Pilnie szukam pracy!

[paulina_emilia]

Jestem magistrem filologii polskiej, posiadam przygotowanie pedagogiczne.
Praca z młodzieżą to całe moje życie!
Ukończyłam również kurs terapii pedagogicznej.
Chcę robić to, co kocham!
Szukam pracy w Łodzi lub w Warszawie (W-wa- praca+zakwaterowanie).
Jestem gotowa uzupełnić kwalifikacje. Docenię wszystkie propozycje pracy
w oświacie!

Zazdrościć czy współczuć?

[ameli.a]

[paulina_emilia]

Hm... Trudne pytanie. Myślę, że należy zazdrościć i współczuć zarazem...
To przykre, że w dobie niżu demograficznego, nie miałam kogo uczyć- dosłownie i
w przenośni- i...musiałam odejść.
Z kolei pociesza mnie to, że kiedy znajdę tę pracę, będę bardzo szczęśliwa, bo
spełnią się moje marzenia zawodowe!

[setif]

Nie jesteś sama. Ja też szukam pracy, bezskutecznie.

re:Setif

[paulina_emilia]

Tyle jest szkół w Łodzi i w Warszawie, nie rozumiem, dlaczego nie udało mi się
znaleźć pracy...
Osobiście zanosiłam aplikacje, rozmawiałam z Dyrektorami (dotarłam nawet do
Grójca), byłam i jestem gotowa kontynuować naukę na studiach podyplomowych...
Ostatnio nawet napisałam do szkoły w Zielonce- nic z tego, mimo że sami dali
ogłoszenie...
Setif, życzę Ci powodzenia!
Podtrzymuję swoją opinię- jak się kocha coś robić, to nie ma wyjścia, miłość
pokona wszystko! :)
Brakuje mi dzieciaczków ze szkoły...
Ech...
Wszystkim Nauczycielom,życzę powodzenia w szukaniu pracy!

[setif]

Ja z kolei mogę ponarzekać na brak szkół, bo jestem z małego miasteczka.
Dojeżdżałam do pracy na wieś, a raczej do dwóch maleńkich szkółek, ale jedna
jest w stanie likwidacji. Niby pracuję, hahaha, i to w dodatku w prywatnym
liceum. Tyle że mam tam 3 godziny tygodniowo, za wrzesień łącznie z
zastępstwami wzięłam 240 zł. Ale nie poddaję się! Dyrektorka jest ze mnie
zadowolona, nawiązałam już wiele kontaktów zagranicznych, pod moim
kierownictwem będziemy realizować projekt.
Paulino_emilio, podziwiam Twój zapał i optymizm! Szkoda, że takich cech nie
bierze się pod uwagę zatrudniając nauczycieli.

[setif]

Zapomniałam wcześniej napisać jak było u mnie z szukaniem pracy. Na stronie
mazowieckiego Kuratorium oraz gazety codziennie śledziłam oferty, wysyłałam
podania, CV, itp. Wcześniej dzwoniłam, pytałam, prosili by składać papiery.
Czekałam na jakiś znak, zaproszenie na rozmowę, ale nic takiego nie było. W
końcu do jednej ze szkół pofatygowałam się osobiście, gdyż sekretarka
powiedziała, że bardzo poszukują nauczyciela takiej specjalności. Dyrektor nie
przyjął mnie osobiście, ponieważ akurat rozpatrywał oferty pracy, "rozmawiała"
ze mną z-ca dyrektora, mimochodem "przejrzała" moje dokumenty z osiągnięciami.
Gdy wyraziłam zdziwienie, że dyrekotor chce zatrudnić papier a nie osobę
skrzywiła się tylko. Ponoć w tym dniu miała być podjęta decyzja o zatrudnieniu,
ale oferta była w bazie jeszcze dwa tygodnie. W pozostałych szkołach sekretarki
patrzyły na mnie jakbym się z choinki urwała.
Natomiast w szkole, do której zostałam przyjęta, było zupełnie inaczej. Poszłam
tam 1.09., czyli kiedy kadra była w komplecie. Mimo to dyrektorka poprosiła
mnie do gabinetu, słuchała kiedy mówiłam co zrobiłam, co zamierzam, itp.
Dokładnie przyglądała moja teczkę. Powiedziała, że bardzo ją interesuje moja
oferta. Wieczorem zadzwoniła do mnie i powiedziała, że może mi dać 3 godziny w
liceum. Byłam niezmiernie szczęśliwa! Rozumiem, że więcej godzin nie było, bo
przyszłam zbyt późno.

[paulina_emilia]

U mnie było podobnie, jeśli chodzi o szukanie pracy.
Nawet jakiś czas temu w "Gazecie Wyborczej", pojawiło się ogłoszenie, iż firma
edukacyjna zatrudni do swoich oddziałów w Tomaszowie Mazowieckim i Bełchatowie
dyrektora szkoły oraz nauczycieli wszystkich przedmiotów. Firma oferowała
możliwość awansu i pracę w zgranym, nowoczesnym zespole.
Jedyne, co mnie zasmuciło to to, że prosili, aby oferty przysyłać na adres
skrytki... Do tej pory nie odpowiedzieli... Próbowałam dowiedzieć się, co to za
firma, ale w Bełchatowie nie potrafili odpowiedzieć mi na to pytanie.
Z kolei, jak chodziłam do szkół, to tylko w pięciu zostałam przyjęta przez
dyrektorów... Też im się podobało moje nastawienie do pracy, osiągnięcia
związane z podniesieniem średniej dzieci dyslektycznych, dysgraficznych i
dysortograficznych, nawet tematy moich prac podobały się Dyrekcji :)
(licencjackiej i magisterskiej). Poza tym ciepło, olbrzymia chęć nauczania itp..
Co z tego, jeśli nie było wakatu lub też był przeznaczony dla kogoś innego.
I tylko coraz bardziej mi smutno, bo zawód, który wybrałam okazuje się być
dla mnie bańką mydlaną...
Ale- nie tracę nadziei i czekam! Musi się udać- choćby na zastępstwo!
Może w 2006 znajdzie się wakat dla mnie?
Setif, dziś masz 3 godziny, w przyszłym roku możesz mieć 9 lub 18.
Bądź dalej szczęśliwa i napisz koniecznie za rok- jestem przekonana, że Twoja
sytuacja się zmieni.
Trzymam kciuki! :)
Życz mi powodzenia!

[r.richelieu]

co to znaczy, że jesteś gotowa kontynuować naukę na podyplomowych?
każdy jest gotów, nie każdy ma pieniądze i to jest główną przyczyną nie
podejmowania tego rodzaju studiów o trudności kursu

[paulina_emilia]

To znaczy, że jeśli dostanę pracę, sama opłacę sobie studia.
Bardzo chciałam iść na oligofrenopedagogikę, rozważałam też pedagogikę
resocjalizacyjną.
Pozdrawiam Richelieu!

[michatka]

możesz jeszcze złożyć ofertę w Wydziale Edukacji
no i dobrze mieć znajomych nauczycieli którzy trzymają rękę na pulsie - wiedzą,
że ktoś ma zamiar iść na macierzyński albo urlop zdrowotny
zyczę powodzenia
Ania

[paulina_emilia]

Dziękuję za rady i życzonka :)
Pozdrawiam!

[setif]

Moja sytuacja wygląda obecnie tak: mam te 3 godziny tygodniowo w liceum, być
może dostanę kilka godzin w szkole językowej, trochę korepetycji (na razie 3
osoby, ale może będzie więcej im bliżej półrocza). W sklepie zachowuję się jak
schorowana emerytka: patrzę na ceny, liczę, porównuję. Zarejestrowałam się w
brytyjskiej agencji dla nianiek. Dostałam trzy propozycje. Być może wyjadę.

[paulina_emilia]

Jeśli chodzi o mnie- pracuję 3 dni w tygodniu na świetlicy środowiskowej w
fundacji. Zarabiam grosze, ale wierzę, że kiedyś zaprocentuje fakt działania w
tak trudnych warunkach. Dzieci mnie zaakceptowały, staram się im pomóc, jestem
dla nich "ciocią":)
W planach mam wyjazd do Anglii- w styczniu.
Pozdrawiam Cię Setif- pokrewna duszyczko!
Zobaczysz- uda się nam! :)