Raport o planach systematycznego oszczędzania

[toja3003]

oszczedzanie to zabojstwo dla gospodarki,
nalezy jak najwiecej wydawac i brac kredyty
(oczywiscie w ramach mozliwosci splacania).

Oszczedzanie jest dobre tylko dla tych, ktorzy
tymi pieniedzmi zarzadzaja, bo... moga wiecej
wydawac!

[Gość: Krystek]

Co za bzdura... Zapraszam na podstawowy kurs ekonomii.

[Gość: Wow]

czym wiecej odlozysz - tym wiecej rzad wydrukuje bez obawy inflacji

[Gość: kat]

Ostrzegam!
Oszczedzałem przez trzy lata i okazało sie ze co roku podnoszono mi wysokość
składki o tzw "koszty". Po wielkiej drace udało mi się odzyskać pieniadze
(oczywiście ze strata i dopiero po trzech latach. Rzad miał stworzyc załozenia
prawne w tym celu. Do dziś nic takiego nie ma, wiec umowy nie maja zadnych
podstaw prawnych. Jest to klasyczna umowa cywilno prawna. Niczego nikt nie
gwarantuje, jedynie wpłacajacy musi zobowiązać sie do regularnych wpłat. Ten
system przypomina mi tzw system "argentynski".
Piszę ku przestrodze drobnych ciułaczy, to była jadna z renomowanych firm
(oczywiscie zachodnia)

dziekuje Wam za poparcie przeciw oszczedzaniu

[toja3003]

choc pewnie jest to kwestia
pokoleniowo/wykszatalceniowa;
im starszy i gorzej wyksztalcony
tym chetniejszy do bezsensownego ciulania

[Gość: pippi]

Hehehehe, zwłaszcza Krystek poparł Twoje bzdurne tezy...

zgadza sie, oszczedzanie to bzdura

[toja3003]

[Gość: M]

Tak, nie oszczędzać, brać kredyty. Jak nagle stracisz pracę to bank tanim
kosztem zajmie twój dom. Bank musi mieć wszak dochody.

kwestia szczegolow

[toja3003]

jestem przeciwnikiem bezcelowego
ciulania na czarna godzine,
bo takim postepowaniem mozna wydatnie przyspieszyc
jej nadejscie.

Co do nieruchomosci: czy mozna kupic sobie,
zbudowac dom bez kredytow?

Twierdze, ze w ogolnym przypadku trudno. Wiec
jasne, ze aby ten kredyt wziasc trzeba miec
10-20% wlasnego kapitalu.

A jesli stracisz prace to i bez kredytu
masz klopoty a tak to sobie chociaz
moze pare lat pomieszkasz u siebie.
Trzeba ryzykowac w granicach realnych mozliwosci.

[Gość: Jan Ted]

Jest to następna podpucha dla społeczenstwa.Jakie sa gwarancje odzyskania tych
pieniędzy, jakie koszty zerwania umowy (prawdopodobnie trzeba byłoby jesze
dopłacić)?. Dalismy sie juz nabrać w latach osiemdziatych na oszczędności na
mieszkania - książeczki mieszkaniowe. Po 20 latach oszczędzania w
comiesiecznych kwotach (ok. 10% miesiecznych ówczesnych zarobków tj. po 500
zł/miesiecznie)okazało się, że obecnie państwo za pośrednictwem banku PKO
naliczyło, że wartość zaoszczędzonych pieniędzy na mieszkanie wraz z premią
wyniesie ok. 4 tys. zł. Jest to jawne złodziejstwo państwowych instytucji.
Parlamentarzyści zadbali oczywiście o wniesione przedpłaty na samochody, które
do dzisiaj nie zostały do końca zrealizowane i dalej wypłacaja kwoty po ok. 20
tys zł z tego tytułu. Natomiast objęte priorytetem i gwarancjami Państwa
oszczędności na zakup mieszkań zostały ukradzione przez państwo
oszczędzajacym.jest to afera zorganizowana przez Państwo na wzór piramid
loteryjnych w tym złodziejskiego systemu argentyńskiego. Kolejne ekipy
parlamentarne zajmuja sie duperełami , natomiast istotne dla społeczeństwa
problemy nie znajdują u nich zainteresowania. Ludzie nie dajcie się na to
nabrać. Jesli państwowe gwarancje okazały się niczym w państwie prawa to czego
mozna oczekiwać od prywatnych inwestorów.

[Gość: pippi]

Jezu, ludzie, piszecie co wam przychodzi do głowy nie mając bladego pojęcia o
sprawie... Po co mieszać niesławne książeczki mieszkaniowe (znaczenie i wartość
których zniszczyła hiperinflacja, którą - mam nadzieję - jeszcze niektórzy z
nas pamiętają, a nie domniemany spisek złych państwowych instytucji) z
funduszami powierniczymi/inwestycyjnymi?

Przecież w przypadku tych drugich sprawa jest banalnie prosta.: Klient funduszu
za swoje pieniądze nabywa jednostki uczestnictwa, których wartośc zmienia się
codziennie (zależnie od zmiany obliczanej na bieżąco (codziennie) wartości
globalnej masy pieniędzy, jakimi ten fundusz zarządza, a które inwestuje -
zaleznie od typu funduszu - w różnego rodzaju papiery wartościowe i instrumenty
rynku pieniężnego). Za usługę pt.: zarzadzanie funduszem, Towarzystwo Funduszy
Inwestycyjnych pobiera prowizję - z góry lub z dołu, zależnie od decyzji
klienta (być może w niektórych przypadkach nie ma możliwości decydowania). W
przypadku funduszy systematycznego oszczędzania - w zamian za zobowiązanie
klienta do regularnego wpłacania określonych - TFI redukują prowizje, co
stanowi zysk klienta - ovczywiście pod warunkiem, że wywiąże się on ze
zobowiązań dotyczących regularnych wpłat przez przewidziany w umowie okres.
Wycofanie środków przez uczestnika/brak zadeklarowanych wpłat sprawia, że TFI
pobierają z rejestru klienta różnicę między prowizją pełną, a obniżoną, a więc
nie zabieraja jakichś kosmicznych pieniędzy a jedynie tych kilka procent
różnicy. Ot i tyle. Trzeba oczywiście mieć świadomosć, że jednostki
uczestnictwa funduszy - zwłaszcza tych bardziej agresywnych, inwestujących
część lub (niemal) całość środków w akcje - mogą także tracić na wartości. Stąd
też nie zaleca się traktowania jednostek uczestnictwa funduszy jako inwestycji
krótkoterminowej - po prostu przy złym momencie inwestycji (np.: w szczycie
hossy, tuz przed załamaniem rynku) lub nieudanej polityce zarządzających danym
funduszem można w krótkim okresie sporo stracić. Ponadto prowizje pobierane
przez TFI przy zakupie lub odsprzedaży jednostek są takie same niezależnie od
okresu oszczędzania. Nie ma co jednak popadac w czarnowidztwo - doświadczenia
rynków zachodnich wskazują, iż w długoterminowej perspektywie akcyjne/mieszane
fundusze powiernicze z reguły wygrywają z funduszami asekuracyjnymi, choc
oczywiście wykutej w marmurze gwarancji dużych zysków dać nikt nie może...

A zerwanie umowy i "zniknięcie" pieniędzy jest pozbawionym realnych podstaw
straszakiem, obliczonym na zamieszanie ludziom w głowach. Przecież aktywa TFI -
kontrolowanych przez stosowne instytucje - nie mogą sobie ot tak "wyparować"...
Oczywiście w przypadku nawrotu hiperinflacji (wysoce prawdopodobnego w
przypadku objęcia władzy przez pewnego opalonego trybuna ludowego) żadna -
oprócz ucieczki w waluty obce - forma oszczędzania nie zabezpieczy naszych
pieniędzy przed dramatyczną utratą wartości.

Dopóki państwo nie gwarantuje, jest 100%

[Gość: lobo]

pewności, że oszczedzający stracą a nie zyskają.
Przecież to oszczedzający utrzymuje ogromny aparat bankowy, który dba przede
wszystkim o własny interes a nie o pieniądze i zyski klientów, które utrzymuje
na najniższym możliwym poziomie. Oszczędzanie w bankach czy funduszach
inwestycyjnych to wątpliwy interes dla pasywnych i niezaradnych.

[Gość: pippi]

Eeeee.... znowy czarna propaganda.

> Przecież to oszczedzający utrzymuje ogromny aparat bankowy, który dba przede
> wszystkim o własny interes a nie o pieniądze i zyski klientów, które
> utrzymuje na najniższym możliwym poziomie.

Oczywiście, że oszczędzający - podobnie jak kredytobiorca, czy posiadacz
rachunku bieżącego - utrzymuje instytucję finansową, z takich czy innych usług
której korzysta. Tak samo zresztą jak nabywca nowego samochodu/telewizora/etc.
utrzymuje wytwórców tych dóbr oraz iluś tam pośredników i handlowców. TFI,
banki, etc. muszą przecież z czegoś żyć, płacić pensje pracownikom, odprowadzać
składki na ZUS, inwestować w nowe placówki i technologie, a także - last but
not least - zapewniać jak największe zyski swoim akcjonariuszom. Nie są to
przecież instytucje charytatywne. I nie chodzi tu tylko o potentatów - także
drobni inwestorzy giełdowi lubią jak "ich" banki mają dobre wyniki, bo - w
różnym stopniu, ale jednak - przekłada się to na kurs ich akcji na WGPW.
Towarzystw Funduszy Inwestycyjnych - bo ostatecznie to o nich mówi komentowany
artykuł - jest dużo, podobnie zresztą jak banków i kazdy klient może sobie
wybrać taki, jaki mu najbardziej pasuje. Po to mamy wolny rynek. Nie podobają
Ci się wysokie prowizje i koszty prowadzenia rachunku oraz fatalne
oprocentowanie lokat w, dajmy na to, Pekao SA? To otwórz rachunek w innym
banku - Millenium, VolskwagenBanku, Eurobanku, etc. Przejrzyj oferty, porównaj
warunki i zadecyduj. To naprawdę nie jest wielki wysiłek (zwłaszcza w dobie
coraz powszechniejszego dostępu do Internetu), a moze się opłacić.

> Oszczędzanie w bankach czy funduszach
> inwestycyjnych to wątpliwy interes dla pasywnych i niezaradnych.

Oczywiście - lepiej jest zakopać pieniądze w ogródku, albo wpłacić do jakiegoś
współczesnego ekwiwalentu Bezpiecznej Kasy Oszczędbności Pana Grobelnego i
patrzeć z uciechą jak majątek nam się robi coraz większy...
Sorry, ale inaczej tego typu stwierdzeń skomentować się nie da... No bo jaką
możesz wskazać sensowną alternatywę? Przecież oferty instytucji finansowych są
skierowane przede wszystkim do pasywnych i niezaradnych - tych którym brakuje
możliwości, czasu i/lub wiedzy aby samodzielnie podejmować skomplikowane
decyzje inwestycyjne. Czyli tak naprawdę do niemal wszystkich z nas...

BZDURA!!!

[Gość: malt]

...na ktorej uczelni Cie tego uczono?!?!Polecam literature z zakresu
Makroekonomii ot choćby Begg'a

tak jest, oszczedzanie to BZDURA!!!

[toja3003]

[Gość: Ric]

moze ustalmy jedno - trzymanie pieniedzy w banku to nie inwestycja tylko
odsprzedaz kapitalu za ~2% netto.moj rachunek inwestycyjny marzec do marca
wykazuje +49,96% zysku brutto(od tego ok. 3 pkt.% minus na koszty)
mysle, ze warto oszczedzac, ale w dobrym instrumencie finansowym; a kosztuje
wszystko, tylko koszty trzeba akceptowac.

[Gość: elka]

A gdzie złozyłes pieniadze?

[Gość: kava]

Dziękuję pippi za Twoje rzeczowe i kompetentne rozjaśnienie tematu, który dla
części zabierających głos na forum jest chyba zbyt trudny. A jest przecież taka
dobra zasada, że jak się nie ma nic do powodzenia, to lepiej milczeć