Białko w moczu

[Gość: Tosia]

Mama moja /lat 74/choruje na cukrzycę insulinozależną.Poziom cukru powiedzmy,
że udaje Jej się utrzymać na odpowiednich poziomach, ale różnie to bywa. Od
jakiegoś czasu ma duży poziom białka w moczu. Lekarz diabetolog zaleca tylko
kontrolowanie poziomu cukru i to ma wpłynąć na poziom białka w moczu.Proszę o
pomoc, czy powinnam mamie zafundować wizytę u specjalisty chorób nerek, czy
pozwolić na nic nierobienie w tej kwestii. Ponadto, proszę o pomoc jak
wyedukować skutecznie mamę w kwestii odżywiania. Najbardziej lubi jeść to,
czego nie powinna, tzn. kanapki i w ogóle jedzenie tzw. "suche". Nie lubi
zup, jarzynek, surówek itp. Zupę jak już ugotuje to na tonie kości i
twierdzi, że jak zdejmie tłuszcz z wierzchu to zupa jest już dietetyczna. Nie
stać mnie na wynajęcie Jej kogoś do opieki i kontroli. Sama pracuję, więc
mogę tylko z doskoku kontrolować poczynania Mamy. Może ktoś ma podobne
problemy, proszę podzielić się swoimi doświadczeniami.

[Gość: Mariusz]

U Twojej mamy najprawdopodobniej doszło do rozwoju nefropatii cukrzycowej
(uszkodzenie nerek w przebiegu cukrzycy). Trzeba oczywiście wykluczyć inne
przyczyny. Informacje jakie podajesz nie wystarczają do oceny zaawansowania
zmian (jaki jest poziom białka, od jak dawna, czy poziom kreatyniny jest
prawidłowy itd ale tak naprawdę są to informacje dla lekarza prowadzącego).
Najważniejszym elementem leczenia jest prawidłowe wyrównanie glikemii (sama
piszesz, że z tym nie jest najlepiej), normalizacja ciśnienia tętniczego krwi i
zaburzeń gospodarki lipidowej. Aby to osiągnąć, jak sama zauważyłaś niezbędne
jest odpowiednie wykształcenie samego pacjenta (skuteczność leczenia cukrzycy
zależy głównie od samego chorego). Odpowiednie szkolenia dla pacjentów
organizują zwykle Poradnie Diatetologiczne- musisz poszukać, w Warszawie są
dwie Kliniki zajmujące się leczeniem cukrzycy- szpital CSK AM ul. Banacha i
szpital przy ul. Kondratowicza i tam powinny być szkoły dla chorych na
cukrzycę.
Co do samego leczenia to zależy od stanu pacjenta, jego wyedukowania i chorób
współistniejących. Należy dążyć do stosowania tzw intensywnej insulinoterapii
(4 iniekcje/dobę- warunek konieczny: pacjent wyedukowany i częste kontrole
glikemii), jako leki zmniejszające białkomocz należy rozważyć preparaty z grupy
tzw blokerów konwertazy (uwaga: mają swoje p/wskazania), w Polsce najczęściej:
np. Enarenal, Captopril, Prestarium, Inhibace. Dieta z ilością białka zależną
od nasilenia białkomoczu. Kontrola nefrologa jak najbardziej wskazana.
Dla Ciebie- nefropatia cukrzycowa jest niestety chorobą postępującą i walka
toczy się o jej spowolnienie, a nie wyleczenie. Pozdrawiam.

[Gość: Tosia]

Mariusz - wielkie dzięki.

[Gość: Asia]

A ja o edukacji mamy - moja ma 60 lat, mam też wujka 73, miałam teściów też
około 70 - i niestety wydaje mi się , że większość ludzi w tym wieku nie da się
wyedukować. Nic nie pomoże gadanie, jeżeli chcesz żeby mama dobrze jadła to
albo musisz jej załatwić obiady albo sama gotować.
Mojego wujka, starego kawalera, przeprowadziłam 4 lata temu z miejscowości
odległej od mojej o 250 km - stwierdziłam, że dłużej sam nie może mieszkać gdyż
kompletnie nie potrafi o siebie zadbać.
Moja mama, co prawda ma 60 lat ale jest ogólnie schorowana i ma 2 grupę inw.,
widzę ,że także mocno sie postarzała, jest gruba , chciałaby schudnąć a je
tłusto i słodko. Coraz gorzej widzi a do okulisty nie pójdzie - używa lupy
(muszę po prostu zabrać ją jak małe dziecko do lekarza).
Starzenie się rodziców nie jest łatwe - ja poczytałam sobie psychiatrię, kiedy
mój chory na raka teść zaczął sie zachowywać nienormalnie ( np. jedząc
twierdził, że on nie je tylko jego koledzy). Dowiedziałam się , że w pewnym
wieku zaczynają się zmiany w mózgu - ludzie się zmieniają, stają się np
bardziej krytyczni, niechetni zmianom.
Może czas pomyśleć o opiece nad mamą - i to nie takiej z doskoku.
Pozdrawiam