Góry-kraina która kocham (i dlaczego)

[mania1119]

No wlasnie.
Juz niegdys Natla mnie wykpila-ku mojemu rozbawieniu zreszta-ze pewnie gory
znam ....z dołu.
No i fakt.W codziennosci własciwie w ogole nie zwracalam na nie
uwagi.Ot,standardowy element krajobrazu,taki sam jak drzewa czy krzaki.Czesto
na nie w ogole nie patrzylam,chyba ze po to,by sprawdzic,czy jest
charakterystyczny wał chmur za Giewontem,zapowiadajacy halny.
Jako dziecko,jesli przyjeżdzała chodząca po gorach rodzina,i ja chodziłam tu
i ówdzie-przeszłam najbardziej popularne szlaki,i niestety tyle.
Dopiero od niedawna zaczęłam patrzec na góry innym okiem.Uświadomiłam
sobie,ze mam je tak blisko,i ze powinnam z ich urody troche zabrac dla siebie.
Ale nawet jak to pisze,to juz zaczynam miec przeczucie,ze te dobre
chęci...miną mi...
Ps.chciaz postanowiłam,na początek wyjechac autkiem na Gubałowke i zrobic dla
Was zdjęcia gór-całą panoramę (Natla,nie każ mi chodzic na szczyt Gubalowki
na piechote-bloto jest).

[natla]

No Ty chyba sobie żaryujesz!!! Autkiem na Gubałówkę? Błoto jest? Toż to sama
frajda.

To już lepiej jedź na Głodówkę i sfotografuj Wysokie Tatry. Albo pod hotel
Kasprowy.
Oooo, Ty leniu.....jak ja Cię kiedyś dorwe!!!

[dankarol]

oj Maniu poczekaj, niech ja sie wyrwę z Krakowa, nie daruję Ci i pochodzisz
troszeczkę

[natla]

Związana jestem z nimi dzieciństwem i młodością. Były narzedziem wyrabiajacym
mój charakter w rękach moich rodziców.
Nauczyły mnie przede wzystkim pokonywania słabości, wrażliwości na piękno, na
potrzeby ludzi. Pozwoliły na cudowne przeżycia, na momenty grozy i euforii.
Nauczyły wstawania w środku nocy, dostrzegania pięknych widoków i różnych
szczegółów, słuchania szmeru potoków, świstu świstaków, grozy burzy,
odpowiedzialności, planowania, leżenia na trawie i obserwowania kwadransami
orła, dawały mi poczucie absolutnej wolności. Spotykałam też właśnie w górach
najwartościowszych, wspaniałych, pełnych humoru ludzi. Tam nauczyłam sie
wartościowania życia i ludzi.
Przez kilka sezonów chodziłam sama i zdobywałam najniebezpieczniejsze góry, co
napawało mnie dumą. A kiedy o 9 tano stawałam na szczycie Granatów, z
niedźwiedziem na zboczu Żółtej Turni, w kompleytnej ciszy poranka, bez jednego
człowieka w zasiegu wzroku, to miałam ochotę krzyczeć ze szczęścia. Potem
schodziłam do najbliższego potoku i robiłam sobie kawę na zimno. Piłam ją
mocząc obolałe nogi w lodowatej wodzie, wystawiałam twarz do słońca i między
rzęsami obserwowałam wiszace nade mną czarne, groźne urwiska.
Czasem spotykałam samotnego turystę, częstowałam kawą i rozmawiałam.
A kiedy schodziłam do Zakopanego i oglądałam się, nie mogłam uwierzyć, że tam
właśnie byłam. I nawet jak byłam 10-ty raz, zawsze napawało mnie to dumą i
poczuciem własnej wartości.
Tak mógłby wyglądać mój raj

[filomena1]

Mania, ;°)))
prosze przymruzyc oko.
WYBACZ, ALE TWOJE UCZUCIA DO GOR NIE MAJA Z MILOSCIA NIC WSPOLNEGO...
takie podziwy, to wystarczy jak pojdziesz do fotopastikonu i sobie pooogladasz: szczty , zleby, strome
sciany, wydobedziesz z siebie kilka okrzykow Och!! ach!!! no i chwatit tej milosci. Jesli teraz napisze
co znaczy GORY, to znow mnie tu pokrzycza, ze robie przemeblowanie, pouczam, strofuje itd.
Gory trza czuc, w kosciach, w kazdym miesniu, w oku, w glowie, w mozgu. Gory trzeba tak przezyc ,
aby czuc sie z nimi zlaczonym w jedno. To jest milosc, to jest kochanie gor.
Nie kaze Tobie chodzic w Himalaje, ani na Zawrat, czy Orla Perc. (Nie bylam i nie bede).
Nikt mnie nie zapytal nawet czy bylam na Matterhornie? albo nawet jakims 4 tysieczniku? piechota,
rzecz oczywista.
Natla opisala jak on kocha gory , kochaa je z "dobrodziejstwem inwentarza" ,
a Ty maniiu lubisz - kochasz patrrzec na gorzysty horyzont. To takze bardzo ladne hobby i chwalebne.
byc moze , ze wzgledow zdrowotnych nie jestes w stanie ich inaczej przezywac. Jest to jakas wielka
szkoda dla Ciebie, bo nie chcialabym powiedziec - nazwac tego ulomnoscia- i byc zle zrozumiana.( co
sie tu czesto zdarza).
Mieszkam w srodku gor od 25 lat, na rzut kamieniem za oknem mam 3,5 tysiecznik stromo
wyrastajacy z doliny na wys.600 m.npm. i powiem Ci, ze znam wiele osob ktore w gory w ogole ani nie
chodza , ani nie jezdza.
Mnie czasem juz przytlaczaja, marze o plaskim horyzoncie, o szumie morza i patrzeniu w dal gdzie
niebo i Slonce kladzie sie do morza. Z taki widokiem na powiekach wreszcie zasypiam w bezsenna noc.

[graga211]

Maniu, nie daj sie zwariować! Ja Tobie gratuluje pierwszego kroku, moze
niedlugo zrobisz krok drugi, a potem trzeci i pojdzie jak lawina, az sama
zadziwisz sie, ze dotad nie kochalas gor. Trzeba tylko wyjsc, najlepiej w
towarzystwie prawdziwego turysty.
Zapros Maladanke, a ona na pewno pokaze, jak patrzec i chlonac gory!
Tylko niech zrobi sie cieplo, by moc polozyc sie na trawie i przez rzesy
ogladac szczyty pochylone nad Toba i kwadransami obserwowac lot orla.
Natla to bardzo pieknie napisala...

[natla]

Tym razem wystąpię w obronie Mani
To bardzo typowe, że kiedy się ma coś pod ręką, to się tego nie widzi. Poznałam
tylko 2 rdzennych mieszkańców Zakopanego, którzy czasem dla przyjemnosci szli w
góry. Jednego z nich mój ojciec nauczył i rozkochcał w tych cudach za miedzą.
Góry dla zakopiańczyka, to taka normalka, że nie ściągają uwagi. One po prostu
są, widzi sie je jak widok z okna na park, czy ulicę.
Góry każdemu człowiekowi trzeba pokazać i to bardzo umiejętnie, bo można też
odstraszyć na całe życie.
Ja sobie tu pokpiwam nieraz z Mani, ale dokładnie ją rozumiem. Co nie znaczy,
że jej tych gór nie będę się starała pokazać. I to tak, żeby nietylko odczuła
zmęczenie, brak oddechu, wysiłek ponad siły.
Ja bardzo kiedyś nie lubiłam swojego miasta. Przede wszystkim z powodu brzydoty.
Wychowana byłam na urodzie Krakowa i Chorzów nie wytrzymywał porównania. Przez
większosć mojego życia znałam tylko kilka ulic, po których z obowiązku
chodziłam.
Aż pewnego dnia, ktoś mnie zmusił do spaceru po mieście, pokazując np.
kamieniczki, koło których nieraz przechodziłam. Okazało się, ze są śliczne.
Jakieś zaułki, nieznanane mi uliczki i wyszło, ze poza bardzo brzydkimi
miejscami, są również urokliwe, i że ten Chorzów wcale nie jest taki brzydki.

Chorzów

[goskaa.l]

A czy rynek w Chorzowie nadal jest taki śliczny? Widziałam go świeżo po
remoncie, w dodatku w przedświątecznych dekoracjach (jechałam na wyścig
barbórkowy do Rybnika) i się zachwyciłam - a pokazywał mi go i szczycił się nim
rodowity Chorzowianin.

[mania1119]

Cóż,pozostaje mi tylko stwierdzić,że...miłość ma różne oblicza.Twoja do nas
też...

[mania1119]

Qrczę,przyjedźcie!!!!Juz ja sie sprężę i pójdę!

[natla]

No jasne, ze pójdziesz....już nasza w tym głowa, choćbyśmy miały wołu
użyć )))) A potem bedzie jak z tm niedźwiedziem, któremu oberwali uszy
ciągnąc go do miodu, a potem ogon, odciągając go od niego.

Maniu

[goskaa.l]

Z całego serca życzę Ci, żebyś poznała i zrozumiała prawdziwą miłość do gór. Ja
też kocham góry, nieodwzajemnioną miłością, bo los od dawna mnie trzyma od nich
z dala. Musisz się jednak do tej miłości "urodzić na nowo". Odrzucić
dotychczasowy do nich stosunek, i pozwolić sobie na spojrzenie na nie okiem
estety? przyrodoznawcy? malarza w końcu? Nie potrafię określić. A może
znajdziesz swój własny obraz miłosci do gór?
Ja wiem, że najtrudniej jest pokochać to, co ma się z zasięgu oka i ręki (tu
raczej nóg) "od zawsze". Ale nawet ja, która nie lubię swojego miasta, potrafię
dostrzec jego piękno, znam jego uroki i potrafię to pokazać dodając nieco
smaczków historycznych, kiedy zawita do mojego miasta ktoś z daleka.
Skrzydlate zachłystywała się obcym dla niej budownictwem, a na widok gotyckiej
stodoły stanęła z rozdziawioną buzią. Z konieczności nie był to spacer po
mieście, lecz jedynie przelot samochodem, ale pomimo tego zrobiła nietypowe
zdjęcia z samochodowego okna.
Takie zachowanie nie jest obce wielu ludziom. Moja sąsiadka, na pytanie, czy
jej wnuk zna Polskę (bo piętnastolatek wybierał się do Tunezji, uprzednio
zaliczywszy GB i Francję), odpowiedziała: Kraków i Warszawę widział, a niczego
więcej tu nie ma do oglądania.
No comment.

[mania1119]

Wszystko przed nami!

[dankarol]

nie chodziłam po górach tyle co Natla, ale mnie góry już w dzieciństwie urzekły
swoją muzyką. Pamiętam, kiedy przyjezdzałam z rodzicami do Zakopanego i szliśmy
na wycieczkę, góry dla mnie śpiewały.

[maladanka]

Góry - a najbardziej Tatry. Dobrze sie tu czuję. Zmęczenie jest przyjemnością.
Nie mam ambicji typu - musze tam wejść i to jak naszybciej.Uwielbiam człapanie,
wędrówkę z kucaniem nad kwiatkiem, moczenie rąk w lodowatej wodzie. Doję do
celu to dobrze,a nie dojdę to nie szkodzi.Góry stały i będą stały - poczekają...
Pierwsza moja góra to Ślęża, potem Karkonosze - miałam 10-12 lat, 2 nuczycieli
z podstawówki szło z nami przez 14 dni,spalismy w stodołach lub
schroniskach,nieslimy chleb i dżem i jakies koce, bo o spiworach to mało ko
wtedy słyszał.Dziś nie wyobrażam sobie,żeby taki obóz wędrowny mógł się odbyć.
Po pierwsze - 2 panów,hm..podejrzane.Po drugie - dzieci z nimi idą i razem spią
w stodole..hm,podejrzane to do kwadratu.
Obiadku nie bedzie o 13.oo? Ojeju,co by mamuski powiedziały..
Trzy razy takie wędrowanie się odbyło - przeważnie lało, nikt sie nie
rozchorował- dziwne, nie?
Potem wycieczka szkolna w Tatry,tez z podstawówki. Jakaś dolina, i ciągłe
pokrzykiwanie na mnie,że zostaję, a ja szłam tyłem, nie mogłam sie
napatrzeć.Potem dłuuuuga przerwa i Tatry,Bieszczady,Pieniny,Gorce - wszędzie
najdalej 180 km.I kółko PTTK z wesołymi ludźmi.Wyjazdy prawie w każdą
niedzielę, także urlop - o ile mozliwe choc kilka dni w górach. A na codzien
Beskid Niski.
No i nagle - Alpy! - jeju, weszłam na 3000m - i tym większa miłośc do Tatr.
Bo Alpy dla mnie za rozległe - za dużo tych gór
A w Tatrach - blisko wszędzie,takie Alpy w miniaturze...
Oczywiście podziwiam wspinaczy, himalaistów, czytam o górach, oglądam albumy,
filmy itd..ale ja sobie tak spokojnie z górami żyję,nie zdobywam ich...
A np.wejście na Matternhorn to dla mnie jak zgwałcenie dziewicy - ta Góra
powinna być nietknięta.

[natla]

Zależy kiedy oglądałaś Gosiu. Od chyba 20 kilku lat jest przecięty wstrętną
estakadą....ponoć mają ją wyburzyć. A kamieniczki rzeczywiscie odrestaurowane
były i ratusz też. No nie byłby to najbrzydszy rynek faktycznie, gdyby nie ta
cholerna estakada.