zajęcia dla 2-latka

[iod]

czy możecie polecić coś godnego uwagi w okolicy? Skutecznie zniechęcona do
instytucji "opiekunka do dziecka" (książkę mogłabym napisać) zamierzam
poświęcić małemu max. mojego czasu i rozpocząć tzw. zajęcia adaptacyjne oraz
jak tylko to będzie możliwe skorzystać z instytucji "przedszkole" Myślałam o
Akademii Małego Człowieka, coby małego z dziećmi oswoić, ale pamiętam jakieś
negatywne wypowiedzi na łamach forum (chyba chodziło o przedszkole tam
prowadzone). Macie jakieś doświadczenia w tej dziedzinie?

[anka-76]

W okolicy niestety nic nie znam ale mogę ci polecić przedszkole Akademia
Uśmiechu i zajęcia dla dzieci od 1-3 lat przez nią organizowane (nazywa się to
Akademia Malucha). Moja córka chodzi do tego przedszkola, a na zajęcia
zaczęłyśmy chodzić kiedy miała 1,5 roku (teraz ma 5 lat) i tak wędrowałyśmy 2
razy w tygodniu do momentu kiedy zaczęła chodzić do przedszkola. Ona jest
akurat w przedszkolu na ul. Popiełuszki ale wiem że mają jeszcze inne
lokalizacje ( na Lindego i Krochmalnej).

[iod]

wielkie dzięki, zupełnie zapomniałam o Lindego. Możesz coś więcej napisać o
zajęciach? Ja dzisiaj byłam na Wiślanej - po pierwszych zajęciach trudno
powiedzieć. Wydaje mi się, że mój syn jest jeszcze za mały ( w styczniu kończy
dwa lata)|. Miła grupa rodziców z pociechami i pani z pomysłami starająca się
zapanować nad wszystkim. Juro wybieram się do Domu Kultury na zajęcia
umuzykalniające dla maluchów (cokolwiek to znaczy). Może inne forumowe mamy
też???

[mama.restauracyjna]

..........powiedziec, ze kiedys na forum zoliborskim znalazalam super watek na
ten temat o zajeciach na bielanach no i o bumps &tots.caluski.m

[anka-76]

My chodziłyśmy na ul. Popiełuszki (moja córka chodzi tam do przedszkola).
Zajęcia trwały 2 godziny i odbywały się 2 razy w tygodniu. Prowadziły je
opiekunki z przedszkola. Dzieciakom najbardziej podobało się malowanie farbami
(oczywiście za pomocą łapek) i różnego rodzaju wyklejanki. Była nauka piosenek
i wierszyków, tory przeszkód, itp. Panie były dosyć kreatywne. Ostatnie 20-30
minut to zabawa w sali z basenem z kulkami, zjeżdżalniami, poduchą do skakania
i tego typu atrakcjami (zrobione jest coś na kształt statku). Dzieci poznaly
przedszkole i opiekunki - myślę że to pomogło im w aklimatyzacji w grupie 3-
latków.

[krzysiom1]

Ja jak zwykle wrzucę swoje "inne" trzy grosze.
Zawsze się cieszyłem że w Polsce nie męczy się dzieci zbyt wcześnie obowiazkami.
Zerówka od 6 nroku zyciua wydawała się wybawieniem dla naszych maluchów
umożliwiając im choć kilka lat beztroskiego życia.
Serce się kraje jak patrzę np. na małych angliszonków w wieku 4 lat w
garniturach, krawatach i czapeczkach pomykających do szkoły.
Litości!
Nie męczcie za bardzo własnych pociech w imię własnych niespełnionych ambicji.
Namęczą się jeszcze w życiu.
Jest takie jedno przysłowie: "Zapomniał wół jak cielęciem był"

[iod]

no nie, krzysiom1, odczep się! Tu wcale nie chodzi o nie spełnione ambicje.
Moje niespełnione ambicje to akurat gra na fortepianie, ale nie zamierzam
dzieci zamęczać. Próbowałeś spędzić z dzieckiem 12 h dziennie i byc kreatywnym?
Cały czas! W tzw.międzyczasie obiad i ogarnięcie domu. Miło, że mogę wyjść z
maluchem i pokazać mu inne dzieci i inne otoczenie, poza domowym. Miło, że mogę
spotkać innych rodziców i trochę "powymieniać doświadczenia". I tylko o to
chodzi. Nie kreuję przyszłego plastyka ani muzyka! W kraju mojego męża dzieci
są wychowywane przez matki. Aż nie pójdą do szkoły, która na początku jest
tylko zabawą! W tzw. podstawówce nie ma zadań domowych. Szkoła wystarcza.U nas -
wszystko jest na odwrót.Ja przy pierwszym dziecku ciężko pracowałam (jak
większość matek w tym kraju), godziłam się na opiekunki idiotki, despotki itp.
tłumacząc sobie wiele. Aż zauwazyłam, że dla moich szefów i tak dawałam z
siebie za mało. Drugie dziecko przewartościowało mi cały świat. Ale chcę w
miarę możliwości pokazać mu, że poza domem jest basen, jakieś zajęcia z innymi
dziećmi wokół. Pewnie, że powoli przyzwyczajać go do przedszkola. Dla mojego
pierwszego syna było to bardzo trudne, bo wychowywał się wśród dorosłych. Nie
męczę mojego dziecka, pewnie bardziej siebie, bo przecież mogłabym mu właczyc
bajki i mieć go na jakiś czas "z głowy". Za to wolę pomalować albo powyciskać
albo pośpiewać, albo potańczyć. Chyba mnie zdenerwowałeś!:(

[krzysiom1]

Nie denerwuj sie!
Baw się ze swoim dzieckiem do bólu!
Spotykaj sie z innymi dziećmi i mamami w piaskownicy i parku na spacerze!
Ale nie mogę już czytać o problemach z nauką angielskiego u trzylatków,
zajęciach organizowanych dla dwulatków itp., itd.
To jest chore!
Litości..........
U mnie w domu wychowujemy dziecko wspólnie a nie tylko matka!

[iod]

Niestety, mąż często nieobecny, w miarę możliwości wychowuje. A swoją drogą
takie zajęcia to też niezła kasa dla organizatorów. Przypomniało mi się, że
poznane w obcym kraju mamy były bardzo zdziwione, że u nas mamy dzieci, które
rodziły w tym samym szpitalu w tym samym czasie nie kontynuują znajomości. Tam
w zasadzie szpitale to zaczynają, a potem takie mamy spotykają się na zmianę u
siebie w domach, wymieniają poglądy, a pociechy wspólnie bawią. Ja lubię ten
pomysł. I nie potrzeba żadnych dodatkowych,płatnych zajęć dla maluchów.

[krzysiom1]

W tym temacie sie z Tobą zgadzam w 100%
Jesteśmy straszni! Nie ma jakichkolwiek więzów lokalnych, szkolnych itp itd.
Z podziwem patrzę na wiochy w Angli gdzie się wszyscy znają, wrzucają sobie
kartki na święta do skrzynek a w Wielkanoc robią wspólne pikniki i grają na
dzwonach.
W naszych Łomiankch nie znam sąsidów z za płotu, przeciętny łomiankowicz nie
widzi nic po za czubkiem własnego nosa a jak cos widzi to tylko do własnego
płotu.
Tragedia!
Może jestem zbyt wielkim idealistą ale powinniśmy oprócz gadania na forum
pomysleć o czymś więcej. Jakieś spotkania przy ognisku, moze cos innego?
Trzeba zacząć a potem juz pójdzie!
Integrujmy się!
Wierzmy w moc lokalnej społeczności i pomocna dłoń sąsiadów!
Nie ma to nic wspólnego z zajęciami dla dwulatków ale każde spotkanie z innym
dzieckiem czy człowiekiem wychowuje sopołecznie i jest korzystne dla wszystkich.

[iod]

i już się nie denerwuję. Winko sączę. Baaaardzo dobre :)

[krzysiom1]

To tak jak ja. Tylko ja co innego.
Też jest miło.
Tylko Mama restauracyjna zaraz mnie wykabluje do Ciebie jak wyglądam, gdzie
mieszkam i czar prysnie........

[iod]

no to czekam!!!!!

[krzysiom1]

Nie!
Proszę!

[iod]

:)Zresztą ona o mnie też co nieco wie. Niezła jest!

[krzysiom1]

Ale o Tobie mało mówiła.
Wspomniała że extra ale bez szczegółów.

[iod]

??????????????????? chyba wysiadam...

[krzysiom1]

To się troszke pomęcz......

[iod]

to tu się wszyscy znają??? Czyżby czas uciekać? Tymczasem chyba się upiję.
Winko rewelacja. Zaraz nas zdejmą...

[kmsanczia]

Qrczę, jakiś romansik nam się kroi na forum... ;-))

[krzysiom1]

Oj! Troszkę sobie ludzie pogadaja i od razu romans......

[logownica]

kmsanczia napisała:

> Qrczę, jakiś romansik nam się kroi na forum... ;-))

Zawsze musisz tak brutalnie wkroczyć w ciekawie zapowiadającą się
konwersację :-))

[kmsanczia]

logownica napisała:
> Zawsze musisz tak brutalnie wkroczyć w ciekawie zapowiadającą się
> konwersację :-))

Masz rację, spłoszyłam nasze ptaszyny. ;-))

[iod]

no niezupełnie, mnie niełatwo spłoszyć. Chociaż dzisiaj bez winka, to może być
ciężko :)

[kmsanczia]

Iod zdradź wreszcie gdzie ten cudowny kraj się znajduje, o którym tu tyle
piszesz? SKąd ten twój mąż pochodzi, z Marsa? ;)

[iod]

prawie, niestety. Z Australii. tylko błagam cię nie pytaj co my tu jeszcze do
diabła robimy. Niech będzie, że przez te łąki i pola.

[kmsanczia]

No coś ty, gdzież bym śmiała. Sama bym się pogrążyła, bo niby co mnie tu trzyma
jak nie te łąki i pola? ;)

Jak mi wyjdzie winko własnej produkcji to może wreszcie zwołamy paru odważnych z
forum i zaśpiewamy "Sokole czy ci nie żal". :-) Wskazany strój maskujący, coby
czar nie prysł.

[iod]

normalnie teraz pękam ze śmiechu :))Za winko trzymam kciuki. Pamiętam babcine,
zawsze szybko pite, ale raz się jakaś butelka zaplątała w spiżarce i na 18
dostałam. Pychotka była. Sama jeszcze się nie odważyłam wytwarzać. Za to
spożywam namiętnie.

[logownica]

iod napisała:

> prawie, niestety. Z Australii. tylko błagam cię nie pytaj co my tu jeszcze do
> diabła robimy. Niech będzie, że przez te łąki i pola.

Ja wiem dlaczego uciekliście tutaj, to pewnie przez te wielkie australijskie
pająki.

[kmsanczia]

No widzisz Krzysiom - jak tu się integrować, skoro boimy się ujawnić, bo czar
pryśnie... ;)

Iod ma całkowitą rację - kiedyś było więcej czasu na siedzenie z dziećmi, było
też więcej dzieci: w rodzinie, w okolicy itp. czyli wychowywały się razem. Teraz
ludzie mają tak mało czasu, siły i ochoty żeby się spotykać, że pozostają
właśnie takie zorganizowane zajęcia dla maluchów. Nie chodzi tu o naukę od
niemowlęcia tylko o zorganizowanie dziecku czasu, kontakt z rówieśnikami i
również dostęp do zabawek (nie każdy ma w domu miejsce na basen z piłeczkami ;).
A że przy okazji maluch nauczy się trzymać pędzel i nie umaże nam przy tym ścian
w domu, czy załapie kilka angielskich słówek to chyba nic złego.

A co do niespełnionych rodzicielskich ambicji: znajoma od małego była
ukierunkowywana na naukę francuskiego, grę na pianinie i nienaganne maniery a
teraz sprzedaje skarpetki na bazarze i (chyba) jest happy. ;))

[iod]

ooo, dzięki, juz się bałam, że tylko ja tak myślę. Pozdrawiam.

[krzysiom1]

Pisałem o czymś innym. Może żle zrozumiałem iod?
Jezeli pod pojęciem "zajęcia dla 2latka?" rozumiecie spotkania z rówieśnikami
to ok! Macie rację.

[iod]

tak, chodzi tylko o spotkania z rówiesnikami i wspólną zabawę. Na pewno nie
edukację. Na razie głównie obdarzam młodszego smyka miłością. A zajęcia w
Łomiankach to tak przy okazji. Pewna forma integracji.
Prawda, że rano wszystko wygląda inaczej? Pozdrowienia :)

[krzysiom1]

iod napisała:

> Prawda, że rano wszystko wygląda inaczej? Pozdrowienia :)
Zawsze musisz mieć ostatnie słowo?
Wieczorem nie chciało mi się już stukać.....

[iod]

muszę, baba jestem.