Choroba Alzheimera

[majka365]

Mój tata ma podejrzenie tej choroby. Mam w związku z tym pytania, moze ktoś
będzie potrafił mi pomóc. Wiem, ze nie ma badania, które na 100% ja rozpozna,
ale np. czy w tomografii mózgu powinny być jakieś zmiany, czy są jakieś
typowe? (KT tata będzie miał 1.09.)Czy po tym badaniu można coś więcej
powiedzieć? Czy leki - tata dostaje Exelon - są w stanie zatrzymać chorobę
bądź spowolnić jej przebieg, czy ona postępuje nieuchronnie? W jakim tempie?
Tata ma 66 lat i wg neurologa szybko zauważyłam delikatne zmiany i szybko się
z ojcem zgłosiłam, ale w badaniach psychologicznych były jakieś typowe
zaburzenia i dlatego jest poważne podejrzenie tej choroby.
Bardzo proszę, jeżeli ktoś coś wie, niech napisze.
majka

[agakoziorowska]

Niestety chorba na ogół postępuje..kwestia zeby to opoznic...w tomografii na
ogół widac zaniki korowe z wtornym powiekszeniem komor mozgu
podaje pare madrzejszych stron gdzie mozesz tez szukac wsparcia:

www.alzheimer.pl/patients/faq.html
www.resmedica.pl/alzheimer.html
oraz artykuł:
Najczęstszą przyczyną otępienia jest choroba Alzheimera (ch.A.), której pierwszy
opis dotyczył 54-letniej kobiety, Augusty D. Stosunkowo młody wiek chorej
skłonił Aloisa Alzheimera, opisującego ten przypadek w 1907 r., do zaliczenia
choroby do zaburzeń przedstarczych, uważanych przez kolejne dekady za
występujące rzadko. Dopiero prawie 70 lat później, kiedy wykazano, że
obserwowane u większości osób w wieku podeszłym otępienie (nazywane otępieniem
starczym) jest identyczne z punktu widzenia klinicznego i patologicznego z ch.A.
została ona uznana za jeden z największych współczesnych problemów zdrowotnych.
Odpowiada za ponad połowę wszystkich przypadków otępienia i dotyczy ok. 5 proc.
osób powyżej 65. roku życia. Znaczne wydłużenie życia ludzkiego i związany z tym
wzrost populacji ludzi starszych jest bezpośrednią przyczyną stale rosnącej
liczby chorych, wymagających w miarę narastania otępienia opieki w coraz
większym zakresie.

Nadal nie dysponuje się markerem diagnostycznym, umożliwiającym pewne
rozpoznanie ch.A. za życia pacjenta. Rozpoznanie kliniczne jest tylko
rozpoznaniem prawdopodobnym lub możliwym. Kryteria diagnostyczne ch.A.,
opracowane przede wszystkim z myślą o pracach badawczych, zawarte w Raporcie
Roboczej Grupy ds. Rozpoznawania Choroby Alzheimera powołanej przez National
Institute of Neurological and Communicative Disorders and Stroke oraz przez
Alzheimer’s Disease and Related Disorders Association (NINCDS – ADRDA) [6]
zostały przedstawione w tab. 1. Bardziej użyteczne z punktu widzenia lekarza
klinicysty są kryteria rozpoznawania ch. A. zawarte w czwartej wersji Diagnostic
and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM IV) [1], uwzględniające
definicję otępienia, określające typowy przebieg choroby oraz wymieniające
schorzenia, które należy wykluczyć przed postawieniem diagnozy (tab. 2.).

Ch.A. jest procesem przewlekle postępującym, objawy deterioracji intelektualnej
narastają stopniowo lecz systematycznie, bez okresów remisji lub nawet
niewielkiej poprawy. Rozpoznanie zostaje na ogół postawione po 2–4 latach od
chwili wystąpienia pierwszych objawów. Kolejność, w jakiej upośledzeniu ulegają
funkcje poznawcze stanowi cechę charakterystyczną choroby i ważną wskazówkę w
procesie diagnostycznym. Dokładny opis choroby przedstawili Reisberg i wsp. [7]
dzieląc jej przebieg na 7 stadiów. Pierwsze 2 nie dotyczą osób otępiałych, nie
budząca wątpliwości choroba rozpoczyna się w stadium 3.

Stadium 1 – bez upośledzenia funkcji poznawczych. Pacjenci w tym stadium są
całkowicie zdrowi, nie skarżą się na zaburzenia pamięci, badaniem klinicznym
również nie stwierdza się upośledzenia pamięci.


Stadium 2 – bardzo łagodne upośledzenie funkcji poznawczych. Charakterystyczne
dla tego okresu jest zapominanie, roztargnienie. Pacjenci skarżą się na kłopoty
z pamięcią, zapominają, gdzie położyli rozmaite przedmioty, jak nazywają się
znajome osoby. Funkcjonowanie zawodowe i społeczne pozostaje w tym okresie
niezaburzone.


Stadium 3 – łagodne zaburzenia funkcji poznawczych. Wyraźne stają się zaburzenia
koncentracji uwagi i zaburzenia pamięci bezpośredniej, uchwytne w badaniu
klinicznym. Pojawiają się trudności w radzeniu sobie w sytuacjach nowych lub
wymagających szczególnej sprawności intelektualnej. Współpracownicy zauważają,
że chory jest mniej sprawny w pracy, wyraźne stają się kłopoty ze znalezieniem
słów i nazwisk. Pacjent gubi cenne przedmioty, może po raz pierwszy zabłądzić w
nieznanej okolicy.


Stadium 4 – umiarkowane zaburzenia funkcji poznawczych. Deficyt intelektualny
jest w tym okresie wyraźny. Pacjenci wykazują zaburzoną pamięć niedawnych
wydarzeń dotyczących zarówno ich samych, jak i świata wokół nich. Dokładne
badanie psychiatryczne może wykazać trudności z przypominaniem sobie faktów z
historii ich życia. Wyraźne stają się kłopoty z samodzielnym podróżowaniem,
prowadzeniem spraw finansowych. Zachowana natomiast pozostaje orientacja w
czasie i dotycząca własnej osoby. Chorzy odróżniają twarze osób znajomych od
nieznajomych. Na ogół krytycyzm jest zaburzony, życie uczuciowe ulega
spłaszczeniu, zawężają się zainteresowania.

Stadium 5 – umiarkowanie głębokie upośledzenie funkcji intelektualnych. Pacjent
w tym okresie choroby wymaga już pomocy w różnych codziennych sytuacjach. W
czasie badania nie potrafi podać istotnych faktów dotyczących swojego życia, np.
nie pamięta numeru swojego telefonu, imion bliskich członków rodziny. Pojawiają
się zaburzenia orientacji w czasie i miejscu. Mogą występować trudności w
wykonywaniu prostych działań arytmetycznych. Chory nadal pamięta swoje nazwisko
i imię oraz imiona współmałżonka i dzieci. Nie jest potrzebna pomoc w utrzymaniu
higieny lub przygotowywaniu posiłków, ale należy przypominać o wykonywaniu tych
czynności i pomagać przy wyborze odzieży odpowiedniej do pogody i sytuacji.


Stadium 6 – głębokie upośledzenie funkcji poznawczych. W tym okresie zdarza się
choremu zapomnieć imienia współmałżonka, na barkach którego spoczywa niekiedy
cały ciężar sprawowania opieki. Chory nie pamięta tego co się wokół niego
dzieje, a pamięć danych z wcześniejszego życia staje się nieostra i
powierzchowna. Konieczna staje się pomoc we wszystkich codziennych sytuacjach.
Zmiany osobowości stają się coraz bardziej wyraźne.


Stadium 7 – bardzo głębokie upośledzenie funkcji poznawczych. To ostatni etap
choroby. Pacjent traci możliwość kontaktu werbalnego, kontroli zwieraczy,
samodzielnego przyjmowania posiłków, poruszania się. Chorzy, którzy przeżywają
do końca tego stadium wymagają pełnej pielęgnacji, nie są w stanie podnosić
głowy, przewracać się z boku na bok ani śledzić wzrokiem poruszających się
przedmiotów. Tracą umiejętność połykania. Przyczyną śmierci są infekcje dróg
oddechowych, układu moczowego, odleżyny.

Otępienie jest stanem skracającym życie. Przewidywany czas przeżycia chorego od
momentu wystąpienia pierwszych objawów wynosi od 5 do 9,3 lat. Wieloośrodkowe
badanie prospektywne przeprowadzone we Włoszech wykazało, że u chorych
otępiałych w wieku 65–84 lat wskaźnik ryzyka śmierci w ciągu 2 lat wynosił 3,61,
podczas gdy dla chorych na choroby nowotworowe 2,01, z zawałem serca 1,87, a dla
chorych na cukrzycę 1,62 [2].

W każdym stadium ch.A., niekiedy jeszcze przed pojawieniem się upośledzenia
funkcji poznawczych, mogą wystąpić objawy psychotyczne lub zaburzenia
zachowania. We wczesnym okresie choroby częściej są to stany depresyjne, w
późniejszych omamy, urojenia, stany pobudzenia i agresji. Właśnie te zaburzenia
stanowią najczęstszą przyczynę szukania pomocy lekarza i umieszczania chorych w
domach opieki. Typowe dla ch.A. treści urojeń to przekonanie o tym, że chory
jest okradany, że ktoś wchodzi do jego mieszkania i zabiera lub przekłada jego
rzeczy. Do mizidentyfikacji urojeniowych należy zaliczyć rozpoznawanie w
znajomych osobach obcych ludzi, nierozpoznawanie własnego domu, czemu towarzyszy
pakowanie się i gotowość pójścia do domu, traktowanie swojego odbicia w lustrze
jako obcej osoby, podejmowania z nią rozmów.

Przebieg ch.A. jest więc na tyle charakterystyczny, że jego dokładne poznanie
pozwala na postawienie właściwego rozpoznania przede wszystkim na podstawie
obrazu klinicznego. Badanie stanu psychicznego powinno zawierać ocenę takich
funkcji, jak uwaga, uczenie się, język, funkcje wzrokowo-przestrzenne, pamięć,
liczenie i zdolność myślenia abstrakcyjnego. Interpretacja uzyskanych wyników
p

[flextronics.com]

agakoziorowska napisała:

(.......)

.....jestem pelen uznania dla tego co robisz na forach GW.

Bedziesz (a moze juz jestes?) wspanialym lekarzem....

Serdecznie pozdrawiam
Flex_o

[majka365]

Bardzo dziękuję Ci za odpowiedź. Wg mojej oceny - jeżeli to jest to, to jest to
I stopień. Ale - czas przeżycia od 5-9 lat - tego nie wiedziałam. Nie
wiedziałam, że choroba ta wpływa na długość życia ...

[majka365]

Przeczytałam to wszystko. Nie wiem, czy nie lepiej nie wiedzieć. Ale chyba nie.
Wiem, jak mogę pomóc, co mogę zrobić. Teraz wiem. Dziękuję.

[agakoziorowska]

zycze zdrowia z calego serca, mam nadzieje ze diagnoza sie jednak nie potwierdzi
, ale jesli nawet to w niektorych przypadkach, tym bardziej ze jest to wczesne
stadium, chorobe da sie dlugo skutecznie opozniac. Twoj tata moze rowniez
sprobowac cwiczyc pamiec..to w pewien sposob tez pomaga-niech czyta, rozwiazuje
krzyzowki i ogolnie stara sie byc aktywny umyslowo. Wiem ze te wszystkie
informacje sa troche przybijajace, zwlaszcza na poczatku w takiej ilosci, ale
wierz mi ze nie jestes odosobniona i ze moze byc znacznie lepiej niz Ci sie
wydaje... najlepiej porozmawiaj z ludzmi którzy znaja te chorobe od lat na
przykład na ktoryms z forum. Jest to bardzo nieciekawa choroba nie bede
oszukiwac, ale trzeba byc zawsze dobrej mysli. Głowa do góry!! Jesli znajdziesz
w sobie siłe zeby walczyc, Twoj Tata przejmie ją od Ciebie... A i jeszcze tak
patrze na ten artykul i troche dziwnie to ujeli-choroba Alzheimera nie ma
bezposrednio wplywu na dlugosc zycia (statystyki klamia czasem- bo zalezy z
ktorej strony patrzec) także dodatkowo sie tym nie przejmuj. Pozdrawiam serdecznie

[agakoziorowska]

dzieki-to miłe ,chociaż troche mi głupio bo jeszcze uwazam ze to moj psi
obowiazek:) obecnie jednak dostaję za takie podejscie cięgi na forum homeopatia
:) a tak nawiasem jestem farmaceutką. Juz trochę. Pozdrawiam również

[majka365]

agakoziorowska napisała:

> :) a tak nawiasem jestem farmaceutką.

A ja myślę, że jesteś poprostu dobrym człowiekiem - czytałam juz Twoje
wypowiedzi na tym forum. I taka zostań.
Pozdrawiam i jeszcze raz dziękuję za pomoc.

majka