Bez pracy bez szans

[Gość: dość]

Rabart nie czytałeś uważnie, niejednokrotnie pisałam, że bez znajomości jest w 99% ciężko dostać pracę, ja jestem tym 1%, co prawda za grosze, ale jednak mi się udało. wierzę, że teraz może być tylko lepiej, zdobędę nowe doświadczenie i jakies pieniądze też za pracę dostane, więc jest ok. Też po roku już nie wierzyłam w to, że mi się uda, tyle wysłanych aplikacji i brak odzewu, ale w końcu się udało. Jak nie pracowałam, zrobiłam kurs związany z ksiegowością, pewnie mi się tu nie przyda, ale zawsze w cv wygląda lepiej i nie wiadomo, może kiedyś go wykorzystam. Najgorzej siedziec w domu i się załamac, trzeba cos robic i choć się już nie wierzy to wysyłać aplikacje.

[Gość: a.]

Ja jestem załamana. W poniedziałek mam pierwszą wizytę u psychiatry po tym, jak pocięłam sobie rękę... Mam 24 lata, i jedyną nadzieję pokładam na razie w leczeniu, żeby w ogóle chciało mi się żyć, żebym nie płakała z każdym wysłanym cv.

[Gość: dosc]

Załamanie nic tu nie da, wiem, że mogę sobie pisać do woli, ale wiem, jak to jest, ponieważ sama to przerabiałam ( nie z cięciem się). wysyłałam do oporu, na zlecenie, na godzinówki, za psie pieniądze, wiem,. że więcej zarabiają siedząc na kasie, niż na swoim stanowisku, ale pracuje. nie mozna się załamywać, tylko wciąz wysyłac, nawet gdy nie ma sie złudzeń co do zatrudnienia. Najgorzej siedziec bezczynnie w domu

[krig28]

Za zaistniałą sytuacje należy podziękować wszystkim polityką którzy dopuścili do prywatyzacji tz. likwidacji miliony stanowisk pracy. Rzeczywiście sytuacja jest krytyczna, wręcz nienormalna a znalezienie normalnej pracy graniczy z cudem.

[Gość: dość]

Niestety z przyczyn ode mnie niezależnych znów jestem na bezrobociu:( Po prostu chodzę już po ścianach. Radośc ze znalezienia pracy, dawania z siebie wszystkiego, poszło na marne:( W dzisiejszych czasach z kim nie rozmawiam to ma prace dzieki komuś... idzie sięzałamać i nic nie idzie na to poradzić

[Gość: roberto]

Współczuję...szczerze

[annajustyna]

Ale co sie stalo?!

[Gość: dość]

Firma splajtowała, ot moje szczęście. Kiedy już coś znalazłam, szczęśliwa, ze się w końcu udało, kiedy już się wdrożyłam, nauczyłam nowych rzeczy, zwierzchnicy zadowoleni i taki klops. Czasem myślę, że naprawdę trzeba miec porządnego pecha, żeby tak trafić. Nie poddaje się, przeglądam oferty, jesli chodzi o osobiste zanoszenie cv, wiem, że to nie zdaje rezultatu, bo już próbowałam , wysyłanie też tam gdzie nie potrzebują, daje taki sam efekt. Brak słów...

[Gość: dość]

Tu nie chodzi o to, czy ma się nadzieję, czy też nie, ale o ogólne standardy zycia. Człowiek kończy studia, bo mysli, ze to coś da w myśl twierdzeń, że trzeba się uczyć, by coś osiagnąć, potem jakieś praktyki, staże, praca na zastępstwo, umowy zlecenia, które nic nie gwarantują, nawet za marne pieniądz, byle tylko pracować. Pozostaje kwestia, jak długo się tak da? Nikt się nie liczy z tym, że człowiek się stara, że chce pracować, by móc żyć, założyć rodzinę, opłacić wynajęte mieszkanie, już nie wspominając o planach zakupu własnego, posiadaniu dzieci, bo co można zagwarantować, martwić się o każdy dzień. Denerwują mnie artykuły, czy też wypowiedzi dziennikarzy, ludzi z UP, że praca jest tylko bezrobotni nie chcą pracować za pracę poniżej 1600 zł netto?Ja się pytam, gdzie jest ta praca, oferty, których to niby nie chcę,no gdzie? Nie mam przeszło 50 lat, grupy inwalidzkiej, żeby dostać pracę, bo takie tylko oferty są w UP. Rozgoryczenie i tyle co czuję

[Gość: dość]

Dodam tylko, że nie liczę na UP, nawet się tam nie zarejestrowałam po ostatnich doświadczeniach, szukam pracy i będe szukać dalej, bo nic innego mi nie pozostało

[Gość: wyrodny_syn]

I tak nic tu nie znajdziesz sensownego poza ochlapem na umowe zlecenie lub przez agencje na umowie smieciowej. Polska to kraj k...........urwy i szatana! Bedziesz klepać biede do końca życia i jeść tanie parówki z marketu! Miałaś pecha urodzić się w Polsce podobnie jak parę milionów twoich rówieśników i zdecydować na pozostanie tutaj!

[Gość: dość]

Bardzo budująca wypowiedź, lecz niekoniecznie tycząca się wyłącznie sytuacji w Polsce, to, że ktoś wyjedzie poza Polskę nie daje mu gwarancji zatrudnienia i godnego życia,a praca sezonowa jak sama nazwa sugeruje jest wyłącznie krótkoterminowym rozwiązaniem kosztem czegoś innego, np rozłąki z bliskimi. Chodzi o to, by się nie poddawać i nie zakładać, że się nie uda, choć biorąc pod uwagę obecną sytuację, gdzie na pierwszym miejscu są różnego rodzaju koligacje, nie ma duzych szans

[Gość: w dupie]

Znam to. Mieszkam w miejscu zwanym potocznie zadupiem, gdzie znalezienie pracy jest niemożliwe. Mam szansę na pracę tylko z dojazdem. Niestety przez 2,5 roku szukania pracy oferowano mi tylko 4-7 zł/h przy czym musiałbym dojeżdżać prawie 80 km z przesiadką. Dojazd kosztował by mnie 700 zł miesięcznie więc nie opłaca mi się jeździć do taki kawał do tak słabopłatnej roboty. Jestem od 2,5 roku w impasie. Pracę za te gó...ane pieniądze miałbym od zaraz ale nie będę pracować tylko po to żeby pracować bo całą wypłatę będę musiał przeznaczyć na dojazd. Żyjemy w po....nym kraju. Gdybym miał za co, dawno bym wyjechał.

[Gość: dość]

Ja wczesniej też pracowałam za grosze, ale zawsze coś. Dzis po prostu przeżyłam szok, czy Wy też macie czasem wrażenie, że osoby, które pracują traktują Was jak śmieci? Zadzwoniłam w pewne miejsce, żeby uzyskać informacje na temat oferty pracy, a osoba, która odebrała była tak nieuprzejma, że brak słów, z wielkimi pretensjami nawet nie chciała mi udzielić informacji o ofercie pracy, oburzona, ze jak ktos bezrobotny może pytac się jej o cokolwiek bo ona nie jest od tego, żeby odpowiadac na moje pytania, to się pytam kto, skoro do niej był podany numer kontaktowy w sprawie oferty? Nie ogarniam takich ludzi, z tego co wiem to nie tylko mnie tak ta osoba potraktowała. wiem, że ludzie są różni, ale tego typu podejście do innych osób to już szczyt chamstwa. Nikt nie jest święty, ale ja pracując nigdy wobec kogoś się tak nie zachowałam, choc byłam już naprawdę na granicy wytrzymałości

[Gość: wasz pan pisiaki]

Idiota napisał:
krig28 26.09.11, 23:07Odpowiedz

Za zaistniałą sytuacje należy podziękować wszystkim polityką którzy dopuścili do prywatyzacji tz. likwidacji miliony stanowisk pracy.

Miliony nieróbów pierdzących w stołki, nazywajmy rzeczy po imieniu, ciekawe zę robotę mają teraz Ci co coś potrafią, a różnej maści jełopy po Wyższej Szkole Grillowania i Tipsów wielce zdziwieni że nikt nei chce płacić za samo pierdzenei w stołek w robocie , faktycznie dziwne !

[Gość: dość]

Ja się nie zamierzam poddać, choć wiem,że za jakiś czas będe mieć takie stany, natomiast wysyłam aplikacje, w końcu to nie boli, to, że nie będzie odzewu swoją drogą, ale poczucie, że robię coś by to zmienić jest ważne. Rabart głowa do góry

[Gość: dość]

Nic innego ci nie poradzę, też mnie denerwuj sytuacja na rynku pracy, ale wysyłam aplikacje i przynajmniej mam poczucie, że robię wszystko by znaleźć pracę