witam - trochę o mnie

[malgolkab]

Podczytuję Was od jakiegoś czasu. Obecnie po wielu miesiącach życia
w zawieszeniu i prób ratowania małżeństwa, rozstałam sie z mężem (a
raczej on się wyprowadził w środku nocy). Problemów było wiele, jak
to zawsze w takich sytuacjach i każdy miał swoje rację. Najgorsze,
że mój mąż ostatnio przyjął postawę"jestem idealny, rewelacyjny mąż,
ojciec, syn, szef itd.", a to co złe to tylko wina drugiej strony.
Jestem jego 2 żoną (ma pecha, że zawsze na złe kobiety trafia), mamy
3,5 letniego synka. Przez ostatnie 2 lata było wygrażanie rozwodem i
wyprowadzką przy każdej awanturze, raz sie już wyprowadzał, potem
wrócił. Na razie nie jestem w stanie wszystkiego opisać dokładnie
Póki co mam poczucie strasznej życiowej porażki i wizję nudnego,
samotnego życia i ciągłych problemów z którymi sobie nie poradzę...
to by było na tyle...póki co.

[eutherpe]

Witam Cię serdecznie. Opisz coś więcej, kiedy znajdziesz chęci i siły.pozdrawiam.

[dycha.1]

Mysle, ze trafilas na niedojrzalego faceta. Tak czasami bywa, ze my kobiety
obwiniamy siebie za odejscie meza, ale czesto to oni maja problem sami ze
soba,to poprostu gowniarze, ktorych nie stac na nic wiecej jak tylko odejscie,
bo sie wypalili jak to czytalismy, albo sa znudzeni itp. Gdyby byl rewelacyjnym
mezem nie uciekalby i to w nocy.
Mysle, ze jego pechem jest on sam dla siebie.

[malgolkab]

> Mysle, ze trafilas na niedojrzalego faceta. Tak czasami bywa, ze
my kobiety
> obwiniamy siebie za odejscie meza, ale czesto to oni maja problem
sami ze
> soba,to poprostu gowniarze, ktorych nie stac na nic wiecej jak
tylko odejscie,
> bo sie wypalili jak to czytalismy, albo sa znudzeni itp. Gdyby byl
rewelacyjnym
> mezem nie uciekalby i to w nocy.
> Mysle, ze jego pechem jest on sam dla siebie.

jakoś na razie mnie to nie pociesza
dodam, że z pierwszą żoną miał kościelne unieważnienie właśnie ze
względu na niedojrzałość obustronną (ponieważ ona zaszła w trakcie
małżeństwa w ciążę z kims innym, mając klapki na oczach, uznałam, że
to jej wina, bo sobie kogoś znalazła:/)
dziękuje za miłe przyjęcie.
sukcesywnie będę pisać więcej, choć nie ukrywam, że ze względu na
otwarte forum, nie chcę podawać szczegółów.

[nangaparbat3]

Zawsze warto rozwazyc opinie, ze dobieraja się w pary ludzie do siebie podobni.

[malgolkab]

nangaparbat3 napisała:

> Zawsze warto rozwazyc opinie, ze dobieraja się w pary ludzie do
siebie podobni.

znaczy mam się zastanowić czy ja też nie dojrzałam do zycia razem?
wśród swoich wad akurat niedojrzałości emocjonalnej nie mogę sie
dopatrzeć.

[suczka25]

Nawet nie wiesz jak Cię rozumiem... .
Jestem chyba na podobnym etapie w życiu co Ty. Tylko u nas ja się wyniosłam na kilka dni, miałam dosyć wiecznego zwalania winy na mnie, jego utyskiwań i kłamstw...Jak się pozbieram trochę, wracam i wystawiam za drzwi jego walizki. Jest mi źle, bo wciąż go kocham, ale nie mogę tak żyć... Mamy dwoje małych dzieci . Pozdrawiam Cię.

[kicia031]

wizję nudnego,
> samotnego życia

Wszystko mozna powiedziec o zyciu samodzielnej matki, ale nie to, ze
jest nudne )

[plujeczka]

i ile zycie kolejnych żon byłoby mniej skomplikowane gdyby przed
slubem spotkały się z byłą zona kandydata na męża?.....skoro był
niedojrzały w poprzednim zwiazku to ty wierzyłaś ,ze u twojego
boku "dojrzeje"?.....dziewczyno ,zwijaj manatki i wychodź z tego
zwiazku czym prędzej bo zycie z "Piotrusiem Panem" jest na dłuzszą
metę nie do zniesienie o czym sie juz w krótkim czasie
przekonałaś.Pozdrawiam

[malgolkab]

heh, najlepsze, że ja tę jego byłą znałam zanim znałam jego, tylko,
że ona też niezła była
a poza tym jak ja kogoś poznam, a on się spotka z moim ex to też
pewnie się niezłych rzeczy dowie)
po prostu klapki na oczach i tyle...nic wiecej na swoje
wytłumaczenie nie mam.

--

[rannypromien]

Witaj serdecznie ,
Rozumiem Cię doskonale- w Twojej historii odnajduję "model" mego prawie
-exa.Dokładnie to samo podejście, ja też miałam okazję poznać przed ślubem
przynajmniej z daleka jego ostatnią dziewczynę , nasłuchać się jaki to on był
szlachetny, uczciwy i wspaniały, a ona wredna i zła....i co dałam się nabrać na
to jak głupia- teraz dopiero przyszło mi do głowy ,że trzeba było z nią wtedy na
osobności pogadać o ich związku. W trakcie znajomości też przeżywałam
kilkakrotnie straszenie wyprowadzkami, o koszmarze małżeństwa nie będę pisać ,bo
tak jak mówiłaś forum zbyt otwarte.Mój prawie -ex przez 3 miesiące cichcem woził
rzeczy do nowego miejsca załatwionego blisko swojej pracy przez kumpla i ja nic
nie zauważyłam (miał inne godziny pracy i wolną chatę zanim wracałam z pracy),a
w końcu no może nie tak jak Twój w nocy ,ale wieczorem powiedział "do widzenia"i
...tak wyszedł na zawsze. Po 2 latach jego nieobecności słyszę dokładnie to samo
co Ty on wspaniały, dobry ,idealny poświęcał się dla rodziny,wszystko robił w
domu (czego nikt ze znajomych i przyjaciół nie widział i ja również ) ....ja
same najgorsze cechy i w życiu tak złej osoby nie widział. Mam 2-kę znajomych
psychologów,którzy pracują cały czas ze mną. Wiem już ,że tacy ludzie jak mój
-ex rzadko kiedy się zmieniają i rzadko nad sobą pracują.Można tak nazwać ,że to
jest taki typ wiecznego (Piotrusia Pana)który nie dopuszcza też myśli,że coś
mogło z nim być nie tak w związku i że musiałby to zmienić - jednocześnie winią
za wszystko 2-gą stronę wybielając siebie.To na co zwrócili mnie uwagę to fakt
,że jest taki związek traktowany jako relacja uzależnienia (od Piotrusia Pana)co
wymaga przepracowania wielu aspektów oraz ,że warto przyjrzeć się sobie samej
dlaczego się takie osoby przyciąga.Poza tym nie wiem czy tak będzie u Twojego
męża ,ale u mojego jest ten sam schemat postępowania w związkach: najpierw nowa
znajomość= wielka miłość, po ok.2-latach coraz więcej wad i już nie pasuje nowa
miłość, więc awantury,kłótnie, grożenie wyprowadzką, na koniec ...ucieczka ze
związku i....poszukiwanie następnej która zaopiekuje się biednym Misiem.W każdym
razie wiem jak ciężko podnieść się z takiego stanu "obwiniania" i uzależnienia
,mimo wykonanej pracy - jeśli chcesz pisz na priv. pozdrawiam cieplutko

[nangaparbat3]

malgolkab napisała:


> po prostu klapki na oczach i tyle...nic wiecej na swoje
> wytłumaczenie nie mam.
>

E tam.
Po prostu zdrowy instynkt - chcialas miec dziecko, trafil się odpowiedni -
genetycznie - kandydat. A ze społecznie i emocjonalnie nie dorosł do roli - to
byla sprawa drugorzedna, a w naszych czasach moze i trzeciorzędna. Bo czasy
takie, ze kobieta z dzieckiem bez meskiego opiekuna nie ginie z glodu i nedzy
(że znowu przypomne panią Elizę - "Martę" czytali?).
Ciesz sie, ze masz dziecko, i nie obwiniaj się, bo nie masz o co. Tak to natura
urzadzila, ze czasem nie dowidzimy - i nasze szczęście, inaczej juz dawno bysmy
wymarli (wymarły).

[malgolkab]

E, z tym instynktem to nie tak Byliśmy razem 9 lat, mieszkaliśmy 3
przed ślubem, dziecko urodziło sie 1,5 roku po ślubie...
Jasne, że sie cieszę, że mam dziecko, przynajmniej nie mam czasu
leżeć i płakać) a to, że siebie też obwiniam - jakoś tak chyba
jestem nauczona, że wina jest jednam po obu stronach - mniejsza lub
większa i w przeciwieństwie do małżonka nie uważam siebie za ideał -
może to błąd

[malgolkab]

a, jak zaczęłam z nim być to byłam na 2 roku studiów i on instynkcie
macierzyńskim nie było wtedy w ogóle mowy

[alabama8]

malgolkab napisała:
"... Póki co mam poczucie strasznej życiowej porażki i wizję
nudnego, samotnego życia i ciągłych problemów z którymi sobie nie
poradzę..."

Kobieto, co ty za głupoty wypisujesz! Teraz to dopiero nabierzesz
wiatru w żagle. Lato powoli mija, a ja spędzam część popołudni na
boisku doglądając potomka i plotkując z innymi kobitami. Z tego co
widzę - najwięcej problemów mają "szczęśliwe" mężatki - a to mąż
wyzywa od dz...k, nie daje pieniędzy na jedzenie, a to się proszą
żeby sobie buty kupić na zimę, a to marudzą że za dużo wydają na
dziecko ... biedne kobity. A z kolei znane mi rozwódki - jak pączki
w maśle, zrelaksowane, spokojne, jedna właśnie zrobiła prawko i
kupiła samochód, druga strzeliła remont w chałupie, żadna nie pyta
czy może kupić nową parę pantofli czy wymyślną kieckę. Same sobie
sterem, żeglarzem, okrętem.
Rozwód to nie porażka, pamiętaj - żyjesz tylko raz, nie trać czasu
na bycie nieszczęśliwą z kimś kto ci szczęścia nie daje.