Help me !!

[Gość: smutna]

Na świecie żyje sobie taki mężczyzna...od zawsze spotykaliśmy się, marzyliśmy o byciu razem...niestety nie mogliśmy...ja byłam w "chorym" związku i nie mogłam zerwać. Potem mój luby wyjechał na rok za granicę...przez jakiś czas utrzymywaliśmy kontakt...potem jakoś wszystko rozluźniło się. Po jego powrocie do Polski okazało się, że ma kobietę...dalej utrzymywaliśmy kontakt...spotkania, namietność...i to coś...on się żeni...a ja ...ja się "zakochałam po uszy "...nie zerwalismy znajmości...on już zdradza swoją przyszłą żonę...co mam robić?? Bardzo chcę być z nim...tęsknie...i licze dni do spotkania... (

[Gość: marianka]

Zdradza tę kobietę z Tobą czy z inną? - zrozumiałam, że z Tobą. Myślę, że nic
dobrego z tego nie wyjdzie - facet już teraz pokazuje, że jest nielojalny. A to
brzydka cecha. Wyobraź sobie, że jesteście razem, a za kilka lat pojawia się w
jego życiu jakaś inna kobieta. I co? Zdradzi Ciebie z nią, gdyż jego kodeks
moralny nie przewiduje uczciwości w stosunku do partnerki. Uwierz mi. I tak
jesteś teraz - mimo że nieszczęśliwie zakochana - w lepszej sytuacji niż jego
dziewczyna: to ona jest zdradzana. Więc wykorzystaj tę chwilę i zostaw go. Nie
warto.

[Gość: smutna]

Odp. na Twoje pytanie...tak zdradza ze mną...jest mi bardzo przykro, bo jego dziewczyna nic mi nie zrobiła..czuje się winna...jest mi jej bardzo szkoda.
Wiem, że z tego nic dobrego nie będzie...ale tak trudno mi z nim zerwać...

[marianka15]

A dlaczego on utrzymuje bliskie kontakty z tamta dziewczyną? Co jest ich
przyczyną? Pisałaś, że sie z nią żeni...Ciąża?
Pamiętaj: mówi się, że jeżeli ktoś zdradzi raz, to potem jest ogromne
prawdopobieństwo, że zrobi to częściej! Wycofaj się, bo teraz ofiarą zdrady
jest ta dziewczyna, ale jutro możesz być Ty lub każda inna. Może ta cała
sytuacja jest takim sygnałem od Opatrzności, żebyś była ostrożna w stosunku do
tego faceta? Masz jeszcze czas, aby sie...uratować! A złamane serce kiedyś sie
zagoi... Wierz mi.

[Gość: liska]

oj widze ze nie tylko ja jestesm w takie sytuacji. No moze deczko wiekszej. Mam
faceta zktórym sie spotykam a wiem ze ona ma tez inne babki czego sie domyslam
z czytanych w jego tel. smsów. Tylko zawsze twierdzi ze ja tylko jak na razie
jestem mu bliska co jest ewidentnie nieprawda. Ale cóz zrobic tak mnie
zauroczył swa osoba ze nie potrafie o kim innym myslec. Spotykamy sie 1,5 roku
i juz ok. 10 razy miał byc koniec a to mojej strony a to z jego. Lecz cos nas
przyciaga. Jednoczesnie wiem ze nie spotyka sie tylko ze mna. NIe potrafi zyc
bez seksu. Ja nie potrafie sie od niego uwolnic a tak bym tego pragneła.

[Gość: smutna]

Współczuje...naprawdę...
On się żeni bo "kocha"...nie chce mieć dzieci. Jeszcze jedno...to chyba ważne...spotykamy się i utrzymujemu kontakt od ponad 4 lat. Nigdy między nami nie było seksu..jedynie pocałunki..."to" stało się parę dni temu. A może on mnie jednak kocha...tyle trwał w "związku" bez seksu...nie rozumiem. Tęsknie...i cały czas sobie tłumaczę, że on jest żonaty ( prawie ) ...

[magdulka26]

Na Twoim miejscu bym sie wycofała.Nie potrafiłabym byc z facetem który lada
dzień poslubi kobietę swojego zycia.Jesli kochałby Cie naprawdę to zamiast
jej ,Ty stanęłabyć obok niego przy ołtarzu.Zostaw go dziewczyno ,to niema
sensu ,ranisz siebie i tą drugą dziewczynę a to jest nie fair.Czas leczy
rany ,z czasem Ty zapomnisz o nim a on o Tobie i tak będzie najlepiej.
Nie chciałabym być na miejscu jego przyszłej żony,facet który się puszcza przed
slubem to nie jest dobry materiał na męża.Postaw sie na miejscu tej
dziewczyny.....

święta prawda!

[marianka15]

[marianka15]

Ja się dzisiaj czujesz, smutna?

[Gość: smutna]

Cześć !!
Nie wiem w sumie jak sie czuję...chyba beznadziejnie...wegetuję..całymi dniami czytam książki...on dziś miał ślub...serce mi pęka jak o tym myślę...nie wiem jak sobie z tym poradzę. Tyle lat utrzymywaliśmy kontakt, tyle nas łączy. Seks praktycznie nie, bo nie było go zbyt dużo...tylko raz...przez ponad cztery lata wystarczało mu "tylko", a może "aż" moja obecność i rozmowa.
Świadomość, że on..od dziś...nie będzie mój...jest tylko kolejnym gwoździem w mym sercu i duszy.Tłumaczę sobie, że to nie facet dla mnie, ale jakoś nie mogę się z tym uporać, kiedy siedzę sama w 4 ścianach i jedynym przyjacielem jest pies i książka...
Dziękuję Ci "marianko15" za troskę i pamięć...bardzo mi brakuje bliskiej osoby...
Pozdrawiam Wszystkich bardzo gorąco !!! i dziękuję za porady !!

[marianka15]

Takiego scenariusz się nie spodziewałam - dzisiaj ślub?
Wiesz, wydaje mi się, że najbardziej kojące dla Twego serca rady brzmiałyby:
walcz o niego, dąż uparcie do celu - przynajmniej ja na Twoim miejscu chyba
takich właśnie rad bym oczekiwała... Ale w tej niezwykle skomplikowanej
sytuacji naprawdę lepiej bedzie, kiedy zapomnisz - taka rada jest najbardziej
brutalna, ale też najbardziej zdroworozsądkowa! No i najtrudniej to
zrealizować...Coś Ci opowiem, może uwierzysz w Przeznaczenie.
Byłam kiedyś w tzw. toksycznym związku: kochana byłam bardzo, ale sama już nie
kochałam i nie miałam sił, aby uciec od tego chłopaka. Był jak bluszcz,
nieugięty w zdobywaniu przez 7 lat. Czułam się nieszczęśliwa. Wciąż go rzucałam
i wracałam, i tak w kółko. Prawie się zdecydowałam na ślub, gdyż myślałam, ze
jednak powinnam z nim pozostać, bo którz mnie będzie bardziej kochał? I tak o
mnie walczył? Sytuacją przełomową był ślub mojej koleżanki i słowa księdza w
czasie udzielania sakramentu. Tak mną wstrząsnęło, że po wyjściu z kościoła juz
wiedziałam, że ja temu chlopakowi ślubować miłości, wiernosci itp. nie jestem w
stanie! Powiedziałam: dość! Musze odejść i zapomnieć! I rozpoczął się okres
łez, nieprzespanych nocy, odkladania słuchawki telefonu itp. Był potwornie
uparty...a ja strasznie słaba. Dlaczego o tym piszę? BO WSZYSTKO JEST DO
PRZEJŚCIA, naprawdę! Trzeba wiary, ZE WSZYSTKO SIĘ UŁOŻY. I jakoś się u mnie
ułożyło: w pewnym momencie tej karkołomnej ucieczki przed upierdliwym
chłoptasiem poznałam mojego przyszłego męża. Spadł mi chyba z nieba, w
najbardziej odpowiednim momencie. To w zasadzie dzięki temu poznaniu udało mi
sie zapomieć o przeszłości.
A były chlopak? Wszyscy mówili, że juz sobie życia nie ułoży, tak bardzo ma
złamane serce. A dzisiaj każde z nas jest w malżeństwie i mamy po jednej córce
z tego samego rocznika.
Podsumowując moją opowieść: JESZCZE I TY BĘDZIESZ SZCZEŚLIWA, I TY BĘDZIESZ W
BIAŁEJ SUKIENCE (chyba, że jesteś zwolenniczką luźnych zwiazków ).

[Gość: smutna]

Wierzę, wierzę i jeszcze raz wierzę, że spotkam tego jedynego...chciaż w tej chwili nawet nie przyszło mi do głowy..chyba wolałabym być sama przez jakiś czas i wypłakać te smutki...
Dziękuje Ci jeszcze raz !!! ) bardzo mi pomogłaś !!! Buziaczki i trzymaj się !!!
Napiszę jak sprawy się potoczą )

[Gość: Ola]

Uważam ,że powinniście być razem. Tylko niestety będzie to trudne, bo macie
krętą drogę życia do przejścia. Sądzę, że on właśnie Ciebie kocha, to jest po
prostu chemia tak wielka,że nie umiem tego opisać. Pozdrawiam i życzę szczęścia!

[Gość: Baśka]

Widzę, że nie tylko ja mam problemy.. od kilku lat jestem w związku z mężczyzną,
od dwóch lat jesteśmy małżeństwem, ale od czasu ślubu on bardzo się zmienił.
Problemy zaczęły się dosyć dawno, w tej chwili to chory związek, o ile wogóle
można to nazwać związkiem, to bardzież życie obok siebie.. do tego stopnia, że
gdy miałam bardzo poważne problemy, mój mąż był zbyt zajęty, żeby cokolwiek
zauważyć, mimo iż wielokrotnie próbowałam z nim porozmawiać (no cóż, w końcu w
tv leci ciekawy program, a po nim następny, i następny, itp)
Niestety na razie nie mogę zakończyć tego "związku", ale bardzo poważnie o tym
myślę (dobrze byłoby przynajmniej mieć się dokąd wyprowadzić..)

Kilka miesięcy temu na basenie poznałam mężczyznę, i od tego czasu jesteśmy
dobrymi przyjaciółmi, godzinami ze sobą rozmawialiśmy, zwierzaliśmy się, itp,
problem się zaczął, gdy się w sobie zakochaliśmy. Potrzebowaliśmy swojej
bliskości, odrobiny ciepła, czułości.. po jakimś czasie doszliśmy do wniosku, że
to nie ma sensu, że możemy być tylko przyjaciółmi, i taka sytuacja trwała kilka
miesięcy. Rozmawialiśmy godzinami, przytulaliśmy się czasami, aż pewnego dnia
nie wytrzymaliśmy.. Bardzo się kochamy.. wiem, że jestem jedyną kobietą w jego
życiu, nie rozmawiamy na razie o przyszłości, bo zdajemy sobie sprawę, że do
czasu mojego rozwodu nie ma przed nami przyszłości.
Zastanawiam się jednak, czy on będzie w stanie mi zaufać, wiedząc, że zdradzałam
z nim męża. Wie co prawda jak moje małżeństwo wygląda, ale boję się, czy
kobieta, która zdradzała męża, rozwiodła się, może liczyć na zaufanie?

[Gość: Marzena]

Basiu oczywiscie, ze moze!!! To oczywiste, ze kobieta, ktora nie dostaje tego
upragnionego ciepla szuka go w innych ramionach. Bedzie dobrze!

[Gość: smutna]

Napisał sms'a..cyt." Już po...buziaczki, buziaczki, buziaczki"...szlag mnie trafia...chyba do mnie dociera, że dupek z niego...

[marianka15]

Oj Maleńka, nie dociera, nie dociera... Ale świetnie, że się odezwałaś! Trzymaj
się i ... współczuję...

[marianka15]

Jak tam dzisiaj?

[Gość: smutna]

Chyba lepiej..nie odpowiadam na sms'y...staram się byc silna ...
Dzięki za pamięć !! Buziaczki !!

[marianka15]

W podobnych sytuacjach pomaga mi duzo, dużo pracy - ale nie prasowanie! Bo
przy desce do prasowania to już zawsze stoję i ryczę - prawdziwa udręka: nie
dość, że kłopoty, to jeszcze to okropne prasowanie

[Gość: lilith76]

smutna, po tym jego sms-ie widać, że potraktował cię jak przedłużony wieczór
kawalerski, albo jest okrutnie bezmyślny...
trzymaj się twardo. on nie był uczciwy wobec żadnej w was.
co do tego co pisała jedna z dziewczyn - ja też napiszę, że nie ma takiej
tragedii uczuciowej po której nie da się podnieść. co cię nie zabije, to cię
wzmocni. jesteś teraz silniejsza.
powodzenia

[Gość: Athena]

Smutna nie bądź taka! Ten gośc to dupek, taki *lowelas* i małpa jak cholera,
odpaw go a jak nie zrozumie że źle wybrał, bo Ciebie utracił to najlepiej
zaszantarzuj, że powiesz o wszyskim żonie i da Ci spokój. Czas wyleczy wiele
Twoich raz, zabliźnią się, a resztę .... spotkasz kogoś uczciwego i jego miłość
dokończy proces rekonwelescencji.
Szybkiego powrotu do *zdrowia*.
Trzymaj się cieplutko.Pa!

[Gość: smutna]

Dziś w nocy także napisał, że wyjeżdża za granicę i ma nadzieję, że telefon
będzie działał..poprostu masakryczny sms. Powiem Wam, że coraz bardziej jestem
zła na niego ... i nie myślę o nim tak dużo. Wzięłam sobie dodatkową
pracę...nie wiem teraz za co się złapać..dziś tylko mam ( o zgrozo! )
luźniejszy dzionek...mam nadzieję, że szybko minie i bez większych ekscesów.
Bardzo, bardzo Wam dziękuję...jest mi naprawdę lżej z Waszymy poradami
i "rozmową". Buziaki * !!

[marianka15]

Widzisz, jaka babska solidarność? Mam nadzieję, że pomalutku dojdziesz do
siebie i ten jego wyjazd będzie Ci tylko pomagał w powrocie do równowagi! Bo co
z oczu, to i z serca... A może nie odbieraj jego sms-ów? One tylko rozdrapują
ranę...

[Gość: Dalila]

Zmień numer telefonu albo zrób jakiś podobnie drastyczny krok, to Ci dobrze
zrobi, serio. Lepiej się boleśnie i powoli "odkochiwać" niż, przepraszam za
określenie, spieprzyć sobie całe życie. Trzymaj się dzielnie.