Mnie też dopadł dół

[kara114]

Jakoś tak niefajnie się czuję. Dół osiągnął głębokość rowu mariańskiego. Sama
nie wiem, czego chcę. Jak mąż dzwonił czy też przychodził było źle. Nie
odzywa się od czterech dni jest jeszcze gorzej. Nie wiem, może za nim
tęsknię.Najlepiej czuję się jak jestem w pracy, nie myślę wtedy. Przychodzę
do domu i jest kicha.

[ladyhawke12]

Trudne są dni, kiedy z dwoje robi sie jedno, nie wiem jakie było twoje małżeństwo, może dla Ciebie dobre i dlatego tesknisz. Pozbierasz sie żałoba zawsze kiedyś się konczy. Ja nie tęsknię i oddycham wreszcie normalnie.

[kara114]

Myślę, że moje małżeństwo było udane i cały związek przed też. Dla mojego męża
ostatnie pół roku było złe. Pół roku temu zaczął nową pracę i tam poznał tę
dziewczynę. Mi się wydaje jednak, że pomysł rozwodu zaczął mu się krystalizować
gdzieś na przełomie października i listopada.

[z_mazur]

Ech...
No tak bywa. Dołki mają to do siebie, że czasem nas dopadają. Mają też inną
ważną właściwość - odchodzą...
Wystarczy przejrzeć wątki na forum z ostatniego tygodnia by znaleźć na to
dowody. Wiem, że to niewielkie pocieszenie, ale w takiej sytuacji mnie
osobiście ciężko jest coś więcej napisać. Nie mam takiej lekkości pióra jak
niektóre foremki.
Może spotkaj się z kimś po pracy, czasem zwykła rozmowa daje baaaardzo wiele.
Czasem wysiłek fizyczny bardzo pomaga.

kara

[ladyhawke12]

jest niżej wątek a ja jestem, poczytaj go a co ważniejsze napisz, pośmiejesz się i dowartościujesz, efekt murowany.

[kara114]

Już czytam.

[kara114]

Przeczytałam, dopisałam się. Humor mi się trochę poprawił.

[kara114]

Pójdę dziś biegać po robocie. Z ludźmi nie chce mi się spotykać. A jak
myślicie? Czy mój mąż też tęskni czy olał wszystko dokumentnie?

[ladyhawke12]

Trudno cos powiedzieć, a tak nawet jeśli to po co o tym rozmyślać, odszedł i zmienił sobie zycie, niestey Tobie też. Do przodu patrz, i uśmiechnij się głupi facet to gorszy jest niz tajfun, każdy dzień przyniesie coś nowego, już niedługo wiosna, i słonko zaświeci i Ty będziesz widzieć świat innaczej.

[z_mazur]

kara114 napisała:

> Pójdę dziś biegać po robocie. Z ludźmi nie chce mi się spotykać. A jak
> myślicie? Czy mój mąż też tęskni czy olał wszystko dokumentnie?

Napewno nie tęskni już tak jak Ty. On takie stany (może mniej objawowo) jak Ty
teraz przechodził parę miesięcy temu. To nie jest tak, że ta druga strona nigdy
nie ma wątpliwości i nie przeżywa rozstania. Najczęściej po prostu jest na
innym etapie emocjonalnym rozstania. Ty będziesz na takim etapie jak on za parę
miesięcy. Będzie Cię jeszcze kłuło, ale będziesz widziała już też pozytywy
sytuacji.

[kara114]

Czyli prawdą jest, że strona, która chce rozwodu przetrawia to już wcześniej?
Dlaczego nic nie zauważyłam?

[ladyhawke12]

To prawda, zawsze tak jest, Ty dopiero teraz masz ten stan on go miał jak juz tyo pisal z_mazur kilka miesiecy temu.

[z_mazur]

A ja tak sobie pomyślałem, że doła to w sumie nie mam, ale jakiś taki nastrój
menancholijno-refleksyjny. Tak mnie jakoś fascynuje dzisiaj ulotność
egzystencji, przemijalność itp. pierdołki. Chyba się muszę wziąść ostro do
roboty, jest jednak pewien problem - kompletna demotywacja.

[ladyhawke12]

z_mazur moze dlatego że za oknem snieg pada, a płatki takie kruche sa i tak szybko giną.

[kara114]

Ja ostatnio zaczęłam czytać wiersze Różewicza. On porusza motywy ontologiczne,
problem śmierci i przemijania. Ogólnie egzystencjalizm jest mi teraz bliski.
Zastanawiam się, po co żyję, skoro jestem tak naprawdę nieszczęśliwa? Jaki mam
obrać cel w życiu? I czy będę jeszcze szczęśliwa? Czy znajdę kogoś, kto mnie
nie skrzywdzi?

[z_mazur]

Bo tak w kontekście dołka to naszła mnie taka refleksja, że wszystko się kiedyś
kończy. Te rzeczy zarówno złe jak i dobre (niestety). Czyli każdy początek
choćby nie wiem jak fajny (albo okropny), zawiera w sobie zalążek końca.
Bosze gdyby nie to że to wczesny ranek, stwierdziłbym, że się muszę iść
napić. ))

[kara114]

Dla mnie tragiczne jest to, że wszystko się kończy. Szczególnie to, co jest
dobre. Koniec miłości. Jakie to jest straszne. Ja myślałam, ze to będzie już na
zawsze. Wynoszę z tego wszystkiego jakieś nauki. Nic nie jest wieczne.

[z_mazur]

To możę trochę optymistyczniej. ))
Skoro coś się kończy, to powstaje miejsce na to żeby zaczęło się coś innego i
już przez samą swoją odmienność fascynującego.

madrze gada

[ladyhawke12]

Madrze gada dać mu wódki, a tak na marginesie w czwartek jestem w Będzinie.

[brzoza75]

Dla mnie tragiczne jest to, że wszystko się kończy. Szczególnie to, co jest
dobre. Koniec miłości. Jakie to jest straszne. Ja myślałam, ze to będzie już na
zawsze. Wynoszę z tego wszystkiego jakieś nauki. Nic nie jest wieczne.

Kara nawet nasze zycie się kiedys skończy i nie sądzę aby to było tragiczne,
kto chciałby żyć wiecznie? Czasem tak jest, że kończą się rzeczy dobre aby
rozpocząć się mogły te wspaniałe i cudowne, na zawsze to mozna sobie tatuaz
zrobić, też. Kara jeśli coś się skończyło...może otwiera droge czemuś nowemu
ównie bądź bardziej cudownemu ale z czasem trzymaj sie ciepło.

[sbelatka]

Cóz.
naukowo stwierzono, ze "dołowatość" dołów na pzrzestrzeni czasu ulega
zmniejszeniu.
każdy kolejny dól jest troszke mniej głęboki, troszke krócej sie w nim siedzi,
na jego dnie jest coraz mniej dramatycznie..

W poczatkowej fazie zmiany "dolowatości" zachodza parwie niezauważalnie. Po
przekroczeniu pewnej (płynnej niestety) granicy - doły maleja w oczach. I wręcz
wpaśc w jakiegos doła prawie nie można. Mimo, ze czasem to by nawet wypadalo...
Ciesz sie więc póki mozesz, ze są - bo kiedys znikna.
i sobie pomyślisz z rozmarzeniem ... ech, a gdzież te piekne doly...

i wypijemy nad otchłanią która je pochlonie lampkę dobrego wina!
Na pohybel!

[betuana]

U mnie niestety od kilku dni kompletny "ludziowstręt". Nie chce mi się gadać
ani pisać bo i tak nic ciekawego nie wymyślę

[przepio]

Ktoś zapytał czy ta odchodząca strona myśli. Wydaję mi się,że tylko ktoś kto
nie ma serca ( chociaż tu te słowa brzmią dziwnie) może odejść bez jakiś
przemyślań, bezsennych nocy itd. Kara napisała,że mąż poznał swoją nową
partnerkę pół roku wcześniej. Nawet jeżeli się zakochał od pierwszego wejrzenia
( karo-wybacz!) to jest tylko 6 miesięcy. A z żoną był dużo dłużej i jak ona
sama napisała byli dobrym małżeństwem. Wspomnień i dobrych chwil nie da się
wymazać z pamięci. Pewne miejsca, osoby, zapachy, piosenki będą się mu zawsze
kojarzyły z Karą.
Ja po paru latach bycia razem zostawiłam narzeczonego. Po 15 latach mogę śmiało
napisać-i chwała Bogu. Ale wtedy do decyzji tej dojrzewałam parę miesięcy.
Miotałam się sama ze sobą. Potrafiłam przesiedzieć pół nocy i zastanawiać się
czy dobrze robię i wiem,że nie byłam odosobnionym przypadkiem. Do tej pory
myślę o "byłym" ciepło, mimo, iż to jego zachowanie skłoniło mnie do odejścia.
Powodzenia Karo- mam nadzieję, że wyjdziesz z tej całej sytuacji z wysoko
podniesioną głową!

Kara

[libra22]

Twoja historia i Twój ból jest całkiem swieży. I dół jest niestety normalnym
stanem. Ja w analogicznym okresie byłam w permanentnym dole. I też w pracy
jakoś się trzymałam, ale potem tyle, żeby się przy małym nie rozklejać. Po
jakimś czasie myślałam, że już nie jestem w dole, ale patrząc wstecz byłam.
Tylko nie był to już ten "maryjański", tylko żuławski.
Ja wiem, że to nie jest fajny stan, ale .... on po prostu jest. Mówią nawet, że
aby zamknąć na dobre to co było, musi być. I to bolesny. Żeby potem znowu
wrócić do życia i być nawet całkiem szczęśliwym. I wtedy będzie tak jak pisała
Ci tu większość.

[alone33]

Ja mam podobna sytuacje ktora trwa juz ponad m-c.Maz tez odszedl do kobiety z
pracy. Podejmujac ta decyzje oswiadczyl ze przemyslal wszystko i dlugo sie nad
wszyskim zastanawial (ok 6 m-cy). Przekreslil tez nasze wspolne 9 letnie
malzenstwo, zostawil nasz owoc milosci - dziecko i ja nie jestem juz dla niego
ta jedyna. Caly czas twierdzi ze chce naszego dobra dlatego zeby nie ranic
przede wszystkim mnie- odchodzi. Nie chcial sie zmienic i stchorzyl,
wykorzystal nadazajaca sie okazje. Tak samo jak ty borykam sie z tym, gubie sie
w podejmowaniu decyzji. Gdy dzwoni jestem zla, nie chce z nim rozmawiac ale
gdy jest cisza w sluchawce to czuje jak bardzo boli to co mi zrobil, jak
bardzo tesknie za szczesliwa, kochajaca sie rodzina. Caly ten bol chce zastapic
zloscia i nienawiscia do niego. Nie wiem czy dobrze robie bo zaczynam rozumiec
ze to moze obrocic sie przeciwko mnie...

to dlatego, że na świeżo...

[emde74]

niestety swoje odchorujesz. i to potrwa. może generalizuję, ale średnio półtora,
2 lata. musisz dużo przebywać z ludźmi, angażować na forum i ani na chwilę nie
zostawać sama z myślami. a jeśli już to z myślami, że dalej jest też ok. na
początku niefajnie, ale potem się uspokajasz, nabierasz dystansu, łapiesz
doświadczenie, bo wyciągasz wnioski. cieszysz się życiem samemu, a jak to
wszystko osiągniesz i pogodzisz się z losem (tylko powoli, bo co nagle to po
diable jak wiadomo) to szczęście samo wychynie zza winkielka. wierz mi, tak
będzie. trzymam kciuki. wiem, że to co piszę to dla Ciebie wielka abstrakcja w
tej chwili, ale zagości tu kiedyś Twój post: jest mi dobrze! Ja w to wierzę! M.

[kara114]

Bardzo Wam wszystkim dziękuję za słowa otuchy. Dziś jest mi ciut lepiej. I
zaczynam wierzyć, że może faktycznie będę jeszcze szczęśliwa, że poznam kogoś,
kto mi po paru latach bycia ze sobą nie powie, że nie ma iskry i że coś się w
nim wypaliło. No i idzie wiosna, będzie więcej słońca, będzie chyba lepiej.