przed rozwodem trzeba się rozstać

[dirtydevil]

słuchajcie, proszę o poradę, serio!

muszę się rozstać z mężem, ma paranoję i nie chce iść do lekarza
byłam u psychologa i psychiatry, oboje radzili mi rozstanie w miejscu publ. bo
mąż ma skłonności do histerii, do nadmiernej kontroli, jest impulsywny i nie
wiadomo, jak on zareaguje

ale jak to się robi? do tej pory normalnie mnie faceci rzucali, i to jakoś
łatwiej jest, albo myśmy się tak z czasem jakoś przestawali kochać i jakoś
rozstanie następowało drogą naturalną
nie umiem rzucać i już!

niech mi ktoś opowie, jak rzucił (a) męża/żonę powiedzmy w restauracji
ja stawiam)

z góry dzięki za odpowiedź

[nangaparbat3]

Moja kolezanka zrobiła to tak: zamówiła bagażowkę, kiedy mąż był w pracy
spakowała manatki, dziecko pod pache, i przeprowadziła sie do kochanka. Mezowi
chyba zostawila list (ale nie jestem pewna).
Żona mego dobrego znajomego zrobiła identycznie - wrocił z pracy do domu i
zastał puste mieszkanie. Jego żona tez miała w odwodzie kochanka.

Obawiam się, ze nie masz mi za co dziękować.

to nie jest zły pomysł, jak się

[dirtydevil]

ma kochanka
a ja nie mam
mimo to dziękuję!

[panda_zielona]

Nie bardzo rozumiem dlaczego musi to być w miejscu
publicznym,histerii też może dostać.Nie wnikam w szczegóły,ale może
po prostu wyprowadź się i powiedz mu o rozstaniu przez telefon,albo
wyślij smsa.

miejsce publiczne bo mój mąż

[dirtydevil]

ma problemy z kontrolą mojej osoby, napady histerii i mam poważne
przypuszczenia, że cierpi na paranoję.
Radziłam się psycholożki i kazała mi wybić sobie z głowy rzucanie go w
mieszkaniu bo nie wiadomo, jak on zareaguje.

[aron95]

Albo - Kochanie mam Cię już dość wyprowadź się- i wskazać na spakowane walizy

[sylwiamich]

Nie znam żednej knajpy a ni firmy specjalizującej się w oprawę
muzyczną i gwarantującą dodatkowe atrakcje dla par rozstających
się.Swoja drogą dobry pomysł na interes))

[a.niech.to]

Na zapleczu psycholog, psychiatra, adwokat, karetka pogotowia.

[wojtekp67]

"nie umiem rzucać i już!
niech mi ktoś opowie, jak rzucił (a) męża/żonę powiedzmy w
restauracji
ja stawiam)"

techniki rzucania mogą byc róźne, w ciasnej knajpie polecam Goshi
waza czyli rzuty biodrowe, oczywiscie nogi ugiete, facet ląduje
miedzy stolikami.
w eleganckiej restauracji polecam , oczywiscie jesli masz duzo siły
rzut Te Waza, czyli rzut rękami. Najlepiej na jakiś stół zastawiony
potrawami.
Jesli jestes bardzo zdesperowana to moze Ma setumi Waza, rzut
poswięcenia z upadkiem na plecy, na pewno widowiskowy rzut i godny
zaprezentowania w ładnej stylowej restauracji.

[jarkoni]

wojtekp67, proponuję od razu zdecydowany Ippon, bez patrzenia na stan lokalu i
stolików.
PS. Jaki masz pas i skąd jesteś?
Pozdrawiam, jeśli chcesz odezwij się na adres mailowy.

to nie jest żart, sylwia i inni poniżej

[dirtydevil]

mój mąż ma problemy z własną osobą i poradzono mi, aby mu powiedzieć o rozstaniu
publicznie
nie w czterech ścianach
on wynajmuje nasze mieszkanie, więC to ja muszę spakować walizy

pytam zupełnie serio - czy ktoś się już rozstał z histerykiem i paranoikiem
cierpiącym na nadmieną potrzebę kontroli i egomanię?
bo to jest akurat mój problem

[jarkoni]

dirtydevil napisała:

> mój mąż ma problemy z własną osobą i poradzono mi, aby mu powiedzieć o rozstani
> u
> publicznie
> nie w czterech ścianach
> on wynajmuje nasze mieszkanie, więC to ja muszę spakować walizy
>
> pytam zupełnie serio - czy ktoś się już rozstał z histerykiem i paranoikiem
> cierpiącym na nadmieną potrzebę kontroli i egomanię?
> bo to jest akurat mój problem

Powiem szczerze i śmiertelnie poważnie: ja na Twoim miejscu nie ryzykowałbym
starcia w publicznym lokalu samej.
Musi być lokal publiczny, bo u siebie w domu ten ktoś może Cię skrzywdzić, to jasne.
Proponuję lokal publiczny i albo detektywi, albo agencja ochrony z jasnym
potwierdzeniem, że nagrywają scenę i będą zeznawać. Muszą to zrobić.
I to najlepsze wyjście skoro aż tak źle...

[akacjax]

Zrób to filmowo-wyprowadź sie, niech się domyślą, co znaczą puste szafy.
A jak w sądzie powiesz, że on chory, to powiedzą, że powinnaś się nim zająć.

[prawie.jak]

Odeszłam od podobnego typa. Poszło całkiem prosto. On był w pracy...
Dzieci pod pachy, do samochodu najpotrzebniejsze rzeczy. W odwodzie
żadnego kochanka tylko... Malutkie mieszkanko i dużo, dużo spokoju.

zazdroszcze Ci

[dirtydevil]

tyle ze moj typ to wolny zawod i siedzi w domu
serio, bo inaczej tez byloby mi latwiej
a powiedz chociaz, czy cie po odejsciu nie przesladowal?
bo mam wizje, ze moj paranoiczny histeryk bedzie mnie szukal po calym, dosc
duzym miescie

[prawie.jak]

Nie prześladował, raczej próbował wpędzić w poczucie winy. Nie znam
dokładnie Twojej sytuacji, ale wiem, że jeśli chodzi o przemoc
psychiczną to szanse na pomoc z zewnątrz są bardzo małe. U nas to
tak dziwnie działa, że zazwyczaj ofiara jest traktowana jak
histeryczka. Musisz być silna i przestać się bać.

[dirtydevil]

na szczescie nie mieszkam w Polsce i dostalam mase wsparcia z zewnatrz
i nikt mnie traktuje jak histeryczki, co mnie naprawde zadziwia
truje ludziom d... i az mi czasem glupio i wszyscy mi radza - idz, kochana, precz
mam tylko powazne klopoty techniczne, czyli nie mam dokad pojsc tak brutalnie
mowiac, bo sie masa okolicznosci naraz jakos zwiazala w supel
boje sie tylko momentu rozstania
dzieki za Twoje posty

[calineczka2]

Ja oznajmilam ostatecznie moja decyzje w restauracji z powodu
nieprzewidywalnosci bylego malzonka. Troche przykro, ze bylo to w
moje urodziny. Wrocil z pracy i oznajmil, ze jest rozczarowany, ze
nie przygotowalam (sobie) urodzinowej kolacji i tortu (sic!).
Zamowilam soczysty stek z jakims ciemnym sosem i szparagami
(pamietam dobrze jak smakowal), wypilam kieliszek wina i oznajmilam
ze odchodze. Potem poszlam do lazienki i natychmiast wszystko
zwymiotowalam.

Mysle, ze fakt, ze zrobilam to w miejscu publicznym zapobiegl
wiekszej awanturze i bog wie czym jeszcze, bo zdarzylo sie, ze byly
mna "potrzepal".

[ala0503]

U mojego męża w trakcie trwania małżeństwa ujawniła się psychoza maniakalno -
depresyjna. Ciężko było mi go zostawić. Ale to ciągłe wpajanie mi poczucie winy,
wmawianie teorii spisku ze mną na czele, próby samobójcze no i teściowa
obwiniająca mnie o wszystko spowodowało, że pewnego dnia powiedziałam dość.
Wyjechałam na wakacje do rodziców i już nie wróciłam. teraz jestem po pierwszej
sprawie rozwodowej. Nie było dnia, minuty abym żałowała podjętej decyzji.
Odzyskałam spokój, pewność siebie i jakoś poukładałam sobie życie. Ale wiem
jedno - najtrudniej jest podjąć decyzję o rozstaniu. Pozdrawiam

[kasper254]

I pomysleć, że są ludzie, którzy afiszuja się ze swoim draństwem.
Dziwna to moralność - zostawić kogoś, choćby (co najmniej)z tego
powodu, że jest chory. I jeszcze wybierać moment... A może lepiej
otruć, bo po co ma się męczyć. I jeszcze ten słodki, lekki,
upajający brak wyrzutów sumienia... A może niektórzy nie mają
sumienia? Dla mnie - ateisty - to nie nowość.Coś mało tutaj postów
od specjalistów od życia po śmierci, przepraszam - po rozwodzie.
Amoże wezwać guru - jak jej/mu tam...

[ala0503]

do kaspera
czy poświęcenie 6 lat życia człowiekowi, który mnie nie szanował, wyganiał,
upokarzał i rozwodził sie ze mną co najmniej 5 razy w miesiącu jest dla ciebie
draństwem? Pewnych rzeczy nie da sie wytłumaczyć komuś, kto nie musiał żyć pod
jednym dachem z człowiekiem chorym psychicznie. Czy przez całe życie miałam
sobie tłumaczyć, że to choroba, a nie on?Trochę więcej zrozumienia. Nigdy nie
zdradziłam męża, mimo że było mi ciężko i potrzebowałam wsparcia. Nie odeszłam
dla kaprysu, tylko bałam się, że pewnego dnia to ja nie wytrzymam psychicznie.

[kasper254]

Niezależnie od okoliczności łagodzących draństwo jest draństwem,
zło - złem. Nie mam dla ciebie w ogóle zrozumienia, albo -
posługując się twoim intelektualnym żargonem: rozumiem cię, mimo że
nie rozumiem, iż nie wytrzymałaś do tej chwili, gdy nie wytrzymasz
psychicznie.Co ma brak zdrady mimo tego, że było ci ciężko? A może
nie zdradziłaś z powodu lekkości - ducha, ciała? Jak mnie
rozumiesz, posługuje się takimi kalamburami, jak ty.Wiesz, co to ból
samotności, gdy zawodzą cię najbliżsi, gdy odtrącają, szydzą?
Trafiłaś na forum, na którym większość to ludzie silni, wyglądający
w przyszłość, którzy nie mają ani litości ani szacunku dla
partnera. On/ona jest tylko ex, jak pies czy suka na cmentarzu.
Żebyś wiedziała, jakie są piękne cmentarze dla zwierząt na Lazurowym
Wybrzeżu... Nawet ich poraziłaś - nie wiedzą, co powiedzieć, mimo,
że temat taki nośny. Już mi się pomieszały światy i nie wiem, do
którego trafiłem i do którego piszę.

Kasper , przeginasz....

[crazyrabbit]

> Trafiłaś na forum, na którym większość to ludzie silni,
wyglądający
> w przyszłość, którzy nie mają ani litości ani szacunku dla
> partnera. On/ona jest tylko ex, jak pies czy suka na cmentarzu.

Obrażasz nas. Skoro jesteśmy tacy źli , bezduszni , nieszanujący
partnerów , to co tu robisz? Krucjata Kaspra?

Mój ex jest tylko moim ex i ojcem mojego dziecka. Spieprzył mi kilka
lat życia , mojemu dziecku też. Twoje dziecko też groziło
samobójstwem w wieku 10 lat? Nie? To nic o nas nie wiesz i nie masz
prawa wypowiadać się w ten sposób.

Zajrzyj sobie w wyszukiwarkę. Każdy z nas to historia tragiczna.
Ale Ty nas mierzysz swoją miarą. Jedyną słuszną , jak za dawnych
czasów: Program partii jest programem partii.

[aron95]

Co ma piernik do wiatraka. Dziewczyna pyta jak odejść od niebezpiecznego faceta
a nie uśmiercić i na psim cmentarzu pochować

Kasper

[nangaparbat3]

Wyslalabym Cie chętnie na tydzień do mojej mamy - ona ma okropną manierę, kiedy
sie przy niej narzeka na kogoś, oskarża, krytykuje, zawsze znajdzie cos na jego
obronę. To jest strasznie irytujace - ale sie udziela.
Moze Tobie też by sie udzielilo, choc troszeczkę.
Bo bardzo łatwo nazywać draństwo - draństwem, zło złem - tylko ze nie siedzi sie
w skórze tego, kto to draństwo czy zło popełnia.
I nie chce przez to powiedzieć, ze pochwalam porzucenie psychicznie chorego meża
- na odwrót, czemu zresztą dalam wyraz w pierwszym poscie w tym watku.
Ale tez wiem, ze z osobą psychicznie chorą lub tylko cierpiacą na poważna
nerwicę czasem naprawdę nie da się wytrzymać, zwłaszcza kiedy odmawia leczenia -
widziałam ludzi, którzy wykańczali sie, w jak najbardziej dosłownym znaczeniu, w
zwiazkach z takimi osobami.

[a.niech.to]

nangaparbat3 napisała:

> I nie chce przez to powiedzieć, ze pochwalam porzucenie
psychicznie chorego meż
> a
> - na odwrót, czemu zresztą dalam wyraz w pierwszym poscie w tym
watku.
> Ale tez wiem, ze z osobą psychicznie chorą lub tylko cierpiacą na
poważna
> nerwicę czasem naprawdę nie da się wytrzymać, zwłaszcza kiedy
odmawia leczenia
A gdyby wykręcić taki numer, żeby samo poszło? Chore nie chore jakąś
resztką rozumu albo tą częścią osobowości, gdzie instynkt
samozachowawczy pogrzebion może powie: basta! Należy nie tracić
nadziei w obliczu nieszczęścia, a taką jest choroba psych., która
wyniszcza nie tylko chorego, lecz całą rodzinę.

Kasprze

[z_mazur]

Pisałem dłuższego posta, żeby się odnieść do tych pseudo-mądrości, które głosisz, ale coś mi go wcięło.

Napiszę tylko po krótce.
Sprawiasz wrażenie człowieka który czuje się strasznie skrzywdzony przez swoją eks żonę, przez to że podjęła decyzję o rozstaniu, po to by zadbać o siebie, bo miała dosyć związku z Tobą takiego jakim on był. Nie była już w stanie Ci uwierzyć, że cokolwiek może się zmienić. To spowodowało, że czujesz ogromną niechęć do wszystkich ludzi na tym forum, którzy podobnie postawili dbałość o siebie ponad dbałość o chory związek.

Nie mówię, że tak jest, ale po prostu taki obraz Ciebie wyłania się dla mnie spod Twojego pisania.

[a.niech.to]

ala0503 napisała:

> U mojego męża w trakcie trwania małżeństwa ujawniła się psychoza
maniakalno -
> depresyjna. Ciężko było mi go zostawić.
Dobrze postąpiłaś, skoro nie odnalazłaś w sobie sił, żeby żyć i
przeżyć przy depresyjno-maniakalnym. To ciężka choroba, od partnera
wymaga niezwykłych poświęceń, szczególnie gdy mania ma silne
przełożenie na sferę psycho-ruchową. Z z depresją nie lepiej,
chociaż z drugiej strony, nic tylko by leżał. Pogonić/przegonić.
-------------------------------------

[nangaparbat3]

a.niech.to napisała:

> ala0503 napisała:
>
> > U mojego męża w trakcie trwania małżeństwa ujawniła się psychoza
> maniakalno -
> > depresyjna. Ciężko było mi go zostawić.
> Dobrze postąpiłaś, skoro nie odnalazłaś w sobie sił, żeby żyć i
> przeżyć przy depresyjno-maniakalnym. To ciężka choroba, od partnera
> wymaga niezwykłych poświęceń, szczególnie gdy mania ma silne
> przełożenie na sferę psycho-ruchową. Z z depresją nie lepiej,
> chociaż z drugiej strony, nic tylko by leżał. Pogonić/przegonić.
> -------------------------------------

[a.niech.to]

nangaparbat3 napisała:

> a.niech.to napisała:
>
> > ala0503 napisała:
> >
> > > U mojego męża w trakcie trwania małżeństwa ujawniła się
psychoza
> > maniakalno -
> > > depresyjna. Ciężko było mi go zostawić.
> > Dobrze postąpiłaś, skoro nie odnalazłaś w sobie sił, żeby żyć i
> > przeżyć przy depresyjno-maniakalnym. To ciężka choroba, od
partnera
> > wymaga niezwykłych poświęceń, szczególnie gdy mania ma silne
> > przełożenie na sferę psycho-ruchową. Z z depresją nie lepiej,
> > chociaż z drugiej strony, nic tylko by leżał. Pogonić/przegonić.
> > -------------------------------------

[samaosia]

ale przecież to się leczy. to choroba jak kazda inna, czy od człowieka chorego
na raka tez trzeba odejść?
chyba, że absolutnie odmawiał jakiegokolwiek leczenia. w przeciwnym razie -
zgadzam sie z opinią Kaspra

Z każdego psychola chorego robić ?

[aron95]

To Cie psychol zabije . i co ? Chory
Pod choroby psychiczne łatwo się podciąga przeróżne wynaturzenia .
A niech Ci tylko przyjdzie żyć z takim pod jednym dachem .
Nie zgodzę się że choroby psychiczne są jak każde inne .
Sa szczególne bo czesto pacjencji są leczeni w brew swej woli

[a.niech.to]

Drobny procesik sądowy o ubezwłasnowolnienie i robisz, co zechcesz.
W przypadku paranoi sprawa jest łatwa. Sąd wyznaczy prawnego
opiekuna i nareszcie można przystąpić do leczenia najbardziej
opornych.

A tak w ogóle masz dogłębną wiedzę na temat psychiatrii.

[aron95]

Z chorą psychicznie przegrałem sprawę .W drugiej instancji
Miałem wszystkich za sobą a przegrałem z jej papierami o chorobie umysłowej . U
nas dobrze być chorym psychicznie w przciwienstwie do chorych na tradycyjne
choroby.
I taka jest moja wiedza na temat psychiatrii

[a.niech.to]

Nie przyznawaj się, żeś przerąbał z niepełnosprawną umysłowo. Wiesz,
jak to o Tobie świadczy? Lepiej zmilczeć, chyba że na Forum.

[aron95]

O to chodzi że u nas papiery umyslowo chorego największe cwaniaki mają
Chorych naprawdę siłą sie zaciąga .

nieprawda

[dirtydevil]

sad nikogo nie wyznaczy
jest szalenie trudno zmusic kogos do pojscia do lekarza, o ile nie jest
zagozeniem dla innych osob
a malo kto jest naprawda az tak chory, ze lata np. z nozem

[z_mazur]

Od niektórych chorych trzeba, a nawet powinno się odejść dla włąsnego i ich dobra (np. alkoholizm i inne nałogi), bo inaczej popadnie się we współuzależnienie.

Poza tym ukrywana choroba psychiczna jest nawet powodem do unieważnienia małżeństwa kościelnego. Jeśli można by udowodnić, że symptomy choroby wystąpiły już przed ślubem (w przypadku choroby dwubiegunowej jest to możliwe, bo ona rozwija się bardzo długo).

Świat nie jest taki czarno-biały.

choroba psych. NIE JESt jak kazda

[dirtydevil]

inna i nie zawsze sie da ja wyleczyc
moj maz jest teraz slodki i spokojny, jak juz dawno nie byl
a potrafi dopiec
choroba psych. partnera niszczy cale otoczenie - rodzine dalsza, blizsza,
przyjaciol - a raczej ich brak
mialam okazje - nie u siebie!! - sie otym przekonac