Gdzie lezy prawda

[figur_ka]

o małzeństwie...o zwiazku dwojga ludzi?
Czy prawdą jest to co ONA twierdzi, ze z nim się nie da żyć?
Czy prawdę mówi ON, gdy postrzega ją jako zołzę, z którą dłużej nie wytrzyma?
Czy prawda....leży po środku? A co to jest ten środek prawdy?
Sporo osób oskarża o całe zło tę drugą połowę.
Czy publiczne mówienie niepochlebnych rzeczy o swoich ex-ach, czy jeszcze nie
daje złego świadectwa o nas samych?

[kasiar74]

powinnien przyjść taki moment kiedy ludzie dojdą do tego że partner wcale nie
jest taki zły tylko ta własnie mieszanka daje dynami albo wrecz przeciwnie
odczyt obojętny, wtedy mozna naprawde sic do przodu, bez robienia sobie
zlosliwosci i ciagania sie po sadach przez 10 lat

[india8]

Kasia, lepiej nie można było tego ująć.

Paradoksalnie zastanawia i martwi mnie tylko to, że doszłam do tego tak szybko.

Czym wobec tego było to, co było? Bo było piękne...

Może po prostu czas tak zmienia ludzi. Może pewne mieszanki są jednak skazane
na tymczasowość. I wtedy pozostają dwa wyjścia - jakiś oportunizm (trzymać się
zębami tego, co jest, bo jest), albo podjęcie ryzyka (puścić i szukać nowego,
lepszego, dojrzalszego).

[kasiar74]

cieszę się Indio że doszłas już do tego punktu
że szybko to też dobrze
teraz mozna spokojnie zacząc od nowa
a z takim podejsciem bardzo łatwo zbudujesz nowe szczęscie z tym nowym jedynym
czy bez niego

[india8]

Mój mąż przeżył wczoraj szok. Byłam dla niego normalna, już bez dąsania i
pokazywania mu co chwila, jaką jest świnią. I wiesz co... Mnie z tym lepiej. W
zasadzie zupełnie dobrze. Dopiero teraz czuję, że spokojnie żyję. Co będzie to
będzie. Może TO już się czai zza krzaczka, kto wie? A tymczasem usłyszałam -
"Uff, wolę cię taką. To ci poopowiadam, póki się znowu nie wściekniesz." I
dawaj, usłyszałam historię życia mojego męża z ostatnich dwóch miesięcy. Miałam
ochotę przytulić i pogłaskać tę jego głowinę (ale tego nie zrobiłam, bo by
sobie jeszcze co pomyslał, a po co...).
A ja już wiem na czym stoję i jestem chyba szczęśliwa.
Smutne, co?

[kasiar74]

smutne, ale co zrobić
umarł król niech żyje król

[jjozefowicz]

oby nam się!!!

DD

[india8]

takie życie...

Ale co tam, jest dobrze. A tego nowego króla to gdzie można spotkać? Znasz może
jakiego? ;DDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDD

[bezecnymen]

janie!! podaj koronę..te mniejszą na prywatne audiencje

[scrivo]

mniejsza korona to tylko na ... króliczka.

[jarkoni]

Ja już nieraz mówiłem, że cenię swoją żonę, i ten co ją pozna będzie happy bo i
ładna i inteligentna..Może nawet ją rozpali i jakiś seks raz na parę miesięcy
heh..Ale jakoś nie po drodze z czasem się zdarza, coraz mniej rozmów,jakos tak
coś ucieka między palcami...Marudzę, bo sprawa za 3 dni

[marta.sama]

Jarkoni,
kiedys na jakims watku ocenilam Cie jako kogos z drugiej strony barykady. Teraz
tylko sie w tym tylko utwierdzam. Cenisz, ladna, inteligentna... Po prostu sie
znudzila? I wszystkie inne "okolicznosci przyrody"? Bo ktos inny pokazal, ze
moze byc "fajniej"?

[marta.sama]

Marudze, bo sprawa za 6 dni (trzecia). A jego argumenty na "moja czesc winy" to
mistrzostwo swiata. A te 15 lat? Dalszego ciagu nie dopisze, bo Jarkoni mnie
wyrzuci za wulgarne slowa.

[poczta301]

Marta trzymaj się !A czy Ty godzisz sie wogóle na rozwód ?czy tylko na
rozwód ,ale wyłącznie z jego winy?pozdrawiam

[marta.sama]

Ja wnosilam o separacje, on w odpowiedzi - rozwod i bez orzekania o winie. Ja
zgadzam sie na rozwod, ale skoro nie jest w stanie nazwac tej mojej winy w
prywatnej rozmowie to nie bede rezygnowala ze swoich przekonan (mial szanse -
mogl mnie przekonac).

[jarkoni]

Marta.sama gdzieś się nie rozumiemy, nie wiem gdzie...Ja tylko twierdzę, że nie
powiem złego słowa na swoją byłą..Coś się po prostu wypaliło i zrobiło się nie
tak..Brak rozmów, brak wspólnych działań i pomysłów co dalej, brak wspólnego
projektowania półeczki w kuchni i koloru zasłon w pokoju, i brak seksu od paru
lat..Po prostu to już nie to..Tkwiłabyś?? To gratuluję -
Rozwód..i co dalej?

[marta.sama]

Moze masz racje, nasze sytuacje sa inne. My we wrzesniu ogladalismy nowe
mieszkania, zeby zamienic na wieksze, choc nasze pierwsze wlasne wspolne
zaledwie od 3 lat (i najmlodsze dziecko 3 lata). Sex jeszcze na dwa tygodnie
przed jego wyprowadzeniem. Dlatego we mnie tyle zalu i gniewu, bo ciagle nie
moge zrozumiec. A ze jestem wredna skorpionica, to bez zrozumienia mojej winy
do niej sie nie przyznam.
Wg mnie to nie jest tak, ze nie mogl byc ze mna (z nami - bo dzieci zawsze byly
bardzo z nim zwiazane) tylko wolal byc z nia, bez codziennych obowiazkow, na
sylwestra do Sopotu, w maju do Wloch, co wieczór nie wiem gdzie... Super. To
dopiero zycie. Nie to, co ta nuda, kiedy wszystkie doniczki juz ustawione i
lekcje trzeba odrabiac. Nawet jak w nocy (i nie tylko) mozna sobie poszalec. To
jest nudne.
A moze naprawde nic nie rozumiem. Pewnie juz nie zrozumiem. Pora to zamknac,
ale czy zamkniemy zobaczymy 7 kwietnia.

[jarkoni]

Ja zobaczę 4 kwietnia...Jeżdże i jeździłem po świecie też, ale to nie były
ucieczki od rodziny, zawsze o nich myślałem, zawsze coś przywoziłem..Trochę
inaczej jest, inna sytuacja..Ale trzymaj się mocno tego 7..

[bezecnymen]

ja się współodpowiedzialności nie wypieram...najkrócej; nie spełniałem wymagań
exii... mowienie źle o ex dyskredytuje nas? pewnie tak, ale co z tego? jakos
trzeba łatać ta nasza potarganą godnośc osobistą, poczucie wartości jako
czlowieka, a że to forum jest dla rozwodników, to nie dziwmy się, że nie
atakujemy Chomeiniego, bin Ladena, kryptokomunistówi i kogos tam jeszcze kto
mogłby byc winien naszym problemom osobistym...
mamy sie samobiczować? zadołowac na wieki wieków amen? po co i dla kogo?
czy nie lepiej wyleźć z tego doła, podnieśc głowe i życ dalej????
pozdrawiam
P.S. powyższy text nie jest nie jest dowcipem primaaprilisowym DD

[happy_girl]

a może spróbujmy spojrzeć na naszą sytuację z innej perspektywy. Zamiast szukać
złego i obwiniać go za nasze nieszczęścia, poszukajmy co w tej sytuacji jest
dla nas dobre. To cholernie trudne, wiem, ale czy nie warto mimo wszystko
spróbować? Proszę mnie źle nie zrozumieć, nie oczekuję, że staniemy się
świętymi co nastawiają drugi policzek (ja tak nie potrafię i nie chcę). Ale
wydaje mi się, że wyszukanie mimo wszystko pozytywnych aspektów da nam siłę i
do odbudowania poczucia własnej wartości i do budowania dalszego życia. Nic się
samo nie zrobi bez naszego wsparcia czy wręcz działania.
Może to co napisałam to dla wielu z Was truizmy. Ja w ten sposób od ponad dwóch
lat "stawiam się na nogi". I z pewną taką nieśmiałością mogę powiedzieć, że
chyba to działa. Raz lepiej, raz gorzej, ale działa.

[india8]

zależy czy jest naga