opisywać
nam swoje wrażenia z Zielonej Wyspy (a propos ona podobno rzeczywiście taka
zielona)

kończę bo praca łypie na mnie i czeka niecierpliwie.
Mam nadzieję, że sie przesadnie nie narzuciłam;)
Miłego dnia i dobrego tygodnia
E

[Gość: satiaa]

dziekuje ci effa za te slowa o Irlandii, ja czekam na rodzine nadal...a mozesz
mi powiedziec czy twoja przyjaciolka jest w malym miescie czy moze w duzym?? bo
ja wybralam male i wieksze miasta i nie wiem czy to nie jest powodem ze tak
dlugo czekam i nic..moze na wsi byloby lepiej ,chociaz wiadomo ze ze szkola
ciezej, dlaej i w ogole..:))

[effa]

witam Satiaa,
przyjaciółka jest w miejscowości Wicklow bodajże. Z Jej opisu wynika, że to
takie mniejsze miasteczko ale bliziutko bardzo do Dublina, większość
mieszkańców dojeżdża tam do pracy, taka trochę sypialnia pod Dublinem.
na rodzinę czekała kilka miesięcy (3-4?) ale dokładnie nie wiem więc sie nie
przejmuj tylko uzbrajaj sie w cierpliwość.
Kiedy rodzina zadzwoniła to wszystko poszło gładko i bardzo sprawnie, nawet
tak, że musiała dogadac się w kwestii przesunięcia terminu bo chciała jeczsze
wcześniej zostać magistrem;)
pozdrawiam cieplo bo deszcz malo czerwcowy za oknem:)
E

[Gość: KaHa]

effa napisał(a):

> W kwestii damasko-męskiej to ja praktykiem jestem
słabym;) ale jedna
> sugestia...pomagaj, wspieraj, kochaj ale... nie
utrzymuj i nie
> wyręczaj...kobieta bluszcz w porównaniu z facetem
całkiem zależnym to kaszka z
> mleczkiem... Mam nadzieje, że nigdy tego nie
doświadczysz ale tak na wszelki
> wypadek sugeruję:)

A ja korzystając z okazji, że wątek i tak zboczył na
inne tory wtrącę swoje 3 grosze, nie wiem, czy
subtelnie .
Nie wiem, jakie Ty masz doświadczenia, ale ja nie do
końca się z Tobą zgodzę - przynajmniej w kwestii
zależnego całkiem faceta, bo w temacie kobiety-bluszcza
nie mam doświadczenia w żadną stronę .
Mój facet to ktoś, kto dosłownie poza mną świata nie
widział. Na początku było to całkiem przyjemne - która z
nas nie lubi być adorowana. Po jakimś czasie (mniej
więcej dwóch latach) jednak zaczęło mnie to chyba męczyć
w jakiś sposób. Irytowało mnie już to, że co nie powiem,
to zrobi, jest wszędzie, jak tylko skinę czubkiem palca
to on rzuci wszystko i biegnie. Niby fajnie, ale ... Aż
wreszcie powiedziałam dość temu związkowi, bo już sama
nie wiedziałam, czy go kocham, czy może nie mam innego
wyjścia. Różnie potem się działo, ale w końcu poczułam
znów, że go kochałam i kocham i zaczęło mi go brakować,
a że i on się trochę zmienił to teraz znów jestem z nim.
I chyba nie zamieniłabym go na żadnego innego.
Zatem ja zgodzę się z tym, że "facet całkiem zależny" to
po jakimś czasie nie jest "kaszka z mlekiem", jednak
przy odrobinie chęci można tę jego zależność nieco
zredukować, a wtedy znów jest bardzo przyjemnie
wiedzieć, że komuś zależy jednocześnie nie czując się
osaczona. Nie wiem, jak było w Twoim przypadku, jak
myślę też niezbyt dobrze, skoro nikomu tego nie życzysz,
każdy czuje przecież inaczej. Życzę zatem wszystkiego
najlepszego!

[Gość: damona]

a ja pracuje w pracowni projektowej, specjalizuje sie aktualnie we wnetrzach.
Po pracy trzaskamy na zmiane z narzeczonym zlecone (scenografia, projekty itp.)
zeby miec czym oplacic abonament radiowo-telewizyjny:).Pensje przeznaczam na
oplate czesnego, ktore na politechnice warszawskiej jest na wydz. architektury
powalajace. Moze uda sie skonczyc te studia, ale poki co to jestem na
najlepszej drodze, zeby powtarzac rok. Bo za duzo czasu spedzam w pracy, a to
dlatego zeby miec na oplate za studia i tak w kolko. Tego czego nie wydam na
bilet miesieczny,proszek do prania, coca-cole i kartofle, inwestuje w siebie (a
potrzeba kupowania kosmetykow jakos podejrzanie mi wzrosła - pewnie dlatego, ze
lato i czlowiek sie łudzi ze przed wakacjami zdazyc sie pozbyc tych obroslosci
po zimie...)ale ja próbuje, i dzieki wam przynajmniej wiem co kupowac:))))

[Gość: puffetta]

Gość portalu: damona napisał(a):

> a ja pracuje w pracowni projektowej, specjalizuje sie aktualnie we wnetrzach.
> Po pracy trzaskamy na zmiane z narzeczonym zlecone (scenografia, projekty itp.)
> zeby miec czym oplacic abonament radiowo-telewizyjny:).Pensje przeznaczam na
> oplate czesnego, ktore na politechnice warszawskiej jest na wydz. architektury
> powalajace. Moze uda sie skonczyc te studia, ale poki co to jestem na
> najlepszej drodze, zeby powtarzac rok. Bo za duzo czasu spedzam w pracy, a to
> dlatego zeby miec na oplate za studia i tak w kolko. Tego czego nie wydam na
> bilet miesieczny,proszek do prania, coca-cole i kartofle, inwestuje w siebie (a
>
> potrzeba kupowania kosmetykow jakos podejrzanie mi wzrosła - pewnie dlatego, ze
>
> lato i czlowiek sie łudzi ze przed wakacjami zdazyc sie pozbyc tych obroslosci
> po zimie...)ale ja próbuje, i dzieki wam przynajmniej wiem co kupowac:))))

Damono, mam jedno pytanko - jak tam w naszej kochanej stolicy wygląda sprawa,
jeśli chodzi o pracę dla architektów, zwłaszcza takich świeżo upieczonych?, bo we
Wrocławiu kiepściutko...

[Gość: damona]

Gość portalu: puffetta napisał(a):

> Damono, mam jedno pytanko - jak tam w naszej kochanej stolicy wygląda sprawa,
> jeśli chodzi o pracę dla architektów, zwłaszcza takich świeżo upieczonych?, bo
> we
> Wrocławiu kiepściutko...

fajnie, ze jest tu ktos techniczno-artystyczny:)
Jesli chodzi o prace, to wyglada to chyba tak samo kiepsko jek we Wroclawiu.
Absolwent bez doswiadczenia ma male szanse na znalezienie pracy, a tak jak
zauwazylam pracownie wola zatrudniac studentow niz absolwentow (nawet z
doswiadczeniem), bo teraz studenci zaczynaja prace na 2-3 roku i maja
doswiadczenie. (poza tym pracuja na umowe zlecenie). Mialam kiedys zajecia z
pania Romaszkiewicz-Bialas (gometria, kojarzysz ja? pzdr. :)

[Gość: puffetta]

Gość portalu: damona napisał(a):

> Gość portalu: puffetta napisał(a):
>
> > Damono, mam jedno pytanko - jak tam w naszej kochanej stolicy wygląda spra
> wa,
> > jeśli chodzi o pracę dla architektów, zwłaszcza takich świeżo upieczonych?
> , bo
> > we
> > Wrocławiu kiepściutko...
>
> fajnie, ze jest tu ktos techniczno-artystyczny:)
> Jesli chodzi o prace, to wyglada to chyba tak samo kiepsko jek we Wroclawiu.
> Absolwent bez doswiadczenia ma male szanse na znalezienie pracy, a tak jak
> zauwazylam pracownie wola zatrudniac studentow niz absolwentow (nawet z
> doswiadczeniem), bo teraz studenci zaczynaja prace na 2-3 roku i maja
> doswiadczenie. (poza tym pracuja na umowe zlecenie). Mialam kiedys zajecia z
> pania Romaszkiewicz-Bialas (gometria, kojarzysz ja? pzdr. :)

Fajnie, że dodałaś "artystyczny", bo chyba taka bardziej się czuję, niż
techniczna. Po liceum plastycznym wybierałam się na ASP, ale w końcu padło na
architekturę - no bo trzeba było "twardo stanąć nogami na ziemi", ale jak tu
teraz stanąć?:) A co tam, może będzie we Wrocławiu Expo i nastaną dobre czasy dla
architektów. A tak wogóle to mi sie marzą wnętrza :) A panią Romaszkiewicz-Białas
znam, chociaż akurat nie miałam przyjemności mieć z nią zajęć. Pozdrawiam i życzę
sukcesów (nie tylko zawodowych:)

[Gość: damona]

> Fajnie, że dodałaś "artystyczny", bo chyba taka bardziej się czuję, niż
> techniczna. Po liceum plastycznym wybierałam się na ASP, ale w końcu padło na
> architekturę - no bo trzeba było "twardo stanąć nogami na ziemi", ale jak tu
> teraz stanąć?:) A co tam, może będzie we Wrocławiu Expo i nastaną dobre czasy d
> la
> architektów. A tak wogóle to mi sie marzą wnętrza :) A panią Romaszkiewicz-Biał
> as
> znam, chociaż akurat nie miałam przyjemności mieć z nią zajęć. Pozdrawiam i życ
> zę
> sukcesów (nie tylko zawodowych:)

tez sie czuje bardziej artystyczna:), dlatego zrezygnowalam z pracy w pracowni w
projektowej na rzecz wnetrzarskiej. Sympatyczna praca i mozna cos samemu robić.
Ja tez o maly wlos byłabym na grafice, ale los chciał zebym studiowala na
architekturze.
Na expo ostrza sobie zeby równiez ludzie z warszawy z tego co słyszalam(a mysle
ze poł Polski równiez).
Jakbys chciala, to napisz maila, pogadamy pzdr. :)
[e-mail]

[Gość: Kasia]

Silie,

ja ma w pracy kumpla który gdy mi coś nie wychodzi mówi: Ty no nie rób scen. Ja dodaje nie
histeryzuj i od razu mi lepiej.

Ja ma 30 lat. Skończyłam matematyke i pracuje jako analityk ale na umowę zlecenie (od 1,5 roku).
Też mam małżeńskie kryzysy - a jestem mężatką od 9 lat. Czasem go kocham a czasem nienawidzę i
zawsze mu to mówię. Nie zamykaj się przed nim. Powiedz mu co Cię gryzie.

Ty, Silie, no nie rób scen.

kasia

[Gość: madusiak]

Psychologia międzykulturowa. A praca? U mnie w szkole na umowę zlecenie douczam
młodszy rocznik( a właściwie pomagam douczać bo jestem asystentką)rzeczy
niepsychologicznych bo ...komputerki, aściślej taki jeden pakiet
statystyczny.Jakoś z pracą u mnie krucho, bo zajęcia w jakiś dziwnych
terminach, jestem kompletnie niedyspozycyjna.A szczerze to chyba tez moja wina
bo mam za mało wiary w swoje możliwości i za późno zacZęłam myśłeć o tym by
prócz studiów za czymś się rozejrzeć. Za rok magisterka, koniec i myślę że będę
kolejnym bezrobotnym absolwentem.Jak na razie to za 2 tygodnie jadę do USA na 3
miechy do pracy, a tak na prawdę to zeby samej sobie pokazać ze potrafię być
samodzielna i poradzić sobie, gdy sytuacja wymaga.Takie samosprawdzenie.Tylko
nie wiem jak wytrzymam bez forum...laptopa nie mam, więc będę musiała sobie
jakos inaczej radzić. Internet cafe albo coś..

[Gość: marta]

hihi czyżby SWPS? i program SPSS???

[Gość: madusiak]

A owszem witam i rozumiem że tez SWPS. No to pozdrawiam serdecznie. Jaki
wydział, tak z ciekawości pytam?

[Gość: marta]

kliniczna! a bawienie się SPSS było moją rozrywką i wszystkich znajomych z
tego douczałam:)

[Gość: renia]

Tak silie, polonistki nie mają klawego życia... Co do szaleńczego zakochania -
mi leci już 3 rok i nadal dziwnie się czuję, kiedy nie widzę go codziennie.
Kontakty ze znajomymi też ograniczyłam do minimum. I dobrze mi z tym. Trochę
nie mam czasu na nikogo innego. Powiem ci z własnego doświadczenia, że jeśli
chcesz to możesz pracować wszędzie (no prawie) po tej cholernej polonistyce.
Mnie kiedyś dopadła deprecha, ze jestem nikim, wzięłam telefon i zaczęłam
dzwonić tam, gdzie chciałam pracować. Spławiali mnie i spławiali, w końcu dali
warunek - może pani przychodzić na 6 rano popraktykować za darmo, a potem
zobaczymy. I co? Udało się, bo choć nie cierpię rano wstawać - zrobiłam to i
komuś zaimponowałam. I pracuję. Kokosów nie zarabiam, ale wszystko się liczy.
Pozdrawiam cię!

[Gość: Mar]

Ja mam takie zycie troche od dupy strony. Liceum , matura, praca (od 10 lat ta
sama - prywatna polska firma z branży dystrybucyjnej), studia - zarzadzanie
nieruchomościami i marketing. Taki los, ale nie żałuję że nie poszłam na studia
po liceum. Po pierwsze wtedy było łatwiej o pracę, poza tym przez te 10 lat
zdołałam całkiem nieźle pracować a także zasłużyć na awans. W międzyczasie
urodziłam córkę, więc mam mnóstwo na głowie. Chociaż jestem obecnie lepiej
zorganizowana niz 5 lat temu, kiedy pracowałam po 10 godzin dziennie.

[Gość: Maxima]

Ja podobnie jak Mar. Liceum, praca, dziecko, zarządzanie i marketing/z lenistwa
nie skończyłam/, własny interes, rozwód, nowy partner lecz nie mąż/już się
chyba przejadłam małżeństwem/, drugie dziecko. Obecnie jestem na wychowawczym.
Od pażdziernika zamierzam wybrać się na psychologię. Mam pytanko czy, któraś z
was studiuje bądź skończyła SWPS w Warszawie. Słyszałam, że z prywatnych
uczelni ta ma największą renomę czy potwierdzacie?

[Gość: marta]

ja tam studiuję, powinnam być na czwartym roku, ale teraz jestem na dziekance,
mnie się podoba jestem na klinicznej, mogę udzielić odpowiedzi na pytania
(zalezy jaki kierunek Ci odpowiada).
a tak wogole to zajrzyj na stronę www.swps.edu.pl

[Gość: Maxima]

Na stronę SWPS zaglądam często, ale oprócz wysokości czesnego interesuje mnie
też opinia studentów na temat poziomu nauczania w owej uczelni. Wybieram się na
psychologię społeczną i jestem ciekawa czy wykładowcy podchodzą na luzie do
egzaminów czy raczej mają tendencję do oblewania. Pytam, gdyż mam malutkiego
synka, który jest bardzo absorbujący i nie wiem czy będę miała dużo czasu na
taką żetelną naukę. Marta, będę wdzięczna jak napiszesz coś o stosunkach
panujących na SWPS, z góry dzięki i serdecznie pozdrawiam:)M.

[Gość: Xena]

Sorry za wtrącenie się, ale coś mi się przypomniało - na forum "studencka
Trybuna" kilkakrotnie poruszano temat SWPS, może tam znajdziesz interesujące
Cię informacje?

www.gazeta.pl/alfa/home.jsp?dzial=0511&forum=245&wid=409299&aid=409299

[Gość: marta]

sytuacja z egzaminami jest jajaśniejsza pod słońcem (co nie każdemu się podoba)
a mianowići dostajesz test jednokrotnego (!) wyboru z czterema opcjami (noo
czasami więcej), masz przed sobą arkusz pytań i arkusz gdzie zaznaczasz
odpowiedzi (tak jak w lotto), później sprawdzanie leci maszynowo (skanują, a
komp ma wgraną "mapę" poprawnych zaznaczeń) - szybko są wynimi masz podaną
ilość punktów i ocenę, osoba prowadząca nie ma wpływu na Twą ocenę
inaczej to wygląda na seminariach gdzie są egzaminy ustne, lub prace
zaliczeniowe, kolokwia...jak wszędzie, ale prowadzący są naprawdę OK, jest
dużo ludzi pracujących z małymi dziećmi i rozumieją potrzeby studentów
swoją drogą jak czasami słyszę opowieści z Polibudy, albo Uniwerka to włos mi
sie jeży na głowie
jeśli chcesz wiedzieć coś więcej to może napisz do mnie
[e-mail]

[Gość: elve]

Gość portalu: Maxima napisał(a):

Wybieram się na
>
> psychologię społeczną i jestem ciekawa czy wykładowcy podchodzą na luzie do
> egzaminów czy raczej mają tendencję do oblewania. Pytam, gdyż mam malutkiego
> synka, który jest bardzo absorbujący i nie wiem czy będę miała dużo czasu na
> taką żetelną naukę. Marta, będę wdzięczna jak napiszesz coś o stosunkach
> panujących na SWPS, z góry dzięki i serdecznie pozdrawiam:)M.

Przykro mi z góry, ale mam nadzieję, że się nie dostaniesz. Po jaką cholerę
chcesz studiować, jeśli nie będziesz miała czasu na "żetelną naukę"? Oby jak
najmniej takich magistrów, zwłaszcza psychologii (a może powinnam się cieszyć, że
taka słaba konkurencja mi się szykuje...?)

[Gość: madusiak]

Też polecam stronę swps.edu.pl ale jak masz pytanko to ja jestem na 4 roku
psych, miedzykulturowej

[aniesa]

Witajcie, ja tez naleze do grona studentow SWPS-u:))) Wlasnie koncze 1 rok
spolecznej (jutro Klonowicz)i jak na razie nie zaluje ze zdecydowalam sie tu
studiowac. Kadra bardzo ok, zajecia gdy umiejetnie prowadzone bardzo ciekawe i
nawet ten Grochow przestal mnie tak przerazac. Aha, nie pracuje.

[Gość: Kim]

Skończyłam germanistykę i pracuję jako tłumacz. I bardzo to sobie chwalę.

[Gość: Maxima]

Dziewczyny dziękuję za informacje o SWPS. Widzę, że jesteście zadowolone z
kadry profesorskiej i ogólnie jest ok. Myślę, że od października zasilę grono
żądnych wiedzy studentów. Pozdrawiam. Maxima:)

[Gość: madusiak]

Trzymałam kciuki za Klonowicz. mam nadzieję ze się udało.Kto wie może spotkamy
się po wakacjach na zaj. z komputerów, bo może znów będę robić za asystentkę.

[Gość: aniesa]

Dziekuje:)))))) Klonowicz trudna no ale zobaczymy. A moglabys mi polecic jakis
wykladowcow na 2 rok z psych motywacji, osobowosci itp...?

[Gość: Madusiak]

Z osobowości nie polecam Kofty, bo nudzi,podobno lepszy jest Trzebiński. Emocje
miałam z Jarymowicz i mi się nie podobało, za to statystykę polecam u Sędka.
Najpierw padniecie bo on specyficznie sepleni, ale potem go pokochacie, bo jest
cudowny i nudna stystykę pokazuje na ślicznych obrazkach z angielskich
książeczek dla dzieci.Poza tym jest fair na egzaminie i pyta tylko o to co było.

[Gość: Madusiak]

Acha, poznawcza koniecznie u Maruszewskiego, róznice indywidualne nie wiem u
kogo teraz są -ja miałam jeszcze ze Strelauem sławetnym. Co do seminariów to to
sie ciągle zmienia tzn prowadzący. Emocje miałam z Pisulą-jak lubisz podejście
behawioralne to ok, ja nie lubi/łam. Polecam sem z osobowości z M. Najdą-
Romer. I tyle.sem z różnic miałam z Goryńską-wymaga sporo, ale ja lubiłam te
zajęcia.

[Gość: aniesa]

Jejku, wielkie dzieki za tyle pozytecznych wiadomosci:))Mam jeszce jedna
prosbe: nie wiem jeszcze kogo bede miala z czego do wyboru bo zapisy w polowie
lipca ale czy moglabym napisac jakiegos maila do Ciebie o porade?:))))))))
dzieki sliczne

[Gość: madusiak]

wiesz co, tylko że ja będę w USA, więc nie gwarantuję jak często uda mi się
sprawdzać skrzynkę, ale proszę bardzo na czas wakacyjny (u mnie to za 2
tygodnie)mój mail [e-mail] a normalnie to na gazecie jeszcze przez 2
tygodnie, ale tam raczej będę uzywać tego na yahoo.

[Gość: Vikcia]

Ja studiuję dziennie na UW, ale myślałam o tym, coby może zacząć coś zaocznie
na SWPS właśnie, tylko nie wiem, czy warto. Nie zależy mi na tym, żeby po
prostu "kupić" dyplom... Z waszych dotychczasowych wypowiedzi wnioskuję, że
jesteście zadowolone. Interesowałaby mnie psychologia społeczna, może któraś z
Was mogłaby mi coś bliżej o tym kierunku napisać? No i o warunkach przyjęcia na
tą uczelnię?

[Gość: Eddie]

Witam.To teraz ja: skończyłam biologię molekularną, ale nie pracuje w zawodzie,
chociaż idąc na studia myslałam o zostaniu naukowcem. Niestety, na 4 roku mi
przeszło (brak pieniędzy na najprostsze odczynniki, robioenie doświadczeń,
które ktoś dawno juz zrobił albo nie mających większego znaczenia, no i chyba
za bardzo lubie kontakt z ludxmi, żeby spędzić życie przy mikroskopie. Obecnie
pracuję jako sekretarka, ale zajmuję się też (ociupinkę;-)) marketingiem, a
dokładniej pomagam im w różnych akcjach, bo pracy dużo a ludzi mało. I studiuje
podyplomowo public relations, co sobie bardzo chwalę, bo nauczyłam się wieklu
przydatnych w każdej pracy i w życiu rzeczy.

[Gość: Krizia]

Ależ Wam dziewczyny zazdroszczę pracy polegającej na pisaniu artykułów! Mnie
wydaje sie to pracą wymarzoną, ale niestety nierealną :-(

Zajmuję się pracą administracyjno-biurową w baaaaardzo potężnej firmie. Nudno,
ale dobrze płacą. Niemniej gdy pomyślę sobie, że być może będę wykonywała to
zajęcie do emerytury, przechodzi mnie dreszcz przerażenia....

Życie umilam sobie wyjazdami w ciekawe miejsca na tym globie. Dorobek mam już
całkiem niezły.

Pozdrawiam

[Gość: Kajka]

Zazdroszczę wszystkim studentkom, bo to najfajniejszy czas w życiu! Ja swoją
ukochaną archeologię skonczyłam kilka lat temu. Niestety tak jak Edie nie
pracuję w swoim zawodzie (choć przez rok po studiach to robiłam). Teraz pracuję
w zagranicznej firmie chemicznej i mam lepszą kasę, ale tęsknię za
archelogicznym trybem życia (niestety w życiu nie zawsze można mieć wszysko co
się chce) Porzucenie kariery naukowej rekompensuję sobie wydawaniem kasy na
przyjemności (podróże i oczywiście kosmetyki :-))
Bardzo lubię to forum i cieszę się, ze dzięki takim wątkom mogę poznać Was
bliżej!
Pozdrawiam,
K

[.klamka.]

klamka studiuje prawo, ale w zasadzie to jeszcze nie wie czy jej sie podoba czy
nie, bo po calym roku meczarni pada na pysk ze zmeczenia. od lipca zaczyna
pracowac, wiec o wakacjach moze sobie tylko pomarzyc...a wszystko po to,zeby
nie zostac z tylu w cholernym wyscigu szczorow i jak najszybciej usamodzielnic
sie.

[.klamka.]

aha..,na uniwerku warszawskim ma sie rozumiec

[minnie]

A Minnie wlasnie konczy iberystyke na UW i we wrzesniu sie broni, bo przez
prace (szumna nazwa mojego stanowiska to referent ds administracyjno-biurowych
w sporej firmie) zaniedbala troche prace mgr i troche sie to wszystko
przeciagnelo...
Teraz nie jestem w sumie prawie niczego pewna. No moze tylko tego, ze musze
napisac te cholerna prace mgr po hiszpansku, obronic sie. No i pewna jestem
tego, ze mam cudownego kochanego chlopaka juz od 2,5 roku.
Poza tym szczegolnie w okresie wczesnowiosennym mialam dziwne mysli, chmury
klebily mi sie nad glowa. Wciaz mialam wrazenie, ze cos trace, cos mi ucieka,
gdy siedze tu i ciagle sen, praca, dom, komputer, wciaz Kabaty-Ursynow, w
weekendy spotkania z chlopakiem, ktory z kolei zapracowuje sie jezdzac 40 km
pod Warszawe i codziennie wracajac z pracy do domu ok. 23. Mialam (teraz nieco
przygaslo) wrazenie, ze cos mi sie wymyka z rak, ze jak czegos nie zmienie to
strace wiele, ze chyba do czegos innego zostalam odgornie wytypowana a nie do
takiej charowki dom, praac, resztka studiow, ze jest jeszcze cos wiecej, ze
powinnam byla sie urodzic w innym miejscu. Oboje zchlopakiem uwielbiamy
podroze. On zwiedzil juz cala Europe i czesc Azji. Razem tez w miare mozliwosci
wypuszczamy sie na europejsko-stolicowe weekendy. Ja mam niestety zboczenie
Hiszpansko-Portugalsko-AmerykoLacinskie i mam hopla na punkcie wszystkiego
nieomal co sie z tymi krajami kojarzy. Pracowalam w Hiszpanii i bylam tam
wielokrotnie. Nie wiem, zcy chcialabym sie tam przeniesc na stale, ale od 5 lat
wracam tam choc na chwile aby naladowac akumulatory. A tak po cichu to marze o
malenkim domu na Costa del Sol...

[Gość: a5._]

A, dodam jeszcze , że w czerwcu ślub (Qurcze zaczynam się denerwować), 25
wiosna i ukończone studia handlu zagr.
W sumie będę próbowała szukać pracy, gdzie mogłabym się bardziej realizować.

[Gość: just.]

A ja parę lat temu skończyłam prawo, nie zrobiłam aplikacji (czego akurat na
razie nie żałuję...) i teraz pracuję w radiu i jest suuuuuupeeeeeerrrrrr !!! I
właśnie planuję dzidzię, a że szefa mam superanckiego, z przyjemnością i bez
obaw pójdę na macierzyński...

[Gość: a5._]

Duuża firma (instytucja rynku kapitałowego) , mały szef, fajni koledzy, zarobki
raczej też małe, jak komuś mówię, gdzie pracuję.
Ale mam własne M-kawalerke, zamieszkiwaną w ukochanym (jeszcze 2 lata do spłaty
kredytu).
Marzę o dzidzi i porzuceniu papierologi. Marzy mi się kosmetologia. Choć
jeszcze niewiele wiem, to staram się dużo czytać. Zobaczymy jak zrealizuję
swoje plany? To w ogóle bardzo Was lubię, cieszę się niezmiernie jak zaglądam
maforum.

[Gość: Kira]

Gość portalu: just. napisał(a):

> A ja parę lat temu skończyłam prawo, nie zrobiłam aplikacji (czego akurat na
> razie nie żałuję...) i teraz pracuję w radiu i jest suuuuuupeeeeeerrrrrr !!! I
> właśnie planuję dzidzię, a że szefa mam superanckiego, z przyjemnością i bez
> obaw pójdę na macierzyński...

Bardzo, bardzo, bardzo prosze, napisz, jak udalo Ci sie "wkrecic" do radia ?
Wlasnie jestem na etapie odbywania dlugich rozmow z sama soba, aby dowiedziec
sie, czego tak naprawde chce w zyciu zawodowym, i praca w radiu jest jednym z
pomyslow...

chociaż pytanie do just, odpowiedź od reni

[Gość: renia]

Ja też pracuję ww radiu i wyżej opisałam jak się wkręciłam. Ale opiszę once
more. W któreś piękne wakacje postanowiłam coś ze sobą zrobić, nudziło mi się
itp, miałam deprechę. Postanowiłam zadzwonić tam, gdzie chciałam spróbpwać
pracy i oczywiście okazało się, że nikt nie chce ze mną gadać, bo szefa nie ma.
NO to zadzwoniłam za 2 tygodnie, bo miał wrócić z urlopu i szef powiedział, że
dopiero wrócił i musi się zorientować w sytuacji, że stawiam go w niezręcznej
sytuacji. A chciałam początkowo dostać się tylko na bezpłatną praktykę. Kazał
dzwonić za tydziń. Wkurzona zadzwoniłąm, a on na to, że niestety nie, no chyba
że na 6-7 rano przez cały tydzień, jeśli naprawdę chcę sie czegoś nauczyć o
zawodzie radiowca. A ja na to, że tak! Zamurowało go, ale chyba zrobiło
wrażenie. Do tego doszedł niesamowity fart, bo w czasie mojego stażu odszedł
ktoś i jego stanowisko było wolne. Udało się. Praca w wielkim skrócie polega na
siedzeniu w informacjach z kraju i ze świata. Wiecej nie powiem, bo łątwo sie
domyślić. Ale głos trzeba jeszcze podszkolić. Pozdrawiam, próbuj bo warto!
Minus jest jeden - absolutna dyspozycyjność. Praca świątek piątek i niedziela.
Dosłownie.

[Gość: CASPER]

Studia: zarządzanie firmą, właśnie powinnam 4 lipca bronić licencjata a od
października na magisterkę (gdzie???)
Praca: wielka, znienawidzona firma, średnia płaca, dobra praca, rozglądam się
za czymś lepszym ale dopiero po magisterce, a na razie sobie dziecko odchowam

[Gość: bisou]

studia: fiologia francuska na Uniwerku
praca: tłumaczenia, korepetycje, szkolenia językowe...

[Gość: CASPER]

Pisząc "znienawidzona" miałam na myśli "znienawidzona przez wszystkich" bo ja
tak ją nawet lubię :) w końcu daje mi papu

[Gość: Teri]

Puffetto, jest ktos bardziej "techiczny" niz Ty, a przy tym
slowko "artystyczny" za nic nie pasuje.
Fizyka na PW - ukonczona, informatyka -nieukonczona (3 lata). Doktorat z fizyki
na PW, z tego najlepiej wspominam zajecia ze studentami. W trakcie studiow i
doktoratu, tlumaczylam ksiazki informatyczne i pracowalam w firmie, gdzie
pisalam bazy danych - dla poczucia robienia czegosc konkretnego, dla pieniedzy
i zeby nie zapomniec informatyki.
Aktualnie od dwoch miesiecy mam karte pobytowa we Francji z prawem do pracy i
szukam pracy, a poniewaz bezczynnosc jest okropna, to siedze calymi dniami
przed komputerem, programujac i zagladajac na to forum. T.

[Gość: finka]

finka studiuje architekture na UniDortmnd i jednoczesnie(aczkolwiek chwilowo
urlopowana z powodu odleglosci naturalnie) zarzadzanie produkcja w przemysle
chemicznym (zajelo mi rok nauczenie sie jak nazywa sie moj kierunek :o) na
Akademii Ekonomicznej we Wroclawiu.
A pracuje w firmie, ktora kojarzy sie chyba kazdemu z niemieckimi samolotami i
podrozami niemieckich turystow....
Pozdrowienia

[Gość: puffetta]

Gość portalu: Teri napisał(a):

> Puffetto, jest ktos bardziej "techiczny" niz Ty, a przy tym
> slowko "artystyczny" za nic nie pasuje.
> Fizyka na PW - ukonczona, informatyka -nieukonczona (3 lata). Doktorat z fizyki
>
> na PW, z tego najlepiej wspominam zajecia ze studentami. W trakcie studiow i
> doktoratu, tlumaczylam ksiazki informatyczne i pracowalam w firmie, gdzie
> pisalam bazy danych - dla poczucia robienia czegosc konkretnego, dla pieniedzy
> i zeby nie zapomniec informatyki.
> Aktualnie od dwoch miesiecy mam karte pobytowa we Francji z prawem do pracy i
> szukam pracy, a poniewaz bezczynnosc jest okropna, to siedze calymi dniami
> przed komputerem, programujac i zagladajac na to forum. T.

Teri, jak Ty to zrobiłaś?!:) - mam na myśli Twoją fizykę i informatykę - ja to
skakałam z radości jak mi się udało zaliczyć jeden na arch. semestr matmy.
Pozdrawiam:)

[Gość: Teri]

Gość portalu: puffetta napisał(a):

> Teri, jak Ty to zrobiłaś?!:) - mam na myśli Twoją fizykę i informatykę - ja to
> skakałam z radości jak mi się udało zaliczyć jeden na arch. semestr matmy.
> Pozdrawiam:)

:) Ja tez skakalam jak dziki osiol i rzucalam sie na szyje wszystkim ludziom w
okolicy (na szczescie byli to glownie moi znajomi z roku, rowniez niczym dzikie
osiolki), kiedy zaliczylam analize mat. za pierwszym razem. Osobiscie uwazam, ze
matematyka/analiza i fizyka na polibudzie sa absolutnie nieadekwatne do potrzeb
danego wydzialu. A co gorsza na fizyce wymagaja tej wiedzy matematycznej, ktorej
jeszcze nie przerobion na matematyce. Ale ja mialam wyjatkowe szczescie trafic na
wykladowce od analizy rozsadnego, ktory wymagala do nas tylko tyle ile bylo
trzeba. I to bylo do nauczenia sie. Przy analizie mat. reszta to banal. No, moze
poza elektronika.
A jako ciekawostke, dosc makabryczna, dodam, ze u innego wykladowcy, jeden gosc
zaliczyl analize za 21 razem.
T.

[Gość: Konwalia]

Studia już skończone niestety ładny kawał czasu temu:)) zarządzanie na wydziale
prawa na uniwerku wrocławskim.
Teraz wcielam prawo pracy w niedużej firmie i niby jest całkiem nieźle, ale
podobnie jak Krizia mam takie myśli - taka papierologia do emerytury???!!!!!
Cały czas szukam w myślach czegoś co by mnie bardziej fascynowało i jeszcze nie
wiem sama co to miało by być:)
A tak coś czuję, że muszę rozejrzeć się konkretniej, bo moja firma coraz
słabiej przędzie finansowo.
A to forum uwielbiam czytać, ale mało mam czasu coś napisać.
Pozdrawiam wszystkie forumowiczki, a zwłaszcza te z Wrocka i silie.

[Gość: silie]

Dziękuję za pozdrowienia, pozdrawiam Cię równiez serdecznie:)))
Własnie zastanawiałam się, co się z Tobą dzieje; ale tak jak myślałam-czytasz,
ale nie masz czasu się odzywać...:)
Mam nadzieję, że uda Ci sie częściej bywać tu "aktywnie":)
Co do wcielanego przez Ciebie prawa pracy: właśnie toczę batalię z moim byłym
pracodawcą w sądzie pracy; zainteresowało mnie to na tyle, że zastanawiam się,
czy nie można by gdzieś podszkolić się w tym kierunku? Jakiś licencjat,
szkolenia, nie wiem zupełnie.(w połączeniu z np.kadrami i BHP)
Chcąc, nie chcąc, coś muszę zrobić, bo po tej mojej polonistyce nic dobrego
mnie nie czeka...Nie wiem tylko, czy po za kierunkiem "prawo" na normalnej
uczelni, można się z tego wyszkolić??
A najbardziej zazdroszczę Wam zdolności do języków...nie posiadam jej
kompletnie...:(((
pzdr, s.

[Gość: Konwalia]

Witam Cię!
No właśnie, najczęściej mam takie dni w pracy, że nie mam czasu zajrzeć na forum
a co dopiero pisać:(
Zajmuję się kadrami, płacami, podatkami i ZUSem, a oprócz tego kieruję całą
administracją firmy, tak że mam co robić:)
Nie jest to zbyt fascynujące ale na tyle uniwersalne, że potrzebne w większości
firm, niezależnie od branży.
Studia na prawie dały mi oczywiście pojęcie o prawie pracy, ale tak naprawdę
nauczyłam się wszystkiego w praktyce i na różnych kursach.
Kursów różnego typu na ten temat jest wszędzie pełno, najwięcej oczywiście dla
już "praktykujących", ale takie od podstaw na pewno też można bez problemu
znaleźć. Bez sensu byłoby robić dodatkowe studia na prawie tylko po to by
zapoznać się z prawem pracy. Poza tym kursy są nastawione przede wszystkim na
stronę praktyczną zagadnienia, a na studiach to sama teoria. A wiadomo, że teoria
a praktyka...:)

Życzę Ci odnalezienia swojego miejsca na rynku pracy:)

Gość portalu: silie napisał(a):

> Dziękuję za pozdrowienia, pozdrawiam Cię równiez serdecznie:)))
> Własnie zastanawiałam się, co się z Tobą dzieje; ale tak jak myślałam-czytasz,
> ale nie masz czasu się odzywać...:)
> Mam nadzieję, że uda Ci sie częściej bywać tu "aktywnie":)
> Co do wcielanego przez Ciebie prawa pracy: właśnie toczę batalię z moim byłym
> pracodawcą w sądzie pracy; zainteresowało mnie to na tyle, że zastanawiam się,
> czy nie można by gdzieś podszkolić się w tym kierunku? Jakiś licencjat,
> szkolenia, nie wiem zupełnie.(w połączeniu z np.kadrami i BHP)
> Chcąc, nie chcąc, coś muszę zrobić, bo po tej mojej polonistyce nic dobrego
> mnie nie czeka...Nie wiem tylko, czy po za kierunkiem "prawo" na normalnej
> uczelni, można się z tego wyszkolić??
> A najbardziej zazdroszczę Wam zdolności do języków...nie posiadam jej
> kompletnie...:(((
> pzdr, s.

[Gość: silie]

Tak myślałam, dzięki. Zacznę się za czymś rozglądać:)
Pozdrawiam ciepło, s.

[Gość: koralik]

studia (juz dosc dawno ukonczone): japonistyka (w tym rok w Japonii) i
podyplomowe "Psychologia w marketingu i zarzadzaniu" na UAM
praca: w japonskim koncernie przemyslowym, co ma akurat fabryke w Poznaniu +
dodatkowe tlumaczenia, korepetycje z japonskiego, angielskiego i polskiego dla
cudzoziemcow
wlasnie wyszlam za maz i ciesze sie, ze wkrotce bedziemy robic dzidziusia, co
mnie zwolni na pewien czas z wykonywania obowiazkow sluzbowych :-)))

Koralik

[Gość: Helena]

O mnie juz chyba wiecie wszystko :-)))))))
Buźki
H.

do Heleny

[aniesa]

Otóż nie:)))) Nie wiemy, a przynajmniej ja nie wiem. Np co studiowalas i gdzie
pracujesz, no chyba ze to tajemnica:)

[Gość: Helena]

Ujawnialam sie na watku "awanturnym" :-))
Na razie jestem poirytowana meczem i nie w nastroju na opowiesci o sobie :-(((
Pozdrawiam
H.

[moniaag1]

Ha, ale jakos nigdy nie ujawnilas co takiego robisz. Wszystkie wiemy, ze
wiedzie Ci sie swietnie, jednak cos wstydzisz sie przyznac, co to za wspaniala
posada.

[Gość: Szarlot.]

Witajcie...
klania sie zachmurzony Sopot...
studia nigdy nieskonczone (Politologia na UG).. a z wyksztalcenia,
zamilowania i pasji, jestem grafikiem, kompletnie abstrakcyjnie myslaca
30 latka, ktora ma bzika na punkcie kosmetykow, swoich mimicznych
zmarszczek... zaczynam zycie od nowa (facet mnie puscil w trabe.. dwa
razy z ta sama kobitka mnie zdradzil...), pracuje w trojmiejskiej agencji
reklamowej, w listopadzie odbieram swoja kawalerke (zapozyczylam sie
chyba do konca zycia..)...
pozdrawiam
Szarlotka

[Gość: katrina]

A'propos studiów, to please potrzymajcie za mnie kciuka (jednego i może byc u
nogi, żeby Wam nie przeszkadzało :-)) jutro ok.10:15, bo jak nie napiszę tego
egzaminu, to chyba przyjdzie dołączyc do grona tych co rzuciły studia :(((
Jezus Maria, mam okropne uczucie że zapominam wszystko co umiałam...
to już histeria. Cześć.

[Gość: ananies]

Studia skonczylam prawie 10 lat temu (germanistyka i niderlandystyka), teraz
jestem tlumaczem przysieglym, co bardzo sobie chwale.
pozdr., a.

[Gość: Vikcia]

Jestem studentką kierunku mniej więcej filologicznego (lingwistyka- angielski,
francuski), moja dotychczasowa praca ogranicza się do udzielania lekcji i
korepetycji. Chciałabym jednak zacząć "rozkręcać się" jako tłumacz, z tym, że
nie mam pojęcia, jak się do tego zabrać. Nie mam też żadnych znajomych w tej
branży i, najogólniej rzecz biorąc, nie wiem, co ze sobą zrobić, ani jak to
działa. I stąd moje pytanie- skąd się bierze tłumaczenia? Z biur tłumaczeń
(muszą mnie tam zatrudnić?)? Od czego najlepiej zacząć? Udziel, proszę, paru
rad początkującej/przyszłej tłumaczce...
Pozdrawiam- Vikcia.

[ewaa76]

No to teraz ja. Skończyłm 2 lata temu ekonomię na UwB. Pracowałam w trakcie
studiów w małej firmie w branży finansowo-księgowej. Po studiach rzuciłam ją ze
względu na szefa - stosował mobbing gigant. Po ciężkich poszukiwaniach
znalazłam nowa pracę z której jestem bardzo zadowolona. Zarobki są niskawe, ale
atmosfera i wszelakie warunki super. Pracuję w wielkiej firmie branży
energetycznej. Tematyka średnio ciekawa, bo taka męska :). Współpracownicy w
większości pełci brzydkiej :). A ja zajmuje się umowami, konraktami, fakturami
i wszelakimi innymi papierkami.

[Gość: tita]

napisałaś, ze pisujesz do babskich gazetek - to jest to co zawsze chciam robić,
ale odstarsza mnie hermetycznośc tego środowiska. Co prawda piszesz,najtrudniej
jest na początku, a potem juz leci samo, ale jak mam zacząć? bombardowac ich
próbkami tekstów? zanudzać telefonami? niestety nie moge sie pochwalic
doświadczeniem, ale studiuję dziennikarstwo i mam lekkie pióro...

[Gość: agul]

Pisz, pisz, pisz i jeszcze raz pisz! Wysyłaj teksty do redakcji oni będą ci
odmawiac ty dalej wysylaj itd. Na 99% nie znajdziesz pracy od razu ale może
akurat po jakimś czasie ci się uda? jak masz lekkie pióro to powinno coś z tego
wyjśc, szkoda że brak doświadczenia, ale jak napiszesz cos co powali naczelna
na kolana to na pewno cię wezmą, na początek jeden artykulik na miesiąc ale z
czasem kto wie:-) powodzenia!

[Gość: tita]

dzięki serdeczne!!! do roboty!!

[miriam_73]

Och, studia, to już zamierzchła przeszłość. Jestem prawnikiem, specjalizuje się
w podatkach, mam 29 latek. Pracuje zawodowo, obecnie w b.dużej firmie doradczej
(z tej tzw. Big5), wcześniej to i pilotowałam wycieczki i belferzyłam,
tłuamczyłam, dziennikarzem też byłam i białym murzynem w polskiej kancelarii
radcowskiej. teraz wreszcze przymierzam się do podyplomów u swojego byłego
promotora lub doktoranckich.