zmiana szkoły

[Gość: julia]

Córka ma 13 lat, zaczęła właśnie naukę w gimanzjum i choć jestw swojeje starej
szkole to zmieniła klasę, nauczycieli. Jej koleżanki z przedszkola i 6 lat
podstawówki są w jednej z równoległych klas, ona ma same nowe koleżanki. Po
dwóch pierwszych dniach lekcji po przyjściu do domu płacze, nie potrafi
powiedzieć co jest problemem, ale jest bardzo rozżalona, zgaszona. Skarży się
na bóle brzucha, jest stale poddenerwowana. Proponowaliśmy jej zmianę klasy tak
aby była ze starymi koleżankami, ale ona zastanawia się jak to zostanie
odebrane przez nowe koleżanki, mówi " No przecież muszę się do nich
przyzwyczaić". Pierwzy raz dziecko się tak zachowuje, dotąd nie miałą kłopotu z
kontaktem z rówieśnikami, nie było takich sytuacji. Nie wiemy co robić, czy
namawiać do zmiany klasy póki można to jeszcze zrobić, czy przeczekać te dni,
czy zaprowadzić dziecko do szkolnego psychologa. Pozdrawiam i czekam na Pani
radę.Julia

[joanna.markiewicz]

Jeżeli Pani córka sama chce jeszcze próbować i widzi, że to kwestia czasu, że
będzie próbowała przyzwyczaić się do nowej klasy - pozwólcie jej na to. Warto
docenić jej dojrzałość, chęć zmierzenia się z trudnością i podjęcie
samodzielnej decyzji. Wiem, że trudno jest patrzeć na to jak nasze dzieci
zmagają się z przykrymi, trudnymi sytuacjami i chcielibyśmy wtedy szybko
działać, tak żeby usunąć przeszkodę pojawiającą się na ich drodze do szczęścia.
Ale życie jest stałym zmaganiem się z trudnościami i w takich sytuacjach,
jakich przykładem jest opisywana przez Panią, uczą się przezwyciężać trudności,
pokonywać własny lęk i stają się odporniejsze, silniejsze i bardziej gotowe do
samodzielnych działań. Kiedy mają się tego uczyć, jak nie będąc jeszcze w
bliskim kontakcie z rodzicami, mogąc liczyć na ich wsparcie i pomoc. Pozwólcie
jej Państwo dużo mówić o tej sytuacji, nie pokazujcie, że jej trudności was
przygnębiają. Wtedy będzie mogła lepiej sobie radzić i zwracać się do Was
ilekroć będzie tego potrzebowała. Z przestraszonymi, zamartwiającymi się
problemami dziecka, rodzicami wiele dzieci, które nie chcą ich martwić i
dodawać problemów - nie rozmawia, nie dzieli się swoimi problemami.
Oczywiście jeżeli ocenicie Państwo wspólnie z córką, że płaci zbyt dużą cenę za
pokonanie tej trudności, wspólnie rozważcie możliwość zmiany.