Wiersz staroświecki

[maheda]

Pomódlmy się w Noc Betlejemską,
w Noc Szczęśliwego Rozwiązania,
by wszystko się nam rozplatało,
węzły, konflikty, powikłania.

Oby się wszystkie trudne sprawy
porozkręcały jak supełki,
własne ambicje i urazy
zaczęły śmieszyć jak kukiełki.

Oby w nas paskudne jędze
pozamieniały się w owieczki,
a w oczach mądre łzy stanęły
jak na choince barwnej świeczki.

Niech anioł podrze każdy dramat
aż do rozdziału ostatniego,
i niech nastraszy każdy smutek,
tak jak goryla niemądrego.

Aby się wszystko uprościło
- było zwyczajne - proste sobie
- by szpak pstrokaty, zagrypiony,
fikał koziołki nam na grobie.

Aby wątpiący się rozpłakał
na cud czekając w swej kolejce,
a Matka Boska - cichych, ufnych -
na zawsze wzięła w swoje ręce.


ks. Jan Twardowski

[nangaparbat3]

))
Dziękuję!
Cieplej sie robi od takiego wiersza. I jaśniej.

[shimmya]

Chyba przeczytam ten wiersz na mojej nietypowej Wigilii, mogę?

[maheda]

Przecież to nie jest moja własność, tylko księdza Twardowskiego
A skoro wydał ten wiersz, to na pewno możesz

[ak70]

Maheda - dzięki za to! Popłakałam się i spłynął mi makijaż.. ale to jest piękne
i w samo sedno.
Pozdrawiam

[zwierciadlo0]

Piekne, zatrzymajmy sie na chwile w te Swieta...