Mała burza...

[jarkoni]

ale w dużej szklance wody...
Kiedyś już o tym pisałem..Oczywiście to mało ważne, ale zauważcie, że na
forum nie pisze prawie nikt z naprawdę wielkimi problemami w życiu...(prawie,
biedroneczka pozdrawiam)Zazwyczaj jest och on odchodzi i jak ja teraz skończę
remont willi,a saunę obiecał...albo kończę trzeci fakultet i co ja zrobię bez
niego, albo basen mi przecieka a on akurat odchodzi wredny....Zostawił mnie z
Mercedesem bez ubezpieczenia, wredna swinia...Same kobiety sukcesu zagubione
w życiu...A pomyślcie jak być zagubionym nie będąc człowiekiem sukcesu....
Dletego teksty typu: och jego nie ma i jakie tapety kupić do pokoju córki
mnie przestają ruszać...
Robię się plathlessowaty powoli...I nie za dobrze mi z tym...
Ale już rozumiem: Ty świnio, dzieki Tobie wakacje będą w Chorwacji a nie na
Majorce...
Oczywiście to uzewnętrznienie własnych frustracji, wybaczcie...
I oczywiście dobijcie....

Powody prawdziwe....

[natasza39]

Masz racje jarkoni...
Sorry, że może tak troche jako kibic waszego forum sie wtracę, ale fakt faktem,
że takie jakies miałkie większość przedstawia powody rozstania.
Decyzja o rozodzie jest bardzo trudna.
Ja, dzieki zrzadzeniu losu, uniknełam sądu. To przeznaczenie pozwoliło mi na
wolnosc. Ot po prostu, pozwany nie dozył sprawy.
Ale ja walczyłam przez lat 17 o niego o nasza rodzinę.
Podjełam ta decyzję dopiero wtedy kiedy poległam w beznadziejnej walce z jego
nałogiem.
Po latach upokorzeń, łez, bicia, zdrad, awantur kiedy był pijany i cudownych
dni kiedy przyrzekał że to był ostatni raz poległam.
I może gdybym nie wzięła odpowiedzialności za dziecko, które nie mogac znieść
widoku ojca który nie był sobą jak pił. Dziecka, które uciekało z domu gdzie
wieczne kłótnie i awantury wypełniały ten dom, nigdy nie zdecydowałabym sie na
ten krok, walczyłabym chyba o niego dalej....

Ale dobrze ze są rozwody. Nie warto poswięcać krótkiego zycia, na trwanie w
związkach, które sa toksyczne. Naprawde niewarto.
Może mój przykład jest jaskrawy, że nie powinno sie trwać pomimo wszystko, ale
jest szereg innych zyciowych przypadków, gdzie niewarto tkwic w chorym układzie.
Ale co mnie nie raz uderza....
Niektórzy wogole walki nie podejmuja. Pozwalaja na śmierc uczucia, małzeństwa
niejako na własnych oczach. Dzień po dniu.
A trudno jest zaczynac wszystko od nowa, bardzo trudno.
Sorry za wtręt, ale tak jakos mi sie napisało, po tym jak to jarkoni
przeczytałam.

[natasza39]

A i jeszcze jedno....
Pustka po tym jak sie juz rozstało.
To własnie nie pustka po osobie, która się kochało, plodziło dzieci, ale raczej
zakłocenie schematu. On/ona, ja, dom, wakacje. I nagle której odchodzi, a my
nie tęsknimy za osoba tylko boli nas zakłocenie schematu.

[bezecnymen]

drobna uwaga
Twoje spostrzeżenia jarkoni sa trafne jak najbardziej ale zauważ, że
najprawdopodobniej (bo tego nie mogę być pewny) mając naprawdę poważne
problemy, trudno mieć czas, ochotę i środki by pisywać na forum
gdybym to ja został porzucony z dziećmi (chorymi), bez środków do życia (nie
mam pracy, ex nie płaci alimentów) na pewno nie pisywałbym bezecnych textów
piszesz: kobiety sukcesu.... a miały inne wyjście jak właśnie zacisnąc zęby i
stanąć mocno na nogach? pewnie miały: zgłosić się do MOPS-u.....

[agaugu]

Pozwol, ze cos napisze, coc nie jestem w klubie "rozwiedzionych", ale dosc
czesto tu zagladam.
To zupelnie nie tak - przez wiekszosc postow przeziera tragiczna samotnosc
oszukanego/ej przez najblizsza osobe. Powiem szczerze, lekko mnie to zalamuje,
ze dwoje najblizszych (moze to tylko teoria???) ludzi potrafi wyrzadzac soobie
takj wielka krzywde, ranic bez zadnego milosierdzia.
Mam wrazenie, ze to, o czym piszesz, to skrajnosc. Moze Ciebie dotknela i
dlatego tak bardzo jestes na nia wyczulony, ale w wiekszosci to jek zranionej
duszy, skowyt, rozpacz. Naprawde ja to tak widze.
Mam kolege, ktorzy tak dostal w zyciu w d..., ze teraz wszystkie kobiety jawia
mu sie jako cyniczne, materialistyczne harpie. Ale gdy sie na problem spojrzy
bez emocjonalnego zaangazowania, to widac, ze tkwi w bledzie.

I Ty chyba troche tez

[akacjax]

Jarkoni nawet po śmierci najbliższej osoby życie idzie dalej...
jeżeli nie czujesz ogromu kłopotów w tekstach np. Gotymy, czy stresu Heli,
Czekolady i wielu innych nie wymienionych, a także cierpień nierozwodnika Sci,
to po prostu nie ma w Tobie empatii.A to nie znaczy, że ludzie nie maja
problemów...piszą tu bo chca sobie dalej żyć mimo tychże.
I to, że znaleźli dzięki stworzonemu przez Ciebie forum odskocznię, miejsce
gdzie można poużalać się i pośmiać, nie znaczy, że nie mają prawdziwych
problemów.
A to, że o wielu tu nie piszemy-pewnie nie chcemy, a to nam wolno.

[mindsailor]

rzeczywiście trochę plathesowaty się robisz, jeśli widzisz tylko to, że świat
kręci wokół pieniędzy, czy też ich braku(
co do propblemów, to ileż można wałkować swoje problemy? ileż można je
rozdrapywać i roztrząsać?
poza tym każdy raczej sam rozwiązuje swoje problemy, nie szuka złotego środka
tu, na forum, wśród obcych ludzi. tu bardziej chodzi o wygadanie się, o
wyrzucenie z siebie wszystkich emocji i mysli. a problemy rozwiązuje się w
realu, a nie na forum.

[gotyma]

musze sie zgodzic z tym co napisaliscie wyzej. Twoje forum Jarkoni jest swoista
terapia, gdzie kazdy z nas powoli wraca do normalnego swiata. i nawet
zakladajac, ze kazdy jest szczery w swoich wypowiedziach, nie zawsze opisuujemy
wszysko. nie kazda kobieta (bo zarzut jest wyraznie skierowany do bab) ma
odwage opisywac te najstraszniejsze rzeczy typu: strach przed kolejnym
upodleniem, skrywanie siniakoww i dzielne udawanie z usmiechem, ze wszystko
jest ok. i nie zalezy to od pozycji majatkowej. przyklad? moja kolezanka, ktora
widywalam od czasu do czasu, zawsze usmiechnieta i zadowolona, on nigdy nie
pil, zawsze dusza towarzystwa, majetni, na dobrych stanowiskach. i taki mialam
ich obraz az do pewnej nocy , gdy z braku snu czytalam ksiazke do 3 w nocy.
wtedy ona do mnie zapukala. powiedziala, ze nie ma gdzie pojsc, a zobaczyla u
mnie swiatlo. wyrzucil ja w koszuli za drzwi, zdzarzyla tylko jakas bluze
zlapac, byla boso. a w wiecie dlaczego ja wyrzucil? bo zabardzo halasowala i za
glosno spuszzczla wode, gdy poszla za potrzeba do lazienki! a on przeciez musi
sie wyspac!!! wtedy opowiedziala mi duzo wiecej o sobie... szkoda cytowac. cale
szczescie juz dawno jest z kim innym i tym razem naprawde szczesliwa.

[scriptus]

Faktem jest, że mężczyźni, z reguły silniejsi fizycznie, nie bywają bici, choć
już byłem świadkiem , kiedy żona rzuciła się w furii z pazurami na męża, a ten
miał co robić, żeby oczy osłaniać... Jestem jednak przekonany, że to margines,
zdecydowanie mniejszy, niż ten drugi, też sądzę, tylko margines, mężczyzn
stosujących przemoc wobec kobiet. Myślę, że jesteśmy już na tyle cywilizowani,
że częściej niż fizyczna spotykana jest przemoc psychiczna i emocjonalna, a tu
kobiety na pewno dorównują, jeśli nie przewyższają mężczyzn. Używane są
wszelkiego typu argumenty, aż do "jeżeli się nie podporządkujesz mojej woli, to
się z tobą rozwiodę". I tu, mi się wydaje tkwi źródło rozwodów. Mężczyźni
raczej nie są skłonni, generalnie, do podporządkowywania się, dawniej chłop po
prostu sprał porządnie babę aż odechciewało jej się szantaży, nie było to
dobre, ale skuteczne na pewno )).

To zresztą działa i w drugą stronę... kiedy facet mówi, ma być tak i tak, a
kobieta się nie zgadza, to apodyktyczność mężczyzny też prowadzi do rozkładu
uczuć. A jeśli egzekwowanie męskiej woli wsparte jest biciem, to już w ogóle
tragedia

Obecnie, kiedy jesteśmy cywilizowani, edukowani i takie szantaże często po
prostu doprowadzane są do momentu, kiedy jedna ze stron nie wytrzymuje i
następuje rozpad więzi emocjonalnej. A konsekwencją rozpadu więzi emocjonalnej
jest rozpad związku i rozwód...

[mindsailor]

Używane są
> wszelkiego typu argumenty, aż do "jeżeli się nie podporządkujesz mojej woli,
to
>
> się z tobą rozwiodę".

coś Ty się tak uparł na cytowanie tego typu szantażu??? czytam to juz drugi raz
w Twoim wątku nie wiem, skąd te obserwacje, ja ich nie doświadczam i drażnią
mnie straszliwie!!! taki prosty schamacik - wyrzuć śmieci/ zrób pranie/nie
pracuj tak dużo itp., bo jak nie to rozwód. jak w przedszkolnej zabawie, a nie
w dorosłym życiu(

[anja_pl]

mindsailor napisała:

>
> w Twoim wątku nie wiem, skąd te obserwacje, ja ich nie doświadczam i
drażnią
> mnie straszliwie!!!

a ja jak tak, że złoży pozew o rozwód, jak nie zgadzam sie z Jego pomysłami,
albo On z moimi

ale ja spokojnie odpowiadam, że może sobie go składać, a ja na rozwód i tak się
nie zgadzam

[mindsailor]

ale to inna dyskusja. nie ma w niej szantażu. po prostu stwierdzasz fakt i
mówisz mu, że na rozwód się nie zgadzasz. a swoją drogą, to przecież jak mąż
wniesie sprawę i się uprze, to chyba Twoje veto nie będzie miało większego
znaczenia?
nadal go kochasz i dlatego nie chcesz rozwodu? nie chcesz porządku w życiu?

[scriptus]

To ciekawe podejście, rozwód, jako sposób na zaprowadzenie porządku w życiu ...

Ja właściwie ciągle czegoś nie rozumiem. Czy, jeżeli ludzie nie współżyją ze
sobą, nie łączy ich więź emocjonalna, mieszkają osobno, czy rozwód spowoduje,
że zaczną żyć jeszcze bardziej osobno?? czy ich dzieci przestaną być ich
dziećmi ?? czy przestaną mieć obowiązek ich utrzymywania??

Wydaje mi się , że rozwód jest potrzebny tylko do tego, żeby można było zawrzeć
inny związek małżeński. Pozostałe sprawy doskonale załatwia instytucja
separacji. "Zaprowadzenie porządku" to dla mnie w tym wypadku eufemizm i
hipokryzja.

I tak, pewna więź pozostaje po rozwodzie, oraz "konieczność spotkań", np przy
okazji odwiedzin u dzieci, ślubów, urodzin, świąt. Były małżonek staje się być
może pewnego rodzaju "szwagrem" )))) jednak w większości wypadków nie udaje
mu się całkowicie "wypisać z rodziny". No, chyba, że mówimy o rozwodzie w
małżeństwie bezdzietnym, ale, słyszałem już takie określenie, że małżeństwo bez
dzieci, to jeszcze nie rodzina.

[mindsailor]

Scriptus, żartobliwie nawiązałam do Twojego wątku o przyczynach, dla których
kobiety decydują o wniesieniu sprawy rozwodowej)) Napisałam, że to dlatego,
że lubimy porządek. To dłuższy temat o rozwodzie i po co nam on, zresztą był on
już wałkowany milion razy na FR. Dla mnie porządek w takim przypadku, to
odcięcie pewnych korzeni, wprowadzenie jasności, że mnie i Jego już nie łączy
miłość, namiętność, wspólne życie itp. To zamknięcie pewnych drzwi i otwarcie
nowych, a nie trzymanie się kurczowo przeszłości, która była i tak de facto
zamknięta, mimo braku formalnego rozwodu.

to tak jak z pytaniem, po co ślub? czy przez to będziemy bliżej, będziemy
bardziej czuć lepiej, pełniej, będziemy bardziej rodziną, czy ich dzieci będą
bardziej ich?

[czekolada72]

scriptus napisał:

> I tak, pewna więź pozostaje po rozwodzie, oraz "konieczność spotkań", np przy
> okazji odwiedzin u dzieci, ślubów, urodzin, świąt. Były małżonek staje się
być
> może pewnego rodzaju "szwagrem" )))) jednak w większości wypadków nie udaje
> mu się całkowicie "wypisać z rodziny".

Otozt to!
Rodzina to krewni i powinowaci. Krewni, osoby złączone więzami krwi - rodzice,
dziadkowie, pra-, dzieci, wnuki, pra- oraz rodzeństwo i kolejno ich dzieci.
Powinowaci - osoby wchodzace do rodziny poprzez związek małżeński.
A wiec taka/i ex zawsze pozostanie - posiadajac wspolne dzieci - nasza
rodzina )))
Co bardziej rodzina stanie sie rowniez mamusia/tatus przyrodniego rodzenstwa
naszego dziecka )))

[scriptus]

Droga Mindie, mnie też drażnią, ale to moje osobiste obserwacje, aktualne w
kilku małżeństwach w moim otoczeniu, a ponieważ u moich Rodziców nie
obserwowałem czegoś takiego, więc rzuca mi się to w oczy, nie jest zgodne z
wyniesionym przeze mnie schematem z domu rodzinnego. Być może Ty nie
doświadczasz takich schematów, żyjesz bowiem w innym otoczeniu, za to pewnie
doświadczasz innych, może równie szokujących.

[mindsailor]

w otoczeniu, masz rację, różne przypadki się zdarzają, ale chyba tak
szokujących i niedojrzałych osób nie znam, które traktują szantaż jako sposób
na życie. sama jestem niedojrzałą osobą, nie mogę się odnaleźć w życiu, ale nie
zachowuję się jak gówniarz.
to smutne, że dorośli ludzie walą "argumenty" tego typu

[akacjax]

Twoja ż. tak móiwła? Było jej powiedzieć, że otwarta droga...Taki szantaz
emocjonalny, to jest nawet prymitywnie śmieszny. Poza tym, że znaczy, że nie ma
uczuć...
Dobra odpowiedź: nie kochasz mnie już?

[scriptus]

akacjax napisała:

> Twoja ż. tak mówiła? Było jej powiedzieć, że otwarta droga...Taki szantaz
> emocjonalny, to jest nawet prymitywnie śmieszny. Poza tym, że znaczy,
> że nie ma uczuć...

Pewnie, że to może sie wydawać śmieszne, mnie też śmieszyło
za pierwszym razem .

> Dobra odpowiedź: nie kochasz mnie już?

W takim przypadku odpowiedź niestety brzmi "nie"
lepiej nie drążyć, żeby nie powiedziała za dużo, to jest szansa, że za czas
jakiś znowu "zacznie kochać"

Może to wszystko znaczy, że mogłem sobie lepiej dobrać partnerkę, ale mój
wybór, to już fakt obecnie dokonany, teraz muszę rozwiązywać problemy, które
istnieją... Zresztą, na to nie ma mądrych, gdybym miał kogoś innego, problemy
na pewno by też były, tyle, że inne. Czy mniejsze, czy większe, tego się
zdecydowanie nie da rozstrzygnąć .

[mindsailor]

a Ty nadal chcesz być z osobą, która Cię już nie kocha?????

[joasia69]

no jak widać chce. On kocha i to mocno
Na uczucie drugiej osoby czasami poczekać.

[mindsailor]

wiem, że on kocha mocno. tylko ile mozna czekać?
szkoda, że czasem trzeba tyle się nacierpieć((

[joasia69]

podobno czekać można całe życie...

[bellima]

jarkoni napisał:

> ale w dużej szklance wody...
> Kiedyś już o tym pisałem..Oczywiście to mało ważne, ale zauważcie, że na
> forum nie pisze prawie nikt z naprawdę wielkimi problemami w życiu


Jak rozumiem, Twoje twierdzenie dotyczy również ciebie i reszty Panów?

[joasia69]

Trafiłam tu zupełnie przypadkowo.
Myślę, że każdy kto jest w trakcie, po lub przed rozwodem szuka informacji na
ten temat.
Myślę, że rozwód jest problemem i to wielkim. Dlatego o tym piszemy. Nie
potrafimy, a przynajmniej ja nie potrafię, być dziela zawsze.
Czasami chce się poczytać, czasami coś dodać od siebie do tego co dzieje się
tutaj.
Czasami można się poprzekomarzać, czasami pośmiać, czasami doradzić a czasami
wystarczy jedno dobre, miłe słowo.
Materialnie podchodzisz do kobiet. A nie każda z nas jest materialistką.
Nie mam basenu, sauny, willi, mercedesa, nie spędzam wakacji na MAjorce...
Ale czuję się kobietą sukcesu, bo sukces ma wiele twarzy
Myślę, że większość z nas, a może nawet wszyscy jesteśmy ludżmi sukcesu...

Może ciutek więcej optymizmu by się w życiu przydao.
Życzę tego sobie i wszystkim innym

[agaugu]

[bursztynowe]

Choć na pierwszy rzut oka opowiadasz herezje (co zresztą zostało Ci wytknięte),
chyba muszę się z Tobą zgodzić. Choć mam nieco inne uzasadnie. Mianowicie,
problemy jakie mamy, nasze cierpienia, nieszcześcia istnieją przede wszystkim w
naszych głowach.
To tak jak ze stresem pourazowym. Z punktu widzenia wpływu na nas, nie jest
ważne samo zdarzenie (wojna, katastrofa, wypadek, napad, gwałt), ale to w jaki
sposób je odbierzemy (interpretacja) i co zrobimy (a raczej nasz umysł) z tym
dalej.

A co my robimy?

Rozdmuchujemy to co nas dotkęło do niebotycznych rozmiarów, karmimy się
złudzeniami, nakręcamy, rozdrapujemy jakieś przeszłe zdarzenia, kontemplujemy
urazy i żale, masturbujemy się pretensjami do innych, pielęgnujemy negatywne
uczucia "za nasze krzywdy", obwiniamy siebie, innych. I tak w kółko. Bez
przerwy. Nieustannie. Jak zbraknie naszych żali i pretensji, bierzemy cudze...

Nie dostrzegamy, że to co się zdrzyło już minęło.
Nie pozwalamy sobie powiedzieć "boli? to przestanie, kwestia czasu". Ile czasu?
To już zależy od nas. Jeśli jednak ten ból ciągle dokarmiamy i pielęgnujemy, to
on będzie nam towarzyszył.

PS Dygresja na marginesie. Nie wynioskuj o populacji na podstawie próby takiej
jak nasze forum. Statystyk by powiedział, że próba jest obciążona. Co to
znaczy? Kto "istnieje" na forum? Osoby mające dostęp do internetu, chcące i
potrafiące się nim posługiwać. Takch jak na przykład kobiety sukcesu, jak to
nazwałeś (choć oczywiście nie tylko - są też meżczyźni porażki)...

[gosiaas25]

Jarkoni,może czas zamknąć?? PP
a może po prostu przetrzymać??po raz kolejny??
pozdr

[scriptus]

Masz rację, na tym forum zetknęły się kobiety życiowego sukcesu z mężczyznami
małżeńskiej porażki. Dla mężczyzn samo bycie samodzielnym, czy zarabianie
godnych pieniędzy nie jest postrzegane, jako życiowy sukces, to normalka. Dla
mężczyzn poprzeczka ustawiona jest nieco wyżej, np. wpływy, władza, bogactwo...

[mindsailor]

ja bym Wam raczej ustawiła poprzeczkę trochę w innej dziedzinie - więcej
empatii, mniej oglądania czubka własnego nosa)

[scriptus]

cóż, wy kobiety, lubicie podnosić nam poprzeczki ))
najbardziej widoczne jest to wtedy, kiedy czegoś chcecie, zamiast po prostu
powiedzieć, o co chodzi, chodzicie nadąsane i oczekujecie, że jak kocha, to się
domyśli..., a on nie jest kobietą i najczęściej po prostu nie potrafi się
domyślić, choć z radością spełniłby to Wasze życzenie

[akacjax]

Samodzielność-normalką dla mężczyzn? Co masz na myśli?

[scriptus]

Zapewniam Cię, że mężczyźni w większości są samodzielni pod każdym względem, z
pewnością również są leniwi. Spróbuj tłumaczyć mankamenty znanych Ci mężczyzn,
zamiast brakiem samodzielności, po prostu lenistwem i odmienną hierarchią
wartości i też Ci wyjdzie logicznie. Co więcej, odkryłem, że kobiety też są
leniwe, ale różnica w odpuszczanych sprawach wynika głównie z różnic w
hierarchii wartości.

[joasia69]

Zgadzam się z tym.
Ja też bywam leniwa.
KAżdy bywa leniwy, tylko niektórzy nie przyznają się do tego

[jarkoni]

Oczywiście nikogo nie chciałem urażać...To chyba moja frustracja...Zaczynam
rozumieć Plathlessa po tekscie żony, ze wyjeżdzam z dziećmi na tydzień, nie
powiem gdzie, jak chcesz to dzwoń do swojego adwokata...Fajne co??
I dawny tekst: zależy mi tylko na twojej kasie...
Chyba psuję humorki weekendowe,,,,Wredny wątek....
Ale mam drugą rozprawę 4 października i już czuję strach....

[bezecnymen]

jarkoni! zamierzasz się tym zamartwiać przez najbliższe 3 prawie tygodnie?
zajmij sie czymś stary.......

[jarkoni]

ja już się boję..

[scriptus]

Nie bój się
Sprecyzuj zagrożenie
określ, co się może stać, co się zmieni w tym dniu w stosunku do dzisiejszego
na pewno to wszystko nie jest takie straszne.
najgorsze już przecież za Tobą
Sprawa jest nieprzyjemna, ale raczej chyba Ci niczym nie grozi, do pudła Cię
nie wsadzą, koszty chyba już znasz, wynik sprawy chyba raczej też, co Cię
jeszcze może zaskoczyć?? Chyba, że masz źle określone cele i oczekiwania, albo
czeka Cię tam walka o coś, na przykład nie chcesz rozwodu...
Przede wszystkim spokój!!!

Trzymam kciuki

[yaris]

Ja jestem na tym forum pierwszy raz, ale obiecuję że będę zaglądać. Po prostu
po raz pierwszy znalazłam się w takiej sytuacji. Dowiedziałam się że mąż mnie
zdradza, robi to od dwóch lat. Znalazł swoją wielką miłość. My byliśmy
wspaniałymi przyjaciółmi ale tylko tyle. Dla mnie aż tyle. Po tym wszystkim - a
minął dopiero tydzień - próbuję przetrwać każdy dzień, nie myśleć. Skupiam się
na zwykłych czynnościach. Tak - nowe tapety do pokoju, kupno jakiś garnków,
cokolwiek co zajmie czas i będzie miało jakikolwiek sens. Cokolwiek... We mnie
jest wielka pustka, staram sie wiec urządzić coś wokól siebie, pod siebie. Coś
mojego. Ustawić meble w pokoju, tak jak zawsze chciałam ale on twierdził że tak
jest dobrze jak jest...Zająć się dzieckiem, zrobić to co odkładałam
na "później"... Nie zostałam bez środków do życia, radzę sobie sama i mogę
zapewnić byt dziecku. Nie umieram ze strachu co będzie jutro. Po prostu
potwornie się boję że jutro bedzie taki sam pusty dzień jak dziś...

Cześć, Jarkoni

[nangaparbat3]

Widzę, że dziwne rzeczy narobił moj post, a to wszystko jedno wielkie
nieporozumienie.
Moze dlatego, ze nie napisałam, że jeszcze jak mieszkalismy razem mąż wyjechał
nie mowiąc ani dokąd, ani kiedy wróci, po prostu zniknął. Jak widzę dość
podobne zachowanie jakiejś żony oburza Cię, więc moze uznasz, ze kobieta której
ciężko zyc w takiej sytuacji nie jest potworem.
Ale ja jakos zapomniałam o tym, dla mnie najgorsze było to napięcie i poczucie
skrępowania, ktre tez wymikalo z chęci poprawienia relacji.
Jak przeczytałam Twój post, zaczęłam się zastanawiać, czy trzeba doprowadzic
zwiazek do jakiegoś koszmaru, zeby rozwód był uzasadniony? Uważam, ze nie
powinno się walczyć zbyt długo - widzialam, co sie dzieje w rodzinie
przyjaciółki, która za wszelka cene chciała "ratować" rodzinę. Do dzis, a
minęło już jakieś 8 lat, nie mogą pozbierać się z ruin, ani ona, ani dzieci
(dorosłe).
Bardzo duzo wątków jest w tym wątku, i troche się w nich placzę. Chciałam tylko
usciślić, że mąż nie zostawił mi mercedesa, mieszkanie było moje, a on miał
dokąd sie wyprowadzić, za to ja zostałam z 14 złotymi na koncie, a on
natychmiast po wyprowadzeniu sie ode mnie kupił nowy, przyzwoity samochód. Ale
nie miałam i nie mam o to pretensji, bo naprawdę ciężko pracował i cieszyłam
się, że ma wreszcie porządne auto. (O aucie dla siebie nawet nie marzyłam, dwa
lata później ktoś z rodziny zrobił mi niespodziankę i podarował swoje stare
autko.) Mysmy sie rozwiedli po 4 latach mieszkania osobno, to był pomysł męża,
zakochał się. Teraz ma nową żonę i maleńką córeczkę. Ja się troszke czuje jak
babcia tej małej (jej mama jest ode mnie młodsza o 18 lat). Lubię obie, i są
dla mnie jakby częścią rodziny.
Nie wiem, dlaczego miałabym znienawidzić kogoś, kogo kochałam najbardziej na
świecie, z kim mam cudowne dziecko. Bo nie chce ze mną być? Słaby argument. Bo
ma jakieś wady? Miał takie same, jak za niego wychodziłam. Bo przestał mnie
kochać? Trudno. Do miłości się nikogo nie zmusi. Ale też nie dziw się, że
widząc, że nic sie nie zmienia, nie chciałam dłużej żyć w wiecznej frustracji,
nieustajacym braku akceptacji, braku swobody, poczucia bezpieczeństwa. NIe
chciałam do końca zycia czuć sie jak baleron, jak ptak w klatce.
I jeszcze jedno - drugie studia (jak zaczynałam, wtedy-jeszcze-mąż wspierał
mnie bardzo i cieszył nimi wraz ze mną, dopoki tesciowie mu nie wytłumaczyli,
ze to z mojej strony zbrodnia nie do wybaczenia) trochę dla przyjemności,
trochę dlatego, że chciałam zmienić specjalizację, trzecie (podyplomowe) ŻEBY
MNIE NIE WYLALI Z PRACY. Takie studia to zajecia w weekendy i uczenie sie po
nocach - nie wiem, czemu tak Cię zeźliły.
Nie jestem (niestety) kobietą sukcesu, przynajmniej moje sukcesy nie przekuwają
się na pieniądze, a to teraz zaden sukces, jak kasy nie da.
Ale jestem kobietą samotną i jednocześnie szczęśliwą, choć czasem smutną, a
nawet zrozpaczoną. Wiesz o czym marzę? Żeby jakiś miły, przyzwoity facet
przytulił mnie i pogłaskał po głowie. Jak to piszę, zwyczajnie płaczę. To tez
jest we mnie i nie będę udawać, że nia ma.

[shimmya]

Dzień dobry,
jarkoni... tu Nowa
"Kobiety sukcesu" mówisz... ja tam z chęcią zamieniłabym się na jakiś czas w
kurkę domową, może między pieluchami i obiadkami, czemu nie.... Ale niestety
taka perspektywa została mi brutalnie odebrana. Nie chcę pisać o szczegółach,
może kiedyś... Póki co z uwagą czytam Wasze posty.
A poza tym nie zawsze powinno się oceniać, co dla kogo problemem jest a co nie.
Faktem jest też, że czasem pewne sprawy zapisane jakoś bledną, czasem trudno je
opisać, aby oddać istotę rzeczy, istotę tego, co się przeżywa. Ja jestem
ogromnie wdzięczna za to forum.

[kas32]

witam,

JAK TAM WIDZIAŁEŚ WILKA ???????

ZA CZĘSTO TO TY NIE JESTEŚ NA FORUM.

NIE WSZYSCY SĄ TAK SKORZY DO ZWIERZEŃ A WIERZ MI MAJĄ PROBLEMY I TO WIĘKSZE
NIŻ REMONTY,SAUNA,BASEN ITP.ZWŁASZCZA PRZY ROZSTANIACH .

Jak juz bardzo chcesz krzyczeć...

[tricolour]

... to wykrzycz właśnie WITAM, a resztę normalnie powiedz...

[psychoanalityk]

jarkoni napisał:
> Kiedyś już o tym pisałem..Oczywiście to mało ważne, ale zauważcie, że na
> forum nie pisze prawie nikt z naprawdę wielkimi problemami w życiu...(prawie,
> biedroneczka pozdrawiam)Zazwyczaj jest och on odchodzi i jak ja teraz skończę
> remont willi,a saunę obiecał...albo kończę trzeci fakultet i co ja zrobię bez
> niego, albo basen mi przecieka a on akurat odchodzi wredny....Zostawił mnie z
> Mercedesem bez ubezpieczenia, wredna swinia...Same kobiety sukcesu zagubione
> w życiu...A pomyślcie jak być zagubionym nie będąc człowiekiem sukcesu....
> Dletego teksty typu: och jego nie ma i jakie tapety kupić do pokoju córki
> mnie przestają ruszać...
> Robię się plathlessowaty powoli...I nie za dobrze mi z tym...
> Ale już rozumiem: Ty świnio, dzieki Tobie wakacje będą w Chorwacji a nie na
> Majorce...
> Oczywiście to uzewnętrznienie własnych frustracji, wybaczcie...
> I oczywiście dobijcie....


Sprobuj byc czlowiekiem sukcesu na swoja miare. czy potrzeba widoku lejacej sie
krwi i zbrodni w domu by dostrzec ze ktos cierpi?