angel.87
07.08.08, 23:36
witam, będąc 5-letnim dzieckiem miałam chorobę sierocą (mama pracowała na rano, tata spał po nocce a ja nie chciałam chodzić do przedszkola...kiedy rodzice zauważyli moje dziwne zachowanie mama odeszła z pracy i wszystko wróciło do normy). obecnie mając 20 lat podchodzę do bliskich osób bardzo silnie emocjonalnie i przy najmniejszej sprzeczce potrafię się rozpłakać tak, że z ledwością oddycham ( a raczej dusząc się łapie powietrze w każdy możliwy sposób). ostatnio doszło do tego wiercenie w łóżku, cały czas się wierciłam i kopałam nogami kołdre. kiedy obudziłam brata i ten się przestraszył, ja nie panując nad tym co robie skoczyłam chowając się w kąt łóżka, zaczęłam krzyczeć, bujać się i miałam jeszcze większe problemy z oddychaniem. kiedy mama mnie przytuliła cały czas się bujałam i nogi mi sie okropnie trzęsły...wszystko to trwało 1,5 godziny, do momentu kiedy znowu umiałam oddychać i mówić... czy może to być pozostałość po chorobie sierocej czy raczej jest to objaw jakiejś choroby?
