Sfrustrowana stażystka :(

[tisha1]

Rok... Rok minął od kiedy zaczęłam uczyć w szkole. Strasznie to smutne, ale po
roku jestem ciężko sfrustrowana i z przerażeniem myślę o tym, co będzie.
Szkoła specjalna. Trudne dzieci, trudna praca. Robię staż. Zbieram tony
kretyńskich papierków - ustawy, statuty, konspekty, opinie opisowe,
sprawozdania z wszystkich rad pedaogicznych... Cały czas biegam po jakieś
pieczątki, podpisy. Po co to wszystko???? Żeby sie rozwijać???? Po to, zeby
sie rozwijać, muszę mieć przez dwie osoby (dyrektor szkoły i opiekun stażu)
potwierdzony udział w Radzie Pedagogicznej????
Szkoła społeczna. Etat - 22 godziny. Zarabiam mniej niż koleżanki na podobnych
stanowiskach w innych szkołach. Nie przysługuje mi dodatek motywacyjny ani
trzynastka. Studiowałam dwa kierunki przez sześć lat. Mam kursy, certyfikaty.
Ale to nie ma żadnego znaczenia...
W szkole wszyscy narzekają. Na początku bardzo mnie to dziwiło, teraz już nie.
Wymagania dyrekcji są bardzo wysokie, zarobki - tragicznie niskie. W pewnym
momencie przestaje się chcieć pracować. Nie ma z kim dyskutować - "szkoła
społeczna sama określa zasady" a jak się coś nie podoba, to przecież zawsze
mozna odejść.
Ja pracuję dopiero od roku! Czuję sie niedoceniona, sfrustrowana, wsciekła.
Nie mam motywacji.

Przepraszam, musiałam sie wygadać....

tisha

[no-surprises]

Podziwiam Cię za to, co robisz. To trudna, odpowiedzialna i niedoceniana praca.
Cóż Ci mogę życzyć - trzymaj się. Musi być lepiej!

[ameli.a]

Współczuję Ci. Mojej stażystce również, też czuje się przytłoczona, chociaż
staram się nie dobijać jej rzeczami nieważnymi. Gdybym teraz zaczynała, nie
zostałabym w szkole. Zresztą jeżeli znajdę coś innego, to odejdę. Obecnie w
szkole najważniejsze są papiery, papiery, papiery, diagnozy, pomiary, WDN-y i
inne (nie użyję brzydkiego wyrazu) bzdury. Niechby sobie to było ale dlaczego
wszystko ma robić nauczyciel?

[asialub1]

Dlatego szkoła społeczna to ostatnie miesjce gdzie bym chciała pracować. Bylam
w takiej na zastępstwo przez 3 miesiace i dziekuje bardzo. Moja kolezanka tak
samo. Poszukaj pracy w publicznej, przynajmniej finansowo bedzie lepiej bo
wymagania tez sa coraz wieksze, nie ma co liczyc chyba przy takim bezrobociu by
cos sie zmieniło. Wszedzie jeżdżą jak po łysej kobyle.

[ditrich]

wiem coś o tym, sama pracuję w szkole społecznej, jak czytałam twój post, to
tak jakbym ja to sama napisała, tyle że moja szkoła nie jest specjalna, poza
tym nie ma żadnej różnicy.
Pozdrawiam
Ditrich

[ewame]

Wspolczuje ci serdecznie i rozumiem przez co przechodzisz. Ja pracowalam w
szkole publicznej rok i po roku powiedzialam sobie "ani dnia wiecej". Kupa
niepotrzebnej, papierkowej roboty (sztuka dla sztuki)i do tego te nedzne
pieniadze, ktore sa smiechu warte.Atmosfera panujaca w szkolach tez nie jest
zbyt przyjemna, srodowisko nauczycielskie mnie przerazilo.(Z dyrekcja na czele)
Po roku czasu bardzo podupadlam na zdrowiu psychicznym i mialam zszargane
nerwy. Pewnie nie jestem zbyt silna psychicznie i zwyczajnie nie nadaje sie do
tak stresujacej i wymagajacej pracy. Byc moze taka praca nie jest i Twoim
powolaniem... Z drugiej strony poswiecilas tyle lat na studia i jestes
wykwalifikowanym nauczycielem. Jezeli udaloby ci sie podjac innej pracy przy
obecnym wyksztalceniu....Co sadzisz? Mozesz zawsze sprobowac. Ja postanowilam
jeszcze raz przymierzyc sie do uczenia. Zobaczymy co i zcy cos z tego wyjdzie.
Pozdrawiam.Wytrwalosci mimo wszystko zycze....chociaz wiem, ze jest ciezko.

[m_anja]

Zgadzam się z tym sppróbowaniem czegoś innego niż uczenie. Ja co prawda jeszcze
studiuję filologię angielską, ale po zrobieniu mgr myślę o dodatkowym,
podyplomowym kierunku. Po pół roku uczenia anglika mam serdecznie dosyć presji,
wymagań i marnych pieniędzy. I pomimo tego, że lubię uczyć, to dzisiejsza
sytuacja w szkolnictwie nie pozwala na normalne wykonywanie swojej pracy. Już
chyba wolę siedzieć 8 godzin w biurze...

[setif]

Przepracowałam w szkole państwowej 13 lat, mam kwalifikacje do nauczania 3
przedmiotów, a nadal jestem tylko kontraktowym. Od września pracuję w szkole
społecznej i jestem bardzo zadowolona, nareszcie czuję się doceniona. Zarobki
są takie same jak w państwowej, nie ma dodatków ani trzynastek. Za to mam
wspaniałą dyrektorkę!

[cytryna76]

Zgadzam się z Tobą. Zostałam nauczycielem świadomie i z powołania, ale obecne
warunki pracy w szkolnictwie uniemożliwiają mi realizowanie mojej pasji i
jednczesnie wykonywanie obowiązków służbowych. Do idiotycznych zasad awansu
zawodowego i kiepskich zarobków dodałabym jeszcze fatalną organizację pracy z
powodu oszczędzaniu na wszystkim, co się da, tragiczne wyposażenie szkół (na
ten przykład uczę angielskiego,a nie mam nawet magnetofonu, po czym na maturze
wymaga się od uczniów osłuchania). Najbardziej dokucza mi jednak zupełna
bezkarność uczniów - chuliganów, których ze stoickim spokojem muszę tolerować.
Pracuję trzeci rok i po wyjsciu ze stanu głebokiego szoku, coraz częściej myslę
na przykład o pracy w biurze. Praca nudna i niezgodna z mimi
zainteresowaniami, bo też lubię uczyć, ale może przynajmniej nie będę
sfrustrowana ta oswiatową beznadzieją. W polskiej szkole uczyć się własciwie
nie da.

[ewame]

Taaak....ja tez uczylam angielskiego. Tez musialam sobie sama kupic magnetofon,
bo szkola nie byla w stanie mi go zapewnic. NA odchodne podarowalam go szkole w
prezencie.

[ella35]

Ja pracuję w gimnazjum publicznym czwarty rok. Na początku byłam pelna
entuzjazmu, choć też nieco obawiałam się jak to będzie. Przedtem pracowałam w
biurze i to był koszmar. Uczę angielskiego. Jednakże z roku na rok entuzjazm we
mnie gaśnie, a powody sa rożne. Marne pieniądze, gdyby nie korepetycje, nie
wystarczyłoby mi nawet na oplaty, zaplecze fatalne, uczniowie z roku na rok
głupsi i bardziej chamscy, roszczeniowi i bezczelni rodzice. No i te kretyńskie
wymagania: ankiety, mierzenie jakości i tego typu inne bzdury, ciągle coś
nowego. A wszyscy dookoła jeszcze mówią, że mamy tyle wolnego i tylko 18 godzin
w tygodniu pracujemy. Polskie szkolnictwo upada, a nauczyciel jest traktowany
jak wyrobnik, ktory powinien pracować najlepiej za darmo, bo ma powołanie i
misje. Zbiera mi się na wymioty. Jedyny plus w tym wszystkim, że dyrektorkę mam
naprawdę super kobietę, można z nia porozmawiać o swoich problemach, jest
życzliwa i to bardzo pomaga w tej parszywej pracy.

[bezecnymen]

no to poznaliście na własnej skórze uroki polskiej oswiaty:P
BTW: jesli tylko ''lubicie'' uczyc to radze znaleźć inne lubiane, a lepiej
płatne i mniej stresujące zajęcie, lubienie to za mało by wytrzymac takie
stresy i zarobki jakie oferuja polskie szkoły
powodzenia:)