Solarium szkodzi ...

[Gość: oliwka]

Mam pytanko... Czy solarium szkodzi? Czy od tych promieni mogą byc jakies
negatywne skutki? Czy może sa same korzyści? Nie jestem pewna czy wybrac sie
do solarium... Pozd.

[Gość: ula]

szkodzi jak cholera i co najgorsze nie tylko szkodzi urodzie ale i zdrowiu,
powinno byc zakazane i w niektorych krajach juz stopniowo jest, poczytaj tekst:
www.wizaz.pl/basia_opalanie_uva_uvb_cz2.php
I co mnie cieszy nawet w kobiecych gazetkach w Twoim stylu ukazal sie artykul
na temat jego szkodliwosci nareszcie przestali pisac bzdury o bezpiecznym
programie opalania bo taki naprawde nie istnieje. Jak sobie przyspieszyc
starzenie skory i zwiekszyc ilosc pieprzykow oraz ryzyko raka skory to
solarium jest najlepszym wyjsciem. A ja nie, to unikaj go jak ognia.

[Gość: marcus]

zgadzam sie ze szkodzi tak jak słonce juz lepsze jest opalanie sie w słońcu
polecam podklady, pudry (najlepiej w kulkach) brązująco rozświetlające ew
samoopalacze.

[Gość: katrina]

jasne że szkodzi. również polecam artykuły Basi.

[Gość: oliwka]

Dziewczyny... Bardzo Wam dziekuje. Dzieki Wam ocaliłam skóre i "umysł".... Nie
pójde do solarium, zbyt duze ryzyko! Pozd.

[Gość: oliszka]

No pięknie Cię fachowcy nastraszyli!! hehe , przeczytaj prosze mój post -żywcem
wzięty z porad gazety!!

[Gość: oliszka]

Wszystko szkodzi w nadmiarze!!! JA chodzę na solarium raz na 2 tygodnie, zalety:
-znikają wypryski z twarzy i pleców
-moja skóra ma ładny , zdrowy kolor
-czuje sie zrelaksowana i wypoczęta
-szczególnie zimą poprawia nastrój
Tylko koniecznie trzeba codzinnie balsamować cialo, nawilżać !!!

[Gość: Graceful]

Artykuł z gazetki internetowej

Czerniak złośliwy skóry
Czerniak jest nowotworem rozwijającym się z komórek barwnikowych naskórka. Może
rozwijać się de novo (od początku z pojedynczej komórki barwnikowej), na
podłożu zmian dysplastycznych skóry lub znamion.
Jest on nowotworem potencjalnie śmiertelnym, gdyż charakteryzuje się dużą
skłonnością do odległych przerzutów. Szanse przeżycia zależą bezpośrednio od
wczesnego rozpoznania nowotworu : płytko naciekająca zmiana ograniczona tylko
do naskórka i powierzchownych warstw skóry nie niesie dużego zagrożenia. Nie
znaczy to jednak że można ją zlekceważyć.

Ocena znamion
Czerniak może rozwijać się na podłożu znamion barwnikowych, których mamy dużo
na skórze. Tylko badanie histopatologiczne jednoznacznie pozwala odróżnić
zwykłe niegroźna znamię od czerniaka. Lekarz stosując pewne kryteria i
oglądając podejrzaną zmianę może wstępnie zadecydować o dalszym postępowaniu.
Oto te kryteria :
A (asymetria) – asymetria zmiany
B (brzegi) - nieregularność brzegów
C (color z j.ang. - kolor), - zróżnicowanie koloru od czerni do jasnego brązu
D (duży rozmiar) – rozmiar powyżej 6 mm.
Należy ponadto zwrócić uwagę na wyniosłość zmiany ponad skórę oraz szybkość
wzrostu.
Te kryteria dotyczą podstawowej odmiany czerniaka. Niestety może przybierać on
różna inne formy i „upodabniać się” do innych zmian – brodawki łojotoowej,
piegów itp.
Każda zmiana, która budzi nasze wątpliwości powinna być zbadana przez lekarza.

Ryzyko zachorowania
Na podstawie badań lekarze wyszczególnili pewne typy zachowań oraz cech
wrodzonych i nabytych sprzyjających rozwojowi czerniaka.
Czynniki ryzyka
- intensywne opalanie powodujące oparzenia słoneczne z powstawaniem pęcherzy
- zespól znamion dysplastycznych (wrodzona choroba charakteryzująca się
występowaniem dużej ilości znamion atypowych na skórze)
- leczenie immunosupresyjne
- częste korzystanie z solarium
- czerniak u krewnego I stopnia
- zamieszkiwanie w strefie okołorównikowej
- praca na otwartej przestrzeni (szczególnie przed 20 r.ż.)
Grupa ryzyka
- osoby o jasnej karnacji z niebieskimi oczami i blond lub rudymi włosami
- skłonność do oparzeń słonecznych
- osoby z czerniakiem lub innym nowotworem skóry w wywiadzie
Wystąpienie kilku czynników na raz zwiększa ryzyko rozwoju czerniak, chociaż
może on rozwinąć się u każdego.

Profilaktyka i zapobieganie
- autobadanie
Rutynowe samobadanie pozwala łatwo wychwycić obecność podejrzanych zmian na
skórze, pojawienie się zmian w ich strukturze lub powiększanie się. Badanie
powinno być przeprowadzone dokładnie, nie należy zapomnieć o przejrzeniu skóry
słowy pod włosami. Do badanie potrzebne jest lustro i miejsce charakteryzujące
się dobrym oświetleniem. O pomoc w badaniu części ciała trudnych do zbadania
samemu można poprosić małżonka lub krewnego.
Jeśli stwierdzi się zamianę odpowiadającą opisanym powyżej kryteriom lub
pojawienie się zmian w wyglądzie znamion już istniejących należy zwrócić się o
pomoc do lekarza.
- zachowania prozdrowotne
Wiele czynników sprzyjająch rozwojowi czerniaka jest niemożliwych do
modyfikowania ( kolor włosów, obecność znamion i piegów). Modyfikacja innych
jest trudna (miejsce i sposób wykonywanej pracy, miejsce zamieszkania).
Natomiast czynnikiem, który możemy łatwo kontrolować jest intensywność
ekspozycji na światło słoneczne. Stosowanie kremów z filtrem UV, ubrań
ochronnych, zmniejszenie intensywności i czasu opalania w znacznym stopniu
zmniejsza ryzyko powstania czerniaka. Przykładem mogą być badania
przeprowadzone w Australii gdzie obserwuje się tendencje spadkowe w
zachorowalności i umieralności z powodu czerniaka osiągnięte dzięki stosowaniu
kremów z filtrem UV.

Leczenia czerniaka skóry
Podstawowym leczeniem, którego wykazano jednoznaczną skuteczność jest
chirurgiczne wycięcie czerniaka. W przypadku podejrzenia czerniaka należy
wykonać wycięcie z przynajmniej 5 mm marginesem skóry zdrowej, w zależności od
umiejscowienia. Wykrycie czerniaka naciekającego skórę wymaga marginesu
sięgającego przynajmniej 1cm.
Jednym ze sposobów leczenia czerniaka jest tzw. wycięcie węzła „wartownika”.
Polega ono na odnalezieniu pierwszego węzła na drodze naczyń chłonnych
biegnących od czerniaka, wycięciu go i dokładnemu zbadaniu histopatologicznym.
Brak przerzutów w badanym węźle wartowniczym powinien wykluczyć obecność
przerzutów w innych węzłach i narządach. W przypadku stwierdzenia przerzutów do
węzła wartowniczego konieczne jest wycięcie wszystkich regionalnych węzłów
chłonnych. Jeśli regionalne węzły są powiększone niezbędne jest ich usunięcie
bez wcześniejszej próby lokalizacji węzła wartowniczego.
Chemioterapia, immunoterapia, chemioimmunoterapia nie przynoszą istotnych
korzyści, a ich charakteryzuje się jaszcze niestety dużą toksycznością.
Istnieją jednak pewne nadzieje na przyszłość.

Szanse przeżycia zależą od wczesnago wykrycia nowotworu. Czerniak, który nie
nacieka w głąb skóry nie powoduje dużego zagrożenia życia. Jeśli niepokoi cię
zmiana na skórze zgłoś się do lekarza.

[Gość: oliszka]

Opalanie się w solarium przyspiesza starzenie się skóry. Widać to jednak nie
bezpośrednio po wizycie w solarium, lecz dopiero po paru latach



Dawne solaria opalały promieniami UVB i UVA, w czym bardziej naśladowały
prawdziwe słońce. Nowoczesne reklamowane są jako "bezpieczne", bo nie emitują
promieni UVB, które powodują spieczenie skóry. Trudniej się więc w nich
poparzyć, ale za to - skoro skóra nie broni się skutecznie - łatwiej o
przesadzenie ze sztucznym słońcem.

Dzisiejsze solaria opalają promieniami UVA, które wnikają przez naskórek
głęboko aż do skóry właściwej. Uszkadzają włókna kolagenowe i elastynowe
odpowiedzialne za sprężystość i gładkość skóry, niszczą też ściany naczynek
krwionośnych. Nieestetyczne pajączki najszybciej pojawiają się na twarzy,
nierzadko występują też na szyi, dekolcie i na nogach.

Gdyby udowodniono, że promienie UVA powodują nowotwory skóry, prawdopodobnie
zamknięto by wszystkie solaria. Jednoznacznego dowodu jednak nie ma i raczej
nie będzie. Przyczyny nowotworów skóry są złożone i jest ich zazwyczaj wiele
(genetyczne, środowiskowe), wśród nich promienie UV odgrywają tylko jedną z
głównych ról.

Mimo tych wszystkich wad solarium nadal uznaje się za przyjazne człowiekowi.
Młodzi wierzą w uzdrawiającą moc łóżek opalających w walce z trądzikiem. Co
prawda promienie UV wysuszają skórę i łagodzą objawy łojotoku, ale jest to
efekt krótkotrwały, po którym dolegliwości powracają z jeszcze większą siłą.
Inni twierdzą, że solarium poprawia im humor. To także tylko część prawdy -
światło rzeczywiście poprawia nastrój, ale jedynie na drodze wzrokowej,

dzięki czemu pobudzona zostaje szyszynka, która daje sygnał do wydzielenia
hormonów dobrego samopoczucia. Podczas opalania jednak zasłania się oczy, więc
dobrego humoru można nabrać raczej tylko dzięki chwili relaksu.

Solarium nie uodparnia skóry i nie chroni jej przed późniejszym poparzeniem na
słońcu. Podobnie zresztą jak zdrowy i bezpieczny dla skóry samoopalacz, gdyż
oba rodzaje opalenizny są sztuczne. Przed poparzeniem słonecznym chroni jedynie
prawdziwa opalenizna, czyli komórki barwnikowe skóry, które w sposób naturalny
wytworzyły rodzaj bariery przeciwsłonecznej. Intensywne "uodparnianie się" w
solarium przed wakacjami jest więc tym bardziej niebezpieczne - stajemy się
pewni siebie niczym śniadzi Włosi. Tej hardości nie warto jednak przypłacić
paroma dniami rekonwalescencji po silnym poparzeniu skóry.

Jeśli jednak ktoś lubi solarium, to dwie, trzy wizyty w roku (zwłaszcza jeżeli
zasłoni twarz i dłonie, narażone na promienie UV przez cały rok) nie powinny mu
zaszkodzić.