Dodaj do ulubionych

Warszawski Trakt Miłosny

08.07.10, 15:07
W poszukiwaniu historii miłosnych.zwyczanie niezwykłych, znanych i
tych do poznania.

www.wiadomosci24.pl/artykul/147877.html
Ciekawam Waszej opinii i zdania.
Obserwuj wątek
    • misia007 Re: Warszawski Trakt Miłosny 08.07.10, 15:33
      Wzruszająca historia.Miłość w czasach naznaczonych grozą i śmiercią, miłość
      taka,która pozwala o tym zapomnieć i w dodatku happy end-piękne.
      • sagittarius954 Re: Warszawski Trakt Miłosny 08.07.10, 18:26
        Fil , warto takie historie odnajdować i opisywać . O ,jest jeszcze kilka
        ,zapewne jest smile
        Na Pradze również młoda dziewczyna przeżywała chwile powstania i patrzyła się z
        tęsknotą na dymy z nad Warszawy . Jednak młody człowiek w oficerkach nie pojawił
        się już nigdy . Dziesięć lat później ja się urodziłem .

        Dzięki Fil , przypomniałaś mi ,że ci których już nie ma, tworzyli posady nas i
        zrobili nieraz więcej niż opisane historie . smile
        • super222 Re: Warszawski Trakt Miłosny 08.07.10, 21:19
          Niestety, ja żadnej niezwykłości w tym zdarzeniu
          nie widzę...mam na myśli parę w piwnicy. Jakaż tutaj
          dramaturgia? Z jakiego powodu wyciągać ją po tylu
          latach?
          Kiedyś jechałam nocnym pociągiem z Wrocławia ok. 6 godzin.
          Było zimno, padał śnieg, szyby zamarznięte, ale w przedziale
          załadowanym do pełna było ciepło i ciemno, bo kazdy chciał
          się przespać. Obok mnie siedział taki sobie facet, nawet
          go dobrze nie widziałam, ale całowaliśmy się przez cały
          czas podróży. gdy dojechaliśmy do stacji docelowej, poprosiłam
          żeby wysiadł kilka minut po mnie i dopiero wówczas aż wyjdę
          z peronu. Uszanował i nigdy nie spotkaliśmy się.

          Gdy o tym czasami wspominałam, to oprócz rumieńca na twarzy,
          ogarnia mnie zaduma nad kolejami losu. Nigdy mi tak pocałunki
          nie smakowały, jak z tym nieznajomym. Mam się wstydzić? big_grin

          • filomena1 Re: super 08.07.10, 21:41
            nie chodzi o wstyd. Absolutnie.
            Ty zrobiłaś to z nudy.
            Oni nie. Oni byli o chwilkę od śmierci.
            Umrzeć i nie zaznać miłości ? - zastanawia się bohaterka.
            Widzi Swego ukochanego, Widzi go wszędzie. SZuka go wszędzie.

            Myślę , że nie możesz prównywać.
            deszczu bomb i szrapneli od zimna ze spóźnionym pociągiem.
            Nie potępiam Cię, choć nie wiem jak bym postąpiła , to zależałoby od
            relacji z narzeczonym - czy mężem.

            A co do Konkursu.
            • super222 Re: filomeno 09.07.10, 09:49

              Ty zrobiłaś to z nudy.

              Po pierwsze - nie wiedziałam, że umieściłaś historyjkę, która
              ubiega się o jakieś miejsce w konkursie. Potraktowałam ją jako
              post do dyskusji na forum, których uczestnicy nie brali udziału
              w powstaniu i urodzili się w wolnej Polsce. Czyli - prościej -
              historie miłosne, które mogły być naszym udziałem, które miło
              wspominamy. Masz rację, z mojego wpisu nic nie wynika, wieje jedynie
              nuda w pewną zimową noc rozgrywająca się w pociągu.

              Myślę, że nie możesz porównywać deszczu bomb i szrapneli
              od zimna ze spóźnionym pociągiem.

              Naturalnie, to są zupełnie inne wrażenia. Ja nie widziałam w
              życiu deszczu bomb, jak również szrapneli.
              W pociągu znalazłam się po wielomiesięcznych traumatycznych
              przeżyciach. Podróż miała być ich zakończeniem, ale musiałam
              podjąć w ciągu tych kilku godzin decyzje na całą przyszłość. Poza
              peronem czekało na mnie życie, które miałam na nowo budować.
              Byłam młoda i odpowiadałam już za inne życie. Gdy zajęłam miejsce
              w ciemnym przedziale, miejsce obok mnie było puste. Meżczyzna
              wsiadł na jakiejś stacji i usiadł obok mnie. Chciałam odsunąć się
              żeby dać mu więcej miejsca, lecz objął mnie ramieniem, a po jakimś
              czasie całował. Potrzebowałam tego ciepła podobnie jak 17-latka
              w piwnicy podczas powstania. Bo wszystkie takie jesteśmy.
              W sytuacjach zagrożenia, niepewności, lęku, szukamy drugiego
              człowieka...żeby pomógł, żeby można było cząstkę tego lęku
              przekazać mu prosto do serca.
              Filomeno - nie miłość połączyła tych dwoje, a strach. A to już
              widzi się zupełnie inaczej.

              Myślę, że nie możesz porównywać.

              Moja historia miała miejsce w stanie wojennym.
              I tu masz rację...porównywać nie można.
              Nie było bomb i szrapneli, jednakże jakie to ma znaczenie, gdy
              w jednym i drugim przypadku na szali postawimy dwie młode
              dziewczyny? Czy dlatego, że pierwsza wydarzyła się w powstaniu,
              to już ta druga jest *mniej ważna*?
              • filomena1 Re: filomeno 12.07.10, 21:05
                a wiesz , że seks w obliczu zagrożenia )życia-śmierci)jest wybaczony,
                rozgrzeszony i etycznie usprawiedliwiony.
                Pozdro
                F.
    • filomena1 Aby powstał Warszawski Trakt Miłosny 08.07.10, 21:54
      Sagi i wszyscy czytelnicy. Otóż , aby powstał taki trakt trzeba aby
      tekst zdobył uznanie Wasze. Jedynym dowodem są Wasze wpisy pod tekstem
      i Wasze opinie i oceny.
      Nagrody nie ma żadnej. Tylko satysfakcja.
      • sagittarius954 Re: Aby powstał Warszawski Trakt Miłosny 09.07.10, 18:24
        nie przyjmuje fil mojego loginu , ale może do soboty jakoś się zaloguje zanim
        mój komp zrobi w tył zwrot smile
        • filip505 Re: Aby powstał Warszawski Trakt Miłosny 11.07.10, 06:19
          ...zrob tak zeby nie zrobil,nasze zycie
          zalezy od nas troche chocby,naszych
          dzieci,kompow,kotow,choc w tym ostatnim
          to nie jestem pewien czy nie odwrotnie,
          MISA ratoj bo sie zaplacze.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka