No to lecimy……wreszcie Egipt.

[natla]

Po wielu latach pierwsza moja większa podróż. Ale nie jestem
podekscytowana, powiem więcej…..jadę na rozum. Dziwne to uczucie.
Zmuszam się mózgiem do radości.
Jadę do przyjaciółki, a następnie do W-wy.
Na dworcu rozbraja nas i wprowadza w dobry humor ta oto prześmieszna
tabliczka, którą zresztą trochę musiałam rozwinąć:
img263.imageshack.us/img263/9374/hihi1xu0.jpg
Ponad 3-godzinna podróż do „stolycy”, to betka w porównaniu z
dojściem (błądzenie po dworcu) do taksówki i błądzeniem po osiedlu,
na którym mieszkają przyjaciele, dający nam schronienie na jedną
noc. Dlaczego? Bo okazuje się, że mamy niespotykanie ciężkie
walizki,
i mimo, że mamy kółka, okrutnie męczymy się na różnych schodach,
które wyrastają przed nami jak grzyby po deszczu.
Przyjemna kolacyjka i wygodne spanie kończą dzień pierwszy podróży.
Raniutko jedziemy na lotnisko i wsiadamy w samolot linii egipskich.
……40 minut opóźnienia….nie pamiętamy już, że czas egipski płynie o
wiele wolniej ))
Lot jak lot, bez specjalnych uniesień, bo pochmurno, a kiedy
wylatujemy nad chmury, widać tylko ich gładką powierzchnię. Chmury
rozstępują się nad morzem śródziemnym, więc podziwiamy jego brzegi,
a kiedy nadlatujemy nad Synaj, widoki są prześliczne.
Załączam album ze zdjęciami swoimi i mojej siostrzenicy, która
doleci za tydzień w pięknej pogodzie. Są też zdjęcia z powrotu.
picasaweb.google.pl/natlaaa/WidokiZSamolotuGWnieZdjeciaBogdy?authkey=BbeGk0QLxvQ
Przed lądowaniem bardzo silne turbulencje. Po wyjściu z samolotu już
wiemy dlaczego. Wietrzysko nami prawie rzuca. Dla mnie przyjemna
niespodzianka. Niebo zachmurzone…..a to numer…..w Egipcie chmury?
Niebywałe ))
Wita nas przed lotniskiem rezydentka, wymieniamy informacje i
telefony i idziemy do wskazanego mikrobusu. A tu niespodzianka. Całe
auto dla nas. Zaczyna się obiecująco 
Jedziemy piękną asfaltową drogą, miedzy łańcuchami dziwnych,
niesamowitych piaskowych gór. Krajobraz jak z Księżyca i to
zamieszkałego, bo towarzyszą nam też słupy wysokiego napięcia.
Kierowca prowadzi jak wariat…..150, a w porywach 200 km na godz. Ale
przestajemy się dziwić nawet skracaniem zakrętów, bo szosa jest
pusta.
W pewnej chwili kierowca zapina pasy bezpieczeństwa. Za chwilę wiemy
dlaczego. Podjeżdżamy do punktu kontrolnego, przed którym z 200 m
poprzeczne ograniczniki szybkości i kolce. Samochód staje,
rozleniwiony wojskowy? podchodzi, wypytuje, sprawdza paszporty.
Takich punktów przez całe 2 tyg. spotykamy dziesiątki. Na niektórych
wystarczy, że kierowca powie Bolanda lub Poland i możemy jechać.
Szczęśliwie dobijamy do hotelu w chwili wyjścia słońca zza chmur.

[natla]

Wchodzimy do pięknego holu i podchodzimy do recepcji. Przyjaciółka
coś szepcze długo z recepcjonistą, on gdzieś niby dwukrotnie
dzwoni….w końcu dostajemy klucz. Bagaże lądują na wóżku, „chłopak”
hotelowy je układa, spuszczając mi na nogę moją ciężką walizkę.
Dobra, uśmiecham się mimo bólu i sprawdzam, czy będę mogła
pływać. ) Wózek rusz i……przejeżdża mi drugą stopę.
Gapiowaty „chłopak” wychodzi ze skóry, przeprasza. Na szczęście nic
się nie stało. W drodze do pokoju, towarzyszymy mu jednak w pewnej
odległości )
Drzwi się otwierają i wchodzimy do prześlicznego apartamentu. Dwa
duże pokoje z TV (aż dwukrotnie będziemy oglądać dziennik na
Polsacie i kilka razy włączymy muzykę). Z pokoju gościnnego robię
sobie potem swoją sypialnię, czyli przestawiam wersalkę pod szklaną
taflę drzwi rozsuwanych.. wychodzimy na taras i zatyka nas. Z tarasu
wyjście na plażę z typowymi dla Egiptu parasolami, granatowa smuga
wody i różowe pasmo gór w Arabii Saudyjskiej. Jesteśmy urzeczone i
obie krzyczymy….”to chyba raj”
Idziemy pod szybki prysznic, przebieramy się i idziemy na obchód
hotelu. Jesteśmy oczarowane…..nowo wybudowane ciągi piętrowych
pokoi, 2 baseny kąpielowe, jadalnia w budynku głównym. Ta ostatnia
nie podoba się nam….taka trochę jadłodajnia, więc postanawiamy
posiłki zjadać na tarasie z pięknym widokiem. Stwierdzamy, że mamy
najpiękniejsze lokum (dzięki przyjaciółce i atrakcyjnemu krajowi z
którego przyjechałyśmy. Potem wracamy na plażę i zachwycamy się
widokami…..tak będzie przez następnych 14 dni
picasaweb.google.pl/natlaaa/NuweibaHotel?authkey=bp169AdteTk

[maladanka]

o kurcze! Ale sie kobitki rozszalały! Alutka też fruwała,jest co
czytać,fajnie...ale czemu na zdjęciach jest tylko 1 ludź?

[dankarol]

Super, jest już zakwaterowanie, to teraz czekam na ciąg dalszy przygód.
Jak to miło przed snem coś ciekawego poczytać.

[natla]

Masz Danuśka "dwóch ludziów". Niestety, reszta na zdjeciach
prywatnych.
picasaweb.google.pl/natlaaa/EgipcjanieBogdy?authkey=ugqcEnzXVDU
Cd jutro, bo dziś wybywam w plener.

ale ten swiat jest piekny, niezaleznie od tego...

[skrzydlate]

ale ten swiat jest piękny, niezależnie od tego, którą nogą się wstanie z łózka..
i niezależnie od tego czy pada deszcz... ... czułam się jakbym leciała tam z
Tobą wspaniałe zdjęcia!!!

[milata2]

To wspaniałe, że dzielicie się z nami pięknymi widokami, opisami
swoich wrażeń i przeżyć (mam na myśli tu również Alutkę), dzięki
temu siedząc tu na miejscu jesteśmy również z Wami w tych pięknych
miejscach. Dzięki ))) Czekam na ciąg dalszy!)

[an.ta]

Dla mnie te zdjęcia są podwójnie piękniejsze. Porównuję z tym co
dzieje się za moim oknem. Od rana pada, pada, pada.......

[skrzydlate]

tak mi sie spodobało ze jak gdzieś pojadę, tez Wam opisze..

fajnie czytac...

[ovaka]

ja tez czytam z zainteresowaniem.Pod wpływem zachwytów Natli i
innych moich znajomych tez sie wybieram, wiec takie codzienne i
niecodzienne informacje bardzo sobie cenię.Sarkofagi bywały "pełne"
ale fakt ze piramidy wszystkie były puste i ograbione , ale w
grobowcach skalnych np.Tutenhamona napewno wszystko było jak
trzeba , ale tam były dosyc duze wejscia a dalej wrecz przestrzenne
korytarze.

[www.alutka.pl]

Cudownie się to czyta. Od razu odżyły w mojej pamięci obrazy z
mojego pobytu w Egipcie. Mieszkałam wtedy w El Gounie. To śliczne
czyściutkie miasteczko niedaleko Hurgady.
Naprawdę warto jechać i zobaczyć te cuda świata.

[easy.mamajka]

Obie jestescie fantastyczne w swoich relacjach!

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

......Stwierdzamy, że mamy
najpiękniejsze lokum (dzięki przyjaciółce i atrakcyjnemu krajowi z
którego przyjechałyśmy. Potem wracamy na plażę i zachwycamy się
widokami…..tak będzie przez następnych 14 dni
picasaweb.google.pl/natlaaa/NuweibaHotel?authkey=bp169AdteTk.....
Natla - wspaniala relacja, świetnie się czyta i ogląda!!!!
A dlaczego na twoich fotach nie ma ani jednego turysty - całkowita
pustka i wokół hotelu i co dziwne - także na plażach ???
No i jeszcze nie zrozumiałam, że Graga pisze o karaluchach i
hałasie ( itp ) a ty, że piękny widok.....tak jakbyście nie były
razem. PS. a swoja drogą najlepsze miejsce na taki pobyt egipski -
to tam, gdzie była inna z pań w tym watku piszących - czyli
ELOGUNA , bardzo tam ekskluzywnie , (jak na Egipt turystyczny) i
baaaardzo drogo. A w grudniu to tam nie jedź - bo uświerkniesz,
szczególnie w nocy. A w lutym to tam są wielkie komary, aż strach na
nie patrzeć a co dopiero współegzystować bliżej

Padalcu jeden.....

[natla]

Na moich fotkach celowo nie ma ludzi-turystów. Zdjęcia robiłam albo
rano, albo o zachodzie, kiedy plaża pustoszała.
Tubylcy moze jeszcze dojdą....z fotkami klejnych fotografek. Ale o
tym potem

a propo's "gwałtów Gragi".....

[natla]

.....chyba w pierszum dniu, a może drugim, wybrałyśmy się przed
kolacją plażą na spacer.....szło sie cudnie w zachodzącym
słońcu.Pusto i tylko szum morza. Oglądnęłyśmy sąsiedni hotel i
uwaliłyśmy się na leżakach. Zaczęło juz dobrze zmierzchać, kiedy
ocknęłyśmy się.....rany, trzeba wracać, a tu przed nami ponad km w
piasku i szybko zapadająca ciemność. No i wracałysmy po ciemku,
nawet księżyc nie przyświecał. Dodawałysmy sobie otuchy naszymi
wyobrażeniami, co nas moze spotkać. Ja widziałam kilku Arabów na
koniach, którzy pędzą za nami, a przyjaciółka chyba tych samych
pędzących na wielbłądach. Śmiałyśmy sie z własnych opowieści, ale
dreszczyk emocji był. )) No i udało sie. Nikt nas nie zauważył.
A mogło różnie być )))

Mój cd :)

[natla]

Idziemy na pierwszą kolację, a tu niespodzianka. W jadalni sami
Rosjanie. Potem okazuje się, że tylko oni są tutaj i my……dwie Polki.
Rosjanie w większości „na poziomie”, kulturalni, ale sporadycznie
też jest strasznie rozpijaczona „czerń”.
To już nie ten naród, co kiedyś. Pamiętam jak w Bułgarii czy Rumunii
potrafili się wspaniale ze sobą bawić. Wychodzili do hotelowych
ogrodów czy na place i tańczyli, śpiewali. Miało to swój
urok....zwłaszcza z perspektywy )
Tutaj żyją „pojedynczo” i nie wyróżniali by się od innych nacji,
gdyby te były.
Jedzonko jest zupełnie wystarczające, choć ludzie narzekają. Nie ma
ryb ani owoców pod dostatkiem. Za to jest mnóstwo jarzyn, mięs,
zapiekanek, dodatków i prawie domowych ciast. Nie rozumiem, jak
można narzekać na jedzenie na wakacjach i pod tym kontem je oceniać.
My zachwycamy się białym serem (który ja jadam sporadycznie w domu)
i słodkimi, aromatycznymi pomidorami. Ale prawie wszystko jest
smakowite i w olbrzymich ilościach.
Jest jeden mankament……napoje w plastikach. Później dowiadujemy się,
że to przez Rosjan i niestety też częściowo przez Polaków…….szkło
ginie w zastraszającym tempie. Chodzi też o to, że niektórzy w
pianym widzie tłuką co się da i gdzie się da, więc jest to
niebezpieczne.
Idziemy do szefa jadalni i prosimy o kielichy.
Dostajemy, dwa szkiełka zabieramy do pokoju. Mamy tam przywieziony
mały „arsenał”, tak na wszelki wypadek…..na żołądek. Żadna z nas
do końca nie ma problemów żołądkowych.
Po kolacji spacer na plażę, ale już w drodze się nam „buzie
rozdzierają”. Nie dziwimy się, bo w końcu jesteśmy po podróży, a i
nadmiar wrażeń robi swoje. O 9:30 już śpimy.
Budzimy się przed piątą. Rozchylam zasłonę, przesuwam drzwi na taras
i czekam na wschód słońca. Piękne uczucie….oglądanie wschodu we
własnym łóżku i do tego na świeżym powietrzu. Co kilkanaście minut
cichutko przechodzi strażnik pilnujący plaży i nas. Raz tylko
nieśmiało zerka w moim kierunku….w końcu kobieta w łóżku )
Takich ranków przeżywam 14.
Podaje Wam link do wschodów i zachodów słońca oraz innych widoków.
picasaweb.google.pl/natlaaa/NuweibaPlaAMorzeWschodyIZachody?authkey=pIlZatd3deE
Jeszcze trochę polegiwania i przyjaciółka goni mnie do
gimnastyki….trenujemy też jogę. Po pół h, czasami dłużej, wskakujemy
w kostiumy i lecimy do morza. Woda o tej porze jest zimna, więc
pierwszy kontakt z nią, że tak powiem „budzący” ), ale potem
kąpiel i pływanko wspaniałe. Słońce tworzy na morzu świetlistą drogę
z migoczących gwiazdek, a my nią podążamy ”w stronę słońca”.
Niesamowite wrażenie.
Wracamy „na chatę”, szybki prysznic i na śniadanie. Pijemy całkiem
niezłą śniadaniową kawe (lepszą mamy w ciągu dnia w barku przy
basenie), zajadamy się serem, pomidorami i ciepłymi rożkami
francuskimi. Oczywiście na tarasie z widokiem na piękny zaułek z
cudnymi kwiatami. Żyć nie umierać!
Po śniadaniu plaża…..ostrożnie…..spacer, pływanie, parasol, troche
typowego opalania. Ja oczywiście nie używam filtra. Cały dzień i
prawie wszystkie następne dni wieje chłodny wiatr. W ogóle nie czuje
się upału. Dzień mija wspaniale, poznajemy tubylców na plaży, któży
jakoś tak "lgną" do nas, mimo, że na razie nic nie kupujemy.
Rozmawiamy o ich życiu, oni trochę, bardzo taktownie wypytują o
nasze. Najcudniesze są dzieciaki.
Wieczorem podziwiamy naszą opaleniznę w łazience. Przyjaciółka już
czarna, ja jeszcze różowo brązowa.
Na następny dzień mam „słońcowstręt”. Po śniadaniu zamykam się w
pokoju i nawet na obiad nie idę. W kolejnym dniu zaczynam używać
wysokich faktorów po raz pierwszy w życiu.

[natla]

Co do insektów wszelakich, to mamy szczęście. Kilka much i os.
Karaluchów niet…… W ogóle żadnej brzydkiej gadziny tylko same
cudowne zwierzaki. Na plażę przybłąkały się pieski. Z obrożami, więc
czyjeś, ale chudziny takie, ze serce ściska. Od drugiego
dnia „kradniemy” dla nich niejadalną wędlinę i parówki. Często
wynosimy też pyszne kurczaki. Staramy się to robić dyskretnie, ale
chyba jednak „za przyzwoleniem” obsługi, która nam na wszystko
pozwala. Psiaki są gonione z terenu hotelu i plaży, chyba że…..my
jesteśmy w pobliżu.
Codziennie rano budzą nas świergoty „żółtobrzuszków” , wschód słońca
i nasze wierne piesy. Są 3, ale tylko dwa często nam towarzyszą. To
biały kundelek i prawie czarna sunia. Polubiły nas, bo choć
niektórzy Rosjanie też ich dokarmiają, to jednak one wolą nasze
towarzystwo.
Przyjaciółka zakochała się w trzecim kundelku, szczeniaku bez
obroży. Nawet go ochrzciła…..Boss mu nadała , ale ten niestety
tylko 4 razy się pokazał.
Koty są tolerowane wszędzie. Panuje ich tu kilka, a królową jest
kocica podejrzewana o ciążę. Jej wszystko wolno….nawet leżeć na
kanapach w holu. Inne koty łażą wszędzie, towarzyszą nam przy
posiłkach, a są tak przeżarte, ze wypluwają wszystko, poza
kurczakami.
Na spacerach spotykamy i zaznajamiamy się ze…..nomen
omen…..”skrzydlatymi”.
Hotel nasz w porównaniu z innymi, jest jeszcze ciągle ubogi w
roślinność, ale jak na tamtejsze warunki, obsługa dwoi się i troi,
aby coś rosło. My im pomagamy przy naszym tarasie…..nasze roślinki
kwitną od trzeciego dnia jak szalone.
Za kilka lat i tu będzie śliczna będzie oaza.
Poza hotelami roślinność bardzo uboga….jak na pustynie przystało,
ale to też ma swój urok……ten księżycowy widok jednak przykuwa.
picasaweb.google.pl/natlaaa/NuweibaFaunaIFlora?authkey=sndGt_luToI

Zgadzam się z Gragą i Alutką.idzę to co one i podobne mam
spostrzezenia. Jedmak z wielu względów odbierałam tę podróż pewnie
inaczej. Jasne, ze widziałam śmieci, ale jakoś mi tym razem nie
przeszkadzały. W hotelu nie widziałam w ogóle śmieci, natomiast za
granicami muru hotelowego......uuuuuuu…..ale tylko kilka metrów.
Potem już plaża długa, pusta i zanieczyszczona tylko wodorostami.
Miejsce pobytu Gragi, a nawet Alutki różniło się od naszego. One
były w dużych miejscowościach „wczasowych”. My w małej osadzie,
gdzie dopiero turystyka się rozwija.
I to było piękne.
Z hotelu do City ) jechało się kilka minut taksówką. Ponieważ
przyjaciółka była w zeszłym roku w pobliskim Dahabie, chciała mi
koniecznie pokazać nocne życie Nuweiby. Pojechałyśmy w końcu
mikrobusem z Rosjanami, na rekonesans…tylko godzinny. Ich przemiły
pilot nie chciał za Chiny zgodzić się na 3 h, aby 2 Polki mogły
sobie pooglądać wieczorne światła dziesiątków kawiarenek, knajpek i
hoteli. Byłyśmy trochę złe na niego, ale okazało się…..no
właśnie….nasze City, to po prostu duża wiocha, z trzema chyba tylko
knajpkami i jednym ichnim „marketem”, jak hucznie nazywają zlepek
pojedynczych sklepików. Zakupiłyśmy soki, zrobiły kilka zdjęć i
uciekły przed nachalnymi sklepikarzami do knajpki na herbatę.
Okrutnie się nam ta godzina dłużyła ))
picasaweb.google.pl/natlaaa/NuweibaCity?authkey=fFk_6R9GFgI

[natla]

Tak, to raczej typowy wyjazd wypoczynkowy, choć z nastawieniem na
Petre i stąd ta miejscowość m.in., bo blizej do Jordanii.
Co do Alutki, to kliknij sobie w zaprzyjaźnione forum (na górze
naszej głównej strony) i już masz "oj, działo się, działo...."

[www.alutka.pl]

Zagłębiłam się w zdjęcia. Od razu wspomnienia mi ożyły. Z Egiptu nie
mam wielu zdjęć. Wtedy jeszcze nie miałam cyfrówki, tylko porządnego
dużego Zenita. Zdjęć zrobiłam cztery filmy. ale to mało, oj bardzo
mało.

Dla Gragi link:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=47253&w=78811343

Rafy!

[natla]

Piszę szybko dalej, bo jutro jedziemy z Alutką do Mani i może trochę
pochodzić po górach.

Jednym z głównych zadań do wykonania to zwiedzanie rafy. Mamy ją w
zasięgu ręki……w drugim dniu pobytu przechodzimy 50 m na dziką plażę
i drugie pięćdziesiąt w głąb morza. Dosłownie je też przechodzimy,
bo popołudniami jest olbrzymi odpływ. Przechodzimy przez cudowne
łachy złotego, czyściutkiego piasku. Wreszcie są…..ubieram sprzęt
czyli maskę i rurkę i próbuje. W masce już pływałam, boję się
rurki….a jak się zachłysnę? Mam problemy z maską. Zalewa mi oczy
i nos. Zniecierpliwiona przyjaciółka w końcu sama przymierza mój
sprzęt i okazuje się, że to wcale nie moja histeria. Udaje mi się
liznąć kilka widoków rafy……żółte, fioletowe, popielate korale i
jasno granatowe rybki z jaskrawo żółtymi płetwami. Są też i inne,
ale strach przed utonięciem, nie pozwala mi się skoncentrować. Na
dziś wystarczy. Wychodzimy. Po drodze kładziemy się na jedną z
dużych łach i robimy pilling, katulając się w piasku…..potem dajemy
się przy brzegu omywać falom. Żyć nie umierać.
Idziemy do naszego Szeryfa czyli sportsmena, który
stwierdza „niewydolność” maski i pożycza mi jakąś starą. Na następny
dzień okazuje się na rafie, ze jest lepsza, ale też mi nos i oczy
zalewa. Mam jakiś defekt w budowie twarzy, czy co? )) Znów
odpuszczam sobie pływanie po rafie i ograniczam się do pillingu i
pilnowania z oddali zwiedzającej rafę przyjaciółki.. Taplam się w
piasku i wodzie w bluzce, która chroni mnie przed słońcem. Mam go
znów dość. W końcu za dwa dni ktoś mi pokazuje pewne „knify”,
tłumaczy co i jak i…..wreszcie wpływam na rafy. Początkowo mnie
pilotuje przyjaciółka i siostrzenica, ale w końcu każę im zadbać o
swoją skórę i się wyrywam spod kurateli. )) Ze sprzętem daję sobie
już radę i coraz mniej o nim myślę, wiec coraz więcej widzę. Cuda
tego podwodnego świata są niesamowite…..kolory, kształty, refleksy
słońca, głębiny, podwodne łąki, no i życie…..tak niesamowicie
barwne, różnorodne. Oglądam film w TV tylko dodatkowo mnie omywa
słona woda. Nawet fragmenty jakiegoś wraku widzę. Żal, że nie
mogę fotografować. Świetne jest też porozumiewanie się miedzy
nami…..co ktoś zobaczy ciekawego, a jest w pobliżu, to usiłuje
pokazać. Ja w takich chwilach na początku przynajmniej,
zachłystywałam się wodą. Ale i tego się szybko nauczyłam.
Po ponad 2 h wracamy zmęczone do hotelu. Dzioby się nam nie
zamykają…..każdy chce sprzedać, to co widział…….i cieszymy się,
kiedy widzieliśmy to samo. Na rafie będę jeszcze tylko raz, za to
dłużej. Zwiedzanie i zmącone morze nie pozwalają nam na kolejne
wyprawy. Jednak, to co już przeżyłam, wystarczy. Następnym razem
zaopatrzę się w zwykłe zaciski do nosa i gogle. Wtedy to będzie już
całkowicie to.


Tydzień po naszym przyjeździe, mają dojechać 4 dziewczyny. Spędzimy
wspólnie kolejny tydzień i zostawimy je na „pastwę losu” na
następny. Wyszło nam na zakładkę.Kombinujemy i załatwiamy podobny
apartament do naszego. Ale teraz będziemy mieszkać w nich po trzy.
Nie zmienia to jednak komfortu…..przynajmniej w naszym odczuciu.
Załatwiamy też wycieczkę do Petry. Dziewczyny przyjadą na gotowe.
Czekamy na nie w holu z zimnymi drinkami….spóźniają się….w końcu są.
Witane nie tylko przez nas, ale już przez zaprzyjaźnioną obsługę, a
nawet pojedynczych Rosjan. Spędzamy wieczór na opowieściach,
buszujemy w szóstkę po hotelu i plaży. Ale jak zawsze, padamy koło
10-tej. Przed nami jeszcze 6 dni wspólnego rozrabiania……no i
ważna sprawa……jest nas już 6 do podkradania jedzenia dla naszej
ochronki małych Egipcjanek i piesków. )(

(o Petrze będzie już chyba po Zakopanem)

Boziuniu, wskoczyło mi za Natline rafy... sorki.

[graga211]

Szkoda, gdyż album z raf wzbogaciłby zdjęcia Natli.

[milata2]

Trzy wspaniałe dziewczyny fantastycznie piszące o swoich podróżach,
wielkie dzięki ))

[krista57]

do Egiptu widziana przez trzy rózne osoby
trochę mi znane to fantastyczna sprawa.
Jakze inaczej ogląda się fotki na forum podróże.
Zastanawiam się jedynie czy moja skóra tak bardzo
wrażliwa na słońce by to wytrzymała?
Dzięki Grago,Natlo i Alutko za dokładne sprawozdanie
i zdjęcia.

[graga211]

Alutka, cudnie opisalas i plaze i jezdzcow na koniach i targowanie
sie z kupcem o figurke wielbladka. Natychmiast przypomnialam sobie
swoj pobyt w Tunezji i mam wielka nadzieje znowu tam pojechac.
Prosze, nie utozsamiajcie Tunezji z Egiptem! To 2 calkiem rozne
kraje szczegolnie, gdy chodzi o doswiadczenia oraz baze turystyczna.
Tunezyjskiemu hotelowi z 4 gwiazdkami z ledwością dorownuje egipski
z 5 sloniami. Tak jak w Europie Austria wysopecjalizowala sie jak
zaden innych kraj w turystyce narciarskiej, tak wlasnie Tunezja
wyspecjalizowala sie w polnocnej czesci Afryki.
Odpoczywac w Tunezji i zwiedzac Tunezje, to prawdziwa przyjemnosc.
Chyba pojade jeszcze raz na wyspe Djerba... ach!
I to bedzie twoja wina, Alutka.
)

Graga napisała....

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

Prosze, nie utozsamiajcie Tunezji z Egiptem! To 2 calkiem rozne
kraje szczegolnie, gdy chodzi o doswiadczenia oraz baze turystyczna.
Tunezyjskiemu hotelowi z 4 gwiazdkami z ledwością dorownuje egipski
z 5 sloniami. Tak jak w Europie Austria wysopecjalizowala sie jak
zaden innych kraj w turystyce narciarskiej, tak wlasnie Tunezja
wyspecjalizowala sie w polnocnej czesci Afryki.
Odpoczywac w Tunezji i zwiedzac Tunezje, to prawdziwa przyjemnosc.
Chyba pojade jeszcze raz na wyspe Djerba... ach!
---------
W 100 %-tach zgadzam się z Twoją wypowiedzią.
Jedno zastrzeżenie i tylko jedno:
- mnie akurat wyspa D. mniej się podobała niż cuda "lądu stałego"
Tunezji...z przepiękną,wspanią mariną ElKantaui i n.p. dzielnicą
artystów pod Tunisem, że już nie wspombną o wszystkich reliktach
staro_rzymskich.
Na marginesie, to zadziwia mnie zawsze nieco pogardliwe wypowiadanie
się o wakacjach tunezyjskich - tak często spotykane w wypowiedziach
dziennikarzy ( a także "różnej maści" wczasowiczów ) które mogę
przeczytać i tu i ówdzie. Powszechna, obiegowa opinia jest taka, że
urolop w Tunezji jest dla...jak by tu powiedzić....no...dla "
gorszych ". Może ja i ta gorsza właśnie. Trudno !!

Nie przejmuj sie

[graga211]

...takim gadaniem i powiedz sobie: ot, snob.
Polnocnej Tunezji nie znam, gdyz od jakiegos czasu interesuja mnie
glownie ludzie i to...prosci, czyli calkiem niebogaci ludzie. Tacy
tworza narod, historie oraz tradycje.
I jeszcze przyroda.
Wybralam Djerbe, zeby byc blisko biednego poludnia, a co za tym
idzie: Berberow i SAHARY.
I tam jest cudnie!
Po Tunezji myslalam, co to ja nie zobacze dopiero w Egipcie, ho, ho!
I rozczarowalam sie. Oczywiscie arecheologia jest pierwszej klasy,
ale reszta...phi, wole Tunezje.
No ale wiesz - co kto lubi: jeden woli blondynki, drugi brunetki,
trzeci rude.
A ja wole lysych.
))

Natla, Graga - podziękowania

[e-baba]

Dzięki Wam, dziewczyny, za tę wycieczkę. Natla - w pieknym miejscu byłaś. Ta egzotyka... Graga, świetne są te Twoje komentarze. One tak wspaniale przybliżają ten kraj i ludzi. Przewodniki wysiadają przy Twoich opisach.

[graga211]

Babo, jestes bardzo mila, dziekuje.
Nastepne fotki juz wypiescilam, ale od wtorku nie mam dostepu do
netu i tylko czasami udaje mi sie zajrzec ot tak, z doskoku.
A Tunezja Alutki jestem oczarowana, bo jakbym znowu tam byla...
I bardzo chetnie pojechalabym tam wlasnie z Nia, )))
Zmyka, bo juz mi sie czas konczy, pa, pa.

Albumy

[graga211]

Udało mi się wygrać batalię z PC, dlatego szybciutko wklejam
pozostałe 2 linki. W niedalekiej przyszłości albumy wzbogacę o fotki
ubiegłotygodniowe, muszę tylko dać się rozpakować, wygadać i zwolnić
kartę pamięci.
Oto linki do 'Nilu i Safari' oraz 'Morza czerwonego' czyli Hurghada
i rafy koralowe:
picasaweb.google.pl/graga211/NilISafari?authkey=0ZoWxPdaW-U
picasaweb.google.pl/graga211/MCzerwone?authkey=ra5Dp528haY
Pozdrawiam, Gr.

[natla]

Nadszedł dzień wyjazdu do Petry. Wyjazd o 6:30, więc jesteśmy w holu
o 6:20. Kuchnia (czynna od 7:00) miała nam przygotować kawę pól h
wcześniej. Lecimy na nią z wywieszonymi jęzorami i…..nici….kawy
niet. Przykrość niemożebna, ale….przecież to Egipt, więc spokojnie
czekamy na autokar do 7:15 i wypijamy po podwójnej, a nawet
potrójnej kawie.
Zasiadamy na najlepszych miejscach w autobusie, bo jesteśmy
pierwszym hotelem ze „zbiórki” autokarowej i jedziemy. Górki i morze
i słońce. Pięknie. Autobus wypełnia się Rosjanami i Anglikami.
Okazuje się, że nie ma pilota polskojęzycznego, a miał być dla
naszej szóstki. Mamy za to dwóch innych pilotów: angielskiego i
rosyjskiego. Godzimy się z niesłownością rezydentki i dojeżdżamy po
2 h do portu w Tabie. Tam spędzamy ponad godzinę, w drodze (50m) z
autokaru na statek. Trzykrotnie pokazujemy paszporty i raz jest
prześwietlany bagaż. Wreszcie wchodzimy jako jedne z ostatnich na
statek. Nie ma dobrych miejsc……łazimy zrezygnowane i szukamy. W
pewnym momencie podchodzi do nas dwóch Egipcjan i zapraszają nas do
kajuty kapitańskiej. Tam klimatyzacja, wspaniały widok i serwowana
pyszna kawa z ciasteczkami. 45-minutowa podróż upływa nam na
rozmowach z kapitanem i jego zastępcą (najprzystojniejsi Arabowie
jakich tym razem spotkałyśmy w Egipcie). Widoki cudne. Płyniemy do
Jordanii. Przed końcem podróży roztacza się obraz: od lewej Egipt,
potem Izrael, Jordania i po prawej Arabia Saudyjska. Okazuje się, że
kapitan jest Jordańczykiem i nawet nam pokazuje z daleka swój dom.
Po tej przemiłej podróży, umówione z „kapitanatem” na powrót, znów
godzinke spędzamy na formalnościach i wreszcie jedziemy do Petry. Tu
też wszędzie góry, ale inne, łagodniejsze i bardziej różnorodne.
Podziwiamy widoki przez prawie 3 h. Wreszcie w okolicy 1:00 w
południe zajeżdżamy do nowożytnej Petry, rozłożonej na pagórkach i
podjeżdżamy pod starożytną. Jeszcze zmiana obuwia, założenie nakryć
na głowy i idziemy. Pierwszy km w okropnym upale, na odsłoniętej
przestrzeni. Wreszcie wkraczamy w zacieniony kanion i tu zaczynają
się ochy i achy. Pilot angielski, z którym idziemy, jest do
kitu…..po prostu bezczelny……mówi byle co i znika, bo pędzi, a my
chcemy oglądać i fotografować. Spotkamy się z nim dopiero w
autobusie.
Po godzinnym przejściu przez „kanion” , niestety w rozczarowującym
towarzystwie przejeżdżających dwukółek i wielbłądów oraz tłumów
ludzi wychodzimy na główny plac, ten ze „skarbcem”.
I tu, już całkiem (jeżeli o mnie chodzi) padł urok miejsca. W tym
urokliwym miejscu jest pełno straganów!, wrzeszczących ludzi,
biednych zwierząt (słaniającego się z wycieńczenia konia, zobaczycie
na zdjęciu ) Łzy mi się zakręciły w oczach. Oglądamy dalej cuda
Petry: grobowce, świątyńki, amfiteatr z kozą na szczycie, resztki
miasta, które zniknęło z pow. Ziemi w czasie trzęsienia w 363 roku
n.e. W ogóle dobrze, że poczytałyśmy przed przyjazdem, bo
przewodnika dalej nie ma. Zasiadamy na odpoczynek obok kontenerów na
śmieci…..kolejne rozczarowanie…..i obok kolejnych straganów.
Obserwujemy wielojęzyczny tłum. Rozmawiamy z wieloma przechodniami,
łamiąc kilka języków . Obserwujemy też młodych chłopców,
jeżdżących na osiłkach i bijących ich dla zabawy , odganiamy się
od kupców. Tylko jeden mały, śliczny chłopczyk ujmuje nas za serce
i kupujemy u niego jakąś „bździnkę”. Właściwie z ulgą zbieramy się
do powrotu. Oglądamy wszystko od drugiej strony. Nie jest tak
gorąco, a tłumy się przerzedziły. Tak więc powrót kolorowym wąwozem
jest o wiele przyjemniejszy. Jednak ostatni km w słońcu daje nam
popalić. Dosłownie przebiegamy ten odcinek, rzucamy się na ciepłe
(niestety) płyny ze straganiarskich lodówek i wsiadamy do autokaru.
Wracamy….pełne różnych wrażeń i przeżyć. Musimy tu jeszcze wrócić i
oglądnąć wszystko wczesnym rankiem, przed tłumami, dwukółkami itp.
Podróż powrotna mija spokojnie. Najfajniej jest znów na stateczku.
Tym razem zaglądamy tylko do „naszych kapitanów” i wietrzymy się na
tylnym pomoście w fotelikach. Cudnie, a te światła na brzegu……..
Wreszcie wracamy do hotelu, wskakujemy w kostiumy i o północy
zanurzamy nasze przegrzane ciała w chłodnej wodzie ciemnego o tej
porze hotelowego basenu. Jest to jedna z najprzyjemniejszych chwil
pobytu w Egipcie. Nad nami księżyc w pełni, rozgwieżdżone niebo, a
my sobie tak leżymy cichutko na wodzi i patrzymy…….i………parujemy ))
Zdjecia w albumie poukładane troszkę nie po kolei, ale mysle, że
przy tej ilości, to nie jest ważne )
picasaweb.google.pl/natlaaa/NuweibaTabaAqaba
picasaweb.google.pl/natlaaa/JordaniaPetraRakmu

Zanudziłam Was może zbyt obszernymi opisami własnych przeżyć, ale
mam nadzieję, że mi wybaczycie. Wszystko mnie zachwycało po 12-
letniej stagnacji.
A i jeszcze coś. Kolacja pożegnalna. My wyjeżdżamy, 3 dziewczyny
zostają, więc…..ubieramy się ślicznie i idziemy do jadalni. Jest
specjalnie przygotowany stół. Obsługa nas tu naprawdę lubi ))) W
pewnym momencie gaśnie światło…..oooooo…..pewnie ktoś ma urodziny…
wymądrzam się……a tu…..podchodzi do mnie szef sali z tortem. Głupieję
całkowicie……potem śpiewy i brawa. Obsługa i część Rosjan otaczają
nasz stolik. Ja ryczę i nic nie rozumiem…..okazuje się, że moja
wspaniała przyjaciółka chciała tak uczcić moje urodziny, które
przypadają za kilka miesięcy. Wzruszona niemożebnie zasiadam za
stołem, kroję tort i …..odbieram prezenty…..a jakże!......satyryczny
wierszyk, perfumy, śliczne klipsy i bluzeczkę. Jestem oszołomiona.
Piękne zakończenie pobytu.

[milata2]

Piękne zakończenie pobytu w Egipcie, jak możesz myśleć, że nas
zanudzasz, wprost przeciwnie, dzięki za podzielenie się
wrażeniami))

Na Petrę specjalnie czekalam

[graga211]

Dzięki! Wolaabym jednak zdjęcia poukładane, inaczej robi sie chaos.
Ale abumy i tak sa super!
Zakończenie pobytu mialaś wystrzałowe, gratuluje tak dużej i
powszechnej sympatii.
Nie tylko forum zawojowalas ))

[natla]

Co to się dzieje.....Milata mi się lodami w Gawiarence podlizuje, Ty
tu......)))
Zdjęcia spróbuję w wolnej chwili poukładać, choć to przy tej ilości
jest trudne. Wszystkie je ładuję do picasy i wywalam z innych
miejsc, więc każdego mi szkoda.

Kazdego zdjecia mi szkoda

[graga211]

Bardzo dobrze to rozumiem, gdyz sama dluuugo trzymam, czeeeesto
zagladam i jesli mi sie opatrzy - wywalam. Jesli nie - laduje do
picasa. A i potem w picasa robie porzadki - wklejam nowe, a stare
(przy nich juz gorsze) wyrzucam.
Ten picasa jest super i juz mnie denerwuje, gdy mam wkleic
pojedyncze zdjecie za posrednictwem imageshacka.
Wygodnicka sie jakas takas zrobilam...

[www.alutka.pl]

Dzięki Natluś za piękną relację...

Alutka, caly czas czekam

[graga211]

także i na Twoje fotki.