uczucia

[nangaparbat3]

Czy doświadczacie swiadomie wielu uczuc? jak się dzisiaj sobie przyjrzałam, to
aż sie zdumialam, ile tego - tylko jeden dzień: wdziecznosci, współczucia,
złosci, radosci prawie euforycznej, zdziwienia, smutku, wstydu, niepokoju,
miłosci, lęku, znuzenia.
I jak sobie to wszystko uświadomilam, poczulam jak bardzo zyję.
Polecam, pozdrawiam

[sbelatka]

rozwiń wątek "radości prawie euforycznej"..
B.

acha, ja doświadczam...
i na dodatek doświadczam wielu równocześnie; w jednej sprawie, ze tak
powiem.. czasem przeciwstawnych...

[nangaparbat3]

Bardzo dziwacznie, az się troche wstydzę opowiadac, to był poczatek tego wątku
wlasciwie: wracalam z gminy B. z trudnej bardzo słuzbowej rozmowy o jeszcze
trudniejszych sprawach rodzinnych państwa Q, ale zadowolona z siebie, że się
wykazałam na czas refleksem i asertywnoscią (nie zawsze mi się zdarza).
Szaro-buro-słota-błoto-listopad. (Wiem, ze grudzień, ale wyglada jak listopad.)
Musialam wyjechac na szosę bardzo ruchliwą w lewo, jakos mnie to niepokoiło, ale
kiedy sie do niej doturlalam, okazało się, ze prawym pasem jedzie walec, a za
nim kolumna bardzo długa aut, a ja mogę sobie wyjechac spokojnie. Wtedy zrobilo
mi sie juz bardzo wesoło, i zaczęlam czuc wdzięcznosc, że w ogóle zyję, ze świat
jest, ze ja jestem. Samo czyste zadowolenie z istnienia. Takie cudowne - "ja
jestem!"
Jak ten stary Żyd z Ziemi obiecanej - "Bucholz mial miliony, i umarl - a ja nie
mam nic, i dwa oprotestowane weksle na jutro - ale ja zyję!"

[mola1971]

nangaparbat3 napisała:
> Jak ten stary Żyd z Ziemi obiecanej - "Bucholz mial miliony, i umarl - a ja nie
> mam nic, i dwa oprotestowane weksle na jutro - ale ja zyję!"

Otóż to
Bez zbędnego dzielenia włosa na czworo czy martwienia się na zapas, radość życia w czystej postaci

[cold.wind.blows]

Na ogół sobie nie uświadamiam większości tych uczuć w momencie, gdy
ich doswiadczam. Niektóre tak, zwłszcza te bardziej wstydliwe, jak
złość, zniecierpliwienie. Myślę, że dobrze, że chociaż tyle, łatwiej
wtedy nad nimi zapanować i kontrolować.
Taka mała analiza, doznanych uczuć? Czemu nie? Zawsze to i wieksza
samoświadomość.

[nangaparbat3]

Nie nie, nie chodzi mi o analizowanie ich, tylko o nazwanie i w pelni świadome
doswiadczanie. Mozna wtedy pomyślec: jestem wściekla - i ta wsciekłosc opada, z
przyjemnymi uczuciami jest na odwrot (u mnie), nazwanie wzmacnia je.
nazwanie lęku czy zlosci ratuje mnie czasem przez napadami alergii - jesli na
czas uświadomie sobie, co czuje.

[sauber1]

nangaparbat3 napisała:

> Nie nie, nie chodzi mi o ...


Po przeczytaniu pierwszego już mnie niosło by napisać -Nangaparbat3, a co Tobie?
Nie poznaję Cię i takie tra la la la ...
Ale w abstrakcji urok cały i to mi się bardzo podoba, nie pękaj tak już ludzie
mają ... mi tez już od miesiąca nawet trójka w lotto się nie trafia ...
Jeszcze na dodatek jak wczoraj wieczorem z małym wracaliśmy z Ciechocinka,
zachciało mu się słodyczy i pić po drodze, zresztą jak zawsze. Stanęliśmy
gdzieś przed wiejskim sklepem, nawet wydawać by się mogło miła pani i nie to
żem chitrus?
Mały wziął sobie "Grześka mega toffi" za 1.25,- i małą mineralną za 1.75,- a ja
tylko batonik "Pawełek Advocat" za 1.84,- i "Ptysia" za 1.60,- Wszystko było
pięknie cacy, ale jak doszliśmy do kasy, a ona wyjęła z szuflady stary
kalkulator i zamiast dodawać pomnożyła kwoty, do mnie mówi - 6 złotych 44
grosze się należy. - A ja bez
zastanowienia - ile za co ?, czy pani ocipiała, dość że ta woda ciepła, to
zamiast dodać, pani mi tu jeszcze mnoży ... !!!
Mały złapał mnie za płaszcz i mówi tato jest w porządku... Posłuchałem dziecka,
a miałem taką nieodpartą chęć umówić się z nią na kawę, serio bardzo ładna
była... Czasem taki drobiazg, a ile zbędnego rabanu ?

[mola1971]

Mnogość uczuć czy emocji każdego dnia to jedno, ale czy zastanawiałaś się kiedyś nad tym ile nowych (pozornie małych) wydarzeń przynosi każdy dzień?
Ja to zaobserwowałam całkiem niedawno i to cudne jest

[kalpa]

tak- i czuję tak bardzo mocno, że żyję, że oddycham pełniej. I doświadczam
bardzo intensywnej radości w sercu. Kiedy tańczę, jestem szczęśliwa- dlatego już
nie przestanę
I czuje ogromną wdzięczność dla życia, dla ludzi, dla tych wszystkich trudnych,
pięknych doświadczeń, które sprawiły, że dojrzałam- jako człowiek i jako kobieta.
I swoja drugą szanse na szczęście w pełni wykorzystam- na ile potrafię

[nangaparbat3]

Własnie - wdziecznosc jest jakaś niesłychanie ważna, budujaca, daje silę. Od
paru lat mam wrażenie, ze doswiadczam głównie wdziecznosci i współczucia, i ze
to jest dobre.

[nangaparbat3]

mola1971 napisała:

ale czy zastanawiałaś się kiedy
> ś nad tym ile nowych (pozornie małych) wydarzeń przynosi każdy dzień?
> Ja to zaobserwowałam całkiem niedawno i to cudne jest

Ostatnio cierpię na zdecydowany nadmiar wydarzeń, i małych i wielkich, własciwie
zwiazanych głównie z pracą, ale nie mniej waznych przez to przecież.

[mola1971]

nangaparbat3 napisała:
> Ostatnio cierpię na zdecydowany nadmiar wydarzeń, i małych i wielkich, własciwi
> e
> zwiazanych głównie z pracą, ale nie mniej waznych przez to przecież.

To są bardzo ważne wrażenia, wcale nie mniej ważne od tych w pozostałych
dziedzinach życia.

[julka1800]

Doświadczamy. A odkąd zmianilam pracę mam wrażenie, ze zyje na
granicy dwóch światów: ludzi zdrowych i tych, dla ktorych los nie
byl tak laskawy.

[mayenna]

Zazdroszczę. Znam to uczucie ale nie pamiętam jak to jest.
U mnie uczucia przypominają prostą linię. Chciałabym, żeby coś drgnęło, w
którąkolwiek stronę.Wydaje mi sie jakbym zyła w zawieszeniu.
Mam nadzieję, że ten stan mi szybko minie...