nadwiślańczycy w okręgi arłamowskim

[piotrzr]

Ciekawym epizodem historii okolic Arłamowa i bieszczad było stacjonowanie tu
od lat siedemdziesiątych do początku 90-tch - zmotoryzowanego pułku
nadwiślakich wojsk MSW /kryptonim JW2667/.
Ci następcy pacyfikacyjno-karnych wojsl KBW stacjonowali w trzciańcu /blok
koszarowy/, kwaszeninie /baraki stojące na zboczach doliny/ oraz zespół
koszarowy głebiej w Bieszczadach koło Mucznego-Kazimierzowa w Tarnawie Wyżnej.
Wojsko to obsługiwało faktycznie tzw wojskowe gospodarstwo rolne - chodując w
oborach /w Trzciańcu,tarnawie i Kwaszeninie/bydło. Chłopcy ze słuzby
zasadniczej świadczyli tu /w gruncie rzeczy/ niewolniczą pracę. A jedyną
ich "rozrywką" były "dzikie "wypady" do Huwnik czy Makowej /a nie np do
Jureczkowej czy Liskowatego - czy wiecie dlaczego ??. No i służbowe wyjazdy
na pomaganie ZOMO w tłumieniu manifestacji solidarnościowych jak np 13
grudnia 1982 roku w Nowej Hucie.
Innym zbieżny temat to "samodzierżawie" płk Doskoczyńskie - Pana na
Arłamowie :-)
Jak temat "chwyci" mozna by trochę o tym porozmawiać

[darino]

Pamiętam kabewiacy kwaterowali też na lotnisku w Krajnej, w Trójcy i Grąziowej.
Oprócz pasienia bydła zajmowali się handlem kradzionym sprzętem i wyposażeniem
wojskowym, oprócz tego oficerowie wysyłali wiosną żołnierzy "na zrzuty" - czyli
do poszukiwania rogów zrzuconych przez jelenie, a w lecie do zbierania grzybów.
Co do "dzikich wypadów" to przyjeżdżali czasami do Birczy, ale w ilości co
najmniej 20. Pamiętam że raz przyjechali w 10-12, to dostali baty na miejscu i
jeszcze ścigaliśmy ich z Birczy aż pod bramę lotniska w Krajnej (5 km), biegnąc
cały czas pod górę. To był mój najwiekszy wyczyn sportowy !
Jesli chodzi o pułkownika Doskoczyńskiego, pamiętam że wzbudzał powszechny
strach i obawiały się go zarówno władze wojskowe, jak i cywilne na tym terenie !

plotka o wysiedleniu Birczy

[darino]

Przypomniałem sobie, że w pierwszej połowie lat 70 - w okresie największego
rozkwitu Arłamowa, w Birczy wszyscy mówili o tym, że Bircza będzie wysiedlana i
wszyscy bardzo poważnie traktowali to zagrożenie.

chodzenie "na rogi"

[upowiec]

Też co wiosnę jako młody chłopiec chodziłem "na rogi" na teren Ośrodka URM -
chociaż było to zabronione. Raz nawet zostałem schwytany, bo zapędziłem się
pomiędzy tyralierę żołnierzy poszukujących rogów, a z drugiej strony na patrol
strażników leśnych. Dostałem kilka pasów na tyłek, a potem musiałem obierać
ziemniaki w kuchni w Trójcy. Pod koniec dnia odwieziono mnie do bramy na
Rebercu i wypuszczono na wolność.

[piotrzr]

No tak tamte tereny to marcowe chodzenie za rogami,jesienne rykowiska i
zbieranie orzechów laskowych i mase dzikich sadód w dlinach Jamnej,Trójcy,
Arłamowa /w dolinie tuz przy obecnej granicy ukrainskiej/ i Kwaszeniny.
Ja poznawałem te tereny jako podchorązy rezerwy /po eseprze - czy;i szkole
podchorążych rezerwy/ w latach 80 tych. Te 8 m-cy w kwaszeninie dały mi niezły
podgląd na "niewolnicza" pracę szarych zołnierzy, totalne pijaństwo tzw
oficerów msw i piekną przyrode dookola - wielkie stada jeleni wypasających sie
na łąkach, liczne dziki i prawdziwe wilcze echa w zimie . Za rogami chodzilismy
na zbocza gorskich przy drodze na tzw Wilczą karmę - poloninę ciągnącą sie od
liskowatego w stronę granicy.No a wokresie rykowisk - wyprawy do sadów - na
pyszne jabłka, orzecy i śliwy. No i dorodne pieczarki na łąkach podlewanych
gnojówką i rydze oraz ,maslaki.
Do Makowej sie jeżdzilo na dobre dziewczyny i łatwy bimber /a może odwrotnie
:-)) ???.
Przed wyprawami do Jureczkowej i w strone Krościenka zołnierze sie ostrzegali -
mieszkający tam Grecy /komunistyczni emigranci lat 50 -tych/ byli ponoc bardzo
czujnymi strózami swoich dziewczyn :)
A legend o Doskoczyńskim slyszało sie wtedy wiele - częśc z nich znalazłem
powtórzonych na róznych stronach internetu :)

[darino]

Ja na rogi chodziłem w rejony Krajnej, Łomnej, Trójcy, Jamnej i dalej w
kierunku Leszczawy Górnej.
Bimbru z Makowej nie piłem, ale muszę pochwalić produkt lokalny z Jasienicy
Sufczyńskiej, Jawornika Ruskiego i spod Krępaku.
Natomiast Grecy w większości powyjeżdżali, część z powrotem do Grecji, a część
do Niemiec, ale trochę ich jeszcze zostało mieszkali głównie w Krościenku i
częśći Liskowatego.
Na pieczarki jeździłem z tatą w rejon góry Jaworów (koło Łodzinki Górnej).

[nina40]

Drogi Darino,myślę że teraz nie bardzo jesteś dumny z tego ,że kiedyś scigałeś
biednych chłopaków,którzy nie wybierali sobie jednostek do odsłużenia wojska.
Gdyby tam był mój brat albo syn to byłoby mi bardzo przykro. Mimo tego ścigania
wielu chłopaków ożeniło się w Birczy i okolicy a niektórzy chyba do dziś tam
mieszkają.

[piotrzr]

Ciekawe czy byliście kiedyś w dolinie dawnej wioski Arłamów?
szło sie tak od strony Kwaszeniny /za tzw parkiem samochodowym już przy samej
granicy/ w piekną szeroką dolinę ciągnącą się wzdłuz granicy. Pamiętam całe
szeregi ziemnych piwic pozostalych po nieistniejących gospodarstwach.Masę sadow
dochodzacych do drogi. Przy drodze stał mocno zjedzony zębem czasu/popekane
drewno,pogryzione prze korniki/ krzyż drewniany z wiszącym za jedną rękę
blaszaną sylwetka Chrystusa. Na przerdzewialej sylwetce widac było resztki
farby i liczne przestrzeliny- otwory po pociskach.
A maślaki na Wilczej karmie nad liskowatem byly dwa lata temu jak i w ubiegłym
roku tak samo wspaniale jak w "tamtych" czasach.

Arłamów

[darino]

Na tę dolinę mogłem tylko zerknąć z góry, z Ośrodka w latach 80. Bliżej granicy
nie można było podejść.

[darino]

Wiesz Nino, obecnie na pewno nie wdawałbym się w takie awantury, ale wtedy
drażniło mnie butne zachowanie "nadwiślańskich żołnierzy". Zresztą akurat
Nadwiślańskich Jednostek MSW nie darzy się w mojej rodzinie sympatią - są
spadkobiercami tradycji jednostek KBW, które "pomogły" części mojej rodziny
wyjechać po wojnie na Ukrainę.

[piotrzr]

czy mozna miec pretensje do prostych wiejskich chłopaków/ bo takich z reguły
zsyłano do owych pegeerów bieszczadzkich/,że szukali rozrywki po okolicach??
Ciekawa wypowiedź Niny wskazuje że mimo trudów słuzby / a w stanie wojennym
służba zasadnicza była wydłuzona bodaj do 3 albo 4 lat ???/ niektorzy z nich
związali swe zycie cywilne z Pogórzem :-))
Słyszałem także o tragediach rozgrywających się na terenie gór arłamowskich -
np przypadki zamarznięć zołnierzy na tzw "samowolkach" gdy na skroty próbowali
dotrzeć do "cywilizacji"

anegdota o ochronie loniska w Krajnej

[darino]

Przypomniałem sobie pewną anegdotę związaną z lotniskiem w Krajnej. Przez cały
okres istnienia Ośrodka URM okoliczna ludność kupowała od żołnierzy paliwo,
części samochodowe oraz części umundurowania i wyposażenia - zresztą w tych
czasach okolice Birczy wyglądały jak zmobilizowane - wszyscy chodzili w
elementach wojskowego umundurowania, od butów do czapki.
Otóż pod koniec lat 80, kiedy już wiadomo było, że Ośrodek zostanie
zlikwidowany, ochrona lotniska zaczęła sprzedawać wszysko, co stanowiło jakąś
wartość, między innymi 4 psy - owczarki niemieckie. A ponieważ dalej brakowało
pieniędzy na rozrywki, a lotnisko było nieużywane i bez kontroli, żołnierze
sprzedali swoje mundury polowe i służyli w dresach, ewentualnie ubierali
mundury wyjściowe !

[piotrzr]

A mundury mieli według wzorów odziedziczonych po ubekach-KBW - wysokie "buty-
szklanki" podkówane zelówkami, ciasne spodnie-rajtki- podobno tak obcisłe że
ubierane na mokro :) no i bluzy z kołnierzami ze stójką- z owymi
zygakami "generalskimi". Do szpanu należało łodkawte deformowanie wyjściowych
czapek- w tym celu pogiete -były w magazynku wciskane do cholew butów.
Tylko że ci ktorzy niewolniczo harowali na oborach /przy bykach/ na codzień
ubierali sie w niebieskie drelichy i beretki.

hodowla "dzikich zwierząt"

[darino]

Oprócz typowych zajęć hodowlanych żolnierze musieli przygotowywać paszę
dla "dzikich" zwierząt - głównie dzików, saren i jeleni. Pogłowie tych zwierząt
na km2 było przekroczone chyba kilkanaście razy. Wielokrotnie widywałem, jak
zwierzęta słysząc odgłos nadjeżdżającego ciągnika z paszą wychodziły na drogę i
szły za przyczepą aż do miejsca karmienia (zawsze pod amboną myśliwską).
Zwierzęta służyły potem za łatwy cel dla partyjnych notabli oraz dewizowych
myśliwych.

[piotrzr]

Z tymi żwięrzętami i dzikimi i bykami z obór to już całkiem inna historia.
Tak wielkich stad jelenii jak na podwieczornych łakach kawszeniny i trojcy - to
nigdy wczesniej ani nigdy później nie widziałem. Stada dzików /po 10 szt. nawet
z młodymi/ podchodzily wprost pod nogi wartowników na Braniewie /szlaban
kwaszeniński/. Nie mówiąc już o smietnikach koło żołnierskich stołowek.W zimowe
wieczory -widok żołnierzy przebiegających w piżamach od baraku do baraku, do
świetlicy na obowiązkowy "dziennik" a obok nich przebiegające dziki i łomot
przerwacanych kubłów na smieci - to był totalny surrealizm 'na żywo".
Jesienne rykowisko w okręgu arłamowskim - to było jedno wielkie echo dzikich
porykowań, żałuję że nie miałem wtedy godziwe sprzęcicha do nagrań - oj było by
co posłuchąć -spiewy wielorybie przy tym to nic :-)
A jeszcze inny temat to dzikie polowania panów oficerów- polowania z uzyciem
łazika i szperacza -reflektora przy przedniej szybie - to był normalny proceder.
Do dzisiaj pamiętam totalnie pijanego, grubasa-towarzysza ułkownika ktory
wsparty o błotnik uaza probowal trafic w lisa znieruchomialego przez swiatło
szperacza- albo innego "walącego'ze sztucera do jelenia złapanego w światło
zaparkowanego auta. :(

[galapago]

Sprawa Arłamowa stała sie już publicznie znana - dzięki wydawnictwom KOR - pod
koniec lat 70-tych, chodziło o straszne szkody rolnicze powodowane przez
rozmnożoną do absurdu zwierzynę przeznaczoną na łowieckie igry towarzyszy (nie
tylko chyba polskich). Mieszkańcy pobliskich gospodarstw byli wręcz
terroryzowani przez watahy dzików, nie mieli prawa się bronić.
Parze moich znajomych udało się w czasie wyjątkowo ulewnej pogody wśliznac na
tereny kompleksu, gdzie schronili się w jednej z przygotowanych dla towarzyszy
ziemianek (albo szałasów, nie pamiętam), wyposażonych w żarcie i napitki, czym
się raczyli. Wartownicy na widok cywili, pozdrowili ich tytułując "towarzyszu"
i nie zawracali głowy.

Arłamów stał się też sławny, co warto przypomnieć, jako miejsce internowania
Lecha Wałęsy, zwolnionego bodaj na pocz. listopada 1982, tuż pred śmiercią
Breżniewa, co dało asumpt do licznych żartów, jakoby strach przed Wałęsą był
bezpośrednim powodem zgonu Leonida Ilicza. Skoro jesteśmy już w tych czasach ,
to warto przypomnieć, że nie tak daleko były dwa obozy internoqanych, Nowy
Łupków i Uherce. Od końca stycznia byłem w N. Łupkowie, zanim nie zostałem z
liczna grupą przetransportowany do Załęża koło Rzeszowa. Ale to już inna
historia, która oddala nas zbytnio od Arłamowa...

płoszenie dzików

[darino]

Witaj Galapago !
Oczywiscie była to zmora rolników, których grunty sasiadowały z Ośrodkiem, i
nie tylko tych. Mój dziadek mieszkał w Boguszówce, a więc w dość dużej
odległości od ogrodzenia, i niestety również musiał w nocy pilnować swojego
pola przed zwierzyną. Czasem mu w tym pomagałem - na polach spotykaliśmy
sąsiadów również pilnujących pól. Przy każdym polu rolnicy budowali
prowizoryczne schronienia przed deszczem oraz oraz "gniazda" na drzewach, aby
było gdzie uciekać przed dzikami, które do płochliwych nie należały.
Oprócz dzików duże szkody czyniły też sarny i jelenie, spasając wiosną
kiełkujące zboża.

Wałęsa w Arłamowie

[piotrzr]

Namawiam na lekturę - dośc jednostronną ale...

http//kiosk.onet.pl/1207480,1,3 ,1292,druk.html

/.../
Wałęsa najchętniej relaksował się, grając w ping-ponga, wykazując duży talent w
tej dziedzinie i coraz większe umiejętności. Ogrywał kierownika Nogę, oficerów,

a także dopuszczanego do stołu ośrodkowego elektryka. Lubił też warcaby i
bilard. (...) Lubił nie tylko piwo. Gdy czuł szmerek w głowie, rozwiązywał mu
się język. Zadręczał ochroniarzy swoją większą gadatliwością. Jego poglądy
poznali na wylot. (...) Chętnie spacerował, opalał się i...

lamentował że tyje. (...) Ponoć podczas pobytu w Arłamowie przybrał na wadze

16 kilogramów. (...) Kolejny oficer MSW dodaje: „Niektórzy mówili potem, że
dawano Wałęsie środki farmakologiczne, bo bardzo utył. Ale gdzie tam! On po
prostu lubił jeść i nie żałował sobie. Kiedyś nas pół żartem, pół serio,
opieprzył, że dajemy mu gruziński koniak, a on poniżej francuskiego nie
schodzi. Kiedy przedstawiliśmy generałowi Kiszczakowi końcowy rachunek za
wyżywienie i alkohole dla Wałęsy, to aż złapał się za głowę. Odmówił płacenia
go z rachunków MSW i kazał iść z tym do szefa URM, generała Janiszewskiego, bo
on ma więcej pieniędzy”.

Fragment książki Wiesława Białkowskiego „Arłamów bez kurtyny

[darino]

O tym, że Wałęsa jest internowany w Arłamowie, wiedzieli wszyscy w okolicy od
razu - sądzę że z nasłuchu "Wolnej Europy" oraz plotek żołnierzy.
Co do opisu życia Wałęsy w Arłamowie, to znając jego późniejsze popisy - może
być prawdziwy.

plotka o polowaniu na rysia

[upowiec]

Przypomniałem sobie jeszcze jedną opowieść, o polowaniu na rysia.
Otóż pewnego dnia któryś z panów J., nie pamiętam czy Jaroszewicz czy
Jabłóński, postanowił zapolować na rysia. Rysia, a jakże, wytropiono, jednak
pan J. za nic nie mógł go trafić. Po wielu wysiłkach uśpiono więc rysia, a
następnie uwiązano do na drucie do drzewa i w końcu po wielu strzałach
został "upolowany". Jednak miał tak podziurawioną skórę, że nie nadawał się na
trofeum.

hodowla "dzikich zwierząt" - film "Rykowisko"

[darino]

Obejrzałem dziś polski film "Rykowisko" z 1986 roku z Romanem Wilhelmim w roli
głównej. Film średni, akcja dzieje się "gdzieś w Polsce", na pewno na
wschodzie - jest tam wiele aluzji do Ośrodka - polowania pijanych dygnitarzy
partyjnych, dewizowi myśliwi, występuje nawet postać "Desantowca", który
wszystkim rządzi. Ciekawy przyczynek do historii Ośrodka.

Doskoczyński

[galapago]

Według popularnej plotki Doskoczyńskiemu odstrzelili jaja (nie pamiętam
szczegółów okoliczności), co miało tłumaczyć jego złość i mściwość. Czytałem to
(gdzie ? - nie pamiętam ) albo w bibule przedsierpniowej, albo w 1981 roku w
jakiejś solidarnościowej prasie, gdy dość swobodnie pisano na wiele tematów.

[piotrzr]

O!!! to obrażenie poniósl podobno jako ochraniarz Bieruta - oczywiście według
jednej z wielu legend wokół tej postaci - niektóre cytuje za linkiem

region.halicz.pl/person/doskoczy.htm
W "Worku" przez wiele lat gospodarzył pułkownik Kazimierz Doskoczyński. Na
trwałe wszedł do panteonu postaci bieszczadzkiego folkoloru. Wieść gminna
głosi, że fantazję miał iście kawaleryjską. Rozkazał rzekomo kupić pewnego razu
japoński, kolorowy telewizor, wtedy już za dobrych gierkowskich, czasów trudny
do zdobycia. Kupiono. Rozkazał przywieźć do "myśliwskiego" szałasu, a raczej
wspaniałej stylowej willi ukrytej w zapadłym lesie, tuż nad granicą bratniego
kraju. Przywieziono. Z zainstalowaniem było gorzej. Żaden z podwładnych nie
bardzo wiedział jak się do tego zabrać,a pułkownik miał w życiu znacznie
ważniejsze zadania niż studiowanie języków obcych czy instrukcji obsługi
produkowanych przez imperialistów pudeł. Odbiornik skrzeczał i warczał. Na
ekranie miotały się kłębowiska różnobarwnych linii i plam. Kręcił wszystkimi
gałkami. Bezskutecznie. Zmarnował prawie cały dzień. Pod wieczór podjął
decyzję. Polecił wynieść diabelską maszynę pod najbliższe drzewo. Zdjął
dubeltówkę ze ściany. Otworzył okno. Już po pierwszym strzale eksplodował
kineskop. Poprawił z drugiej rury. Nikt nie śmiał mu przeszkodzić. Był
samowładnym panem na tysiącach hektarów lasów. Jednym skinieniem ręki mógł
nakazać przesiedlenie niewygodnego osobnika lub spalenie drewnianego szałasu
skleconego na Caryńskim przez artystę rzeźbiarza, a postawionego bez jego
zgody. W Ustrzykach Dolnych, Lesku, Sanoku wszyscy wiedzieli z kim mają do
czynienia. Zwykli ludzie zgrzytali zębami, zaciskali pięści , schodzili
potulnie z drogi. Lokalni prominenci i decydenci prześcigali się natomiast w
umizgach, odgadywali w lot życzenia Wielkiego Łowczego. No, niechby który nie
odgadł. Strach pomyśleć... (W. Michałowski, J. Rygielski "Spór o Bieszczady").
Pewnego razu pułkownik Doskoczyński wracał swoim LandRoverem z
Mucznego. W Lutowiskach usiłowała zatrzymać ich milicja. Kierowca otrzymał
polecenie, aby jechał dalej. Dzielni milicjanci nie wiedzieli z kim mają do
czynienia. W końcu to oni byli władzą. Dalej więc swoim gazikiem gonić
nieposłusznego kierowcę. Nie wiadomo co wydarzyło się w LandRoverze, w każdym
bądź razie gazik cały czas miał wiekie szanse na dogonienie uciekiniera.W
Kwaszeninie szlaban był już otwarty i oba rozpędzone samochody wpadły na
tereny, w których udzielnym władcą był Wielki Łowczy. Tutaj on ustanawiał
prawo. Szybko o tym przekonali się milicjanci. Szlaban został opuszczony, a
gazik otoczyła grupa żołnierzy. Wyciągnięto ich z samochodu i rozbrojono. Ślad
po nich zaginął.
Wkrótce zostali pouczeni z kim mają do czynienia i że nie wolno przeszkadzać w
podróży panu pułkownikowi. Aby ta nauka lepiej im się utrwaliła, ... przez dwa
tygodnie rąbali w lesie drzewo:-)))
Pan pułkownik lubił uczyć i dawać nauczki. Pewnego razu pecha miał
wilczur, który strzegł rzadowego ośrodka. A było to tak. W Arłamowie
wypoczywała ówczesna pierwsza dama, Stanisława G. Lecz jej wypoczynek mącił
swym ujadaniem niesforny pies. Pan pułkownik osobiście udzielił mu reprymendy,
wykazał niestosowność takiego zachowania. Nieposłuszny owczarek alzacki
ośmielił się w trakcie tej tyrady merać ogonem i za to zastał ukarany... Przez
tydzień był o chlebie i wodzie.

Doskoczyński - zabawne !

[darino]

Zabawne opowiastki !
Z birczańskich plotek słyszałem tylko tę o telewizorze.

Arłamów

[piotrzr]

Proponuję ciekawą lekturę :
www.agh.edu.pl/bip/75/14_75.htm


ARŁAMÓW - dawna wieś u południowo-wschodniego podnóża Suchego Obycza. Według
tradycji Arłamów powstał jeszcze w czasach książąt ruskich. Ponoć osiedlono
tutaj jeńców tatarskich, tzw. arłamanów (włóczęgów), którzy przyyjęli obyczaj i
mowę ruską. W dokumencie z 1485 roku wymieniany jest Arlamow campus, czyli
puste miejsce pod założenie wsi. Wojski samborski, Jan Herburt, spowodował pod
koniec XV wieku ponowną lokację na prawie wołoskim.
Podczas powstania Chm ielnickiego w 1648 r., gdy zagon kozacki dotarł do ziemi
przemyskiej, ruscy mieszkańcy Dobromila, połączywszy się z chłopami z Arłamowa
i kilku sąsiednich wsi, pod wodzą niejakiego Pinczowskiego, napadli na dwory. O
mało nie padł ich ofiarą późniejszy zna k omity pisarz, Andrzej Maksymilian
Fredro, którego oblegali cały dzień w arłamowskim dworze. Fredro obronił się
jednak, a przygodę swoją opisał w zaniesionej do grodu protestacji.
W 1644 r. w Arłamowie erygowano parafię prawosławną, później grekokatolicką,
przeniesioną następnie do Kwaszeniny. Ostatnią tutejszą cerkiew pw. Św.
Mikołaja zbudowano w 1914 r.; uległa zniszczeniu wraz z całą wsią po 1945 r.
W 1921 r. Arłamów liczył 144 domy i 897 mieszkańców (73 grek., 9 rzym., 15
mojż.). Większość mieszkańców wywieziono na Ukrainę w 1946 r., ostatnie 216
osób wysiedlono w akcji "Wisła".
Ponad trzydzieści lat temu, ówczesny premier rządu PRL Józef Cyrankiewicz,
podpisał decyzję zorganizowania Ośrodka Wypoczynkowo-Łowieckiego w Arłamowie.
Dziesięć lat wcześniej powstał taki rządowy ośrodek w Łańsku (woj.
olsztyńskie). Od tamtego czasu grono partyjnych i państwowych dygnitarzy
znacznie się powiększyło i Łańsk był już za ciasny. W okolicach Arłamowa
polował generał Marian Spychalski, wówczas przewodniczący Rady Państ . To on
upodobał sobie ten zakątek pogórza bieszczadzkiego.
Teren ośrodka obejmował ponad 30 tys. hektarów (był niemal równy powierzchni
Malty, wyspy, którą zamieszkuje 350 tys. ludzi). Znaczną część terenu ogrodzono
dwumetrową siatką, rozpiętą na dębowych słupkach. Długość ogrodzenia wynosiła
128 km. W ogrodzeniu sporządzono specjalne, jednokierunkowe przejścia dla
zwierząt, umożliwiające tylko wchodzenie do środka. Ośrodek w Arłamowie
budowała 350-osobowa ekipa, w tym specjaliści sprowadzeni z Austrii, W łoch i
Szwajcarii.
Częstymi gośćmi byli tu Jaroszewicz i Gierek, którzy zazwyczaj mieszkali w tzw.
domkach myśliwskich w Trójcy, kilka kilometrów od Arłamowa. Każdy ze
znajdującyych się tam domków ma około 300 metrów powierzchni użytkowej.
Dla potrzeb Arłamowa wybudowano na wierzchołku Krajnej lotnisko z pasem
startowym o długości 3 km. Mogły na nim lądować między innymi wojskowe "Migi"
i "Su".
Chcąc w pełni wykorzystać znakomite tereny polowań wokół Arłamowa, powołano do
życia firmę "Polskie Bory". Obsługiwała ona wyłącznie myśliwych dewizowych,
których było stać na strzał do jelenia za 25 tys. DM. Fermy hodowlane na
terenie ośrodka, budowane były z rozmachem właściwym epoce gierkowskiej.
Hodowano np. 6 tys. bukatów, dla których kiszonkę przywożono z odle g łego o 70
km Trzciańca. Tak prowadzona hodowla, nawet przy darmowej pracy żołnierzy, była
nieopłacalna. Deficyt pokrywało Ministerstwo Rolnictwa, a zyski przeznaczano na
dalsze inwestycje. Ze wsi przylegających do ośrodka wysiedlono całkowicie
ludność mie j scową.
Podobno zdarzało się, że dowożono do Arłamowa "dziewczynki". Odludne zacisze
sprzyjało używaniu życia i regenerowaniu się przed kolejnymi zebraniami
partyjnymi KC. Wiosną 1978 r. wilki i psy rozwłóczyły padlinę dzików, sarn i
jeleni. Ludzie mówili, że było to po zimowym polowaniu z helikopterów(!). Do
zwierząt strzelano z broni maszynowej. Zabitych zwierząt było tak dużo, iż nie
zdążono ich zabrać lub choćby zakopać. Dla nikogo nie było także tajemnicą, iż
polowano bardzo często z użyciem "szperaczy" - silnych reflektorów punktowych,
oślepiających nocą zwierzynę. Podobno polowania znakomicie rozładowywały
agresję przepracowanych prominentów.
W Arłamowie, na stoku Suchego Obycza, wzniesiono ogromny hotel. /.../ W 1995 r.
hotel należał do Gminy Ustrzyki Dolne. Na początku 1996 r. kupiła go prywatna
firma "Kamax" z Kańczugi. Hotel o wysokim sta n dardzie jest dogodnym punktem
wypadowym wycieczek pieszych i rowerowych w masywie Suchego Obycza oraz
autokarowych po Pogórzu Przemyskim. Z Przemyśla do hotelu "Arłamów" jest
niecałe 30 km.

Ośrodek w Arłamowie

[darino]

"GW", Anna Gorczyca, 18-05-2005

Bo przyciągają ich sławne nazwiska. Apartament, w którym spędził czas
internowania Lech Wałęsa, albo ulubiony apartament Gierka.

Takie atrakcje oferuje swoim gościom ośrodek wypoczynkowy w Arłamowie.
Luksusowy jak na ówczesne czasy ośrodek powstał na początku lat 70. na Pogórzu
Przemyskim jako ośrodek Urzędu Rady Ministrów. Przez długie lata Arłamów nie
istniał na mapach, a w kręgach rządowych znany był pod kryptonimem W-2.
Przyjeżdżali tu przedstawiciele najwyższych władz. Tu wypoczywał m.in. Edward
Gierek, w okolicznych lasach ogrodzonych siatką chętnie polował Piotr
Jaroszewicz. W Arłamowie przyjmowano również zagranicznych gości. W 1976 r.
prezydent Francji Valery Giscard d'Estaigne wyjechał stąd z wyjątkowo pięknym i
dużym porożem upolowanego przez siebie jelenia. Polowali tu również prezydent
Jugosławii Josip Broz-Tito, Erich Honecker, kuzyn królowej Anglii Elżbiety II,
brat Mohammada Rezy Pahlaviego. W Arłamowie spędził internowanie Lecha Wałęsa.

Dziś ośrodek jest dostępny dla wszystkich, a nazwiska znanych gości są
dodatkową atrakcją. - Jest wiele osób, które chcą nocować w apartamencie
zajmowanym przez Lecha Wałęsę - przyznaje Piotr Korczak, prezes spółki
zarządzającej ośrodkiem. Lech Wałęsa przez kilka miesięcy zajmował lokal
oznaczony nr 52. Są to dwa pokoje na pierwszym piętrze z łazienką i dużym
balkonem. Stoją w nich te same co przed 25 laty rumuńskie meble na wysoki
połysk. Z "epoki" są również meble w apartamencie nr 76 na drugim piętrze -
trzy pokoje urządzone białymi również rumuńskimi meblami. Przed laty zajmował
go Edward Gierek. - Nie brakuje chętnych i na ten apartament - dodaje Korczak.
W ośrodku nie analizują, czy gośćmi kieruje ciekawość czy wygoda. W
apartamentach jest po prostu sporo miejsca, na co zwracają uwagę rodziny z
dziećmi.

Apartamenty Wałęsy i Gierka to nie jedyne ciekawostki historyczne w Arłamowie.
Na parterze znajduje się salka brydżowa. - Są w niej oryginalne meble z
przedwojennego salonu marszałka Józefa Piłsudskiego: stylowy okrągły stół,
osiem wygodnych foteli i dwie kanapy - wylicza z dumą Renata Tandyrak,
pracownica działu marketingu. A w pobliskiej salce konferencyjnej Myśliwskiej
jest tak jak wtedy, gdy do rozmów zasiedli Edward Gierek i Josip Broz-Tito -
podłużny stół, jedenaście wyłożonych skórą foteli i biblioteczny regał.

Noclegi w historycznych apartamentach nie są tanie - kosztują 390 i 470 zł. -
Ale to standardowa cena. Nie doliczamy za to, że jest to apartament Lecha
Wałęsy - stwierdza prezes Korczak.

[mister1]

ja tez slyszalem, ze pulkownik stracil w jakims wypadku jaja i przez byl taki,
jaki byl...