Jestem Kochanką

[zizzi]

Witam wszystkich
Długo zastanawiałam sie czy rozpocząć taki wątek , a jeśli tak to w
którym temacie go umiejscowić.
I w końcu zrobiłam to, nie wiem jeszcze w jakim celu. Może żeby
dostać gromy od Was - stałych bywalców,żon i mężów którzy
zostaliście skrzywdzeni przez współmałżonków przez zdrade właśnie.
Może, aby przez to co mi się przytrafiło , pomóc komuś, odpowiedzieć
na jakieś pytanie. Wiem tylko że musze coś z tym zrobić i nie umię ,
nie potrafię. Zdarzyło mi sie coś takiego po raz pierwszy w życiu,
po raz pierwszy to los i sama nie wiem co zadecydowało za mnie.
Banał ale bolesny.
Powiem w skrócie jak to było:
Otóż jestem w stałym związku bardzo długo. Mam troje dorosłych
dzieci (najstarsze III rok studiów).A więc nie jestem młoda, naiwna,
szukająca wrażen. Byłam i nadal jestem z mężem ponad 20 lat. Nigdy
go nie zdradziłam, ani on mnie (tak myślę). Wszystko toczyło sie
myślę klasycznie jak u par z takim stażem.
I nagle pojawia się KTOS. Początki klasyka, żarty , rozmowy itp.
Nie powiem ja nie inicjaowłam niczego, ale też i nie broniłam się
zbytnio.(no może dwa razy zdecydowanie odmówiłam ) ale upór tego
Kogoś mnie złamał. Cuz miło jest być adorowaną, komplementowaną,
dostać kwiaty.
Każda kobieta po 40+ to zrozumie.No i stało się. Cuż tam będe pisać
jest super. Tyko dylematy, beznadzieja bolą okropnie. Bo sytuacja
okropna , dla mnie bez wyjścia. jak by się to nie skończyło -
Dramat.Poranione inne osoby ,współmałżonkowie -bogu ducha winni,
dzieci ,rodzice.
Trzy razy próbowałam to zerwać.I może by mi się udało , ale ból
niesamowity.Ten Ktoś szaleje, walczy , pisze ,jeżdzi do upadłego az
mnie spotka. Nie daję rady , jestam taka słaba. Powiem jedno TO
PRAWDZIWY HORROR-matnia
Co robić ??? może przeczekać. Niech ktos powie czy to przejdzie.
Ja błagam o ratunek, może psychiatra, leki . Ludzie pomóżcie.
Chcę się jutro obudzić i stwierdzić że to był tylko zły sen.
To banał potworny ALE kocham tego Faceta.Tak silne uczucie nie
zdarzyło mi sie nigdy ( a może zapomniałam z racji wieku)
Czuję sie zażenowana, tym co mi sie przytrafiło w moim
wieku.Najgorsze że on wygląda na jeszcze bardziej
zaangażowanego.Wybaczcie mi wszyscy zdradzeni to wcale nie jest
miłe. Ja nie zrobiłam tego specjalnie to zrobiło się samo- jak to na
złe.

[tully.makker]

Początki klasyka, żarty , rozmowy itp.

Otoz to - klasyka.

[zmeczona100]

A potem codzienność, rutyna i... żal za tym, co się spieprzyło. Klasyka.

poczatki klasyka

[rarely]

ully.makker napisała:

> Początki klasyka, żarty , rozmowy itp.
>
> Otoz to - klasyka.

koniec tez klasyka rozwod alimenty podzial majatku prawnicy sady emocje
gniew itp.. warto sobie puscic ten film dalej

[handra]

zizzi napisała:

Ja nie zrobiłam tego specjalnie to zrobiło się samo- jak to na
> złe.

Bardzo mi Ciebie zal i Twojej rodziny.

samo to przychodzi rozwolnienie.

[tautschinsky]

handra napisał:


> samo to przychodzi rozwolnienie.


Zupełnie nie mogę się z tobą zgodzić!
Na rozwolnienie można sobie solidnie
samemu sobie zasłużyć mieszając pokarmy
lub zjadając nieświeże w sposób świadomy.

[plujeczka]

]jako kobieta 40 plus rozumiem Cię, nuda w małżenstwie, monotonia,
brak okazywanych uczuć ze strony partnera i seks już nie ten sam co
kiedyś ale.......masz dwa wyjścia albo kończysz romantyczny związek
bez zobowiązań, nowy, lotny więc poniekąd atrakcyjny( bo kwiaty,
świece, randki po kryjomu) albo...rozwalasz zycie sowjej i jego
rodziny. Coz nikt Ci nic nie poradzi ale też i pochawał nie oczekuj
na tym forum bo tutaj bardzo duzo jest w ten sposób własnie
skrzywdzonych kobiet i męzów.Tutaj poznałaś losy tych kobiet i to co
dzieje się z dziećmi po rozwodach i porzuceniu rodziny przez ojca i
męża...dasz radę to udzwignąć?a co powiesz swoim dzieciom ,że
rozwalasz ich zycie, masz odwagę powiedzieć o tym mężowi.Może
zamiast randek z "sympatią" przeanalizuj dlaczego w twoim
małżeństwie wieje nudą, dlaczego zyjecie jak para staruszkó.Na tym
etapie jeszcze mozna coś nie coś naprawić w małżenstwie
ale ...trzeba się za to zabrać.Postaraj się, nie niszcz nikomu
zycia, nie rozwalaj rodziny,, skąd wiesz czy ta kobieta nie kocha
ponad zycie swojego męza i dla niej świat się zawali. Nie wolno Ci
tego robić, nie jesteś nastolatką powinnas
wiedzieć ,że ...."własnego domu nie zbudujesz na cudzym
nieszczęściu..."To moja odpowiedź na twój post---nie musisz się ze
mną zgadzać. Pomysl jeszcze nie jest za późno żeby rą sytuację
zmienić.

[zizzi]

Tak,ja to wszystko wiem. I dlatego tak mi żle ( mało powiedziane -
koszmarnie ) z tym. Próbuje już wszystkiego - lykam środki
uspokajające (a nigdy tego nie robiłam) żeby się odciąć, nie myśleć,
zasnąc i obudzić sie bez tego cięzaru.
Jego żona młoda kobieta ( 16 lat młodsza odemnie), moj mąż - super
facet, wciąz wpatrzony we mnie, bez żadnych wad , no może tych
kwiatków nie kupował ostatnio, ale sprząta kuchnie i inne rzeczy mi
pomaga jest dobrym człowiekiem, nigdy mi niczego nie odmówił. Wiem
STARA świnia jestem. Tak brnę. Ale jak pomyśle o tym co przeżywałam
ostatnim razem gdy chciałam zerwać- potrwało to jeden dzień, oczy
spuchnięte od płaczu, całkowity bezwład, ból fizyczny. Ja tego nie
moge znieśc.I On dobijający się wszelkimi sposobami.
Może przeczekać, może przejdzie samo, czas to wyleczy.Ale oni nasi
małzonkowie, czy mamy prawo tak ich traktować ?
Zawsze byłam osobą mocną, nie łamało mnie prawie nic, zawsze
wstawałam na nogi i szłam dalej. A teraz ??
Coraz częsciej myślę że jedynym wyjściem jest odejśc z tego świata.
To śmieszne i głupie ale juz nie dziwię się że są ludzie którzy
potrafia targnąc sie na własne życie. Taka beznadzieja.
Może ten czas coś pomoże. Dziękuję za długi list z radą i dziękuję
za wszystko i krytykę i słowa nie miłe.
Boję sie ich czytać , ale zrobie wszystko jeśli mi to pomoże
wyplątać się z tego.

[zmeczona100]

moj mąż - super
> facet, wciąz wpatrzony we mnie, bez żadnych wad

Trzeba mieć naprawdę nierówno pod sufitem, aby w taki sposób rozpieprzać
sobie udane małżeństwo, krzywdzić super faceta i wiązać się z kimś, z kim
nie przeszło się codziennych trudów, problemów i komu nie wiadomo, czy
ufać i jak by się sprawdził w sytuacjach podbramkowych.
Niektórzy to jednak nie potrafią szanować i dbać o swoje szczęście.

[zizzi]

Dziękuję Ci Plujeczko, Całkowicie się z Tobą zgadzam.Nie wytrzymała
bym psychicznie mając taka swiadomość , że jestem przyczyną
cierpienia i chaosu.Dziękuje i Handro Tobie.
Wiem że forum nie jest miejscem w którym ktos powie mi co mam
zrobic , decyzja nalezy do mnie. Ale jestem na to za słaba -dzis.
Może jutro. On wyjechał na kilka dni. Z rodziną oczywiscie.Może ten
czas pozwoli mi na refleksje.Ja czuje się dobrze- jestem taka
spokojna, jak przed czasem zanim to sie zaczęło. Żeby tylko nie
pisał SMS-ow, mejli-(zabrał specjalnie komputer ,choć nie wymaga to
jego praca), Zeby nie dzwonił. A tak wyrywa mnie z wyciszenia, a ja
już to czuję , czekam na nie jak szalona.
Potem ja wyjade i nie będe pisac ani dzwonić to wiem na pewno. Ale
to tchórzostwo, najważniejsze jest podjęcie własnej decyzji
ostatecznej.
Wiem tylko jedno niewielu ludzi oparło by się takiej sile.Prosze
piszcie.

[lima]

> Żeby tylko nie
> pisał SMS-ow, mejli-(zabrał specjalnie komputer ,choć nie wymaga to
> jego praca), Zeby nie dzwonił. A tak wyrywa mnie z wyciszenia, a ja
> już to czuję , czekam na nie jak szalona.



a powiedziałaś mu konkretnie, że ma się z toba nie kontaktować?
czy wolisz cierpiętnicze pozy ?

bo nękanie jest karanym przestępstwem wg nowego prawa, nagabuje cię bez twojego
przyzwolenia?
więc jak chcesz żeby dzwonił to nie udawaj, że to od jego chęci lub jej braku
problem sam się rozwiąże

znajoma w podobny sposób rozwaliła swoją rodzinę i trzeci rok już po rozwodzie z
milionem problemów ktore teraz musi dzwigać w pojedynkę, czeka, aż ten idealny
kochanek jednak kiedyś się rozwiedzie...na pewno jak odchowa dzieci, na pewno
jak ustawi się finansowo, na pewno jak mu zona pozwoli, na pewno jak spłaci
kredyt itd...na pewno kiedyś. i wiernie na to czeka...bo przeciez on jest
idealny i to na pewno jest miłość... a on od żony odejść nie zamierza, bo po co.

zanim narobisz głupot, zastanów się czy skóra warta wyprawki.

jak potrzebujesz seksu, nowości i adrenaliny, romantyzmu i uzależnienia od
zapłakanych achów i ochów owocu zakazanego - to bądz nadal kochanką i opowiadaj
tylko o Nim Wspaniałym,....a o męzu swoim nic a nic... chyba, ze mąż sobie nie
da bezkarnie rogów przyprawiać, bo przeciez nie tylko od Ciebie zalezy czy żona
czyjąś jeszcze będziesz i na jakich warunkach..

[plujeczka]

gdybym miała dobrego i fajnego meza jak ty nigdy bym nie rozwalała
własnego i cudzego małżeństwa, mnie nie było dane zaznać dobroci
więc nie wiem nawet jak smakuje za to poznałam ciężar bycia w
związku samej i dzwigajacej cały ciężar ,A ty masz męża , który Cię
kocha , jest oparciem .Co do twojego kochanka to powiem Ci ze nie
gnieawj się ale dla mnie jest to facet niestabilny emocjonalnie i
coś mi tutaj nie pasuje, do tego okłamuje zonę, kęci, kombinuje
rozważ czy jest to partner na całe zycie, Zeby się nie okazało ,że
to emocjonalny maniak a poźniej zacznie wystawać pod twoim domem ,
nekać Cię telefonami i dotrze do twojego męza, takim ludziom jest
wszystko jedno. Moimi skromnym zdaniem przejrzyj na oczy,
zdejmij "miłosne okulary".Nie sądzę zeby to był partner na całe
zycie jesli okłamuje swoją zonę predzej czy póżniej zacznie
okłamywać Ciebie jesli z biegiem czasu pojawi się na
horyzoncie "świeża krew" =chyba wiesz co mam na mysli, Nie rozwalaj
rodziny ani swoje ani jego, zakończ ten związek --postaw się na
miejscu tamtej kobiety, tamte dzieci też mają prawo do ojca i
normalnego domu dlaczego chcesz im to zrobić?----pamietaj miłośc
bywa złudna czasami trwa tylko chwilę .

[tautschinsky]

plujeczka napisała:

>Co do twojego kochanka to powiem Ci ze nie
> gnieawj się ale dla mnie jest to facet niestabilny emocjonalnie i
> coś mi tutaj nie pasuje, do tego okłamuje zonę, kęci, kombinuje
> rozważ czy jest to partner na całe zycie




Nie zastanowiłaś się chyba przez chwilę, co napisałaś.

Te słowa pasują również do niej - ona też zdradza męża, podobno fantastycznego, a zatem jest niestabilna emocjonalnie, również kombinuje - czy zatem jest partnerką na całe życie? Według twoich kryteriów - nie. I jeśli ktoś tu dostaje w plecy to jej mąż i żona jej kochanka (choć nie wiemy, jak tam sytuacja wygląda).




Zeby się nie okazało ,że
> to emocjonalny maniak a poźniej zacznie wystawać pod twoim domem ,
> nekać Cię telefonami i dotrze do twojego męza, takim ludziom jest
> wszystko jedno.



Żeby się nie okazało, że ona jest maniaczką. Częściej kobiety wydzwaniają, donoszą żonom itd.



> Moimi skromnym zdaniem przejrzyj na oczy,
> zdejmij "miłosne okulary".


Tak, zdejmij Chyba nigdy nie byłaś zakochana tak
do końca, zawsze kontrolowałaś swoje uczucia. Jak znajdziesz sposób na "zdjęcie okularów" w przypadku bycia w fazie miłosnej to podaj ją na forum.




>Nie sądzę zeby to był partner na całe
> zycie jesli okłamuje swoją zonę predzej czy póżniej zacznie
> okłamywać Ciebie jesli z biegiem czasu pojawi się na
> horyzoncie "świeża krew" =chyba wiesz co mam na mysli,


To samo co wyżej. Ona TEŻ okłamuje. I robi to może wredniej, bo mąż jest w nią wpatrzony! Jest kandydatką
na żonę?


I jeśli już o świeżej krwi mowa, to ona jest mocno nieświeża w porównaniu z jego żoną, bo jak pisze jest starsza o 16 lat od jego ślubnej, zatem mogłaby być niemal jej matką!



> Nie rozwalaj
> rodziny


A już nie rozwaliła?

Czy będzie rozwalona dopiero wtedy, kiedy mąż się
dowie?

[glasscraft]

zizzi napisała:

> Coraz częsciej myślę że jedynym wyjściem jest odejśc z tego
świata.

Chyba sie poplacze...

[plujeczka]

[b]a tam Ty z tą wiecznością-liczy się tu i teraz bo tak naprawdę
nawet księża nie wiedzą co tam jest po drugiej stronie. Kobieta musi
sama dokonac wyboru i nikt tej kwestii jej nie pomoże tylko czy
warto zrobic i postaic tak by zniszczyc dwóm rodzinom to co przezx
lata się budowało? czy ma do tego prawo? to jest dylemat a nie
wiecznośc, wieczność jest jak nicośc nikt jej nie idział, nikt nie
dotknał to o czym mu mówimy, czym ty ja straszysz?....

Dlaczego "kochanką" napisałaś wielką literą?

[tricolour]

Jakimś szczególnym szacunkiem darzysz siebie w związku z zaplątaną
sytuacją?

[lima]

Wzniosłość romantycznego bohatera

Trollowi się wymsknęło...

[tricolour]

... i przedobrzył.

jestem starą kochanką pasuje

[zizzi]

Hej ludzie - no opieprzcie mnie - ale konstruktywnie, niech z tego
bedzie jakiś pożytek dla mnie. Po to napisałam na tym forum. Ja
szukam wyjścia z tej sytuacji. Nie szukam współczucia. Ani słów
pociechy. Ja chce zerwać ten związek. Może znajdzie sie ktos
mądrzejszy odemnie i poradzi . Może Psychiatra, szpital, leki, grupa
wsparcia .Komu mam o tym powiedzieć rodzicom, dzieciom, a moze
powiedziec jego żonie , a on stchurzy i wróci na kolanach do
rodziny, a może mojemu męzowi- zabije mnie i będzie spokój.
Ludzie ja nie wiem co robić. 25 lat byłam z jednym facetem.!!!!!!!!1

[lima]

> Ludzie ja nie wiem co robić. 25 lat byłam z jednym facetem.!!!!!!!!1


ciekawe. czy to jakaś zidentyfikowana jednostka chorobowa? leczy się to?

[enesta]

Ok., to ja Ci powiem.
Jesteś głupia (przepraszam) jeśli myślisz że mężczyzna który ma
swoją rodzinę i zdradza żonę z inną jest cokolwiek wart. Zrobił
sobie przerwę na relaks, złapał oddech, zwierzyna wymyka mu się więc
jeszcze trochę pogoni, a potem wróci do domu. Ty domu już nie
będziesz miała.

[tautschinsky]

enesta napisała:

> Ok., to ja Ci powiem.
> Jesteś głupia (przepraszam)



I tymi przeprosinami zniewelowałaś siłę rażenia
- a miało być brutalnie, autorka wątku prosi,
by ją szturchnąć?!



> jeśli myślisz że mężczyzna który ma
> swoją rodzinę i zdradza żonę z inną jest cokolwiek wart.


Ludzie. Tym nie przekona się kogoś, kto postępuje tak samo jak ten "zły". Ona też zdradza,oszukuje itd.


Zrobił
> sobie przerwę na relaks, złapał oddech, zwierzyna wymyka mu się więc
> jeszcze trochę pogoni, a potem wróci do domu. Ty domu już nie
> będziesz miała.


On ma więcej do stracenia. Dużo młodszą żonę od niej, młodsze dzieci, na horyzoncie alimenty.


Może naprawdę się odnaleźli?

[enesta]

Oj Tałczyński czepisz się jak zwykle.
Mam obrzydzenie do używania epitetów zamiast argumentów. Autorka
prosiła, zrobiłam co mogłamPani jest po 40-ce, ma już
ukształtowaną moralność więc odwołuję się do Jej myślenia logicznego-
nic po takim -nowym-partnerze. Autorka nie jest ani wyjątkowa, ani
młoda, pan za 2-4 lata(zakładając że jest uparty i dopnie swego-
rozbije rodzinę i nawet może wjdzie w związek jako pan w separacji)
zajmie się polowaniem na młodsze amatorki wrażeń. Za mało czasu by
zbudować więź a to jest moim zdaniem jednym z warunków
funkcjonowania i utrzymnia związku gdy kobieta zaczyna zbliżać się
do 50-tki, a wokół młode, atrakcyjne, intelientne i zakochane młode
kobiety.

[virtual_moth]

zizzi napisała:

> Ja chce zerwać ten związek.

No ale DLACZEGO?


> Może Psychiatra, szpital, leki, grupa
> wsparcia

Forum to imho najlepsza forma psychoterapii, tylko trzeba pisac prawdę.

Dzieci duże, mąż fajny, ale pojawił się fajniejszy gość. Jesli nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o kasę. Jesli nowy facet nie ma kasy, to są różne wyjścia Psychoterpaia tu niepotrzebna.
W jakim wieku jest najmłodze dziecko?

Konstruktywnie?

[tricolour]

Wyjściem z sytuacji jest podjęcie decyzji: mąż czy kochanek. Oczywiście
każde rozwiązania ma wady i zalety.

Realistycznie podchodząc do sprawy, to jestes już mocno przechodzona.
Twoja atrakcyjnośc jest znikoma wobec kobiety o 16 lat młodszej, ale
możesz ją "podnieść" możliwością zdobycia Ciebie. Inaczej mówiąc: dla
większości facetów stanowisz tylko świeżą krew, zdobycz. Zdobycz się
zdobywa, oprawiony łeb wiesza na ścianie, a polowanie zaczyna sie od nowa.

Jeżeli Twój kochanek ma rodzinę, mieszka z nią i spędza wspólnie czas, to
oznacza... że ma rodzinę. Ty zaś jesteś zabawką, dodatkiem do tamtej
rodziny choć czułe słówka faceta mogę świadczyć o czyms innym. Jak jest w
istocie okaże się niebawem, bo każdemu facetowi znudzi się taka sytuacja z
jednego powodu: wokół jest wiele atrakcyjniejszych kochanek, które
sprawiają (prznajmniej początkowo) mniej kłopotów.

Możesz zatem zostać z mężem. Możesz też rozwieść się, podzielić majątek,
rozwalić cudze małżenstwo, wyleczyć rany porozwodowe, poprawić ortografię
by nie odrzucała i próbować związać się z kochankiem jeśli jeszcze
będziecie mieli na siebie ochotę.

Przedstawiłem Ci merytoryczne podstawy podjęcia decyzji.

[aiwlysji]

tricolour napisał:

>
> Realistycznie podchodząc do sprawy, to jestes już mocno przechodzona.
> Twoja atrakcyjnośc jest znikoma wobec kobiety o 16 lat młodszej, ale
> możesz ją "podnieść" możliwością zdobycia Ciebie. Inaczej mówiąc: dla
> większości facetów stanowisz tylko świeżą krew, zdobycz. Zdobycz się
> zdobywa, oprawiony łeb wiesza na ścianie, a polowanie zaczyna sie od nowa.
>

kazde twoje slowo okresla ciebie!
kiedy piszesz wiekszosc facetow...to znaczy: ty tak myslisz.
ludzie maja takie waskie postrzeganie rzeczywistosci, to straszne.
jak facet moze sie zakochac w kobieci po wyzej 40, nieprawdopodobne, nie miesci sie w swiadomosci polaka-rodaka.

Owszem, może się zakochać...

[tricolour]

... żonaty facet w mężatce. Tenże facet może nawet rozwieść się z
zoną, porzucić rodzinę i czekac aż kochanka rozwiedzie sie także.
Potem mogą nawet się pobrać, ale zanim to się stanie, to facet
porzucjaący rodzinę zostanie opluty na tym forum także przez
świadomą polkę-rodaczkę.

[aiwlysji]

tricolour napisał:

facet
> porzucjaący rodzinę zostanie opluty na tym forum także przez
> świadomą polkę-rodaczkę.

nie opluwam ludzi, nie mowie, ze "sa mocno przechodzeni" bo po 40, rozumiem, ze ty jakim cudem, unikniesz bycia "przechodzonym".
ja nawet nie odmawiam nikomu prawa do zakochania sie, jedynie co moze mnie razic to forma w jakiej konczy sie zwiazek i proba szantazu roznego rodzaju (w zaleznosci od tego czy ochodzi facet czy kobieta).

[lima]

Myślisz, że to z trollowatości? niektórzy tak bez trollowania mają

[potwor_z_piccadilly]

Wybacz, lecz jako potwor maniery miewam podle.
To co zrobilas to sk.....nie sie. Sko.....nie sie z nedznym, wiarolomnym,
miekkim jak gowno osobnikiem. Wbij sobie do lba ze to menda zdradzajaca swoje
dzieci a Ty swiadomie upodobnilas sie do niego. Uswiadom to sobie. Ty mozesz
patrzec w lustro ? Mozesz patrzec na swoje spiace dzieci ? Piszesz kocham i nie
moge sie oderwac. O nie, nie. To niemozliwe. Ty wczesniej balas sie
nadchodzacego przekwitania a dzis podswiadomie boisz sie szalenstwa gacha ktore
moze doprowadzic do ujawnienia zdrady. Lezysz i kwiczysz. Jesli nie mozesz
powiedziec palantowi spierdalaj to pozostaje Ci uprzedzic zdarzenia blagajac
meza o wybaczenie i pomoc. Moze Ci wybaczyc a ty osiagniesz dobrodziejstwo
czesciowego zwalenia z barkow brzemienia ktore dzis rujnuje Twoja psychike. Oj,
to trudne i niebezpieczne ale jak inaczej nie potrafisz to sadze ze to jedyne
rozsadne rozwiazanie.

Potworze...zgrabnie to ujęłaś:)

[polnaa]

tak na zdrowy rozum to nuda, rutyna w związku,hormony,przekwitanie - a co za tym
idzie tzw. pojeb...nie w głowach
podchodząc do sprawy z pozycji ,,sercowej" to jest niezwykła, romantyczna
miłość taka co to tylko w powieściach i melodramatach /Anna Karenina marnie
skończyła, oj marnie:0
i jak by na to nie patrzył , to w momencie kiedy nie oprzytomnieje choćby jedna
ze stron - koniec będzie kiepski/ nie mylić ze słynnym Ferdynandem/.

[virtual_moth]

Eeee, czy koleżanka nie przesadza? Teraz doczytałam, ze dzieci są dorosłe. Czy zdrada to koniec świata? Bez przesady. Pani dzieci odchowała, imho jesli zdradzać, to tylko w tym wieku

Jesli byłaby to czysta sytuacja, to pani nie szukałaby psychoterapeuty i leku na odkochanie się. Coś tu śmierdzi i chyba wiadomo co.

[mola1971]

Ło Matko! Czy Ty jesteś masochistką??? Jeśli nie jesteś to zmień forum. A najlepiej sama się nad swoją sytuacja zastanów i sama siebie zapytaj czy taki układ Ci odpowiada i czy dobrze się w nim czujesz. Mniemam, że jest Ci źle skoro w ogóle na forum (zwłaszcza tym) piszesz, więc raczej jesteś już bliżej końca. Albo małżeństwa, albo romansu...

[lima]

> Ło Matko! Czy Ty jesteś masochistką??? Jeśli nie jesteś to zmień forum.

Ależ oczywiście, że jest masochistką (do tego przekonaną, że po 25latach z
jednym chłopem ma prawo nie używać mózgu i mamy wykazać zrozumienie),
gdyby masochistką nie była to by w romans nie weszła, albo radośnie się bzykała
bez dylematów,
ale niektórzy kochaja tzw "romantyzm", co prawda potem okazuje się, że roman nie
tyz, ale cóż.... tak bez atrakcji zycie przeżyć? 25 lat z jednym chłopem? toż to
grzech ..

[mola1971]

No fakt, 25 lat z jednym chłopem to nie tyle grzech co zboczenie

[lima]

www.youtube.com/watch?v=dXz_jGEpPy8&feature=related

[lima]

www.youtube.com/watch?vPtueROrVcw&feature=related

[mola1971]

Lima, dzięki za ten przeuroczy utffffór

[olgucha_3]

Pisałaś, że zerwałaś z nim na jeden dzień i wyłaś cały czas i tęskniłaś. No to
posłuchaj teraz drugiej strony, tej zdradzonej, co czuje. Mój mąż odszedł ode
mnie do kochanki, miesiąc temu, po prawie 20 latach, jak mi się wydawało udanego
związku. Widać tylko mi się wydawało, że był udany, bo mój mąż, również się
zakochał. Siedzę i wyję od miesiąca, nie jestem w stanie normalnie żyć. Zdrada
boli i to tak bardzo, że nie da się tego opisać. Weź młotek i walnij się nim w
łeb, a nie walisz z uporem maniaka, swoją rodzinę i rodzinę Twojego kochanka.
Może jak Cię pusty łeb zaboli, to choć trochę zrozumiesz cierpienie tej zdradzonej.

[zizzi]

Olgucha , nigdy nie przeżyłam zdrady małżonka i nie wiem czy Cię
urażę czy nie , ale chyba choć w części potrafię zrozumieć Twój ból
i rozpacz, poczucie beznadzieji podciętych skrzydeł i ŻALU że ktoś
komu się ufało tak postąpił.
Ale w tych sprawach poczucie przyzwoitość chyba nie istnieje. No
może do pewnych granic człowiek walczy a potem wszystko puszcza.
Poczucie wstydu ,przyzwoitości, troska o bliskich.
Nie wiem jaki był Twój mąż ale skoro rozpaczasz, i byłaś z nim tyle
lat to nie był chyba zły.
Powiem tylko jedno w takiej sytuacji cierpią wszyscy.
A może jeszcze wróci i Ty zadecydujesz co dalej - to też jest dużo
warte.
Dzięki wszystkim , WSZYSTKIM - jestem nawet zaskoczona niektórymi
wypowiedziami- Znam wszystkie historie miłosne z literatury i ich
przeważnie tragiczne i żałosne końce. Jestem przerażona- np.Dzieje
Grzechu, Doktor Żywago i nnne.
Zgadzam sie z Wami - poniekąd jakby to zebrać do kupy to wszystko
prawda - i hormony ,przekwitanie, próżność itp....
Nie planuje i nie zamierzam rozbijac niczyjej rodziny , ani swojej
ani jego - ale wiecie czuję się z tym chyba jeszcze gorzej, bo
gdybym chciała się z nim związać , to było by , kurde nie wiem jak
to nazwać (uczciwe) , a tak to jak kurestwo.
O kase nie chodzi bo ja mam do bólu, pracuję dobrze zarabiam, mąz
też.
A on też ustawiony- własna firma .więc ten aspekt odpada.
Myślę że to hormony , kryzys wieku średniego itp.
To powinno minąć. Samo . POCZEKAĆ ???? PRZECZEKAĆ ???
Mam znajomego ,starszy facet -opowiedziałam mu swoją historię -
zazdrości ( tzn.sam by chętnie wszedł w taki układ- bez rozbijania
własnej rodziny), mówi że to naturalne i że nie powinnam nic z tym
robić. Krzywa w pewnym momencie zacznie opadać.A teraz korzystać.
Kilka dni ta jego mowa działała, ale znów wraca ta beznadzieja.
Jestem na dodatek jeszcze hipokrytką. Dzięki za wszystkie słowa.

[roserot]

Przejdzie.
Są na to dwa sposoby. Podobnie jak z nałogiem.
Możesz się "przeżreć", czyli bezmyślnie brnąć w układ, nie przejmując się
niczym i seksować się do zrzygania. Efekty w przyszłości przewidywalne,
jak napisali Ci już tu inni. Upokorzenie, ból, rozwód, podział majątku i
wszystko w ten deseń.

Ale, że duża z Ciebie dziewczynka, to doskonale wiesz, że można nałóg
rzucić, acz nie bez wysiłku.
Pomęczysz się trochę, ale Twoja rodzina i "miętkiego" uniknie
fajerwerków, które teraz z kochasiem prokurujecie im na boczku.

Myślę, że poradzisz sobie z tą swoja wyjącą macicą, zżyta jesteś z nią
już ponad 40-latek, wiec wiesz, że to tylko ostatnie hołubce
obsychającego organu.

Sorry, ze tak bezpardonowo, ale jestem tez w tym wieku i mam dystans, u
siebie takie akrobacje traktuje własnie w ten sposób.

[jedna_nozka_bardziej]

Bzykać się ku obustronnemu zadowoleniu i nie dać się przyłapać.
Samo się wypali za jakiś czas.

[zizzi]

Jedna nózka bardziej- to miłe co mówisz.Poczucie humoru przede wszystkim.
Do Tricolour - dięki za Twoją odpowiedz. Ta moja starość prześladuje mnie po
nocach. Do tej pory nie odczuwałam tego, czułam się dobrz w swojwj roli i
wieku.Mój mąż akceptuje wszystko we mnie. Przy nim nie miałam takich
dylematów.Zawsze mówi że jestem jak wino - im starsze tym lepsze.
Ale to przy kochanku rozebrałam sie po wielu latach, widę pełna akceptację i
uwielbienie.Ja to czuję, albo on nieżle gra.
Mam do Ciebie pytanie Tricolour - ile wg. Ciebie to potrwa- ile trwa takie
zauroczenie faceta kobietą. Starszą, zajętą (on jest młodszy o 2 lata)

[zizzi]

Ostre i niemiłe słowa. Ale generalnie sytuacja nie jest miła.
Dziękuje Wam ( teraz szczególnie Rosewt) . Przerabiam to wszystko codzień i
co noc. To wszystko wiem , ale proszę o jeszcze - może przyjdzie otrzeżwienie
i siła. Wróci rozsądek. BARDZO PROSZĘ - wiem że jestem nie stabilna
emocjonalnie, ktoś inny na moim miejscu nigdy by tego nie zrobił . Ale stało
się i trzba ratować co się da.
Teraz wyjechał, czuję się taka silna i pewna siebie.Czuję że mogę spróbowac
jeszcze raz przerwać. Ale jak sobie przypomnę poprzednie próby to skóra mi
cierpnie.
Gdy go nie ma wszytko jest prostrze, latwiejsze.Pracuje,nadrabiam zaległości,
rzeczywistość nie jest taka szara, a jak On jest uciekam od wszystkiego- nie
pracuję, nie sprzątam, spychologia całkowita.To chore, toksyczny związek.
Moje dylematy mnie zabijają.
Przepraszam za błedy.Staram się.Pozdrawiam Was i dziękuje za wszystkie
opinie.

[glasscraft]

Jestes pewna, ze nie piszesz jakiegos koszmarnego romansidla i tutaj
tylko sobie praktykujesz slowne wymioty? Bo czytam Cie i wszystko
jakos to za bardzo "wyrezyserowane"...

[krezzzz100]

Zizzi,
nie wchodzą do Ciebie na pocztę gazetową maile.
Napisz do mnie, może ruszy. Mam Ci coś ważnego do powiedzenia.

Na teraz- nie pozwól tu się obrażać.

[puzzle33]

Nie wiem, czy umknęła mi w trakcie lektury kwestia szacunku do męża
Zizi jako odrębnego człowieka, a nie traktowania go jako jednego z
elementów w jej życiu, do tego o zamiennym charakterze, czy też
została ona słabo wyeksponowana. Do rozważań: mąż czy kochanek
należałoby dodać pytanie: a co na to mąż? Powinien wiedzieć, co
dzieje się w jego małżeństwie, aby i on mógł się do tego
ustosunkować. Zizi rozstaje się z kochankiem i już wszystko jest w
porządku? Być może dla Zizi i kochanka, męża zaś należy o to wprost
zapytać. Pozostawianie go w nieświadomości jest nieuczciwe; spotkała
go zdrada wzbogacona o kłamstwo. Czy nie powinnien i on, tak jak
Zizi, mieć prawa wyboru i to bez względu na to, jak zakończy się
romans żony?

[nangaparbat3]

puzzle33 napisała:

Pozostawianie go w nieświadomości jest nieuczciwe; spotkała
> go zdrada wzbogacona o kłamstwo. Czy nie powinnien i on, tak jak
> Zizi, mieć prawa wyboru i to bez względu na to, jak zakończy się
> romans żony?
Nie, nie pwinien.
Informowanie żony/meża który sie nie domysla - albo moe chce sie domyslac - o
zdradzie, słuzyc może tylko dwom rzeczom: falszywemu uspokojeniu własnego
sumienia albo spowodowaniu konfliktu, ktory doprowadzi do ostatecznego rozpadu
zwiazku.
O ile tę druga motywacje jeszcze rozumiem, ta pierwsz wudaje mi sie wyjatkowo
paskudna. Jeśli zdradzamy, to poniesmy konsekwencje - trzeba albo odejsc, albo
zyc z brzemieniem ze sie zdradzilo.

[puzzle33]

nangaparbat3 napisała:

> Informowanie żony/meża który sie nie domysla - albo moe chce sie
domyslac - o
> zdradzie, słuzyc może tylko dwom rzeczom: falszywemu uspokojeniu
własnego
> sumienia albo spowodowaniu konfliktu, ktory doprowadzi do
ostatecznego rozpadu
> zwiazku.
Jest jeszcze trzecia rzecz - naprawa związku. Być może zdradzona
osoba zda sobie sprawę ze swoich niedostatków i je wyeliminuje, o
ile to czywiście możliwe

[nangaparbat3]

Przerzucasz odpowiedzialnosc za zdrade na zdradzanego. "Jak nie będziesz taki
jak sobie wymyslilam, to cie zdradzę."

Za naprawianiem związku jestem calym sercem. ale nie kosztem zdradzonego, co
proponujesz.

[krecia_3]

nangaparbat3 napisała:

> Za naprawianiem związku jestem calym sercem. ale nie kosztem
zdradzonego, co
> proponujesz.
Związek istniej tylko tam, gdzie są dwie osoby. Jest wypadkową dwu
osobowości związanych małżeństwem.

[puzzle33]

nangaparbat3 napisała:

> Przerzucasz odpowiedzialnosc za zdrade na zdradzanego. "Jak nie
będziesz taki
> jak sobie wymyslilam, to cie zdradzę."
>
Wyciągasz wniosek zbyt daleko idący.

[nangaparbat3]

A jaki inny wniosek mogłabym wyciagnac z tego:

>>>>>Jest jeszcze trzecia rzecz - naprawa związku. Być może zdradzona
osoba zda sobie sprawę ze swoich niedostatków i je wyeliminuje, o
ile to czywiście możliwesmile

[puzzle33]

nangaparbat3 napisała:

> A jaki inny wniosek mogłabym wyciagnac z tego:
>
> >>>>>Jest jeszcze trzecia rzecz - naprawa związku. Być może
> zdradzona
> osoba zda sobie sprawę ze swoich niedostatków i je wyeliminuje, o
> ile to czywiście możliwesmile
>
Zdradzony alkoholik pod wpływem zdrady współmałżonka może podjąć się
terapii i jeśli starczy mu wytrwałości, zakończyć ją sukcesem.
Gorzej, gdy zdradzana jest korpulentna, starsza pani z małolatą. Tu
nie da się nic zrobić

[nangaparbat3]

Znam gorsze przypadki: mieszanina głupoty i prymitywizmu. Bez szans.

[zizzi]

Zizzi do Glasscraft - niestety nic rerzyseruję. A bardzo bym chciała żeby to
była fkicja literacka. Romansideł nie czytam , chyba że jakąs klasykę - typu
dzieje Grzechu. Więc może ta historia podchodzi pod tanie romansidło.
Przyznam też że i piszę trochę chaotycznie, nie wiedziałam czy napisać czy
nie i czgo tu mogę oczekiwać. Bałam sie.Ale wszystkie głosy tu oddane są
odbiciem moich wcześniejszych przemyślen.Wiem że to banał. Ale tak to
wyszło.Nadal jestem otwarta, na nikogo się nie urażam. Może mi się coś
wykluje, jakas decyzja i przestane sie miotać. Albo zaakceptuje ten układ ,
albo odetne sie.
Teraz wracam do pracy - bo dobrze mi idzie. A to już duży sukcej po trzech
miesiącach szamotaniny. Odpisze pózniej na ewentualne pytania.Pozdrawiam
Wszystkich.

[puzzle33]

nangaparbat3 napisała:

> Jeśli zdradzamy, to poniesmy konsekwencje - trzeba albo odejsc,
albo
> zyc z brzemieniem ze sie zdradzilo.
Można jeszcze zostać odrzuconym przez zdradzaną osobę. Dać jej wybór
jest wyrazem szacunku i uczciwości.

[nangaparbat3]

Jaki wybór? Nie rozsmieszaj mnie.
Zazwyczaj zdradzna/zdradzany wie, co jest grane. Zwłaszcza jeśli nie jest to
przypadkowy, pojedynczy skok w bok, tylko romans odmieniajacy funkcjonowanie
męża/zony. I wtedy decyduje. Jesli mąz Zizi zadecydował udawac, że nie wie, to
to jest jego wybór.
Jak już Zizi skończy romansowac, a mąż wciąż z nią bedzie,moze popracowac nad
naprawą związku - ale nie poprzez obarczanie meza wina za wlasna zdradę.

[krecia_3]

nangaparbat3 napisała:

> Zazwyczaj zdradzna/zdradzany wie, co jest grane. Zwłaszcza jeśli
nie jest to
> przypadkowy, pojedynczy skok w bok, tylko romans odmieniajacy
funkcjonowanie
> męża/zony. I wtedy decyduje.
Nie zawsze tak jest, a "zazwyczaj". Zdarza się często, że zdradzani
nie mają bladego pojęcia z rozmiarów swoich rogów.

> Jesli mąz Zizi zadecydował udawac, że nie wie, to
> to jest jego wybór.
Jeśli udaje, że orientuje się w zmienionym układzie małżeńskim, to
faktycznie jego wybór tolerować nowy stan rzeczy. Jeśli nie wie, że
żona go zdradza jest traktowany jak pionek na szachownicy, którym
pani może dowolnie przesuwać. Według mnie to brzydkie podejście do
drugiego człowieka. Bez szacunku i dania ma prawa wyboru zachowania
w nowych realiach.
> Jak już Zizi skończy romansowac, a mąż wciąż z nią bedzie,moze
popracowac nad
> naprawą związku - ale nie poprzez obarczanie meza wina za wlasna
zdradę.

[nangaparbat3]

Jeśli nie wie, że
> żona go zdradza jest traktowany jak pionek na szachownicy, którym
> pani może dowolnie przesuwać. Według mnie to brzydkie podejście do
> drugiego człowieka. Bez szacunku i dania ma prawa wyboru zachowania
> w nowych realiach.

Naprawdę, jeśli malżonka go uprzejmie powiadomi, że jest zdradzany, to jej
postępowanie juz nie bedzie "brzydkie"?
Wg mnie "brzydkie" to ono sie stalo w momencie przekroczenia granicy
bezpiecznego (dla wspołmałżonka) flirtu.

[krecia_3]

nangaparbat3 napisała:

> Naprawdę, jeśli malżonka go uprzejmie powiadomi, że jest
zdradzany, to jej
> postępowanie juz nie bedzie "brzydkie"?
> Wg mnie "brzydkie" to ono sie stalo w momencie przekroczenia
granicy
> bezpiecznego (dla wspołmałżonka) flirtu.
Nie sposób się z Tobą nie zgodzić. Najgorsza prawda jest lepsza od
najlepszego kłamstwa. Tylko w oparciu o prawdę można zbudować zdrowe
relacje.

[puzzle33]

nangaparbat3 napisała:

> Jak już Zizi skończy romansowac, a mąż wciąż z nią bedzie,moze
popracowac nad
> naprawą związku - ale nie poprzez obarczanie meza wina za wlasna
zdradę.
Ponad wszelką wątpliwość wina za zdradę obarcza zdradzacza.

[jesien884]

Czytam to wszystko , byłam w podobnej sytuacji , wyszłam z tego.Napisałaś tu
bardzo ważne zdanie " Gdy go nie ma wszystko jest prostrze , łatwiejsze", to
samo poczułam kiedy ,ten mój ówczesny wyjechał w delegacje . To uczucie
spowodowało nasze rozstanie i już jestem normalna .Pozdrawiam.

[dorata351]

Stare, durne, obrzydliwe babsko. Ty cierpisz? A pomyślałaś o innych?

[zabelina]

Nawet jesli zachowanie Zizzi wydaje sie Tobie obrzydliwe, nie znaczy
to, że masz obrzucać ją epitetami. Trzymajmy jakiś poziom dyskusji.
Określenie "stara" również trochę nie przystaje do rzeczywistości -
po czterdziestce jest również Monica Bellucci i chyba nikt nie
odważyłby się ją nazwać starą...

[tautschinsky]

dorata351 napisała:

> Stare, durne, obrzydliwe babsko.

zabelina napisała:

> Nawet jesli zachowanie Zizzi wydaje sie Tobie obrzydliwe, nie znaczy
> to, że masz obrzucać ją epitetami.



zizi prosiła o chłostę forumową, żeby się ocknąć
z zauroczenia

[zabelina]

Tyle tylko, że "chłosta" miała dotyczyć jej zachowania a nie wieku.

[tautschinsky]

zabelina napisała:

> Tyle tylko, że "chłosta" miała dotyczyć jej zachowania a nie wieku.


Przede wszystkim miała być skuteczna.

[zabelina]

Nie jestem pewna czy jest skuteczna. Na pewno za to jest prostacka.

[esteraj]

Wcale nie dziwi mnie, że pozwoliłaś sobie na romans. Większość chce przeżyć coś
ekscytującego, coś co choć przez chwilę byłoby "rajem".

Przestałaś zwracać uwagę na uczucie jakie ofiarowywał Ci Twój mąż.
Twój kochanek zdał się być ideałem, który w Twoim wyobrażeniu w pełni by Ciebie
uzupełnił. Prawda jest taka, że nie przeżyłaś z nim trosk codziennego życia, nie
pokonywałaś z nim żadnych trudności, nie mieliście okazji by wychwycić Wasze
różnice. To pozwala Ci tworzyć iluzję obrazu osoby nieskazitelnej. Wasze
spotkania są z góry zaaranżowane, przygotowane na to by było miło i doskonale,
nawzajem odgrywacie rolę gorących kochanków. Zarówno on jak i Ty chcecie pokazać
się od najlepszej strony, a wszystko po to, żeby nie stracić tak ważnego dla Was
zachwytu i akceptacji oraz poczucia pożądania.
Prawdziwa miłość nastawiona jest na dawanie, a nie branie.

Komplementy i pochwały dodają człowiekowi skrzydeł, bo najważniejsze jest
poczucie bycia potrzebnym i podziwianym.
Prawdopodobnie nikt nie przekona Cię, że kochanek jest złym człowiekiem, bo Ty
wiesz, że jest inaczej. Być może jest czulszy i bardziej wyrozumiały niż Twój
mąż. Pamiętaj jednak, że znasz go tylko z tej pozytywnej strony, a Twoja krytyka
jego osoby jest mocno okrojona.
Czy ten stan zakochania w jakim się znalazłaś kiedyś minie?
To wszystko zależy od tego jak długo będziesz chciała podsycać to uczucie
rozmyślaniami i idealizowaniem Twojego kochanka.

Spróbuj odnaleźć wszystkie zalety Twojego męża. Zwróć na niego większą uwagę. Co
Ci się w nim podoba, a co drażni. Jeśli chciałabyś coś poprawić rozmawiaj z nim
o tym. Dowiedz się czego on potrzebuje, co sprawiłoby mu przyjemność, co mogłoby
go zaskoczyć.

To co najbardziej dziwi mnie w takich sytuacjach to to,że dajemy innym to, co
należy się najbliższym.

Obawiasz się konsekwencji i słusznie. Nic w tym życiu nie ma za darmo, to
okrutna prawda.
Pomyśl czy jesteś w stanie zapłacić tak ogromną cenę za chwile uniesienia,
zaspokojenia własnego egoizmu?
Jesteś świadoma tego, że ucierpi na tym wiele osób (dzieci, mąż, rodzina Twojego
kochanka...). Jak wielkie katusze będą oni przeżywali, jak bardzo zrujnuje to
ich świat, zburzy wiarę i nadzieję. Zapytaj siebie czy warto, czy będziesz w
stanie udźwignąć brzemię wyrządzonej krzywdy?

Być może ktoś jest w stanie przekonać Ciebie, że przecież nikt się nie dowie,
wielu się udało ukryć romans, przeżyło swoje i są szczęśliwi. Życie jest jedno i
trzeba z niego korzystać...

Nie musisz wierzyć w Boga, ani w żadną karmę ani religię, ale czy naprawdę
będziesz umiała spojrzeć w lustro i powiedzieć : "Jestem kobietą, która godnie
przeżyła życie i przyczyniła się do budowania szczęścia innych ludzi. Nikt
przeze mnie nigdy cierpiał. Starałam się dać to, co najlepsze. Mogę być z siebie
dumna i jestem szczęśliwa."

[zizzi]

Nie porównuje kochanka z mężem. Mój mąż pod każdym względem przewyższa
go.Jset lepiej zbudowany, przystojniejszy (k. ma spora
nadwagę),intelektualnie też k. nie dorównuje mężowi. Mąż nie ma żadnych wad ,
jest ideałem. Przez te wszystkie lata nic mi nie przeszkadzało. W łużku jest
idealnie było i jest. To zaprzeczenie wszystkim regułom. K. już ujawnia wady-
zaborczość, zazdrośc, dopytywanie się o wszystko - gdzie byłam, co robiłam, z
kim rozmawiałam. Kochanek nie jest ideałem to wiem na pewno. Nie zadziałało
to na zasadzie stereotypu Mąż zły, kochanek -super.
Tylko co ?
Może tu leży problem. Po tylu latach.Brak czegoś.może to tylko hormony.
Wyjechał , nie ma go 2 dni. Pisze,dzwoni po co skoro jest przy nim żona-
młoda, może ładna nie wiem, nie widziałam, nie znam. Ja milczę nie odpisuję
na SMS-y, odbieram tylko telefon, bo nie gniewamy się, tęsknimy obydwoje.Ale
ja nie zadręczam go sobą, chce aby ten czas poświęcił rodzinie, żonie ,
córce.Ja odpuszczę, jeśli on podejmie taka decyzje. Ja za nim nie biegam, nie
atakuje ja tylko przyjmuję .Wiem żona - ale przecież nie wybuduję muru, nie
wynajme ochrony.Nie chcę atakować żon, ale dziewczyny uwierzcie mi bardzo
często (w moim przypadku tak to bylo) inicjatorem , i niestrudzonym
adoratorem jest facet.Ja nie sądziłam że to się tak potoczy. Jakie miałam
szanse, 16 lat różnicy od jego żony.Jego staż małżenski tylko 10 lat.Ja już
się konczę ( to cholernie przykre),wiem to i wcale nie traktuje tego układu
jako ostatni ratunek.Tak wyszło.Mam nadzieję że będzie dobrze.Pozdrawiam i
dziękuję.Ale jestem zdołowana.
(Uwierzcie mi ja te sprawy odpuściłam, byłam skoncentrowana tylko na mężu i
było "dobrze".)

[esteraj]

Myślę, że dużo w Tobie empatii. Bardzo dobrze zdajesz sobie sprawę z
konsekwencji zdrady. Nie potrafisz rozstać się z kochankiem przede wszystkim
dlatego, że nie chcesz jego cierpienia, wierzysz w jego prawdziwe uczucie i nie
chcesz sprawić mu przykrości swoim odejściem.
Niestety w tej sytuacji musisz być konsekwentna.
Musisz jasno i wyraźnie powiedzieć dość.

Nie usprawiedliwiaj kochanka, że on nie zasługuje sobie byś go zostawiła. On
jest tak samo winien jak Ty. Boisz się o jego uczucia, ale czy on obawia się
ranienia swoich najbliższych (bo co by było, gdyby się wydało)?

Twoje zauroczenie mogłabym wyjaśnić jeszcze na inny sposób. Może poczułaś się
lepsza od kochanka, łatwiej było Ci mu zaimponować, wykazać się mądrością
życiową, doświadczeniami. Może właśnie to sprawiło, że poczułaś się
swobodniejsza i silniejsza.

W jakiś sposób tęsknisz za kochankiem, bo właśnie on daje Ci to
dowartościowanie, które Tobie jest potrzebne.

[sonia_30]

A wobec męża empatii zabrakło? Źródło się wyczerpało przez te
wszystkie lata, czy jak?

[ef.endir]

zizzi napisała:
Mój mąż pod każdym względem przewyższa
> go.

więc o co chodzi?
"gdy rozum śpi, budzą się upiory...?"

więc jest tylko jedno rozwiązanie Twojego problemu.
Jeden sms:"KONIEC"
i żadne ostatnie rozmowy, przekonywania, odbieranie telefonów!
I za 2 - 3 tyg powinno być po sprawie.

[nangaparbat3]

Mam lepszy pomysl: powiadomic kochanka, ze sie dla niego rozwodzisz.

[kasper254]

Jak już krez wyszła z kanałów, to znaczy, że sprawa jest brzemienna
w skutki. Bardzo poważnie podszedłbym do jej rad: pewnie ma na myśli
obstrukcję po kary mutylacyjne. Faktycznie - nie daj się obrażać -
to sedno rzeczy. Nie sądzę, aby myślała o ukamieniowaniu
obrażających, albo - o zgrozo - pozbawieniu ich jednego z praw
podmiotowowych, czyi prawa do wolności słowa.
I druga rzecz: zizzi, bądż konsekwentna. Najpierw: "K", potem "k."
chyba nie ku... męska?, ta piekielna ortografia, ekwilibrystyka
cielesna... Może najpierw należałoby popracować filologicznie, a
potem niszczyć komuś życie? Miodek, biedak, całe życie pracuje i
końca nie widać.

Ciekawy jestem dalszych Twoich odkryć, zizzi.

[zizzi]

Kasper za moich czasów nie było zaswiadczeń o dyslekcji, a takie z
pewnością bym dostała. Mój K wali błędy w listach i co dziwne wcale
mi to nie pzeszkadza.Nawet omawialiśmy ten temat
wspólnie.Stwierdziłam że przy nim czuję się wolna z moją ortografią.
Kiedyś było to nie do przyjęcia a teraz jest super.Dziwadło ze mnie.
A konsekwentna to nie jestem. Może kiedyś byłam.
2-3 tygodnie mówicie i będzie po sprawie, zobaczę mam jeszcze kilka
dni na spokojne zastanowienie się.

[puzzle33]

zizzi napisała:

> 2-3 tygodnie mówicie i będzie po sprawie, zobaczę mam jeszcze
kilka
> dni na spokojne zastanowienie się.
Mam receptę, żeby wszystko skończyło się szybko i nieodwołalnie:
powiedz K, że rozwodzisz się dla niego z mężem i oczekujesz, aby K
postąpił tak samo wobec żony.

[sonia_30]

Strasznie jesteś spolegliwa - TYLKO przyjmujesz, niczego absolutnie
nie inicjujesz, telefony odbierasz, ale na sms-y nie
odpowiadasz, "los i sama nie wiesz co" zadecydowało ZA CIEBIE i
jeszcze chciałabyś żeby samo przeszło. Oszukujesz się, co i tak nie
zmienia faktu że to Twoja i tylko Twoja decyzja.

[tautschinsky]

Bo to jest takie wspaniałe uczucie, ta nowa miłość, kochanek, to wszystko, te ukradkowe smsy, maile, czekanie na spotkanie. A jednocześnie miłość ta to jest fascynacja sytuacją: to mnie spotkało! Mnie, jestem o 16 lat młodsza - przyznaje to - wiem jakim sposobem?! I dlatego tak trudno z tego zrezygnować. Jest jak na haju, którego sama sobie dostarcza, a jednocześnie zaczyna się poważnie bać, że za tę zabawę drogo zapłaci - kiedy mąż się dowie, już nigdy nie będzie takie przed nawet jeśli nie dojdzie do rozstania.

[polnaa]

też spotkało mnie coś podobnego byłam już po rozwodzie, on młodszy 10 lat i do
dzisiaj nie wiem dlaczego właśnie wybrał mnieprzyznaje że mile łaskotało moje
ego że młodszy, przystojny,zakochany po uszy ,miłe słówka,...poczułam się młoda
, pożądana, uwielbiana ale dałam sobie spokój po 3 spotkaniu kiedy dowiedziałam
się że ma rodzinę przechodziłam to wszystko więc wiem co to znaczy, jak
przeżywają taki stan najbliżsi, dzieci ... nie miałam odwagi ciągnąc tego
dalej.Pozostały wspomnienia i przyznam ze niesmak

[rozwodnica]

I tak nie posłuchasz rad. Musisz sama narozrabiać a potem sama to piwo wypić...
niektóre typy tak mają.
Możesz się codziennie modlić, żeby Ci zakochanie przeszło ale dopóki sama nie
będziesz chciała tego zakończyć to nic nie pomoże. Bo cudów nie ma, jest tylko
nasza praca, nasza wola i działanie.
To że on zabiega o Ciebie, kiedy się "rozstajecie" to nic innego jak kolejny
wabik, to też Cię pociąga. "O Boże jak on mnie kocha, jak on mnie potrzebuje,
jak nie może beze mnie żyć! Jakaż JA muszę być cudowna w takim razie!" Romans
zasadza się także na zachwycie samym sobą - nagle nam wzrasta błyskotliwość,
inteligencja i w ogóle świat u naszych stóp...
To mija. Nawet jeśli zwiążesz się z k. to po paru latach będzie jak z mężem. Bo
partner się zmieni ale do nowego związku zabierzesz siebie.
Ok, koniec wymądrzania się. Powodzenia życzę, jakiegokolwiek.

[zizzi]

Jestem 16 lat starsza!!!!
Pewnie że staram sie o niego na swój sposób, każdego by to
zakręciło.Bo gdybym nie chciała nic by z tego nie wyszło.
Ale skończcie juz z osądami bo mam wyrobione zdanie na swój temat.
Nie najlepsze to zdanie.
Pytam Was moi mili , jak z tego wyjść . Gdy serce boli , tęsknota
szaleje, a jego widok rozświetla mrok. Może nie warto rezygnować.
Kto z nas i Was przejmuje się innymi żonami , mężami , partnerami.
Człowiek chyba jednak jest bardziej egoistą. Myśli tylko o sobie. A
gadać ładnie to zawsze można. Która kobieta odrzuciła by męższczyznę
który o nia zabiega, adoruje , który jej się podoba- no która ???
Każdy by chciał popróbować choć troszeczkę, małymi kroczkami,
pomalutku - z myślą że zdążę na czs się wycofać. Ale cienka linia
czasem zostaje przekroczona i ...................... dupa.

Jak z tego wyjść?

[polnaa]

sama musisz zadecydować! Prosiłaś o opinie - dostałaś, a nikt za Ciebie
decyzji nie podejmie

[puzzle33]

zizzi napisała:

> Która kobieta odrzuciła by męższczyznę
> który o nia zabiega, adoruje , który jej się podoba- no która ???
Znam kilka takich kobiet. To wierność stanowi normę i naprawdę się
zdarza nie tak znów rzadko, by ze zdrady czynić naturalny odruch
usprawiedliwiany płomiennym uczuciem.

> Każdy by chciał popróbować choć troszeczkę, małymi kroczkami,
> pomalutku - z myślą że zdążę na czs się wycofać. Ale cienka linia
> czasem zostaje przekroczona i ...................... dupa.
Nie dupa, a uczciwość, jakkolwiekby ją rozumieć. Nie każdy, nie
każdy...

[ef.endir]

i dopowiem, że lekarstwa na to jeszcze nie wynaleziono.
Pozostaje zdrowy rozsądek....

[zizzi]

Dzieki
Już podjęłam decyzję. Nie piszcie więcej. Do miłego ............

Zuch dziewczyna!

[tricolour]

Bardzo Cię przy okazji proszę, byś za jakiś czas założyła pouczjący wątek-
wskazówkę pt "Jak rzucić kochanka w 20 godzin".

[jarkoni]

A ja tylko ciekaw jestem jaka to decyzja. I pewnie nie tylko ja..
Jesteś nam to winna, napisz..

[enesta]

zizzi napisała:
W łużku jest
idealnie było i jest.

"Są dwa sposoby myślenia – werbalny i niewerbalny. Myślenie werbalne
dokonuje się za pomocą słów, a niewerbalne wykorzystuje umysłowe
obrazy pojęć lub idei. Dyslektycy preferują myślenie niewerbalne
(myślenie obrazami). Słowa, które oznaczają realnie istniejące
przedmioty nie sprawiają im kłopotu. Natomiast nie są w stanie
myśleć słowami (słowa pułapki), których znaczenia nie są w stanie
zobrazować (białe plamy). Prowadzi to do dezorientacji. Jest to
zjawisko występujące powszechnie, pojawiające się w sytuacji
przeciążenia bodźcami lub myślami, a także wtedy, gdy mózg otrzymuje
sprzeczne informacje z różnych zmysłów i próbuje je dopasować do
siebie. Chociaż dezorientacja jest zjawiskiem powszechnym,
dyslektycy znacznie częściej jej doświadczają, "

łóżko to rzeczownik,
Zizzi, nie wiem czy to fajna zabawa, dla mnie nudne..

[enesta]

przepraszam, miało być
"Dyslektyk nie myśli jak większość ludzi werbalnie (tzn. za pomocą
słów), lecz przy pomocy trójwymiarowych obrazów oraz zmysłów.
Podczas czytania dyslektyk napotyka niestety na trudności, ponieważ
nie wszystkie elementy języka można zobrazować lub poczuć przy
pomocy zmysłów.
Można „zobaczyć” w myślach rzeczowniki (np. pióro, książka, pies,
dziecko), a także czasowniki (spać, jeść, jechać), ale jak wyobrazić
sobie niektóre przyimki („o”, „po”, „u”, przysłówki („wcale”,
nigdy” lub zaimki („ten”, „ta”, „to” czy niektóre czasowniki
(mieć, być)?

[zizzi]

A kto powiedział że go rzucę ????????
Zostało mi jeszcze 2 lata (wg tego forum ) co ja mam do stracenia.
Równie dobrze może mnie rzucic mąż- obydwaj są z tego samego roku.
Przeciez wokół tyle młodych , atrakcyjnych , zakochanych , pieknych
dziewczyn. Bójmy sie wszyscy.
A moją ulubiona postacią była i jest Camilla obecna żona księcia
Karola. Od 10 lat moim nickiem w poczcie jest camilla..... I co ? są
razem, mimo że nikt o tym nawet nie pomyślał.Jedynie chyba tylko ja
w to wierzyłam. Oni od samego początku byli dla siebie jak ulał
(zaznaczam że nie wierze w żadne -przeznaczenia, połówki , chemie
itp.)
Nie będe rozbijać żadnej rodziny - spoko- coś wymyślę. Pa kochani .
Dzięki za wszystko. Nic mnie tu nie oburzyło, czy obraziło - to
wszystko było już w mojej głowie przerobione.
Mój K się dobija, zaraz go spławię - wracaj do żony maleńki.U mnie
nie masz czego szukać .

uważam że wciskasz kit...

[polnaa]

czyli bawisz się wciągając nas do dyskusji

[panda_zielona]

I po co było strzępić sobie języki

[enesta]

a mnie bardzo podobał się tekst:
"Gdy serce boli , tęsknota szaleje, a jego widok rozświetla mrok."
Trochę tak ze 25 lat bliżej i dalej od 40-tki, ale urokliwy

[tautschinsky]

zizzi napisała:

> A kto powiedział że go rzucę ????????



Pewnie, że nie rzucisz - na pewno nie teraz.
A jeśli zrobisz taki ruch, na bank do siebie
wrócicie. Obecnie jest w was zbyt wiele uczucia
do siebie, żeby rezygnować prawdopodobnie z jedynej
takiej szansy w życiu. A życie ma się jedno.

Nie jesteś ty ani on z rodzin panujących i nie mamy
monarchii, więc upadek państwa nie grozi w wyniku
waszego bycia razem. Ale tragedie rodzinne - owszem
- mogą. Jakkolwiek nigdy nic nie wiadomo.

Może twój mąż już cię nie kocha a jego zabiegi o ciebie to wynik jego zdrad/y?





> Zostało mi jeszcze 2 lata (wg tego forum ) co ja mam do stracenia.



Małżeństwo. Być może dobre kontakty z dziećmi.
Z rodziną swoją i męża. Ze znajomymi. Pierwsze prawie
na pewno.




> Równie dobrze może mnie rzucic mąż- obydwaj są z tego samego roku.


Też prawda



> Przeciez wokół tyle młodych , atrakcyjnych , zakochanych , pieknych
> dziewczyn. Bójmy sie wszyscy.


Też to dostrzegasz?



> A moją ulubiona postacią była i jest Camilla obecna żona księcia
> Karola. Od 10 lat moim nickiem w poczcie jest camilla..... I co ? są
> razem, mimo że nikt o tym nawet nie pomyślał.Jedynie chyba tylko ja
> w to wierzyłam. Oni od samego początku byli dla siebie jak ulał



I byliby od początku, gdyby właśnie nie interesy monarchii -
takiej plastikowej, a jednak. Oni jako młodzi ludzie
w sobie się zakochali i byli ze sobą. Małżeństwo
z tą głupiutką pomocą przedszkolną Dianą było aranżowane,
nic ich nie łączyło - później jedynie dzieci i interesy
rodzinne. Zatem to złe porównanie.







> Mój K się dobija, zaraz go spławię - wracaj do żony maleńki.U mnie
> nie masz czego szukać.


Jesteś okrutna

[nangaparbat3]

Zizzi,
masz kompletną szajbe na temat uplywajacego czasu. To niedobrze - kazdy z nas z
kazdym rokiem jest starszy, tego sie nie uniknie, nie poradzi ani zmasowany atak
kosmetyczny, ani co rok mmlodszy kochanek.
Piszesz, że jestes po 40, ale niektore Twoje wypowiedzi (jak chocby to, ze mąz
przewyzsza kochanka bo przystojniejszy) brzmia jak z ust czternastolatki.
Skoro piszesz, że masz kochajacego męza, z ktorym po 20 latach "w łóżku jest
idealnie", to albo zmyslasz, albo mozesz byc pewna, ze Pana Boga za nogi zlapalaś.

Ale piszesz, ze boisz sie, ze maz Cie porzuci dla mlodszej. Powiem Ci cos w
tajemnicy: im bardziej sie boisz, tym bardziej jest to prawdopodobne.

Na Twoim miejscu po ochłonięciu zrobilabym porzadek z sobą - znalazla sens i
oparcie (mentalne i emocjonalne) w czymś trwalszym i pewniejszym niz kochanek.

[dorata351]

I ktoś mi tu zarzucił niski poziom dyskusji. Ta pani już niżej nie spadnie.
Chyba ja totalna menopauza dopadła. Inaczej sie tego wytłumaczyć nie da.

[roserot]

Zizzy, gdyby mnie tak wzięło, rzuciłabym się pod tramwaj.
Straszno to wygląda. Babka po 40, a zachowuje się jak nastolatka.
Tego zawsze się bałam, infantylnienia.
I widzę, że musi Cię ten haj jednak sponiewierać.
Życzę Ci dobrze.
I żeby przebudzenie po tym haju nie wyglądało tak, że leżysz "na trawniku we własnych ekskrementach". Ale moralniaka masz jak w banku.

[dorata351]

Moralniaka to chyba już powinna mieć. Zdradza, oszukuje, kłamie i jeszcze
twierdzi, ze to nie ona, to tak samo się porobiło.

[zizzi]

Witam serdecznie
Jednak nie żałuję że napisałam na tym forum. Nie wiem czy znajde odpowiedz na
swój dylemat , ale miło sie z Wami dyskutuje. Statystycznie (wynik z wczoraj)
na około 80 postów (czy jak to się tam nazywa) otrzymałam ok 70 krytyk,
reszta to neutralne opinie lub pozytywy.
I jak mogłam się nie podłamać. Nie zezłoscić. I nie chcieć Was porzucić w
niewiedzy.(szczególnie zezłościło mnie, ale i rozśmieszyło do łez
stwierdzenie jednej z osób - że są to ostatnie hołubce usychającej macicy
(nie jest to miłe)).Dzięki szczególnie Tautschinsky , bo w tej postaci
wyczułam trochę sympati, w kilku innych też.
Niestety to co piszę- to wszystko - może tylko moja - ale prawda. jestem
troche walnięta. Sami widzicie że nie jest mi łatwo.
A mąż super facet. Zaczynam go odkrywać, ( tu dzięki jednej osobie która w
swoim poście coś takiego sugerowała mi ), dużo rozmawiamy. Dziś rano było
super jak byśmy się dopiero co poznali. Wspominał o naszych początkach -
jakim byłam dla niego Świętem i postacią jak z filmu. Potem dzieci , wspólne
dorabiane się .Aż byłam zadziwonoa jak on to pamięta (ma kiepską pamięć).
Tak więc walczę nadal. i nie wiem co będzie ?????? Pozdrawiam

[zmeczona100]

Żaden porządny mężczyzna- ideał, nie wytrzymałby ponad 20 lat z taką
idiotką, więc wnioskuję, żeś troll pospolity.

[glasscraft]

Eeee... teraz to juz jestem pewna - nie jestes Kochanka, jestes
Grafomanka!!!

[esteraj]

Nie jesteś walnięta, jesteś tylko pogubiona, skołowana.
Z jednej strony masz niezwykłe przeżycie, które może Ciebie dużo kosztować, z
drugiej spokój i stabilizacje, ale bez większych emocji.

Niestety życie jest tak skonstruowane, że wszystko ma swoje dobre i złe strony,
a człowiek wciąż podąża za uniwersum i doskonałością. Tutaj wszystko ma swoją
cenę, coś za coś.
Na pewno fantastycznie byłoby usłyszeć, że nic złego nie robisz, że to przecież
nie Twoja wina, to jest niezależne od Ciebie. Możesz jak Ikar wspiąć się wysoko
do samego słońca, a potem spaść. Przykładów jest mnóstwo jak pójście na żywioł
kończy się tragicznie, chociażby zażywanie narkotyków, które zapewniają odlot i
które w konsekwencji pociągają w dół.

Decyzja i wybór zawsze zależą do Ciebie.
Musisz wiedzieć, co jest dla Ciebie najważniejsze i trzymać się obranej drogi.
Trwając w niepewności będziesz ciągle krążyć w kółko.
Zastanów się nad celem swojej ziemskiej podróży. Czy jest to dawanie szczęścia
innym, czy zaspokajanie własnego ego. Co jest dla Ciebie najwyższą wartością.
Nie chodzi tu o poświęcanie się, ale o własne spełnienie.

Wszystko ma swoją cenę i nie ma na to sposobu.
Rezygnując z kochanka, pozbawiasz siebie doznania uniesień, ale masz spokojne
sumienie. Trwając w tym romansie narażasz szczęście i wiarę bliskich osób.

Z własnego doświadczenia wiem, że to co uczyniliśmy drugiemu, spotka też nas.
Zawsze następuje zamiana stron.
Tak jak Ty zdradziłam. Minęły trzy lata od zakończenia mojego romansu i po tym
czasie dowiedziałam się o romansie mojego męża. Myślałam, że mi się "fartnęło",
bo zdołałam to ukryć i nikt o niczym nie wiedział. Myślałam, że jeśli mąż
znajdzie kogoś innego, przyjmę to ze spokojem. Tak nie było. Bolało jak cholera.
Dwa lata wielkiej udręki. Zapłaciłam za swoje.
Kiedy coś tracimy, dopiero wtedy dowiadujemy się jaką miało wartość.

[gra_pozorow]

To, że masz wątpliwości i wyrzuty sumienia oznacza, że pozostałaś
człowiekiem, ze wszystkimi słabościami. Rzuć go jak najszybciej -
ewentualne rozbicie rodziny to zbrodnia popełniona na mężu i
dzieciach. Nie jest zbrodnią, że się zakochałaś, ale musisz z tym
skończyć - nie żyjesz sama dla siebie.

Znam ludzi, którzy w takiej sytuacji jak Ty głupieją, zamieniają się
w ludzkie warzywa, sprowadzają swoje życie do czynności trawiennych
i kopulacyjnych, kosztem dzieci i męża/żony. To najwyższy stopień
upodlenia i upadku. Nie zbliżaj się do tej granicy. Poza nią nie ma
już nic.

[zizzi]

Dzięki
Ciary mi przechodzą , po takich wypowiedziach. Dzięki za wszystko.
Chciała bym aby to był wymysł mojej wyobrażni. Ale to się dzieje naprawdę
plus wszystkie emocje, myśli,rozerwanie którego nie sposób wyliczyć i opisać.
Tak łatwo powiedzieć - wariatka -.
Dlatego zwróciłam sie tu , bo nie wiem gdzie szukać. Może to nie jest
najlepsze miejsce , ale z dotychczasowych wypowiedzi wnioskuję że to nie
jest najgorszy wybór.
Na początku pytałam - może psychiatra jakaś terapia, leki. Ja wiem że jestem
słaba i sama - obawiam się poważnie - nie poradzę. Na dzień dzisiejszy na
pewno nie. Może jutro ?
P.S. Co to jest Grafomanka ???

[glasscraft]

Grafomania

[zmeczona100]

zizzi napisała:
> P.S. Co to jest Grafomanka ???

O to pyta 40-latka?

[esteraj]

Nie jest łatwo z czegoś zrezygnować, tym bardziej jeśli sprawia to jakąś
przyjemność. To jak z rzucaniem nałogu (palenia), może być mnóstwo środków
zastępczych, ale bez prawdziwego postanowienia, motywacji i chęci nic nie pomoże.

Gdyby teraz Ci ktoś pokazał Twoją przyszłość, puścił film o konsekwencjach
Twojej zdrady, zobaczyłabyś ból swojego męża próbującego popełnić samobójstwo
lub staczającego się na dno, bo odebrałaś mu wiarę, gdybyś poczuła żal dzieci za
zrujnowanie ich wartości i stabilnego życia, gdybyś zobaczyła pogardliwy wzrok
otoczenia i usłyszała wyzwiska, wiedz, że modliłabyś się o cofnięcie czasu.
Zapewniam Cię, że byłoby to skuteczne lekarstwo. Czy chcesz czekać na konsekwencje?
Nie chce Cię straszyć, ale jak powiedziałam wcześniej i jak śpiewała Anna Jantar
"Nic nie może przecież wiecznie trwać, co zesłał los trzeba będzie stracić.. za
miłość też przyjdzie kiedyś nam zapłacić"

[mareta.live]

Witaj zizzi!
Problem, z którym tu zawitałaś, nie jest raczej na to forum. Przecież nie zamierzasz się rozwodzić? Coś co mogę Ci polecić w Twoim przypadku:jeśli wydaje Ci się, że Twoja sytuacja jest bez wyjścia, to po pierwsze jest WYJSCIE - zapewniam Cię - chociaż w tej chwili w to nie wierzysz, a po drugie raczej zasięgnij porady u specjalisty, a nie w ten sposób, bo zależy na jaką "grupę wsparcia" natrafisz w danym momencie. Może to przynieść Ci więcej szkody niż pożytku. A sądząc po większości wypowiedzi, jakie tu można przeczytać, raczej to pierwsze.Dla mnie osobiście nie dopuszczalne jest obrażanie,osoby proszącej o wsparcie,/"wariatka", itp./ zamiast konkretnej pomocy, jak tu w kilku przypadkach ma miejsce.Każda z nas może znależć się w różnej, a więc i takiej sytuacji, powtarzam KAZDA, nie róbcie zatem Drogie Panie, minek w stylu "a fuj, be", tylko albo wesprzyjcie, albo zajmijcie się robótkami na drutach!Jeśli chcesz zizzi napisz do mnie na maila gazetowego. Pozdrawiam i życzę dużo siły!

[zizzi]

Tak , Tak
Dzieki bardzo. Nie zaglądałam tu kilka dni bo brak mi było na to
siły.Sytuacja się nie zmieniła , jest nawet gorzej ( w nawiasie
lepiej) , nie ma wyjścia. Kazdemu kto mówi że wystarczy chcieć ,
żeycze tego samego. Zakładam sie że 95 % osób zmieniło by zdanie.A
ja jestem tylko przeciętną , statystyczna osobą. Nie mieszczę sie w
tych (wątpliwych) 5 %. I czekam, czas moze cos załatwi .Pozdrawiam
serdecznie. Marieta dziękuje bardzo ale nie odpisze Ci na priva, bo
nie znam internetu. Boje sie. A wrażeń na razie mam aż za dużo. Ale
bardzo Ci dziękuję.

[figurrka]

Zanurkuj w to. Dlaczego nie? Kap sie w tym, chlap. Pij. Boze, dlaczego
nie? Bo nie? Bo co? Bo nic? Bo..
Ogromnie zazdroszczę. moze to bajka, ale.. masz bajkę

Uważaj na życzliwych, uważaj na to co mówisz, gdzie idziesz, jak się tłumaczysz... Kryj to, dopoki samo sie nie wypali.
Wiesz przeciez, ze po 2,3 latach sie wypali, tyle dasz rade żtyc na
dwa..

[reddy_to_go]

Rozumiem Cię, autorko wątku, który - wyjątkowo, po długim czasie -
przeczytałam na tym forum. Jestem młodsza, byłam w podobnej
sytuacji, że mi się moje małżeństwo rozleciało z podobnego powodu.
Śmieszą mnie głupie i chamskie wypowiedzi odnośnie 40-tki,
ortografii (Tri - Ty jesteś cham pospolity, co się zachować nie
umie - aż przykro czytać, Ty nauczycielką geografii musisz być -
taki syndrom poprawiackowiemlepiejszy - przepraszam za neologizm,
mam nadzieję, że Pani Profesor zaakceptuje - od razu uprzedzam, że
zdaję sobie sprawę, żeś rodzaj męski - ale taki z serii "Pożal się,
Boże") i tym podobnych.
Tak się złożyło, że przeżyłam podobną historię, też się zakochałam,
też w "mniej przystojnym", "mniej mądrym" (to symptomatyczne na tym
etapie: staramy się racjonalizować, czytać: wybijać sobie z głowy,
zatem umniejszamy, żeby łatwiej było rzucić ale w tych hormonach coś
jest, coś być musi, skoro to jednak do rzucenia nie powód). Teraz,
po wielu perturbacjach, jestem z nim - tym mniej przystojnym, mniej
mądrym - szczęśliwa i zakochana wciąż. Cena? Dwie rozbite rodziny i
taki żal, że nie mogę iść naprzód, nie patrząc wstecz, bo nie da się
nie patrzeć, wiedząc, że się kogoś skrzywdziło. Ale bilans wychodzi
na plus. Z każdym dniem i dla każdego. Nie piszę, żeby Cię w czymś
utwierdzać, autorka posta, ale z prostego powodu wkurwienia na tych
wiedzących lepiej o macicach, biednych mężach, żonach itp. Zarzucają
Ci infantylizm, a sami co? Infantylnie wypruwają flaki na forum,
czekając na okazję, żeby dać po mordzie wyimaginowanym strachom,
zamiast wziąć się w garść i iść naprzód (patrząc czasami wstecz).

[krezzzz100]

Reddy to go, dziękuję Ci za ten wpis- ludzki i rozumny

Moja historia jest podobna do Twojej. Niejednoznaczna, ale z każdym dniem
potwierdzana słusznością wyboru i radością z niego

Jednakże na tym forum większość woli jednoznaczne historie - bez konfliktów
wewnętrznych i zewnętrznych, bez mierzenia się z nimi, bez dociekania
mechanizmów, znaczenia faktów, rozpoznawania i nazywania sytuacji, itd. Byle
zachować status quo - często zgniłe, układowe, czasem nawet prostytucyjne.
Zizzi ujawniła konflikt wewnętrzny, który jest lustrem ich wypartych konfliktów.
Dlatego Zizzi muszą opluć.

Powinni założyć własne forum- "Dla tych, którzy za wszelką cenę (nawet
upodlenia, braku miłości, sprzedawania się za status żony/męża, ..) nie chcą
rozwodu". Jakże szybko zapominają, że to - z woli ojca założyciela jest
forum o nazwie "Rozwód i co dalej". A dalej może być - dobrze, a nawet
pięknie Ale to stawia wymagania, o których ta większość nie ma zielonego
pojęcia.

[reddy_to_go]

Krezz (jeśli jest więcej "Z" to przepraszam, ale juz ich nie widzę) -
mam taka refleksje, ze im jestem starsza (och, ta magiczna 40-ka!),
tym madrzejsza, czyli bogatsza w doswiadczenia, czyli bogatsza o
dystans - wiem juz, ze nic nie jest czarno-biale, a ta szarosc
czesto okupiona bolem, strachem i niepewnoscia, ale to wazne, zeby
nie poddac sie tym uczuciem, zeby sprawdzac, co poza, bo czasem
okazuje sie, ze mimo bolu, strachu, niepewnosci, na samym koncu
czeka cos wielkiego. Teraz tak mysle, z totalnej perspektywy, ze
dziekuje Bogu, za glupote (wtedy) i odwage (teraz), ze uczynilam
cos, co W SUMIE ucvzynbilo moje zycie lepszym (poszlam na drugie
studia, odwazylam sie napisac ksiazke, i w ogole robie rzeczy,
ktorych - jestem pewna - w malzenstwie, ktore kiedys idealizowalam,
nigdy bym nie uczynila). N amarginesie - moj byly, skrzywdzony maz,
w rok po naszym rostaniu poznal kogos, z kim splodzil dziecko (ja do
tej pory nie zdecydowalam sie reprodukcje). Tyle w zasadzie, a
zobaczcie jak wiele.
Pozdrawiam, nie zyczac latwych rozwiazan, bo ich po prostu NIE MA.

[krezzzz100]

Jedno "z"
Też bogom dziękuję, że w moim życiu stało się to, co się stało. Wyglądało na
wariactwo, łamało mnie samą- obraz siebie, własne zasady, spodziewania wobec
siebie i życia.
A jednak- każdego dnia życie i dokonany wybór okazuje się być coraz lepszym. Ja
też poszłam do przodu, zaczęłam intensywną pracę twórczą, jestem z kochającym i
wspierającym mnie w każdej chwili człowiekiem, kimś, kto zdecydował się również
odmienić dla mnie swoje życie (a zmiany te są niebanalne!), kto w lot chwyta
moje myśli, moje dzieci zyskały rozumiejącego ich człowieka, pracujemy razem
spełniając swoje dawne marzenia... Kocham!

Trzeba było tylko (?!) przekroczyć siebie... Kosztowało depresję, ciągi
rozliczeń się z samą sobą, pytania, pytania, wchodzenie w NIEMOŻLIWE. To
ostatnie nie do opisania! A jednak- udało się.

Dobrze poczytać o innych szczęśliwych, acz (jak to dobrze ujęłaś)niełatwych
finałach
Z najlepszymi życzeniami!

[mayenna]

Nie umiem pojąc czemu nie możesz mieć tego wszystkiego z własnym, kochanym
przecież mężem? A, zapomniałam: on się nie stara...

[zizzi]

Tak, dziękuje za wpis reddy_to_go i Krezzzzz100 , to inaczej wygląda
gdy ktos sam znalazł się w podobnej sytuacji. Nie mówię że moja
historia jest ponad inne ,wiem tylko że to prawdziwy piorun.Jak
długo potrwa nie wiem. W duszy chciała bym aby skończył sie jak
najszybciej, to prawdziwa męka, dylematy, tęsknota , brak
perspektywy. Ostatnia myślą jes rozbijanie rodzin. Chciała bym aby
stał się jakiś cud, ale wiem że tak dobrze nie będzie. Ja w swoim
życiu przeżyłam kilka mniejszych i większych związków. Z mężem
jestem ponad 20 lat, zawsze uważałam że jesteśmy szczęsliwą parą i
otoczenie też tak to odbiera. Kiedyś dawno przeżyłam nieszczęśliwą
miłość.Byłam z "nim" 2 lata, potem odszedł . Ponad 2 lata
wygrzebywałam się z dołka,odcięłam się od wszystkiego, nastepne 10
lat codziennie o nim myślałam i potrafiłam uronić niejedną łzę. ALE
uwierzcie mi to wszystko to pikuś w porównaniu z tym co jest teraz.
A ON przeżywa to samo , to widać, nie pytam go o nic, a on mówi o
swoich uczuciach , tak jakby opowiadał o mojej duszy, te wszystkie
wyznania, niepokoje, pytania i rzeczy o których nie umiem napisac.
Ja go o nic nie pytam, nie naciskam, nie proszę, czasem milczę ,
unikam , ale na razie jesteśmy razem i nie razem. I ta to trwa. Wiem
że nie jestem w stanie tego zakończyć. A on tym bardziej.Wiem to na
pewno. Choć chciałabym się mylić, oj bardzo bym chciała.Pozdrawiam.

[krezzzz100]

Zizzi,
nie ma co udawać- czeka Cię prawdopodobnie ciężki czas, co nie oznacza, że nie
piękny. Obawiam się też, że nikt Ci nie może pomóc, bo tylko Ty wiesz, jak jest
naprawdę. Cały ten splot rozmaitych, subtelnych uwarunkowań, które czują i
rozumieją tylko bezpośrednio osoby dramatu...Ja tego czasu za nic bym nie
oddała, rozumiesz?

Nie kieruj się cudzymi wyrokami. Tylko Ty masz wgląd w sytuację. JA szukałam na
tym etapie pomocy psychologa- by dał mi narzędzia zrozumienia samej siebie. Ale
nic się długo nie objaśniało. Teraz wiem, dlaczego. Nie miałam wszystkich
danych- mój ówczesny mąż nie za bardzo był skłonny do wnikliwszej rozmowy.
Uważał, że to zaledwie kwestia decyzji. A to nieprawda. Nie wszystko rozumiemy
od razu- czasem rozumienie wymaga długiego i bolesnego procesu. Zwłaszcza jak
rozumienie leży ciężarem po jednej ze stron.
W końcu musiałam dokonać skoku. Ale rozumiem, co to znaczy "być w zawieszeniu".
Bardzo Wam współczuję. Tobie, Twojemu mężowi i Jemu.
Podjęłam wreszcie decyzję, choć wcale wszystko nie było jasne. Wiele spraw
objaśniało się jeszcze długo po tej decyzji. Bo, jak dobrze napisała Reddy,
rzeczy nie są jednoznaczne i szybkie. Ale to, co się objaśnia, potwierdza tylko
słuszność decyzji. (Aż się boję tak chwalić moje życie...)
Życzę sił, Zizzi. Dasz radę dobrze wybrać

[puzzle33]

zizzi napisała:

> na razie jesteśmy razem i nie razem. I ta to trwa. Wiem
> że nie jestem w stanie tego zakończyć. A on tym bardziej.Wiem to
na
> pewno. Choć chciałabym się mylić, oj bardzo bym chciała.
Poinformujcie małżonków o swoich zmaganiach, mają prawo do prawdy
i to zależne jest w zupełności od Waszej woli, w przeciwieństwie do
niosącego Was uczucia. Istnieje wielka szansa, że zdradzany pan lub
pani wyzwolą Was z dręczacego konkliktu sumienia.

[krezzzz100]

Zgadzam się, ze należy powiedzieć. Ale, Puzzle, zdajesz sobie sprawę, że to nie
wyzwala z konfliktu sumienia, prawda?
Na nic ta ironia...

[puzzle33]

krezzzz100 napisała:

> zdajesz sobie sprawę, że to nie
> wyzwala z konfliktu sumienia, prawda?
U niektórych osób prowadzenie podwójnego życia wywołuje silny
dyskomfort psychiczny, a u innych nie. Wiem, że taki lajf.

[krezzzz100]

U niektórych zaś powiedzenie prawdy wywołuje takowyż (dyskomfort). Uważają to
za...nieetyczne (sic!) Nie wierzyłam własnym oczom, jak to przeczytałam))))Ale-
taki lajf

[puzzle33]

Ano różnie się nagina obowiązkowe 10 punktów, aby jakoś żyć.
Osobiście wolę żyć po prostu niż jakoś.

[krezzzz100]

Można żyć nie po prostu nie kłamiąc ( nie wchodząc w filozoficzną dysputę na
temat kłamstwa). Da się

[esteraj]

Są ludzie, którzy nie chcą znać prawdy wybierając iluzję i bezpieczeństwo i są
tacy, którzy wolą tę prawdę znać.

Krezz, cieszę się, że ułożyło Ci się tak życie jak chciałaś, a innym wyszło to
na dobre. Niemniej są takie sytuacje w życiu, że niestety trzeba z siebie
zrezygnować na rzecz dobra innych. Przytoczę tu przykład kobiety, której mąż
jest ciężko chory. Właściwie dzięki niej on potrafi funkcjonować i ma rodzinę.
Ta kobieta również mogłaby pozwolić sobie na zakochanie i romans, ale nigdy nie
dopuściła do tego, żeby taką granicę przekroczyć. Jej życie to ciągłe
poświęcanie się. Czy jej zachowanie jest bezsensowne?

[reddy_to_go]

Nie, nie jest. Ale czego ma to dowodzic? Jeden postepuje tak, drugi
inaczej, zawsze tez znajdzie sie trzeci, ktory zacznie oceniac w
kategoriach: dobrze, zle. Taki lajf

[prawnik.pl]

Gdyby wszyscy myśleli jednakowo i/lub przestrzegali wypracowanych przez
wieki norm, to nie byłoby potrzebne prawo- ono dokładnie rozstrzyga, co jest
właściwe i tego trzeba się trzymać. Albo brać pod uwagę, że nie każdy kij ma
dwa końce.

[prawnik.pl]

Poprawka- każdy kij ma dwa końce, oczywiście

[krezzzz100]

Prawo nie wartościuje, czyli nie orzeka co jest właściwe. Prawo reguluje. Poza
tym nie rozstrzyga DOKŁADNIE, ale w przybliżeniu (stad widełki), bowiem dosięga
skomplikowania wszystkich przypadków.
Prawo zawsze pozostaje za życiem w tyle, i należy zawsze mu się przyglądać. By
je uzupełniać- dostosowywać do zmieniających się warunków.
No i zawsze możemy odwołać sie do zasady obywatelskiego nieposłuszeństwa.
Ale to w sumie OT

[krezzzz100]

oczywiście prawo NIE dosięga...(wypadło "nie").

Jeszcze jedno- nie ma coś takiego, jak niezmienne normy. Normy są zmienne- w
czasie i w interpretacjach (co czasem się wiąże, a czasem nie).

[prawnik.pl]

Może jednak najpierw wypadałoby skończyć przynajmniej prawo, aby o nim
dyskutować? Czy może to na zasadzie "Polak wszystko wie"?
Prawo np. nie daje przyzwolenia na opuszczenie chorego małżonka, więc sąd
nie orzekłby rozwodu, gdybyś miała chorego obłożnie męża. Ba, musiałabyś
zapewnić mu opiekę i utrzymanie. No chyba, że ów mąż byłby winny rozpadowi,
ale w tej sytuacji to nie byłby przecież obłożnie chory, nieprawdaż?

[krezzzz100]

A skąd wiesz, że nie jestem prawnikiem? ( Nie, nie jestem- ale dopiero TERAZ o
tym wiesz). Ale może zajmuję się filozofią prawa. Mogę też mieć własne zdanie
jako...krawcowa.

Ależ daje. Musiałabym zapewnić mu opiekę i utrzymanie, co poniżej napisałam. Ale
opieka i utrzymanie to nie małżeństwo. No i właśnie tę jego winę też mam na
myśli- któraż to wina mogła powstać, zanim ten człowiek się rozchorował. I
jeszcze parę innych sytuacji, jak np. zaawansowany nowy związek z dziećmi. I
pewnie parę innych sytuacji by się znalazło.

[prawnik.pl]

krezzzz100 napisała:

> A skąd wiesz, że nie jestem prawnikiem?

No wybacz, ale to nie wymaga szklanej kuli czy fusów.

>No i właśnie tę jego winę też mam na
> myśli- któraż to wina mogła powstać, zanim ten człowiek się rozchorował.

No. Zaraz dojdziemy do tego, że on był w ogóle nieświadomy, jak podpisywał
dokumenty w USC, więc w zasadzie to małżeństwo nie istnieje
formalnie.Kiedy wina powstaje, to się z nią coś robi- psychoterapia,
mediacje, pozew o rozwód, a nie czeka, aż samo się coś z tym zrobi.

>Jedno wiem. Nie chciałabym, by ktoś się dla mnie "poświęcał". To byłby
układ,
>nie związek. JA bym z kimś nie była TYLKO dlatego, ŻE jest chory. Ale to
ja.

I nic tu o winie nie ma i nie było, szanowna interlokutorko.

I
> jeszcze parę innych sytuacji, jak np. zaawansowany nowy związek z
dziećmi.

Jego? Nowy związek w stanie obłożnej choroby, kiedy wymagana jest
opieka drugiej osoby? Zaiste, cuda się zdarzają.

[z_mazur]

> Prawo np. nie daje przyzwolenia na opuszczenie chorego małżonka,
więc sąd
> nie orzekłby rozwodu, gdybyś miała chorego obłożnie męża. Ba,
musiałabyś
> zapewnić mu opiekę i utrzymanie. No chyba, że ów mąż byłby winny
rozpadowi,
> ale w tej sytuacji to nie byłby przecież obłożnie chory,
nieprawdaż?

A ja znam osobiście przypadek, w którym sąd udzielił rozwodu w
dokładnie takim przypadku. Chora, niepełnosprawna żona, od której
mąż postanowił odejść, oczywiście eks mąż jest zobowiązany do
alimentacji, ale rozwód dostał.

[prawnik.pl]

Ja też znam takie przypadki- za każdym razem, kiedy chory małżonek wyrażał
zgodę na rozwód.

[z_mazur]

prawnik.pl napisał:

> Ja też znam takie przypadki- za każdym razem, kiedy chory małżonek
wyrażał
> zgodę na rozwód.

W tym przypadku zgody nie było. Sąd uznał, że podtrzymywanie
małżeństwa byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Facet
ma dziecko z inną kobietą.

[prawnik.pl]

Najpewniej dziecko nie miało tu znaczenia; za to zadecydowały- najpewniej-
relacje z jego matką.

[z_mazur]

> Najpewniej dziecko nie miało tu znaczenia; za to zadecydowały-
najpewniej-
> relacje z jego matką.

Ależ oczywiście, że miało. Argumentacją meża za rozwodem była chęć
zapewnienie dziecku możliwości dorastania w pełnej formalnej
rodzinie. Sąd uznał tą argumentację. Z pierwszego małżeństwa nie
było dzieci.

[prawnik.pl]

Argumentacją meża za rozwodem była chęć
> zapewnienie dziecku możliwości dorastania w pełnej formalnej
> rodzinie. Sąd uznał tą argumentację.

Czyli jednak relacje z matką zadecydowały (nie da się utworzyć formalnie
rodziny bez udziału jego matki).

[z_mazur]

No trudno mówić o dziecku, bez relacji z matką.

Zgodnie uzasadanieniami kasacji SN wyroków nie udzielających rozwodu
w oparciu o art. 56 § 3 k.r.o., samo pozostawanie w innym związku w
przypadku gdy aktualny małżonek wymaga opieki mogłoby być
niewystarczające. Natomiast konieczność sprawowania właściwej opieki
nad dzieckiem z kolejnego związku jest zdecydowanie mocniejszym
argumentem.

[esteraj]

Odniosę się tu do odpowiedzi Krezz.
Według Ciebie, można zostawić chorego, niech się nim opiekuje Dom Opieki lub
inna instytucja, która być może postara się żeby takiego człowieka jak
najszybciej się pozbyć, bo najważniejsze jest moje ego i moje szczęście?
Bo prawo na to pozwala?

[z_mazur]

A o dzieciach oddających sędziwych rodziców do domu opieki to Ty
nigdy nie słyszałaś?

[esteraj]

Słyszałam, ważne czy popieram.

[krezzzz100]

Dobra, ostania moja wypowiedź w tym of topicu.

Jeżeli tych ludzi nic nie łączy relacyjnie poza chorobą, a innych danych nie
mamy- pytałam o nie, ale nie otrzymałam odpowiedzi, to jeżeli strona zdrowa CHCE
ROZWODU, BO NAWIĄZAŁA NOWĄ RELACJĘ, to go powinna otrzymać.

Kwestia opieki to zupełnie inna rzecz. Rozwiązania mogą być różne. Można się
opiekować eks partnerem w chorobie. Można mu tę opiekę zorganizować. Choroba nie
może być szantażem małżeńskim, jeżeli to małżeństwo jest złe.

Czy dom opieki? To jeszcze osobna kwestia. Ja osobiście robiłabym wszystko, żeby
nikogo (ojca, matki, dziecka, partnera: obecnego czy eks, ciotki, wujka czy
przyjaciela) do tego piekła nie oddać.

Powtarzam: zaczęliśmy rozmowę o NOWEJ RELACJI i trudach z nią związanych. Potem
pojawiło się pytanie o NOWĄ RELACJĘ w sytuacji choroby partnera- przynajmniej ja
tak to zrozumiałam. I odpowiedziałam: osobiście nie chciałabym, by ktoś był ze
mną (jako żoną) TYLKO dlatego, że jestem chora. Jako i ja nie byłabym z kimś
TYLKO dlatego, że jest chory.

Proszę jeszcze pamiętać o tle, którym jest niejednoznaczność i idący za tym
refleksja, że prosta to jest tylko prosta geometryczna. Wszystko poza nią jest
jednak trochę bardziej skomplikowane (nawet dwójkąt jako trójkąt z jednym kątem
ujemnym- nie moje, ale Tyma).

[sonia_30]

Jak z sąsiedniego wątku wynika:
forum.gazeta.pl/forum/w,24087,114827163,114896786,Re_Rozdzielnosc_przed_rozwodem_itp_pytania.html
sam fakt ukończenia prawa (?) niespecjalnie się przekłada na
doskonałą tego prawa znajomość.

[krezzzz100]

Ale o jakiej sytuacji mówimy? Podałaś tylko jeden parametr- choroba partner. Ale
nic o związku- czy jest miłość czy nie? I co to znaczy- pozwolić sobie na romans?
Jedno wiem. Nie chciałabym, by ktoś się dla mnie "poświęcał". To byłby układ,
nie związek. JA bym z kimś nie była TYLKO dlatego, ŻE jest chory. Ale to ja.

[prawnik.pl]

krezzzz100 napisała:

>
> JA bym z kimś nie była TYLKO dlatego, ŻE jest chory. Ale to ja.
O, i tu mamy przykład, kiedy wkracza prawo, aby ustawić do pionu osobniki,
które nie dorosły do życia w społeczności, a uzurpują sobie prawo do
decydowania o innych.

[krezzzz100]

?????
Znaczy, że uważasz, iż choroba jest wskazaniem do trwania związku? Mówimy o
chorobie jako o JEDYNYM parametrze tegoż związku (TYLKO dlatego ŻE).

Kto uzurpuje sobie prawo do decydowania o innych? Niby ja? Gdzie to wyczytałeś?
I kto nie dorósł? Też ja?

W jaki sposób prawo wkracza w taką sytuację? Zakaże zakochać się? Albo nawet-
mieć romans? Zakaże odejść? Prawo w takiej sytuacji reguluje zasady alimentacji
takiej osoby oraz sprawy spadkowe (choć te z ostrożna).
Pamiętaj- TYLKO dlatego ŻE.

[prawnik.pl]

Lektura KRiO jednak wiele by Ci wyjasniła.

[krezzzz100]

Takich porad to ja też mogę udzielać.

Nie odniosłeś się do problemu, którym jest nawiązanie nowej relacji w sytuacji
choroby partnera. Nie czytasz uważnie. Zapytałam, czy to jest jedyny parametr.
Ech...

[prawnik.pl]

krezzzz100 napisała:

> Takich porad to ja też mogę udzielać.
No to bierz się do roboty. na tamtym forum potrzebni są eksperci.

>
> Nie odniosłeś się do problemu, którym jest nawiązanie nowej relacji w
sytuacji
> choroby partnera.
A miałem? W jakim celu?

Nie czytasz uważnie. Zapytałam, czy to jest jedyny parametr.
> Ech...

Nie ma to, jak poprawić sobie samopoczucie, że to z tymi innymi jest coś
nie tak.

[krezzzz100]

Wiesz co, Prawniku, To Ty wszedłeś w naszą rozmowę, i to Ty masz jakiś problem.
Załóż nowy wątek. EOT

[prawnik.pl]

Potrzebna tu jest zgoda na zabranie głosu w wątku? Zaiste, dziwne forum.
Nie mam potrzeby zakładania wątku ani czytania wszystkiego, jak leci.

PAN czy PANI prwnik???

[mediator.org]

prawnik:
"Pomyślałem, że na tym forum ktoś taki jak ja może się przydać"

a następnie:
"Nie czytasz uważnie. Zapytałam, czy to jest jedyny parametr.

Zdecyduj się czy jesteś panią czy panem prawnikiem )))))))

[z_mazur]

Tiaaaa, a na stronce w stopce sami panowie prawnicy.

Zaraz przeczytamy, że to palcówka była. )))

[prawnik.pl]

Chodzi Ci o ten post?:

forum.gazeta.pl/forum/w,24087,114176620,114894490,Re_Jestem_Kochanka.html

Czy o to, że później go cytowałem?

[z_mazur]

Ups, rzeczywiście to był cytat.

Ok, pożyjemy zobaczymy.

[mediator.org]

Przepraszam, pomyliłam się.
Za to mam ciekawe zdanie z tegoż portalu, jacy tam są "prawnicy"

"Nie ważne czy posiadasz tytuł naukowy, czy jesteś studentem, istotne, abyś czuł
się ekspertem w wybranej przez siebie dziedzinie prawa "

(pomijając sam fakt, że ktoś się bawi )

[sonia_30]

Wskazałam o który post mi chodzi.. czyżby problemy z czytaniem ze
zrozumieniem?

[prawnik.pl]

Problem ze zrozumieniem, czym jest drzewko?

[sonia_30]

No widzę że z ogarnięciem drzewka też masz problem, bo odpowiadałam
na niżej zamieszczoną Twoją wypowiedź:
forum.gazeta.pl/forum/w,24087,114176620,114893150,Re_Jestem_Kochanka.html

[prawnik.pl]

no wyobraź sobie, że ja odpowiadałem na inny. Jak chcesz wiedzieć, na który,
to zerknij na drzewko.

[sonia_30]

Zerkam (pomijając fakt że wiem na co odpisywałam)i Tobie też
polecam - zainwestuj w lupę Bez odzewu.

[prawnik.pl]

Gdzie się podziała moja odpowiedź na ten post?
Ludzie, zachowujcie się poważnie, albo zmieńcie nazwę forum, bo aktualna w
błąd wprowadza.