boje sie samotnosci

[cien_wiatru]

Czeka mnie w niedalekiej przyszlosci rozwod. To nieuniknione. Juz dluzej tak
nie moge zyc.U mnie powod jest zbyt szeroki, zeby go opisywac - tzw. przemoc
domowa ( slowna ). Nie wytrzymuje tego upokarzania, gnojenia mnie na kazdym
kroku. Ostatnio dostalam calkowitego zalamania nerwowego przez niego - przez
2 tygodnie calymi dniami plakalam, bylam na zwolnieniu od lekarza. Jestesmy
malzenstwem od 12 lat, nie mam przyjaciolek, ze dwie kolezanki, ktore
wszystkie maja rodziny.

I tu przechodze do sedna. Potwornie boje sie samotnosci po rozwodzie.Boje sie
tych godzin spedzanych kompletnie samotnie. Tych samotnych weekendow. Boje
sie , ze juz nigdy nikogo nie znajde. Mam 36 lat.

[menab]

Jak każdy się boi, stojąc przed dylematem czy odejść?.Ale musimy robić coć co
jest najlepsze dla nas samych.

[akacjax]

Proponuje przeczytaj książkę Wirus samotności W. Kruczyńskiego. Jest dostępna nawet w wersji elekrtonicznej, tu na forum jest gdzieś link do strony, gdzie jest dostępna(i wiele innych też).

[joy44]

Wszystko dzieje sie w głowie.
Twój lęk jest tylko miarą Twojego przywiazania do kata.
Poczytaj:
Doris Wolf
Kiedy partner odchodzi.
Sił i powodzenia w drodze do wolnosci.
Mój rozwód we wtorek.
j.

[crazyrabbit]

Też się bałam , strasznie...
Okazało się , że samotność nie jest taka zła , można ją polubić , można się
rozkoszować samotnymi wieczorami , kiedy wiesz , że jego nie ma i nie będzie
psuł Ci humoru Nie sadziłam , że tak szybko się przyzwyczaję.
A jak trochę okrzepniesz , zobaczysz że po Ziemi chodzi wielu fajnych facetów
(samotnych) , którym ex do pięt nie dorasta ... tacy rozwodnicy na ten
przykład... ech ))

[z_mazur]

No bo rozwodnicy to fajni bywają.

[sonrisa3]

z_mazur napisał:

> No bo rozwodnicy to fajni bywają.
Czyżby ktoś tu uprawiał kryptoreklamę?

[crazyrabbit]

Autoreklama?
Oczywiście , że fajni bywają.
A największą ich zaletą jest to , że są wolni )

[kurka_wodna2]

Witaj
Obawiam się, że nie wiesz o czym piszesz.
Teraz jesteś samotna, bo wszyscy uciekli z takiego kręgu nienawiści gdzie
przemoc rządzi.
Samotność jest wtedy, gdy nie umiesz czytać, spacerować, jeździć rowerem,
malować płotka i boisz sie własnego cienia.
Zostałam sama w ciągu odczytania jednego smsa i zdałam sobie natychmiast sprawę,
ile to spraw było odkładanych od miesięcy, lat, ile odłożonych spotkań,
artykułów, książek.
Po półtora roku jeszcze wyciągam nieposegregowane osobiste rachunki,
niepowpinaną korespondencję.
Mam dużo czasu dla najbliższych, dla krewnych.
Odejście od kata czy też zdradzacza to wolność a nie samotność...

Nie wiem, dlaczego martwisz się,że nikogo nie znajdziesz.
Teraz to się uwolnij-a nie będzie to łatwe. Ten typ doskonale wie, że szybko nie
znajdzie następnej ofiary do nieustannego wzmacniania swego ego.

Powodzenia życzę, to co odczuwasz to uzależnienie...

[pudeleczko_75]

Kochana nie bój się kazda z nas prez to przechodziła i wierz mi po pierwsze
to nie jest samotnośc tylko bycie samą takim singlem z odzysku. a po drugie
zobaczysz ilu bedzie chciało ci tę samość zapełnić)

powodzenia!

[cien_wiatru]

Dziekuje wam wszystkim za odpowiedzi. No i za trafne okreslenia, ktorych sama
balam sie uzyc. Tak, on jest katem, a ja jestem uzalezniona.
Przez 12 lat mialam wmawiane, jak to sie do niczego nie nadaje, on mi musi o
wszystkim przypominac. Poza tym jestem ciagle smutna , ciagle przygnebiona. To
wszystko powoduje, ze mam ogromne klopoty w zawieraniu znajomosci.

A w ogole to dlatego pisze, bo pojechal na kilka dni do swojej rodziny na
swieta. Jeszcze wczoraj przed wyjazdem doprowadzil mnie do placzu i wlasciwie
dopiero w niedziele wieczorem doszlam do siebie.Jeszcze do nie tak dawna mialam
postawe aktywna, walczaca, tz. klocilam sie, jak juz jego pieprzenia nie moglam
sluchac, to wrzeszczalam " odpierdol sie ! ". A od paru miesiecy tylko prosze
go, zeby przestal, potem blagam, potem zebrze, w koncu godzinami placze.

[anula36]

mysle ze szybciej niz przypuszczasz odkryjesz inne rozrywki niz bycie zadreczana, poznizana, oraz awantury i wielogodzinny placz.

[z_mazur]

Oooo, pudełeczko. ))
Witaj
Widzę, że humorek dopisuje.
Tak trzymać.

[panda_zielona]

Dziewczyno otrząśnij się jeśli nie chcesz wylądować w psychiatryku,a do tego
twój mąż zmierza.

I tu przechodze do sedna. Potwornie boje sie samotnosci po rozwodzie.Boje sie
> tych godzin spedzanych kompletnie samotnie. Tych samotnych weekendow. Boje
> sie , ze juz nigdy nikogo nie znajde. Mam 36 lat.

A czy nie lepiej być samej,niż być poniżaną i gnojoną jak piszesz.Jak Cię
traktuje,sam pojechał na święta?.Przemoc psychiczna,to też przemoc i możesz się
zwrócić o pomoc.Są tu mądrzy ludzie doradzą Ci.

[wiona11]

Dziś dopadł mnie ten sam lęk. Rozwód - wszystko na to wskazuje - w czwartek.
Stąd pewnie te refleksje. Po prawie roku od wyprowadzki mojego ex
przyzwyczaiłam się do samotnych wieczorów, samotnej odpowiedzialności za życie
moje i dzieci. Chciałam tego rozwodu. Jak się wyprowadził, najpierw była ulga,
nadzieja, potem żal, lęk, nawet tęsknota, wściekłość... Od jakiegoś czasu
jestem spokojniejsza. Pogodzona. Czekam na termin rozprawy, dwukrotnie
przekładany. Spokojnie, bez emocji.
Dziś echem zabrzmiały mi słowa mojej przyjaciółki samotnie wychowującej
dziecko, z czasów, kiedy jeszcze byłam żoną: "On do Ciebie zawsze wraca. Do
mnie nikt nawet nie chce wracać". Teraz i do mnie nikt nie będzie chciał
wracać...
Godziny i dni spędzane samotnie można oswoić a nawet polubić. Nie da się jednak
uwolnić od tęsknoty za bliskością i poczuciem bezpieczeństwa, jakie ona daje.
Inna sprawa, że ani Ty, ani ja, ani zdecydowana większość z nas, rozwodników
tej bliskości nie mieliśmy w małżeństwie. I tak byłyśmy samotne, choć inaczej.
Teraz może uda się wyleczyć ze smutku, zahukania, uzależnienia i narodzi się
szansa na nowy związek.
Tego nam życzę, W.

[sonrisa3]

W sumie to samotność nie jest taka zła Pewnie, że dobrze mieć przy sobie
kogoś bliskiego, ale zobaczysz, że samotność też o dziwo ma swoje dobre strony.

[e07]

Też mam tyle lat. Zostałam sama zdziećmi. On jest ideałem na zewnątrz. sama
nadal w to wierzę, a przynajmniej moje sny i tęsknoty w to wierzą. To, że
odszedł jest straszne, okrutne, trudne do zaakceptowania. A jednak nawet, gdyby
zechciał wrócić wiem, że nie mogę sie zgodzić. Nie żałuję rozstania. Żałuję, że
go poznałam i nadal kocham, niestety...

[marek_gazeta]

Napisz, skąd jesteś. I przyjdź, jeśli to nie za daleko, na nastepne spotkanie forum.

[delika1]

hm..samotosć, czyli bycie ze sobą, wolną, spokojna, bezpieczną a bycie "razem"
w lęku, poniżana, płacząca w nienawiści..zastanowiłaś się nad tym?Miałam tak
samo,tylko ,że ja czekałam z utęsknieniam, kiedy sobie pojedzie gdzieś,
prowokowałam sytuacje byśmy byli osobno, mój nastrój uzależniony był od tego
czy będę swojej "samotnej szcześliwości", czy we wspólnym piekle.Oczywiście nie
od razu zrozumiałam,że bycie bez kata jest piekne, wolność jest wspaniała..Ale
zrozumiałam wreeszcie.I taka lubiąca samotność, bycie bez tyrana-odeszłam.Jest
cudownie bez niego.Jestem w połowie drogi, bo pomimo tego,że rozwód w trakcie-
nie daje mi spokoju-grozi, błaga, żąda, gra dzieckiem.Tak jak ktos napisał
wsześniej-nie pozwala odejsc swojej ofierze.Ale to już nastepny etap, dalszy w
boju o uwolnienie się od kata.ALE WARTO!!!

[soniaaa]

Jestem w tym samym wieku i mam te przejscia juz praktycznie za soba. Jezeli
masz ochote pogadac, przejdz na priv.
pzdr

[pszczolkalodz]

.. ale Ty jestes teraz SAMA a raczej samotna. Kazdy boi sie tego momentu bo
nikt nie lubi zmian, ale poczytaj nas wszystkich. Potem jest lepiej, zaufaj.
Ja kupilam rolki, duzo czytam, maluje sciany, sadze kwiaty w doniczkach, pod
balkonem, usmiecham sie do siebie, dopiero teraz zaczynam sie akceptowac, ucze
sie siebie kochac. Nie warto byc tak ponizanym !!Ja tez bylam uzalezniona od
oprawcy, wierzylam ze to wszystko jest moja wina, nawet w to ze zdradzil,
podnosil na mnie reke, zostawial mnie w kazdym waznym momencie, w chorobie ale
zawsze wracal i mowil ze kocha a ja wierzylam mu we wszystkim. Teraz wiem ze
to nie prawda. I mimo ze teraz tez mowi ze kocha, to ja kocham siebie bardziej
i wiecej sobie takiej krzywdy nie pozwole zrobic! Pomysl o dobrym psychologu,
wazne zeby ktos umial Ci pomoc. Milosc do oprawcy jest najciezszym
uzaleznieniem!!! Dasz rade i pisz pisz.... Trzymaj sie p.s Ty jeszcze tego nie
wiesz ale swiat jest piekny