fi-ol
24.11.08, 21:09
Będzie nowy burmistrz - nareszcie z PO, zablokuje chaotyczną
rozbudowe, weźmie sie za restrukturyzacje, najpierw jako Komisarz a
potem jako burmistrz z przedterminowego głosowania. SONDA - kto z PO
Waszym zdaniem ma największe szanse? Trybunał odrzucił odwołanie
Burmistrza Piaseczna - podał onet.pl i TVP3.
wiadomosci.onet.pl/1868264,11,tk_orzekl_o_pozbawieniu_mandatu_
w_swietle_konstytucji,item.html
ww6.tvp.pl/6697,20040824115070.strona
jest też info prasowe na stronach Trybunału:
Komunikat prasowy po rozprawie dotyczącej pozbawienia biernego prawa
wyborczego.
Przyczyną ograniczenia biernego prawa wyborczego był zamysł, aby na
reprezentantów narodu wybierać osoby nieskazitelne. Identyczne
ograniczenie zarówno wobec osób objętych warunkowym umorzeniem, jak
i formalnie ukaranych - nie może być więc traktowane jako arbitralne.
24 listopada 2008 r. o godz. 11.00 Trybunał Konstytucyjny rozpoznał
połączone wnioski: Rady Miejskiej w Piasecznie, Rady Gminy w
Dzierzgowie i Rady Miejskiej w Żelechowie dotyczące pozbawienia
biernego prawa wyborczego.
Trybunał Konstytucyjny orzekł, że:
- art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. - Ordynacja
wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw jest zgodny
z art. 2 Konstytucji.
- art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy powołanej w punkcie 1 jest zgodny z
art. 2 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji. W pozostałym zakresie
Trybunał umorzył postępowanie.
Kwestionowane przepisy samorządowej ordynacji wyborczej pozbawiają
biernego prawa wyborczego do organów stanowiących i wykonawczych
jednostek samorządu terytorialnego osoby karane za przestępstwo
umyślne ścigane z oskarżenia publicznego oraz osoby, wobec których
wydano prawomocny wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne w
sprawie popełnienia przestępstwa umyślnego ściganego z oskarżenia
publicznego. Wnioskodawcy (organy stanowiące trzech różnych
jednostek samorządu terytorialnego) zarzucali, że pozbawienie prawa
wybieralności następuje bez wskazania czasu, na jaki następuje
(naruszenie zasady prawidłowej legislacji oraz zasady zaufania do
państwa i stanowionego przez nie prawa - art. 2 Konstytucji).
Wskazywali również na nieproporcjonalność dokonanego ograniczenia
(art. 31 ust. 3 Konstytucji), ponieważ utrata prawa sprawowania
mandatu wójta (burmistrza, prezydenta) w związku z wydaniem wyroku
warunkowo umarzającego postępowanie, jest skutkiem nadmiernie
restrykcyjnym.
Trybunał podkreślił, odwołując się do swojego wcześniejszego
orzecznictwa, że pozbawienie mocy obowiązującej przepisu z powodu
jego niejasności może nastąpić tylko wtedy, gdy w inny sposób nie da
się go interpretować. Tymczasem w wypadku pozbawienia prawa
wybieralności czas, na jaki to następuje jest określony okresem
ewidencjonowania w rejestrze skazanych (w wypadku prawomocnego
skazania), a w wypadku warunkowego umorzenia postępowania - okresem
próby wskazanym w warunkowym umorzeniu postępowania. Zdaniem
Trybunału Konstytucyjnego, wątpliwości dotyczące interpretacji
terminu pozbawienia biernego prawa wyborczego w ordynacji
samorządowej, mogą być usunięte przy zastosowaniu wykładni
systemowej, przez odwołanie się do regulacji obowiązujących na
gruncie prawa karnego. Takie też stanowisko zajmuje doktryna i
Państwowa Komisja Wyborcza. Zarzucana we wniosku niedookreśloność
przepisu daje się usunąć i dlatego stwierdzenie niekonstytucyjności
nie znajduje podstaw. Nie oznacza to, że ustawodawca nie może
doprecyzować kwestionowanej regulacji, np. przez wyraźne wskazanie
okresu, na jaki zostaje odebrane bierne prawo wyborcze. Zarzut
naruszenia zasady proporcjonalności, uznawał pozbawienie mandatu
(wójta, burmistrza, prezydenta) za zbyt dotkliwą sankcję, gdy była
ona następstwem warunkowego umorzenia postępowania karnego w sprawie
popełnienia przestępstwa umyślnego ściganego z oskarżenia
publicznego. Wnioskodawcy nie kwestionowali tej sankcji w wypadku
skazania za takie przestępstwo, które też skutkowało pozbawieniem
mandatu.
Prawa wyborcze nie są absolutne i mogą podlegać ograniczeniom. W
szczególności Trybunał podtrzymał stanowisko wyrażane już w
orzecznictwie, że ograniczenia praw wyborczych może kształtować się
odmiennie dla prawa czynnego i biernego. Ustawodawca działa
racjonalnie, gdy ogranicza możliwość wyboru osób karanych za
przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego, jak również
tych, wobec których warunkowo umorzono postępowanie karne w sprawie
popełnienia przestępstwa umyślnego ściganego z oskarżenia
publicznego. W tej ostatniej sytuacji nie budzi wątpliwości sam fakt
popełnienia przestępstwa. Wobec tej grupy osób występuje zatem cecha
decydująca o brakach w postawie moralnej i etycznej, podobnie, jak w
wypadku osób, wobec których zapadł wyrok skazujący. Przyczyną
ograniczenia biernego prawa wyborczego był zamysł, aby na
reprezentantów narodu wybierać osoby nieskazitelne. Z tego punktu
widzenia identyczne ograniczenie zarówno wobec osób objętych
warunkowym umorzeniem, jak i formalnie ukaranych - nie może być
traktowane jako arbitralne. Pozwala ono wyeliminować z kręgu
kandydatów osoby, które dopuściły się przestępstwa umyślnego
ściganego z oskarżenia publicznego. Efekty badanej regulacji mogą
być uznane za pozostające w proporcji do nałożonych ograniczeń
Dolegliwość, jaką stwarza kwestionowany przepis dla osób, które
ewentualnie utracą pełniony mandat, znajduje usprawiedliwienie w
wartościach konstytucyjnych i wyważa proporcję między wartością
poświęcaną (rezultat wyborów) i chronioną (interes publiczny,
możliwość kandydowania osób, które mogą wykazać się nieposzlakowaną
opinią).
Rozprawie przewodniczył sędzia TK Mirosław Wyrzykowski, a
sprawozdawcą była sędzia TK Ewa Łętowska.
Wyrok jest ostateczny, a jego sentencja podlega ogłoszeniu w
Dzienniku Ustaw.
Komunikat prasowy przed rozprawą dotyczącą pozbawienia biernego
prawa wyborczego.
24 listopada 2008 r. o godz. 11.00 Trybunał Konstytucyjny rozpozna
połączone wnioski: Rady Miejskiej w Piasecznie, Rady Gminy w
Dzierzgowie i Rady Miejskiej w Żelechowie dotyczące pozbawienia
biernego prawa wyborczego.
Trybunał Konstytucyjny orzeknie w sprawie zgodności:
- art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 1998 roku - Ordynacja
wyborcza do rad gmin. rad powiatów i sejmików województw z art. 2
oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji
- art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 16 lipca 1998 roku - Ordynacja
wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw z art. 2
oraz art. 31 ust. 3 i art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Kwestionowane przepisy stanowią, że prawa wybieralności nie mają
osoby: karane za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia
publicznego oraz wobec których wydano prawomocny wyrok warunkowo
umarzający postępowanie karne w sprawie popełnienia przestępstwa
umyślnego ściganego z oskarżenia publicznego. Zdaniem wnioskodawców
tak sformułowane przepisy są niezgodne z konstytucją. Bierne prawo
wyborcze, jako jedno z podstawowych praw politycznych obywatela
powinno być regulowane wyłącznie w konstytucji, a nie w ustawie
zwykłej. Konstytucyjna ochrona biernego prawa wyborczego stanowi nie
budzący wątpliwości standard demokratycznego państwa prawnego.
Ograniczenie prawa wyborczego w ordynacjach wyborczych powinno być
adekwatne do okoliczności i charakteru danego zachowania. Warunkowe
umorzenie postępowania powoduje utratę biernego prawa wyborczego do
organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego, a także na
stanowisko wójta, burmistrza, prezydenta miasta. Nie spełnia jednak
przesłanek dopuszczalności ustawowych ograniczeń w zakresie
korzystania przez obywateli z konstytucyjnych praw i wolności.
Pozbawien
