Paradoks tragedii staropanieństwa

[dokowski]

Dlaczego stara panna jest uważana za osobę nieszcześliwą i przegraną, a stary
kawaler niekoniecznie? Czy pogarda dla starych panien ma jakieś racjonalne
podstawy, czy jest tylko elementem ogólnej pogardy dla kobiet w
patriarchalnej kulturze?

Właśnie uświadomiłem sobie, że rzeczywiście stara panna jest osobą przegraną,
w przeciwieństwie do starego kawalera, który martwić się nie musi, bo prawie
zawsze bez kłopotu znajdzie sobie dobrą żonę, jeśli mu się starokawalerstwo
znudzi. Natomiast stara panna jest w sytuacji o wiele trudniejszej, gdyż
naprawdę ma małe szanse na znalezienie dobrego męża. Czy już domyślacie się
dlaczego tak jest?

Otóż mały odsetek mężczyzn stanowi dobry materiał na męża. Niewielu jest
mężczyzn uczciwych, życzliwych i porządnych. Większość to egoiści, flejtuchy
lub damscy bokserzy. Natomiast kobiety w większości są uczciwe, życzliwe i
porządne. Takim kobietom bardzo źle żyje się w małżeństwie z typowym
mężczyznom. Dlatego dobrzy mężowie żenią się w młodym wieku, bo jeśli kobieta
ma szczęście i na takiego trafi, to zwykle nie szuka już dalej.

Kobieta samotna około 30-stki ma już bardzo małe szanse na znalezienie
dobrego męża, gdyż prawie wszyscy porządni faceci już są mężami. Jest skazana
na nieudane związki, które w oczach jej partnerów - starych kawalerów - są
fajnymi przygodami. Ona jest nieszczęśliwa, oni dobrze się bawią.

[ardzuna]

dokowski napisał:

> Kobieta samotna około 30-stki ma już bardzo małe szanse na znalezienie
> dobrego męża, gdyż prawie wszyscy porządni faceci już są mężami.

Coś w tym jest, ale zawsze można sobie jeszcze poszukać młodszego męża ;)

[titus_flavius]

ardzuna napisała:

> Coś w tym jest, ale zawsze można sobie jeszcze poszukać młodszego męża ;)

Chaire,
tak to świat jest ułozony, ze w kobiecie pociąga faceta przedewszytskim jej
młodość i uroda. A kobiety poszukują facetów, którzy mają więcej od nich
inteligencji i wykształcenia, a co za tym idzie pieniędzy, które zależą
przecież od inteligencji danej osoby.
Z tych właśnie przyczyn kobiety gustują w facetach starszych do siebie, a
mężczyźni w młodszych. Ponoć to jest uwarunkowane genetycznie. Ale wiadomo też,
ze jak nie ma co się lubi, to się lubi co się ma.
T.

[Gość: Sobiepanna]

ardzuna napisała:
>Coś w tym jest,ale zawsze można sobie jeszcze poszukać młodszego męża;)

Zauważyłam,że moje koleżanki,które ułożyły sobie życie z młodszymi partnerami są
szczęśliwsze ,niż pozostałe,mające facetów starszych od siebie.


Pozdr.S.

[ardzuna]

Gość portalu: Sobiepanna napisał(a):

> Zauważyłam,że moje koleżanki,które ułożyły sobie życie z młodszymi partnerami
s
> ą
> szczęśliwsze ,niż pozostałe,mające facetów starszych od siebie.

Ja też mam młodszego M. :)

[Gość: misiu]

dokowski napisał:

> Niewielu jest mężczyzn uczciwych, życzliwych i porządnych. Większość to
> egoiści, flejtuchy lub damscy bokserzy. Natomiast kobiety w większości są
> uczciwe, życzliwe i porządne.

ROTFL
A tom się uśmiał szczerze. Współczuję i zazdroszczę znajomych. :-)

laurka?

[uli]

a może niektórzy przechodzą przemianę (nie, nie w karalucha) i dopiero wraz z
biegiem lat dojrzewają w nich cnoty, umiłowanie porzadku itp?

poza tym nie idealizowałabym tak kobiet...mimo wszystko...trzeba umieć też
przezwyciężyć strach i wziąż życie w swoje ręce (np. podjąć niepopularną
decyzję o porzuceniu męża-durnia, niepopularną decyzję o samotnym posiadaniu
dziecka itp). samotność nie jest chyba najgorszym wariantem życia, hę? podobno
męzczyźni gorzej ją znoszą, coś jest widać na rzeczy w kwestii samodzielności.
za to kobiety całe życie są prymuskami - ofiarami losu, które przecież tak
dobrze wypełniają swoje role, a jednak ciągle dostaje im się po głowie i nikt
ich nie szanuje. jedyna konkluzja: trza byc sprytną:-)

Nie idealizuję kobiet. Napisałem "większość"

[dokowski]

uli napisała:

> poza tym nie idealizowałabym tak kobiet...mimo wszystko...

A nie np. "prawie wszystkie". Myślę, że ocena 60% kobiet za dobre żony nie jest
idealizowaniem.

[titus_flavius]

uli napisała:

> a może niektórzy przechodzą przemianę (nie, nie w karalucha) i dopiero wraz z
> biegiem lat dojrzewają w nich cnoty, umiłowanie porzadku itp?

Chaire,
doświadczenie pokazuje, ze im facet starszy, tym mniej podatny na kształtowanie
i korzystny wpływ małżeństwa. Tym mniej u niego toleranacji na wady drugiej
osoby. PO 30-stce zaś stary kawaler jest zupełnie niereformowalny.
T.

[apetyt_na_zycie]

dokowski napisał:

> Kobieta samotna około 30-stki ma już bardzo małe szanse na znalezienie
> dobrego męża,
i zazwyczaj wcale już tego nie chce.....

[ardzuna]

apetyt_na_zycie napisała:

> dokowski napisał:
>
> > Kobieta samotna około 30-stki ma już bardzo małe szanse na znalezienie
> > dobrego męża,

> i zazwyczaj wcale już tego nie chce.....

E nie, bez przesady. Większośc kobiet wcale nie jest aż tak wyzwolona.

[apetyt_na_zycie]

Możemy się spierać. Większość moich znajomych po 30. nie chce:))

[ardzuna]

apetyt_na_zycie napisała:

> Możemy się spierać. Większość moich znajomych po 30. nie chce:))

A moich nie. Zresztą mam wrazenie, że ci, co nie chcą, raczej tylko mówią, że
nie chcą. Np. moja kuzynka zarzekała się, że małzeństwo i dzieci to nie dla
niej, ale kiedy po kilknastu latach bycia razem zmieniła faceta, okazało sie,
że czemu nie.

[apetyt_na_zycie]

ardzuna napisała:

Zresztą mam wrazenie, że ci, co nie chcą, raczej tylko mówią, że
> nie chcą.

Ech.... Wrażenie... Może niech się sami wypowiadaja za siebie? Ja nie znoszę,
jak ktoś wie lepiej ode mnie, czego chcę:))

[ardzuna]

apetyt_na_zycie napisała:

> ardzuna napisała:
>
> Zresztą mam wrazenie, że ci, co nie chcą, raczej tylko mówią, że
> > nie chcą.
>
> Ech.... Wrażenie... Może niech się sami wypowiadaja za siebie? Ja nie znoszę,
> jak ktoś wie lepiej ode mnie, czego chcę:))

Wrażenie to odnosi się do większości osób; oczywiście są nieliczne, które
naprawdę uwazają, że "Vivat semper wolny stan" (aczkolwiek pierwsi zwolennicy
tego hasła radykalnie zmienili zdanie, jak wiadomo).

[Gość: trevik]

To, ze wiekszosc ludzi stanu wolnego zarzeka sie, ze oni tak wlasnie chca, to
jest to normalne. Malo kto ma odwage publicznie sie przyznac, ze mu cos nie
idzie. Ja szczerze mowiac malo znam ludzi, ktorzy twierdza, ze chca zyc samotnie
- owszem sa np. jacys komputerowi maniacy, ale nawet oni w duchu nie chca byc sami.

Stosunek do malzenstwa sie czesto zmienia z wiekiem - wolne zwiazki sa bardzo
mile widziane, ale tylko dopoki w podswiadomosci utrzymuje sie na tyle wysoka
ocena wlasnej osoby, ze nie bierze sie pod uwage mozliwej samotnosci na skutek
utraty obecnego partnera (zakladajac zadowolenie z niego).

Najlepiej nie pytac ludzi mlodych, czy malzenstwo to dla nich sprawa warta
zachodu, ale tych starszych - tak okolo 50 mozna juz zaczynac. I tych
zonatych/zameznych i tych wolnych a zwlaszcza tych wolnych.

No i kolejny młody człowiek...

[apetyt_na_zycie]

który lepiej niż ja sama wie, czego chcę...
Większość ludzi usiłuje mi wmówić, że po prostu nie zdaję sobie sprawy, że chcę
tego, czego mówię, że nie chcę..
Jak ktoś mi mówi, że chce wyjść za mąż, to nie mówię: tylko tak mówisz, a
naprawdę myślisz inaczej. Dlaczego w drugą stronę to działa inaczej?

[ardzuna]

apetyt_na_zycie napisała:

> który lepiej niż ja sama wie, czego chcę...
> Większość ludzi usiłuje mi wmówić, że po prostu nie zdaję sobie sprawy, że
chcę
>
> tego, czego mówię, że nie chcę..

apetyt, nie przeczę, że Ty może rzeczywiście nie chcesz. Niemniej widziałam już
tylu ludzi, którzy zaliczyli gwałtowne wolty pogladów w tym względzie (jest to
zresztą ulubiony koncept różnych autorów, z literatury polskiej choćby "Śluby
panieńskie", a w wersji męskiej "Straszny Dwór" Moniuszki), że jestem trochę
sceptyczna. I nie chodzi o to, że uważam, że tylko racjonalizujesz swoją
porażkę. Po prostu na danym etapie możesz z największą pewnością uważac jedno,
a potem - drugie. Ja sama np. w ogóle nie chciałam mieć dzieci przez dłuższy
czas, a potem zapragnęłam i już mam jedno, a chciałabym mieć jeszcze co
najmniej troje, jeśli mi się to uda. Ale może znowu mi sie to zmieni.

[apetyt_na_zycie]

Jaką porażkę? Please....
Czy to tak trudno zrozumiec, że ktoś ma inne spojrzenie na życie?

[ardzuna]

apetyt_na_zycie napisała:

> Jaką porażkę? Please....

Tego argumentu użył kto inny, a ja napisałam, że tak NIE UWAŻAM.

[Gość: trevik]

Widzisz.. ja napisalem:

"Stosunek do malzenstwa sie czesto zmienia z wiekiem - wolne zwiazki sa bardzo
mile widziane, ale tylko dopoki w podswiadomosci utrzymuje sie na tyle wysoka
ocena wlasnej osoby, ze nie bierze sie pod uwage mozliwej samotnosci na skutek
utraty obecnego partnera (zakladajac zadowolenie z niego)."

A Ty znow wciskasz cos innego... Nie twierdze, ze chcesz, twierdze, ze to sie
czesto zmienia. I twierdze, ze malo kto chce byc sam.

[apetyt_na_zycie]

Gość portalu: trevik napisał(a):
> A Ty znow wciskasz cos innego... Nie twierdze, ze chcesz, twierdze, ze to sie
> czesto zmienia. I twierdze, ze malo kto chce byc sam.
Niczego nie wciskam. Stwierdzam tylko oczywistość, że sama najlepiej wiem,
czego JA chcę. U mnie się nie zmienia:) Proste...

[ted9]

dokowski napisał:

> Otóż mały odsetek mężczyzn stanowi dobry materiał na męża. Niewielu jest
> mężczyzn uczciwych, życzliwych i porządnych. Większość to egoiści, flejtuchy
> lub damscy bokserzy.

Z przykrością muszę przyznać, że sporo w tym racji. Za taki stan rzeczy
odpowiedzialny jest przede wszystkim patriarchat, który zaszczepia chłopcom
chore wzorce i nie uczy budowania relacji partnerskich.

[titus_flavius]

dokowski napisał:

> Kobieta samotna około 30-stki ma już bardzo małe szanse na znalezienie
> dobrego męża, gdyż prawie wszyscy porządni faceci już są mężami. Jest skazana
> na nieudane związki, które w oczach jej partnerów - starych kawalerów - są
> fajnymi przygodami. Ona jest nieszczęśliwa, oni dobrze się bawią.

Chaire,
cóż, tak to jest. Widzę coś jeszcze. Atrakcyjność faceta w oczach kobiet rośnie
tym bardziej, im bardzie ma on więcej pieniędzy od kobiety. A w Polsce obecnej
tak to jest, że to kobiety bardzo często dużo zarabiają. Nie dal wszytskich
starczy facetów bogatszych od nich. Na biedniejszych oczywiście nie spojrzą.
W POlsce jest bowiem mnóstwo starych panien - zamożnych i wyksztaconych, i i
starych kawalerów biednych i niewykształconych. GDyby te dwie grupy zmusić do
małżeńśtw ze sobą, to problem by się rozwiązał :o).
T.

To jest inny temat

[dokowski]

titus_flavius napisał:

> Atrakcyjność faceta w oczach kobiet rośnie tym bardziej, im bardzie ma on
> więcej pieniędzy od kobiety.

Na odwrót to nie działa. Bogata kobieta jest dla przeciętnego faceta
nieatrakcyjna, gdyż sam ten fakt rozdrapuje jego rany wynikające z jego
kompleksów.

[Gość: trevik]

Nie masz racji. To nie jest kwestia wylacznie kompleksow (choc niestety tak
wielu jest wychowanych, ze gdy zona zarabia wiecej od meza to dostaja nerwicy)
ale przede wszystkim podejscia kobiet. Taki facet po prostu kobiecie nie
imponuje i tyle. Tak na to patrzy biologia.
Poza tym nie chodzi tylko o zarobki - podobnie jest z wyksztalceniem. Kobieta
przewaznie nie chce wyjsc za gorzej wyksztalconego od niej faceta - tak jest po
prostu wychowana. Nie bedzie on dla niej "ksieciem z bajki".

To tylko nieporozumienie jak widać

[dokowski]

Gość portalu: trevik napisał(a):

> Nie masz racji. To nie jest kwestia wylacznie kompleksow

Z tym się zgadzam, nie chciałem dać do zrozumienia, że "wyłącznie".

> Taki facet po prostu kobiecie nie imponuje... podobnie jest z wyksztalceniem

I z tym się zgadzam. Podobnie prawdą jest, że faceci z kompleksami kobietom nie
imponują - mam nadzieję, że i się z tym zgodzisz i to zakończy tę psudopolemikę
ludzi, którzy mają podobne poglądy.

[triss_merigold6]

Te dwie grupy NIGDY się nie zejdą. Zamożna 30-letnia warszawianka z doktoratem
nie spojrzy na 30-letniego pana Gienia żyjącego pod dawnym geesem (najwyżej
weźmie go do skoszenia ogródka czy naprawy płotu). Upraszczam oczywiście.

Jest pewna bariera poniżej której kobiety z opisywanej tu grupy nie zejdą z
wymaganiami - nawet za cenę samotności, szukania partnera za granicą czy
samotnego macierzyństwa. Panowie "odrzuty" też nie podciągną się w górę - nie
ma w nich nic co mogłoby kobietę o wyższym statusie społecznym zainteresować
(no, może być jurny, młody Jasio na jedną noc, w ramach rozrywki).
Będziemy mieć społeczeństwo singli albo panowie w kolejnym pokoleniu wyewoluują.

obie grupy mają odmienne potrzeby

[titus_flavius]

Chaire,
związane z płcią przeciwną. Faceci potrzebują kobiet do łóżka, a kobiety nadto
do płodzenia i wychowywania dzieci, a takze do zaspokajania potrzeb
psychicznych kobiet.
Faceci mają łatwiej: potrzeby fizjologiczne zaspokajają w agencjach, które pnoć
świetnie prosperują nawet w małych miejscowościach.
A kobiety? Cóż, nic im nie pomoże.
T.


triss_merigold6 napisała:

> Te dwie grupy NIGDY się nie zejdą. Zamożna 30-letnia warszawianka z
doktoratem
> nie spojrzy na 30-letniego pana Gienia żyjącego pod dawnym geesem (najwyżej
> weźmie go do skoszenia ogródka czy naprawy płotu). Upraszczam oczywiście.
>
> Jest pewna bariera poniżej której kobiety z opisywanej tu grupy nie zejdą z
> wymaganiami - nawet za cenę samotności, szukania partnera za granicą czy
> samotnego macierzyństwa. Panowie "odrzuty" też nie podciągną się w górę - nie
> ma w nich nic co mogłoby kobietę o wyższym statusie społecznym zainteresować
> (no, może być jurny, młody Jasio na jedną noc, w ramach rozrywki).
> Będziemy mieć społeczeństwo singli albo panowie w kolejnym pokoleniu
wyewoluują
> .

[Gość: Klarysa]

Hmmm...No cóz, czy tego chciałeś czy nie ,twój portret mężczyzny wygląda
następująco: jedyne czym myślę, jem ,śpię i po czego uwiądzie umieram to
penis...Kiepskie masz o mężczyznach, a zatem i sobie zdanie, no chyba ,że 12-
15 cm rządzi całym Twoim życiem...Smutne...

[triss_merigold6]

Być może panowie mają łatwiej, być może nie narzekają na swoją sytuację
(chociaż z reportaży o wsiach pełnych samotnych mężczyzn na gospodarkach
wyłania się nieco inny obraz).
Turystyka erotyczna nastawiona na zaspakajanie potrzeb pań w wieku średnim i
starszych kwitnie.
Czy sądzisz, że odmienność potrzeb (zwłaszcza jeśli chodzi o płodzenie i
wychowywanie dzieci) nakłoni kobiety z grupy o której mówimy do zmiany
nastawienia i wymagań?

[Gość: Sobiepanna]

titus _ flavius napisał:
>Faceci mają łatwiej:potrzeby fizjologiczne zaspokajają w agencjach,które ponoć
świetnie prosperują nawet w małych miejscowościach.
A kobiety?Cóż,nic im nie pomoże.

Guzik prawda.
Czasy się zmieniły.
Istnieją też agencje towarzyskie dla kobiet.

Pozdr.S.

[titus_flavius]

Gość portalu: Sobiepanna napisał(a):

> Istnieją też agencje towarzyskie dla kobiet.

Chaire,
to by wystarczyło, gdyby kobiety miały identyczne potrzeby jak faceci. ALe tak
nie jest. Dlatego też wizyta w agencji nie zaspokoi potrzeb kobiet ...
T.

[Gość: Sobiepanna]

Kobiety mają gusta bardziej wyrafinowane,dlatego agencje towarzyskie dla pań są
drogie i luksusowe.
Mężczyżni potrafią zadowolić się ,,byle czym ''

[titus_flavius]

Gość portalu: Sobiepanna napisał(a):

> Kobiety mają gusta bardziej wyrafinowane,dlatego agencje towarzyskie dla pań
są
>
> drogie i luksusowe.
> Mężczyżni potrafią zadowolić się ,,byle czym ''

Chaire,
a więc różnica między płciami polega na tym, że kobiety od życia oczekują seksu
wyrafinowanego, a mężczyźni prostego?
T.

[Gość: Sobiepanna]

Sam udzieliłeś sobie odpowiedzi.

S.

[titus_flavius]

Gość portalu: Sobiepanna napisał(a):

> Sam udzieliłeś sobie odpowiedzi.

Chaire,
wesołe jest więc Twoje życie - pozazdrościć.
T,.

[Gość: Sobiepanna]

titus_flavius napisał:
>wesołe jest więc Twoje życie - pozazdrościć.

Za to Tobie nie ma czego zazdrościć.Brak poczucia humoru to duża wada.
Czego jednak można wymagać od faceta,który seksualność człowieka traktuje jako
obowiązek lub ,,potrzebę fizjologiczną''.
Człowiek posiada również duszę,nie tylko ciało.
Seks bez miłości niewiele znaczy.

Pozdr.S.

[titus_flavius]

Gość portalu: Sobiepanna napisał(a):

> Seks bez miłości niewiele znaczy.

Chaire,
czyli agencje kobietom nie wystarczają?
T.

[Gość: Sobiepanna]

titus_flavius napisał:
>czyli agencje kobietom nie wystarczają?

A mężczyznom wystarczają?

Pozdr.S.

[Gość: Klarysa]

Tytusowi flaviusowi w zupełności wystarczają ,krótko mówiąc jest formą ciała
pasożytniczego żerującego na tkankach penisa.

[zdanka]

Gość portalu: Klarysa napisał(a):

> Tytusowi flaviusowi w zupełności wystarczają ,krótko mówiąc jest formą ciała
> pasożytniczego żerującego na tkankach penisa.

Mając takiego pasożyta penis musi ledwo zipać. Zapewne jest malutki, chudziutki
i w zaniku;-)))

[ardzuna]

zdanka napisała:

> Mając takiego pasożyta penis musi ledwo zipać. Zapewne jest malutki,
chudziutki
>
> i w zaniku;-)))

:-DDDD O mało nie oplułam monitora :))))

[titus_flavius]

Gość portalu: Sobiepanna napisał(a):

> titus_flavius napisał:
> >czyli agencje kobietom nie wystarczają?
>
> A mężczyznom wystarczają?

Chaire,
tak, najwyraźniej wystarczają. Jest może jedna agencja dla kobiet w Warszawie,
zaś dla mężczyzn prawie w każdej wiosce. Mężczyźni ze wsi zaadaptowlai się do
tej sytuacji nie dręczy ich depresja z powodu swego starokawalerstwa.
T.

[sloneczko2]

titus_flavius napisał:

> W POlsce jest bowiem mnóstwo starych panien - zamożnych i wyksztaconych, i i
> starych kawalerów biednych i niewykształconych. GDyby te dwie grupy zmusić do
> małżeńśtw ze sobą, to problem by się rozwiązał :o).
> T.

Zapomniałaś o jeszcze jednej grupie starych kawalerów - biednych i dobrze
wykształconych, a kompletnie pozbawionych talentu do robienia pieniędzy
(niestety są tacy).

[Gość: Mariner]

Od najdawwniejszych czasów utarł się zwyczaj, że kobieta w małżenstwie powinna
być młodsza od męża. Dzisiaj jest to raczej sprawa kulturowa, podczas gdy w
przszłości chodziło o przetrwanie gatunku.
O ile 20 letnia kobieta znajdzie sobie partnera do 30 lat, o tyle 30 latka już
w przedziale, powiedzmy do 40 lat. Nie zawsze tak musi być, ale tak jest
najczęściej.
I nie chodzi tu wcale o to, że wtedy "odstetek mężczyzn nadających się na mężą
jest mały" Jest on dokładnie taki sam jak osetek kobiet wartych małżeństwa.
Pojęcie "warty małżeństwa" jest subiektywne. Fakt, że większośc ludzi żyje w
parach o tym świadczy. Dla jednego ktoś jest warty tego, dla innego nie.
Im ludzie sa starsi tym ilość potencjalnych partnerów na "rynku matrymonialnym"
maleje, choć powstaje "rynek wtórny". Fakt, że kobiety są tu o wiele bardziej
upośledzone.
Powoli to się jednak zmienia. Stale rośnie liczba małżeństw rówieśniczych, bo
przyczyny dla których w przeszłości ta różnica (czasem b.duża) miała miejsce
powoli zanikaja.
Największe znaczenie maja tu sprawy prokreacji. Mężczyzna może mieć dzieci do
późnego wieku. Jeżeli jest dostatecznie bogaty, to (szczególnie w przeszłości)
nie miało aż takiego znaczenia, że nie doczekał dorosłości swoich dzieci.

> Niewielu jest
> mężczyzn uczciwych, życzliwych i porządnych. Większość to egoiści, flejtuchy
> lub damscy bokserzy. Natomiast kobiety w większości są uczciwe, życzliwe i
> porządne

Jest to teza niczym nieuspawiedliwiona, tak jak każde uogólnienie. Np "koty są
fałszywe" Teza ta najczęściej bierze się z włąsnych smutnych doświadczeń.
Jeżeli komuś zdarzyło kilka nieudanych związków to może oznaczać tylko pecha.
Albo istotnie partnerzy byli ne tacy, jak to się oczekiwało, albo te
oczekiwania były zbyt wygórowane, albo sami się do takich swiązków nie
nadajemy, czy wreszcie było to poprostu niedpoasowanie charakterów. Nawwt kilku
napotkanych łajdaków (o ile jeszcze takimi byli) to za mała "próbka badawcza"
aby ocenić na jej podstawie miliony.
Odsetek ludzi porządnych i nie, jest podobny w każdej dostatecznie dużej grupie
ludzi.
Wiele negatywnych cech powstaje m.innymi poprzez wychowanie dzieci (szczególnie
jedynaków i jedynaczki) przez samotne matki, które bez reszty poświęcają się
dzieciom, wychowując egoistów. Bardzo często swoje niepowodzenia przekazują
swoim dzieciom. Córka samotnej matki bywa często wychowywana w niechęci do
męskiego rodu. (Ze zrozumiałych powodów chłopcy na takie wychowanie bywają
odporniejsi.) Łatwo przewidzieć, że tak wychowana kobieta ma potem problemy z
własnym zyciem. Czytalem, żecórki rozwiedzionych matek, mają znacznie większe
statystyczne prawdopodobieństwo własnego rozwodu, niż kobiety pochodzące z
pełnych rodzin. To nawet nie musi być sprawa przelewania an córki swoich
niepowodzeń, Ale człowiek podczas swojego rozwoju powinien stale mieć do
czynienia z obydwoma wzorcami osobowości.Dziewczynka, która na codzień widzi
mężczyznę w domu, łatwiej później może zrozumieć odmienność swojego partnera.
Do tego należy dodać, że większość ludzi (bez względu na płeć) potrafi robić
rzeczy wspaniałe, jak i podłe. Zależy to od okoliczności.
Gdyby przyjąć za prawdę Twoją tezę, że większość mężczyzn to dranie, to
oznaczało by to, że jest to u ludzi norma A z normą, jak to z normą. Oznaczało
by to po prostu że tak musi być.
Na szczęście dla ludzkości, tak nie jest.
Większość naszych niepowodzeń życiowych bieże sią z nas samych. Człowiek
niestety, na ogół rzadko jest krytyczny wobec siebie i za swoje nieszczęścia
wini innych.
Oczywiście bywają sytuację, że maż - łajdak przuca rodzinę dla młodszej, ale
porzuconych mężczyzn jest co najmniej tyle samo.
Najczęściej wina jest rozłożona.
Na tym forum mówi się o potrzebie partnerstwa. Partnerstwo to nie tylko równy
udział w wychowywaniu dzieci i prowadzenie domu, ale i a może przede wszystkim
szanowanie upodobań partnera. Jak że często żony zwalczają nawet
najniewinniejszy hobby swoich mężów. Z natury praktyczniejsze, nie rozumieją i
często nie chcą zrozumieć na przykład tego, że mąż lubi wędkować.
Pani Michalina Wisłocka powiedziała kiedyś w TV, że jednym z najskuteczniejszym
sposobem wepchnięcia męża w ramiona innej kobiety, jest zwalczanie jego hobby.am
Na wszystko najlepsze jest zrozumienie partnera i rozsądny kompromis.
pozdrawiam.
M.

To niemal bajki z odległej przeszłości

[dokowski]

Gość portalu: Mariner napisał(a):

> 20 letnia kobieta znajdzie sobie partnera do 30 lat, o tyle 30 latka już
> w przedziale, powiedzmy do 40 lat...
> Powoli to się jednak zmienia. Stale rośnie liczba małżeństw rówieśniczych

Juz od kilkunastu lat w krajach cywilizowanych przeciętna różnica wieku między
małżonkami wynosi około 2-3 lata, a nie 10. To nie może mieć znaczenia dla
faktu, że starej pannie trudniej znaleźć paertnera niż staremu kawalerowi.

> Odsetek ludzi porządnych i nie, jest podobny w każdej dostatecznie
> dużej grupie ludzi.

Wystarczy porównać statystyki przestępczości kobiet i mężczyzn. Około 10 razy
więcej jest przestępcami niż kobiet.

> Czytalem, żecórki rozwiedzionych matek, mają znacznie większe
> statystyczne prawdopodobieństwo własnego rozwodu

Charakter i temperament jest częściowo dziedziczony za pośrednictwem genów,
stąd to większe prawdopodobieństwo. Wyjaśnienia wychowawcze są "takimi sobie
bajeczkami" - jak mówią naukowcy, które tnie brzytwa Ockhama.

> Gdyby przyjąć za prawdę Twoją tezę, że większość mężczyzn to dranie, to
> oznaczało by to, że jest to u ludzi norma A z normą, jak to z normą.

Podobnie prawdą jest, że większość ludzi to niewykształceni głupcy. Brak
matury, nie mówiąc już o tytule magistra, jest więc wg Ciebie normą.

> Oznaczało by to po prostu że tak musi być.

Na szczęście to, co Ty nazywasz "normą" nie jest tym, co być musi.

Większość mężczyzn to niewykształceni dranie, ale tak być nie musi.

> Większość naszych niepowodzeń życiowych bieże sią z nas samych.

Ciekawe czy o ofiarach gwałtów też masz zwyczaj tak mówić.

> Na tym forum mówi się o potrzebie partnerstwa.

Dość rzadko, partnerstwo jest dobre w interesach i grach zespołowych, ale
miłość i małżeństwo to nie brydż. Partnerstwo w związku, to małżeństwo bez
miłości.

[Gość: Mariner]

> Juz od kilkunastu lat w krajach cywilizowanych przeciętna różnica wieku
między
> małżonkami wynosi około 2-3 lata, a nie 10. To nie może mieć znaczenia dla
> faktu, że starej pannie trudniej znaleźć paertnera niż staremu kawalerowi.

Ja też to napisałem i co nie zauwazyłaś tego? Gratuluje spostrzegawczości!

Przestepczość to także kwesta genów i hormonów. Mamy instynkt walki i
zdobywania. Jeżeli nie znajduje on ujścia w normalnej rywalizacji, to ulega on
degeneracji.

Wykształcenie można zdobyć, natomiast przekreślenie milionów lat ewolucji jest
niemozliwe.

Większość mężczyzn to niewykształceni dranie.
Ciekawe czy o ofiarach gwałtów też masz zwyczaj tak mówić itd

Trdno dyskutować z kimś kto za odpowiedź ma tylko stereotypy.

I jeszcze jedno. Gdybym to ja napisał, że kobiety sa podłe i głupie, to
zostałbym okrzyczany seksistą, lub męskim szowinista, tymczem tak może napisać
tylko idiota.
I vice versa!
M.

[Gość: misiu]

Gość portalu: Mariner napisał(a):

> I jeszcze jedno. Gdybym to ja napisał, że kobiety sa podłe i głupie, to
> zostałbym okrzyczany seksistą, lub męskim szowinista, tymczem tak może
napisać
> tylko idiota.

Albo kobieta ukryta pod męskim pseudonimem i chcąca w ten prosty sposób sama
uchronić się przed zarzutem seksizmu i rozciągania wniosków z własnych,
nieudanych związków na całą męską połowę ludzkości. :-)

Zauważyłem, a nawet zacytowałem, więc nie udawaj

[dokowski]

Gość portalu: Mariner napisał(a):

> Ja też to napisałem i co nie zauwazyłaś tego? Gratuluje spostrzegawczości!
>
> Przestepczość to także kwesta genów i hormonów...

Dlatego właśnie moja ocena mężczyzn jest prawdziwa

> Wykształcenie można zdobyć,
> natomiast przekreślenie milionów lat ewolucji jest niemozliwe.

Dlatego nawet jeśli wszyscy mężczyźni będą wykształceni, to i tak większość
będzie draniami

> Większość mężczyzn to niewykształceni dranie.

Przekreślenie tego dziedzictwa jest jednak możliwe, gdyż o tym jacy jesteśmy
decydują nie tylko geny, ale w równym stopniu środowisko (zwane "wychowaniem" w
tym kontekście). Dobre wychowanie może sprawić, że u co drugiego drania jego
draństwo nie ujawni się nigdy.

> Gdybym to ja napisał, że kobiety sa podłe i głupie, to
> zostałbym okrzyczany seksistą, lub męskim szowinista

I to byłaby prawda, gdyż tylko idiota wierzy w to, że nie ma różnic między
kobietami a mężczyznami.

Większość samców z gatunku homo sapiens jest zła, przypomina samców szympansa,
a tylko mniejszość jest podobna do samców bonobo, które są z natury dobre.
Natomiast samice wszystkich trzech gatunków są w większości dobre i co ciekawe,
właśnie u ludzi ten odsetek dobrych samic jest najwyższy.

[ardzuna]

dokowski napisał:

> Gość portalu: Mariner napisał(a):

> > Czytalem, żecórki rozwiedzionych matek, mają znacznie większe
> > statystyczne prawdopodobieństwo własnego rozwodu
>
> Charakter i temperament jest częściowo dziedziczony za pośrednictwem genów,
> stąd to większe prawdopodobieństwo. Wyjaśnienia wychowawcze są "takimi sobie
> bajeczkami" - jak mówią naukowcy, które tnie brzytwa Ockhama.

Niezupełnie. Masz rację co do częściowej dziedziczności,a częściowego
naśladowania charakteru i temperamentu rodziców. Niemniej wyższy odsetek
rozwodów w grupie dorosłych dzieci rozwiedzionych rodziców w skrócie rzecz
ujmując wynika z tego, że dzieci te raz już zostały porzucone emocjonalnie
(przez któregoś rodzica), co wplywa na ich dużo wyższy poziom lęku w związku,
który to lęk sam w sobie jest dla związku zły i może powodowac jego rozpad.

Częściowe dziedziczenie implikuje wyższy odsetek

[dokowski]

ardzuna napisała:

> Masz rację co do częściowej dziedziczności,a częściowego
> naśladowania charakteru i temperamentu rodziców. Niemniej wyższy odsetek
> rozwodów w grupie dorosłych dzieci rozwiedzionych rodziców w skrócie rzecz
> ujmując wynika z tego, że dzieci te raz już zostały porzucone emocjonalnie

Zdecyduj się więc czy wierzysz w to częściowe dziedziczenie, czy wierzysz tylko
w takie sobie bajeczki. Wyższy odsetek rozwodów częściowo wynika z cech
odziedzicznych, a częściowo może wynikać z naśladowania czy innych, mniej
jasnych powodów.

Ja nie zaprzeczam możliwości destrukcyjnego wpływu lęku na nastawienie ogólne o
zaufanie do partnera. Potrafię sobie wyobrazić, że lęk taki może powodować
skłonność do przypisywania mężowi złych intencji, że niby to kombinuje tylko,
jak tu doprowadzić do rozwodu i uciec od odpowiedzalności. Zwracam tylko uwagę
na możliwość, że skłonność do przeżywania takiego lęku może mieć dziedziczne
podłoże, że takiego leku nie trzeba sie uczyć.

To jest właśnie to najprostsze wyjaśnienie, naturalnie preferowane przez
brzytwę Ockhama. Dopóki badania nad bliźniakami i dziećmi adaptowanymi nie
obalą hipotezy dziedziczenia skłonności do rozwodów, dopóty nie ma sensu
produkowanie innych wyjaśnień.

Pamiętaj, że takie badania zrobione już zostały w odniesieniu do maltretowania
żony przez męża i okazało się, że skłonność do zakochiwania się w damskich
bokserach jest w znacznym stopniu dziedziczona. Córka takiej matki boi się, że
popełni taki sam błąd, jak kiedyś matka, świadomie szuka mężczyzny innego niż
ojciec, a mimo to zwykle daje się oszukać i uwieść damskiemu bokserowi, który
po ślubie zaczyna ją bijać.

Dlatego skłonny jestem wierzyć także w genetyczne pochodzenie skłonności do
nieodpowiedzialnych mężczyzn, tym bardziej, że widać tutaj prosty mechanizm
selekcyjny, który wspiera geny kobiet dokonujących takiego wyboru. Mianowicie,
jeżeli kobiecie porzuconej uda się odchować syna takiego lekkoducha, to jest
duże prawdopodobieństwo, że syn będzie taki, jak jego ojciec, a więc da jej
wielu wnuków, a więc jej geny odniosą sukces ewolucyjny

[ardzuna]

dokowski napisał:

> Zdecyduj się więc czy wierzysz w to częściowe dziedziczenie, czy wierzysz
tylko
>
> w takie sobie bajeczki.

Już sie zdecydowałam, mój drogi, czemu dałam wyraz w poprzednim poście.
Dziedzicznosć może miec jakiś wpływ, niemniej większy ma to, co byłeś uprzejmy
nazwac "takimi sobie bajeczkami".

> Ja nie zaprzeczam możliwości destrukcyjnego wpływu lęku na nastawienie ogólne
o
>
> zaufanie do partnera. Potrafię sobie wyobrazić, że lęk taki może powodować
> skłonność do przypisywania mężowi złych intencji, że niby to kombinuje tylko,
> jak tu doprowadzić do rozwodu i uciec od odpowiedzalności.

Otóż to.

Zwracam tylko uwagę
> na możliwość, że skłonność do przeżywania takiego lęku może mieć dziedziczne
> podłoże, że takiego leku nie trzeba sie uczyć.

Można odziedziczyć ogólnie większą lękowość, jednak musisz wiedzieć, ze na
zachowanie człowieka mogą mieć wpływ czynniki, których nawet sobie nie
uświadamiamy, np. może być ono dietozależne.

> To jest właśnie to najprostsze wyjaśnienie, naturalnie preferowane przez
> brzytwę Ockhama.

Zapomniałeś, że brzytwa Ockhama eliminuje tworzenie bytów ponad potrzebę, a nie
więcej niż jednego bytu. Oznacza to, ze jakieś zjawisko wyjaśnia wpływ wielu
różnych czynników naraz, brzytwa Ockhama nie ma tu nic do roboty.

Dopóki badania nad bliźniakami i dziećmi adaptowanymi nie
> obalą hipotezy dziedziczenia skłonności do rozwodów, dopóty nie ma sensu
> produkowanie innych wyjaśnień.

Po pierwsze, adoptowanymi. Po drugie, nie są mi znane takie badania. W nauce
przyjmuje się, że jeśli cos nie jest dowiedzione metodą badawczą, nie można
odrzucać alternatywnych hipotez; powiem więcej - nawet jeśki coś jest
dowiedzione metodą badawczą, wskazane jest sprawdzani al;ternatywnych hipotez.
Gdyby nie takie podejście, nauka stałaby w miejscu.

> Pamiętaj, że takie badania zrobione już zostały w odniesieniu do
maltretowania
> żony przez męża i okazało się, że skłonność do zakochiwania się w damskich
> bokserach jest w znacznym stopniu dziedziczona. Córka takiej matki boi się,
że
> popełni taki sam błąd, jak kiedyś matka, świadomie szuka mężczyzny innego niż
> ojciec, a mimo to zwykle daje się oszukać i uwieść damskiemu bokserowi, który
> po ślubie zaczyna ją bijać.

Otoż właśnie udowodniłeś, że dziedziczność nie ma z tym nic wspólnego; chodzi
wyłącznie o wpływ środowiska wychowawczego.

Nie podpisuj sie jako Mensa ...

[dokowski]

ardzuna napisała:

> dokowski napisał:
> > skłonność do zakochiwania się w damskich
> > bokserach jest w znacznym stopniu dziedziczona.
> > Córka takiej matki boi się, że popełni taki sam błąd,
> > jak kiedyś matka, świadomie szuka mężczyzny innego niż
> > ojciec, a mimo to zwykle daje się oszukać i uwieść damskiemu bokserowi
>
> Otoż właśnie udowodniłeś, że dziedziczność nie ma z tym nic wspólnego; chodzi
> wyłącznie o wpływ środowiska wychowawczego.

... kiedy masz podstawy przypuszczać, że zabrakło Ci inteligencji, aby
zrozumieć to, co przeczytałaś. Napisałem o tym, że jeżeli córka ma genetyczną
skłonność do damskich bokserów, to wybierze sobie takiego na męża nawet wtedy,
gdy została tak wychowana, aby zawsze gardzić i nienawidzieć damskich bokserów.

[ardzuna]

dokowski napisał:

> ... kiedy masz podstawy przypuszczać, że zabrakło Ci inteligencji, aby
> zrozumieć to, co przeczytałaś. Napisałem o tym, że jeżeli córka ma genetyczną
> skłonność do damskich bokserów, to wybierze sobie takiego na męża nawet
wtedy,
> gdy została tak wychowana, aby zawsze gardzić i nienawidzieć damskich
bokserów.

Dokowski, nie bądź chamski. to po pierwsze. Po drugie, wyjaśnij proszę, kto
dowiódł istnienia "genetycznej skłonności do damskich bokserów" i w którym
genie (kombinacji genów) jest zlokalizowana.
Widzę, że zażarcie wierzysz w siebie i w swoje hipotezy, ale wytwory twojego
umysłu poczęte w oderwaniu od rzeczywistości jeszcze nie wystarczą zamaiast
rzetelnej wiedzy, przykro mi. Może odrobina więcej inteligencji i
samokrytycyzmu spowodowałaby, że zacząłbyś widzieć miejsce swoich poglądow we
właściwych proporcjach.

Za chamstwo przepraszam

[dokowski]

ardzuna napisała:

> Dokowski, nie bądź chamski.

Zwykle nie jestem. Teraz będę się też starał nie być.

> wyjaśnij proszę, kto dowiódł istnienia "genetycznej skłonności do damskich
> bokserów" i w którym genie (kombinacji genów) jest zlokalizowana.

Jest na ten temat sporo już literatury, ale juz nie pamiętam, w których
książkach akurat o tym było. Pisze o tym Robin Baker w "wojnach plemników" lub
w "Wojnach dziecięcych".

Natomiast identyfikacja genów i alleli odpowiedialnych za zróżnicowanie
zachowań i skłonności, to zupełnie odrębne zagadnienie i bardzo kontrowersyjne.
Kiedy już się rozumie genetykę i ewolucjonizm, to staje się jasne,
że "lokalizacja" genów jest dla takich zagadnień wiedzą bezwartościową,
ponieważ z chemicznego punktu widzenia prawie każdy gen wpływa za zachowanie
człowieka.

Ewolucja opiera się na zróżnicowanej przeżywalności alleli, ale wywoływana jest
zwykle przez oddziaływanie środowiska na cechy fenotypowe, a nie bezpośrednio
na geny. W wyniku selekcji naturalnej może więc zdarzyć się (i zdarza się
często), że inne geny, a dokładniej geny (podobne) zlokalizowane w innym
miejscu, przejmą rolę kształtowania danych cech fenotypowych, a ewolucja nawet
tego nie "zauważy".

Zdarza się też, że różne geny z różną wydajnością chemiczną uczestniczą w
kształtowaniu tych samych cech. W zależności więc od tego, które allele ma
który osobnik, zupełnie inne geny mogą kształtować identyczne cechy u różnych
osób.

Przypomnij sobie badania Mendla, który udowodnił istnienie genów i pokazał, że
geny kodują informacje w sposób cyfrowy, a nie analogowy jak to sobie błędnie
wyobrażał Darwin. Mendel udowodnił, że cechy, które badał, są dziedziczone
przez geny, a nie kształtują się pod wpływem środowiska, mimo że nic nie
wiedział o lokalizacji genów. Nie wiedział nawet, jaki jest fizyczny nośnik
genów.

Domaganie się "lokalizacji" jako dowodu na dziedziczenie, jest skutkiem
nierozumienia ewolucji i działania genów. Wszystkie dowody na dziedziczenie
podobne są do dowodów Mendla i tylko one dowodami.

Natomiast opis lokalizacji genu (DNA) wraz z opisem RNA i białek przez nie
kodowanych nie ma nic wspólnego z dowodem na dziedziczny charakter jakiejś
cechy fenotypowej.

[ardzuna]

dokowski napisał:

> Kiedy już się rozumie genetykę i ewolucjonizm, to staje się jasne,
> że "lokalizacja" genów jest dla takich zagadnień wiedzą bezwartościową,
> ponieważ z chemicznego punktu widzenia prawie każdy gen wpływa za zachowanie
> człowieka.

Ok, ale pytanie to było pytaniem o twoją wiedzę. Niektóre cechy dziedziczne
można w przybliżeniu zlokalizować, i spodziewałam się, że skoro wypowiadasz sie
z taką pewnością, może wiesz więcej na ten temat.

Zajrzałem do źródeł i okazuje się, że mam za ...

[dokowski]

... za mało zaufania do własnej pamięci i mądrości - to ciemna strona medalu,
jakim jest wrodzona skromność. Błąd swój naprawiam.

dokowski napisał:

> Dopóki badania nad bliźniakami i dziećmi adaptowanymi nie
> obalą hipotezy dziedziczenia skłonności do rozwodów

Ta hipoteza już kilka lat temu uzyskała potwierdzenie, pisze o tym Michael P.
Ghiglieri, profesor antropolgii z University of Nothern Arizona w
książce "Ciemna strona człowieka". Skłonność do rozwodów jest w 52%
uwarunkowana dziedzicznie.

Zauważcie że wynik około 50% jest zgodny z ogólną zasadą równowagi interakcji
geny-środowisko (z uwzględnieniem fenotypu rozszerzonego). Taki wynik zwykle
oznacza, że wpływ genów na zachowanie ludzi (także innych ludzi) jest równie
silny, jak wpływ zachowania ludzi (a więc także wychowania) na to, które geny
się rozmnożą, a które wymrą bezpotomnie.

[ardzuna]

dokowski napisał:

> ... za mało zaufania do własnej pamięci i mądrości - to ciemna strona medalu,
> jakim jest wrodzona skromność. Błąd swój naprawiam.
>
> dokowski napisał:
>
> > Dopóki badania nad bliźniakami i dziećmi adaptowanymi nie
> > obalą hipotezy dziedziczenia skłonności do rozwodów
>
> Ta hipoteza już kilka lat temu uzyskała potwierdzenie, pisze o tym Michael P.
> Ghiglieri, profesor antropolgii z University of Nothern Arizona w
> książce "Ciemna strona człowieka". Skłonność do rozwodów jest w 52%
> uwarunkowana dziedzicznie.

Jesteś pewien, że dobrze rozumiesz słowo "dziedzicznie"? Bo po lekturze twojego
pierwszego postu na ten temat miałam poważne wątpliwosci. Dziedziczność to coś,
co się odbywa bez jakiegokolwiek wpływu środowiska, w tym środowiska płodowego.
Jeśli były robione badania na bliźniakach jednojajowych wychowywanych
oddzielnie i na dzieciach adoptowanych, to może i moglibyśmy uwierzyc w
wyłączny wpływ genetyczny, ale jest jedno małe ale: jesli bliźnięta były
wychowywane oddzielnie, a dzieci adoptowane, to znaczy, że ani chybi im się
pierwsza rodzina rozpadła, więc rozpad założonych przez nie rodzin może być
równie dobrze wpływem przeżyc w dzieciństwie. Tago się nie da wykluczyć. A
poniewaz nie da sie wykluczyc, wuięc nie można też chamsko traktowac osób,
które twierdzą, że nie można tego wykluczyć czy że jest to bardzo
prawdopodobne. Tym bardziej, że za tą hipotezą przemawia również dotychczasowy
stan wiedzy w psychologii.

To nieporozumienie

[dokowski]

ardzuna napisała:

> Dziedziczność to coś, co się odbywa bez jakiegokolwiek wpływu środowiska

Wpływy środowiska decydują o tym, które geny i które allele będą się lepiej
rozmnażać, a które gorzej. Na tym polega selekcja, która jest źródłem ewolucji.
Dotychczasowa historia pokazała, że najlepiej radzą sobie geny, które
programują rozwój organizmu tak, aby rozwój ten zależał od parametrów
środowiska. Takie geny wygrały w ewolucyjnym wyścigu.

Odbywa się to w uproszczeniu tak oto:

1. jeden zespół genów odpowiedzialny jest za zbudowanie termometru, który
mierzy tempersaturę powietrza w cieniu;

2. drugi zespół genów odpowiada za zbudowanie czujnika, który śledzi wskazania
temperatury i jeśli temperatura przekroczy określoną wartość, to produkuje
hormon budzący

3. Trzeci zespół genów nie robi nic, tylko czeka uśpiony, aż nie obudzi go
hormon budzący. Kiedy już zostanie obudzony, to sam zaczyna produkować hormony,
które przekształcają młodą samicę w dojrzałego samca.

I w ten sposób mamy zaprogramą przez geny reakcję na zmianę w środowisku.
Większość naszych cech odziedziczonych po przodkach ma taki właśnie charakter -
rozwijają się dopiero pod wpływem określonych sygnałów ze środowiska, sygnałów,
które wcale nie muszą w ogóle się pojawić.

Sygnałem takim może być niekoniecznie coś tak trywialnego jak temperatura,
ale może to być bardzo złożony wpływ wychowawczy, np. pokazanie jakiegoś wzorca
zachowania. W taki sposób dziedziczona jest pederastia w części swoich
przypadków. Matka przekazuje synowi w chromosomie X uśpiony zespół genów typu
3. wrażliwości na męskie wdzięki, jeżeli jednak chłopiec nie zostanie w
młodości bzyknięty przez wujka, to czujnik zbudowany przez zespół typu 2.
starzeje się i umiera, a w dorosłym człowieku zespół 3. nie ma już szans na
przebudzenie. Taki człowiek nigdy się nie dowie, że odziedziczył skłonność do
pederastii.

> Jeśli były robione badania na bliźniakach jednojajowych wychowywanych
> oddzielnie i na dzieciach adoptowanych, to może i moglibyśmy uwierzyc w
> wyłączny wpływ genetyczny, ale jest jedno małe ale: jesli bliźnięta były
> wychowywane oddzielnie, a dzieci adoptowane, to znaczy, że ani chybi im się
> pierwsza rodzina rozpadła, więc rozpad założonych przez nie rodzin może być
> równie dobrze wpływem przeżyc w dzieciństwie. Tago się nie da wykluczyć.

Na szczęście mamy też badania nad korelacją cech pomiędzy bliźniakami żyjącymi
w szczęśliwych rodzinach, a także zwyczajnym rodzeństwem ze szczęśliwych
rodzin, a także pomiędzy "rodzeństwem" gdzie jedno z dzieci jest adoptowane,
albo gdzie tylko jeden z rodziców jest wspólny. Są to badania całościowe, które
uwzględniają wszystkie tego rodzaju zastrzeżenia - nie myśl, że biolodzy są
tępakami, którzy nie potrafią wykluczyć ubocznych czynników zakłócających
eksperyment.

> dotychczasowy stan wiedzy w psychologii.

Tak zwana psychologia klasyczna (behawioryzm, psychoanaliza, poznawcza,
humanistyczna itd.) to zbiór mitów nawzajem sobie zaprzeczających. Większość
tych mitów została juz przez naukę obalona. Np. behawioryzm obalony został
przez eksperyment z drucianą i pluszoną matką zastępczą oraz wiele podobnych, a
psychoanaliza została obalona przy okazji wielu głośnych w USA procesów
sądowych o odszkodowanie, które psychoanalitycy poprzegrywali, kiedy
udowodniono, że "leczone" przez nich zaburzenia ustępują natychmiast po podaniu
lekarstwa.

Wydany ostatnio przez gdańskie wydawnictwo psychologicznme
podręcznik "Psychologua Ewolucyjna" pokazuje, że i w Polsce klasyczna
psychologia już się skończyła. Już tylko fanatyczni wrogowie biologii
ewolucyjnej bronią dawnych mitów.

[Gość: Karol]

moim zdaniem tak się dzieje ponieważ zarówno panie jak i panowie w pewnym wieku
zaczynają mieć swoje jakieś upodobania, przyzwyczajenia itp rzeczy które w
młodości jeszcze sie nie ukształtowały lub nie zwracało się na nie uwagi. W
młodym wieku wielu rzeczy się nie dostrzega. Jak kobieta ma swoje mieszkanie w
jakiś sposób go urządza, lubi jakieś kolory, przedmioty i nagle pojawia sie
facet któremu nie podoba się że w jej mieszkaniu nie ma miejsca na postawienie
kompa bo każdy szczegół w tym mieszkaniu jest już dopracowany i kobieta wcale
nie jest skora do zmian i wstawienia tam jakiegoś biurka które nie pasuje do
wystroju. Wówczas powstaje bunt po obu stronach. Co innego jest gdy małżeństwo
razem kupuje mieszkanie i razem ustala coś.
Dlatego uważam że najlepsze jest małżeństwo!:)
Wiadomo że nie każdy znajdzie tą swoją drugą połówkę no ale takie życie...