życie w łomiankach

[swiet-uana]

Witam!
Od roku mieszkam w Łomiankach (pochodzę z mazur) i zaczynam się niepokoić o
atmosferę panującą w tym mieście. Czy nie macie wrażenia, że ludzie tu
mieszkający są wrogo nastawieni do siebie, nie chcą współdziałać ze sobą,
poznawać sąsiadów, pomagać sobie wzajemnie. Z czego to może wynikać i czy to
dotyczy tylko Łomianek czy też Warszawy i okolic?

[otwarty-live]

Mamy takie wrażenia. W szczególności na linii mieszkańcy
(niektórzy)-władza. Władza co chwilę się naraża. A to gazetę na
płocie powiesi, a to jakąś drogę zrobi. Jak już zrobi, podnosi
się zarzut, że za późno, że nie tak jak trzeba i nie tą co trzeba.
A poza tym to nie odśnieża. Ale nie sądź wszystkich po tym forum, bo
w rzeczywistości pomiędzy sąsiadami jest o wiele bardziej spokojnie,
uprzejmie i życzliwie. Atmosfera poza forumowa jest o wiele
sympatyczniejsza.

[2.megi]

Mój szanowny przedmówca zapomniał wspomniec o tym że linia frontu
przebiega na rubierzy pt. wielka rura. Ale pozatym nie wiem z
czego wnosisz te miedzy-sąsiedzką wojnę. Przeciez my się tu wszyscy
bardzo lubimy , poza codzienna godzinką nienawiści.

[krzysiom1]

2.megi napisał:

> Mój szanowny przedmówca zapomniał wspomniec o tym że linia frontu
> przebiega na rubierzy pt. wielka rura.

Od razu linia frontu.. Jakiś froncik i to głównie w głowie
obrażalskiej władzuni.

[kmsanczia]

Różnie bywa, faktycznie ciężko ludzi zmobilizować do jakiejś lokalnej aktywności, ale to chyba wina czasów a nie miejsca. Kiedyś przynajmniej na forum było ciekawie.
Inna sprawa, że ci wrogo nastawieni zawsze głośniej krzyczą. ;)
Ale nie zrażaj się, im więcej będzie otwartych (nie mylić z live:>), tym większa szansa, że z czasem się rozkręci.

spoko

[esscort]

W Łomiankach bardzo fajnie się mieszka. Ludzie są tacy, jak gdzie
indziej - różni. Ale ktoś pozytywnie nastawiony do świata na pewno
znajdzie bratnie dusze.
Forum się nie przejmuj - tu pełno troli i wielonickowców,którzy są tu
służbowo

[otwarty-live]

esscort napisał:
> Forum się nie przejmuj - tu pełno troli i wielonickowców,którzy
są tu > służbowo

Dodaj, że dyżurnych krytykantów też. Na każdą okazję. Można śmiało
rzec, że pełnią ostre dyżury.

[esscort]

O, uderz w stół :)))

[atos55]

Wrogości jakoś nie spotykam, zwłaszcza że gros moich kontaktów to kilku
zaprzyjaźnionych sąsiadów, a o innych niewiele wiem. Obserwacje z forum wydają
mi się niemiarodajne, bo forum to trochę panopticum, a w każdym razie za wiele
osób pozuje na osobliwości.

Natomiast dostrzegam coś, co nazwałbym łomiankowską gruboskórnością. W
sytuacjach ulicznych, czy miejscach zagęszczeń (sklep, punkt usługowy,
wydarzenie) rzadko widzi się ludzi uprzejmych, serdecznych, po których widać, ze
mają kulturowo nabyty lub wyrobiony odruch okazywania innym uprzejmości, czy
ciepła. Nie mówię tu o tych, którzy są zawodowo zobowiązani do uśmiechu, czyli
sprzedawcach itp. (tez nie najlepiej u nich to działa!)

Ostatnio zdarzyło mi się coś co zrobiło na mnie wrażenie. Ja w zasadzie nie
wychodzę z samochodu, ale był taki dzień, kiedy musiałem go nagle oddać rodzinie
i miałem perspektywę czekania pół godziny na autobus. Akurat był jeden z tych
śnieżnych dni stycznia, więc pomyślałem że zamiast tkwić na przystanku złapie
kogoś, kto mnie podrzuci do Warszawy. O naiwności! Stanąłem na głównej ulicy
obok sklepu przy wyjeździe z naszego osiedla, na którym jest z 200 domów (nie na
ulicy przelotowej, czy w innej sytuacji anonimowego autostopu). W ciągu 10 minut
przejechało 15 samochodów i to co mnie zdziwiło, to nie że nikt mnie nie zabrał,
ale że wszyscy kierowcy usilnie udawali, że nie widzą mnie i mojego machania!
Zima, śnieg, sytuacja ewidentnie "sąsiedzka", a nie drogowa, prawie wszyscy jadą
w jednym kierunku, i zero empatii! No, po prostu Łomianki!. Wreszcie pojawił się
ktoś kto mnie znał osobiście i pojechaliśmy. Ale czy jako społeczność gdzieś
"pojedziemy" z takim stanem kultury, jaki mamy, to wątpię.

[swiet-uana]

Atos, właśnie o coś takiego mi chodzi. A tą Gruboskórność i chamstwo szczególnie
uwidacznia się na łomiankowskim bazarku! Teraz to miejsce omijam z daleka. Idąc
tam mam wrażenie że wszyscy tam się znają i mnie jako "tą nową" traktują mówiąc
grzecznie, mniej kulturalnie. Zastanawia mnie też fakt, że gdy idę z mężem i
dzieckiem do restauracji na terenie Łomianek (np w niedziele wieczorem),
jesteśmy jedynymi klientami. Gdzie się Wszyscy podziewają??"

[esscort]

swiet-uana napisała: gdy idę z mężem i
> dzieckiem do restauracji na terenie Łomianek (np w niedziele
wieczorem), jesteśmy jedynymi klientami. Gdzie się Wszyscy
podziewają??"

Dobre pytanie :)
Pewnie część siedzi w domu i jakiś taniec z gwiazdami ogląda, a część
jest w innej restauracji (czasem w Warszawie, gdy chce z kimś z
Warszawy w knajpie posiedziec ), bo przecież nikt z warszawy nie
będzie tu do knajpy przyjeżdżał, bo nie bardzo jest do czego (nie
liczę koncertu)
A z tym bazarkiem to się nie przejmuj, chyba na czyjś zły dzień
trafiłaś ;)

[kmsanczia]

Akurat z bazarkami to tak jest, jak się często pojawia to się jest swój. Ja tego nie trawię, ale skoro Swiet-uana za tym tęsknisz to wystarczy częściej kupować w tych samych miejscach i zagajać do sprzedawcy po imieniu. ;)

[esscort]

Atos, to, o czym piszesz, nie jest jakąś łomoiankowską specyfika. Tak
jest w zasadzie wszędzie w miastach (a jednak duża część mieszkańców
łomianek to ludzie jakoś tam związani z warszawą).
Pewnie że na Mazurach, skąd autor wątku pochodzi, więcej osób by się
zatrzymało. Być może nawet część tych osób, które w Łomiankach się
nie zatrzymały, będąc tam, by się zatrzymała. Tak już jest.
Natomiast nie zauważyłem, żeby tak generalnie mieszkańcy łomianek róz
nili się od mieszkańców np. warszawy pod względem jakichś
prospołecznych zachowań i w ogóle takiej ogólnej życzliwości do
świata. Jest wiele bufonów, frustratów, napuszonych nowobogackich
itp., ale gdzie ich nie ma. Na szczęście jest dużo osób życzliwych, z
poczuciem humoru.

[atos55]

Zachowania prospołeczne - to trochę wyższa szkoła jazdy. Ja chciałem zwrócić
uwagę na niedostatki kultury, a z tym jest gorzej na ulicy łomiankowskiej, niż w
Warszawie. Znacie na pewno reprezentantów innych społeczności, np. Amerykanow,
Francuzów czy Anglików, którzy w ogromnej wiekszości nastawieni są z gruntu
egoistycznie, ale jest to opakowane w uprzejmość, uśmiechy, czasem drobny gest,
ktory przeciez nic nie kosztuje, a bardzo ulatwia życie. Mnie nie zdziwilo to,
że nikt mnie nie podwióżł, ale że wszyscy udawali, ze mnie nie widzą. Nikt nie
pokiwał głową odmownie, nie rozłożyl rąk, nie usmiechnął sie z ubolewaniem, nie
pokazał że skręca w bok.... To jest właśnie kultura i komunikacja na poziomie
łomiankowskim.

[kmsanczia]

atos55 napisał:
> Nikt nie pokiwał głową odmownie, nie rozłożyl rąk, nie usmiechnął sie z
ubolewaniem, nie pokazał że skręca w bok.... To jest właśnie kultura i
komunikacja na poziomie łomiankowskim.

No ja bym się nie zgodziła. Co do innych krajów, zwłaszcza południowych to
owszem jest inaczej, ale w Polsce to raczej norma, nie tylko w Ł. Chyba że masz
na myśli tylko ludzi, którzy cię znają z widzenia i udają że nie widzą.

[drabbu]

Mogę podzielić się bardziej optymistycznym doświadczeniem. Niedawno
spiesząc się mocno w odwiedziny do szpitala, zagadnąłem młodego
człowieka (nie sąsiada, ani znajomego) wsiadającego właśnie do
samochodu, czyby nie podwiózł mnie na Bielany, jeśli tamtędy jedzie.
"Jadę na Wisłostradę, ale proszę". Odwiózł mnie uprzejmie pod
szpital, zapłaty przyjąć nie chciał i życzył dobrego dnia. Może po
prostu lepiej trafiłem :)
Na bazarku zaś bardzo często widzi się nowe twarze. Jak to na
bazarku, a więc i zachowania bywają niestety "bazarkowe". Mogę
jeszcze pochwalić uprzejmość wielu kierowców "Ełki", natomiast mam
niedobre wrażenia co do "zawodowej" uprzejmości w pewnych
łomiankowskich przychodniach.

[esscort]

A w Warszawie kiedyś próbowałeś tak samochód zatrzymać?
Też pewnie by się nie udało (poza taxi)
Nie wierz w to, że jest jakiś jednolity "model" łomiankowicza. To
bardzo zróżnicowana zbieranina bardzo różnych ludzi. Większości z nich
nic nie łączy poza okolicą zamieszkania i korkiem do warszawy. Nie mają
na siebie żadnego wpływu, bo widują się przez szybę samochodu lub przez
płot. Są z kompletnie różnych grup społecznych, wiekowych, majątkowych
itp.

[miu4]

Jest dziwnie :-) (ja też z Mazur) Mieszkam na "mojej" ulicy 2 lata, a sąsiadów dopiero na placu zabaw poznałam. Latem tylko ja z dziećmi wychodzę na ulicę na rowerku pojeździć, wózek z lalką poprowadzać, kredą porysować, zimą na sankach miśki powozić... Żywego ducha nie uwidzisz. Po 3 miesiącach uczęszczania dziecka mego do przedszkola okazało się całkiem przypadkiem, że chodzi z nim chłopiec z naszej ulicy. Dalszych (mieszkających 2 posesje dalej) sąsiadów nie znam, nie wiem, jak wyglądają.
Anonimowość.
Z widzenia znają się głównie matki/babcie/opiekunki spacerujące z dziećmi :-)

Może to ma i dobre strony, ale ja, wychowana inaczej, ciągle jeszcze, (po chyba już 12 latach) do tego nie przywykłam.

[kmsanczia]

Bo tak jest przy zabudowie jednorodzinnej, na osiedlach gdzie jest wspólny teren
łatwiej. Dobrze, że te place zabaw powstają, przynajmniej dzieciaki nie będą
anonimowe. ;)

[esscort]

Ale tak z twz. ręką na sercu powiedz Miu, co zrobiłaś, żeby tych
sąsiadów poznać? No i przyznaj, że gdy już ich poznasz, to się okazuje
często, że to fajni ludzie

[miu4]

esscort napisał:

> Ale tak z twz. ręką na sercu powiedz Miu, co zrobiłaś, żeby tych
> sąsiadów poznać? No i przyznaj, że gdy już ich poznasz, to się okazuje
> często, że to fajni ludzie

Fakt, okazują się całkiem fajni :-)
Tak samo, jak mnie, jest im niezręcznie zaczepiać obcych, zaburzać ich prawo do odpoczynku w samotności ;-)

Ja dostrzegam jeszcze pewien podział na "miejscowych", którzy wszystko wiedzą, wszystkich znają i "obcych", przybyłych nie wiadomo skąd... Ja z tych obcych i długo byłam testowana przez miejscowych, czy równa ze mnie babka :-)

[esscort]

Coś czuję, ze równa :)

A nawiasem mówiąc, ciekawe, od jakiego stażu zamieszkania w
łomiankach zaczyna się być miejscowym? Może trzeba się tu urodzić?
Ale tak bardziej serio, to myslę, że to bardziej ci nowi mieszkańcy
czuja się obcy niż ci starzy ich za obcych uważają. Gdy człowiek
mieszkał przez wiele lat w innym miejscu to siłą rzeczy w tym miejscu
jakos mentalnie tkwi dosyć długo. Łomianki z podwarszawskiej wioski
rozwinęły się w miasteczko (ponad 20 tys.), więc tych, którzy
mieszkają tu stosunkowo krótko jest pewnie większość. Trzeba próbować
się aklimatyzować i skoro się tu mieszka, traktować to miejsce jak
swoje, próbować je zmieniać, unowocześniać.

[esscort]

I będzie śmiesznie, gdy sie okaże, że Miu i swietłana są z jednej
okolicy na Mazurach :)

[krzysiom1]

miu4 napisała:

> Z widzenia znają się głównie matki/babcie/opiekunki spacerujące z
> dziećmi

Posiadanie psa ( pod warunkiem wychodzenia z nim na spacery),
również znacząco poszerza krąg znajomych w okolicy.

[jojcorz]

Po przeczytaniu tego wątku zachodzę w głowę, jak uzasadniacie entuzjastyczne
podobno opinie o naszej nacji, tak często powielane w komunikatorach:

- a to przysłowiowa polska gościnność
- a to serdeczność ludzi
- a to otwartość na drugiego człowieka
- i jeszcze wiele wiele innych, o których nie będę pisał z tej racji że są
stekiem bzdur i kłamstw.

No Polaki. Mea culpa?

[esscort]

Jojcorz, nie wyciągaj zbyt daleko idących wniosków. Nie jest z nami tak
źle. Jedź np. do Norewegii, tam dwóch facetów może siedzieć 150 m obok
siebie na rybach przez kilka dni i nawet słowem się do siebie nie
odezwą, bo każdy z nich uważa, że drugi ma prawo do prywatności podczas
odpoczynku.

[jojcorz]

Szanowny esscort'cie

Ja kocham takie postawy takich Norewegów ;)
Ja też często w tłumie (mającym "zwirtualizować" moją samotność na plaży, nad jeziorem, w lesie, na szlaku) chcę POMILCZEĆ i od innych tego wymagam.

Rzecz jednak w tym, że opisujesz DIAMETRALNIE inną sytuację. Ja odnoszę się do wcześniejszej wypowiedzi atos'a.

A tutaj, Twoja teza że ... nie jest z nami tak źle. nie wytrzymuje zderzenia z rzeczywistością.

Polaki. Mea culpa?

[randolff]

Ani w Polsce nie jest tak gościnnie ani w Norwegii tak obco i zimno.
Moim zdaniem stereotypy są dosyć stare i dziś mocno się
zdeaktualizowały. Zresztą jakiś pogląd zanim stanie sie
ogólnonarodowym stereotypem musi dojrzewać z kilkadziesiąt lat.
Pogląd o gościnnym Polaku tak samo jak o skytym i nielubiących
obcych Norwegu pochodzi pewnie z przed wojny, dziś i Polak i Norewg
są trochę inni. Szczególnie tej polskiej serdeczności,
bezinteresowności coraz mniej widać. Została ona bardziej na użytek
rodziny, znajmomych. Wystarczy popatrzeć na stantardową minę Polaka
w sklepie czy autobusie :) Ale nim ktoś "Znajmomym" się stanie to
dla Polaka jest raczej wrogiem a najlepszym wypadku obojętnym obcym,
niestety.

A co do aklimatyzacji w Łomiankach - ja widzę dwa tryby. Można się
aklimatyzować biernie, przyjmując naturalny bieg czasu i wnikania w
środowisko przez dzieci, sklep, kościół itp co potrwać może z 5-10
lat. Ale znam osoby, które już po 1-2 latach czynnego wniknięcia w
społeczność czują się zaaklimatyzowani i "u siebie". Wystarczy
"tylko" otworzyć się na innych, wyjść na bazar, do Jazzu, festyn,
impreza w Domu Kultury, zagadać sąsiada, spacerowicza na wale czy w
KPNie...

Kwestia wyboru - zresztą kto powiedział że wszyscy muszą być
zitegrowani z sąsiedztwem. W dzisiejszych czasach kiedy świat się
kurczy można wieść bogate towarzyskie życie mają najbliższych
znajmomych 20, 50 czy 100 km od domu, widywać się z nimi częścieciej
niż z innymi którzy są po nosem.

[esscort]

No i trzeba pamiętać, że są ludzie, którzy nie mają potrzeby
nawiązywania kontaktów, poznawania okolicy i ludzi mieszkających
wokół. Tacy są i już. Mają swój świat i już. Znam osobę, której do
głowy by nie przyszło zobaczyć, co jest na drugim końcu jej ulicy
(jeżdzi do domu zawsze od jednej strony). Gdy się zdziwiłem, ze nigdy
tam nie była i nawet nie wie, co tam jest, odpowiedziała: a co mnie
to obchodzi, pewnie tam jakieś krzaki.
Taka jest i już.

[kmsanczia]

Ludzie szukają znajomości tam, gdzie mają jakieś wspólne sprawy. Mnie np nigdy
nie kręciły rozmowy na placu zabaw o pieluchach. ;) Ale jak coś można zrobić dla
wsi to się chętnie włączam.

[kundziuk]

Czytam sobie wątek i przemyślenia mam następujące. Przez prawie całe
życie mieszkałam na Starym Żoliborzu - to ponoć ta najlepsza część
Warszawy. Do Łomianek przeprowadziłam się cztery lata temu i z
perspektywy czasu muszę przyznać, że z ludzmi z pewnością żyje się
tu lepiej. Myślę, że to, jak się w danym miejscu czujemy zależy
wyłącznie od tego, skąd się do niego przenosimy - ludziom z małych
miejscowości w Łomiankach jest i tak z pewnością łatwiej niż w
Warszawie. Ci z kolei, którzy się tu przenoszą z Warszawy widzą, że
anonimowość pod Wawą jest znacznie mniejsza.

[roberto19633]

Trochę mnie to dziwi,jestem jednym z ostatnich uprawiających
ziemię. Uważam że człowiek tyle dostaje , ile sam daję. Pani
odczucia są raczej subiektywne, u nas na wsi/Rolnicza i okolice/
większość ludzi sobie pomaga.Może Pani akurat trafiła na takich
sąsiadów.